Author Archives: Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

About Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Απολαμβάνουμε να γυρίζουμε σελίδες ξανά και ξανά και ξανά… 📖

Γιατί κάθε γύρισμα σηματοδοτεί κι ένα νέο ξεκίνημα με νέες προκλήσεις, εκπλήξεις και όρεξη για δημιουργία.

Με αφορμή λοιπόν αυτή τη βαθύτερη ανάγκη για αλλαγή που μοιραζόμαστε όλοι, αλλά και τη δέσμευση από μέρους μας για τη συνεχή βελτίωση των υπηρεσιών μας, θέλουμε
να σε καλωσορίσουμε στην ανανεωμένη μας ιστοσελίδα.

Θέλεις να απολαύσεις μια ξεχωριστή εμπειρία πλοήγησης;

Καλώς ήρθες στη νέα μας σελίδα! 👇

Είσαι ήδη εγγεγραμμένο μέλος;

Το μόνο που χρειάζεται είναι να
ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΚΩΔΙΚΟ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΕΔΩ!

Οι πόντοι σου, οι κριτικές σου και το
ιστορικό αγορών σου σε περιμένουν!


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Αν αναζητήσουμε ένα κοινό θέμα που χαρακτηρίζει τα μυθιστορήματα με ιστορικό φόντο της τρέχουσας λογοτεχνικής σοδειάς, αυτό θα το βρούμε στο «παιδομάζωμα» ή «παιδοφύλαγμα» και στις παιδοπόλεις της βασίλισσας Φρειδερίκης και των Ανατολικών Δημοκρατιών.

Οι «παιδοπολίτες» αποτελούσαν ανέκαθεν θέμα συζήτησης και προβληματισμού για την ελληνική κοινωνία και Ιστορία, οπότε ήταν αναμενόμενο να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των συγγραφέων μας.

Ζητήσαμε λοιπόν από δύο αγαπημένους συγγραφείς, που καταπιάστηκαν λογοτεχνικά με το δύσκολο αυτό θέμα, να φωτίσουν με τη δική τους οπτική τα ιστορικά γεγονότα στο άρθρο που ακολουθεί.

ΚΛΑΙΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
«Παιδομάζωμα» ή «παιδοσώσιμο»; Οι παιδοπόλεις του Εμφυλίου και η μοίρα των απροστάτευτων παιδιών

Ήρθα σε πρώτη επαφή με το θέμα των παιδοπόλεων της Φρειδερίκης, όταν έκανα την έρευνα στη Λέρο για την ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ, καθώς και εκεί, στις Βασιλικές Τεχνικές Σχολές Λέρου, στεγάστηκε ίδρυμα για τους ανήλικους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού. Αργότερα, σε ένα φωτογραφικό οδοιπορικό μου στα εγκαταλελειμμένα χωριά της Πίνδου, συνομίλησα με κάποιους από τους λιγοστούς υπερήλικους κατοίκους και «γέμισα» ιστορίες για το «παιδομάζωμα» και για το πώς πολλά παιδιά από τα χωριά τους μεταφέρθηκαν από τον Δημοκρατικό Στρατό σε παιδοπόλεις στις Ανατολικές Δημοκρατίες.

Τότε, σχεδόν αυτόματα, άρχισε να στριφογυρίζει στο μυαλό μου μια ιστορία που στον πυρήνα της θα είχε ακριβώς αυτό, τις παιδοπόλεις του Εμφυλίου ‒τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας‒ και τη μοίρα των παιδιών της εποχής εκείνης. Ποια συγκυρία όμως ήταν αυτή που έσπρωξε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογικές παρατάξεις να καταλήξουν σε μία στην ουσία κοινή αντιμετώπιση στο ακανθώδες θέμα των απροστάτευτων παιδιών;

Κάποιοι υποστηρίζουν πως οι λόγοι που οδήγησαν είτε στο «παιδομάζωμα» είτε στο «παιδοσώσιμο», όπως ονομάστηκαν οι δύο αυτές πρακτικές, είχαν στο επίκεντρό τους αλτρουιστικούς λόγους, τη σωτηρία των παιδιών δηλαδή. Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται πως τα κίνητρα και από τις δύο πλευρές ήταν μάλλον περισσότερο συμφεροντολογικά: γιατί αυτός που θα κατάφερνε να ελέγξει τα παιδιά θα ήλεγχε παράλληλα και το μέλλον της χώρας, αφού μέσα από στοχευμένη προπαγάνδα ‒που πολλές φορές άγγιζε την πλύση εγκεφάλου‒ θα διαμόρφωνε σιγά σιγά τους αυριανούς οπαδούς και συνεχιστές της συγκεκριμένης ιδεολογίας. Παράλληλα, αυτός που όριζε τη μοίρα των παιδιών είχε κι ένα άλλο μεγάλο όπλο στα χέρια του, αφού έτσι ήλεγχε απόλυτα και τους γονείς τους και τους εξανάγκαζε στην ουσία να ταχθούν στο πλευρό του.

Μια ιστορία για τη δύναμη των δεσμών αίματος, τη δίψα για επιβίωση, τη διαχρονικότητα του έρωτα, την ανάγκη για «πατρίδα».

Η αυτοτελής συνέχεια του best seller Άλικες σιωπές!

Εκτός όμως από την πληθώρα ιστορικών πηγών που μελέτησα πάνω σε αυτό το θέμα, θεώρησα σκόπιμο, πριν αρχίσω να διηγούμαι την ιστορία που είχα στο μυαλό μου, να έρθω σε επαφή με πρώην παιδοπολίτες, ανθρώπους δηλαδή που έζησαν την καθημερινότητα σε αυτά τα ιδρύματα εκ των έσω. Και κάπου εκεί άρχισαν για μένα οι ανατροπές. Γιατί αλλιώς τα είχα φανταστεί τα πράγματα, αλλού είχα αρχικά σκοπό να κατευθύνω την ιστορία μου και πολύ πιο στενόχωρες και σκοτεινές εικόνες είχα πλάσει με τη φαντασία μου. Με μεγάλη έκπληξη λοιπόν είδα ότι πλήθος ανθρώπων που έζησαν τόσο στις παιδοπόλεις του Ανατολικού Μπλοκ όσο και στις παιδοπόλεις της βασίλισσας Φρειδερίκης θυμούνται την περίοδο αυτή με αγάπη. Πιστεύουν, μάλιστα, ακράδαντα πως κατ’ αυτόν τον τρόπο σώθηκαν από τα δεινά του πολέμου. Είχαν φαγητό, ασφάλεια, ολοκλήρωσαν το σχολείο και πολλοί από αυτούς μπόρεσαν στη συνέχεια να σπουδάσουν και να εξελιχθούν επαγγελματικά. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι παιδοπολίτες είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους με άρρηκτους δεσμούς φιλίας και έχουν οργανώσει σχετικούς συλλόγους, μέσω των οποίων όχι απλώς συναντιούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, αλλά και αλληλοϋποστηρίζονται και αλληλοβοηθιούνται. Κανένας δεν αντιλέγει βέβαια ότι υπήρξε ένα είδος στρατιωτικής δομής στις εγκαταστάσεις αυτές και ότι πολλές φορές γινόταν ένα έμμεσο «κήρυγμα» για τις αρχές που όφειλαν να ασπαστούν. Όλοι όμως αναφέρουν πως έλαβαν στοργή και φροντίδα σε πολύ δύσκολα χρόνια, όταν οι οικογένειές τους ‒σε περίπτωση που υπήρχαν‒ δεν μπορούσαν να τους προσφέρουν τίποτα. Δεν είναι λίγες άλλωστε οι περιπτώσεις που οι ίδιες οι μανάδες έδωσαν τα παιδιά τους στη βασίλισσα, όπως συνήθιζαν να λένε, ή αντίστοιχα στους αντάρτες για να τα φυγαδεύσουν.

Ωστόσο είναι βέβαιο πως κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Σίγουρα, όπως και σε οτιδήποτε άλλο στη ζωή, έτσι και στις παιδοπόλεις θα υπήρξαν και εξαιρέσεις, και ασφαλώς κάποια παιδιά θα κακοπέρασαν ή ίσως και να κακοποιήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο, ενώ αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι και οι παράνομες υιοθεσίες που πραγματοποιήθηκαν στην Αμερική, οι οποίες όμως και πάλι, σύμφωνα με τους ίδιους τους παιδοπολίτες, έγιναν με γνώμονα το καλό των παιδιών. Εγώ πάντως τόσο από τις πηγές και τα αρχεία που διάβασα όσο και από τις εξιστορήσεις των ανθρώπων αυτών ‒ανθρώπων που ευχαριστώ ολόψυχα για το δώρο που μου έκαναν να μοιραστούν μαζί μου τις πολύτιμες αναμνήσεις τους‒ γλύκανα έπειτα από λίγο. Και μαζί μου γλύκανε και η πένα μου. Και πήρε μια πολύ διαφορετική πορεία από αυτή που είχα αρχικά σχεδιάσει… Τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψετε μόνοι σας στις ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ!

Μένιος Σακελλαρόπουλος

ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ένα μοναδικό και ιδιότυπο κοινωνικό μόρφωμα, τραγικό επακόλουθο του Εμφύλιου Πολέμου

…Δήλωσε η τσούλα η Ιστορία ότι γεράσαμε,

τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα

όνειρα ξένα, ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε

και τώρα εισπράττουμε απ’ την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα…

Η αλήθεια είναι εκείνα τα βασανισμένα στην ψυχή παιδάκια της δεκαετίας του ’50 έχουν πια γεράσει, με τις μνήμες τους όμως να είναι άφθαρτες και να στοιχειώνουν κάποιες φορές τον ύπνο τους.

Γιατί ποιος μπορεί να ξεχάσει τον εγκλεισμό του στα ορφανοτροφεία, και μάλιστα αυτά της Φρειδερίκης, εκεί όπου κατά πολλούς «αλλοιώθηκαν συνειδήσεις», κατ’ άλλους σώθηκαν ψυχές και ζωές που μπορεί να χάνονταν σε μια κατεστραμμένη από τον φονικό Εμφύλιο Ελλάδα, τσαλακωμένη ως το μεδούλι;

Είναι όμως ακόμη ράκη με εμμονές λόγω συνθηκών –όπως έγραψε ο σπουδαίος Κώστας Τριπολίτης‒ και δεν ακουμπάνε τις πληγές τους, ή επέτρεψαν στον εαυτό τους να ξεχάσει, για να βρουν μια κανονικότητα στη ζωή τους και ν’ αφήσουν πίσω τους τις πικρές νύχτες;

Ναι, τα σκουπιδιάρικα μάζεψαν ράκη, έσβησαν με τον καιρό οι ιαχές «κερδισμένων» και «χαμένων».
Υπήρξαν λοιπόν νικητές και χαμένοι; Σίγουρα ναι. Περισσότερα από είκοσι πέντε χιλιάδες παιδιά πέρασαν τις βαριές πύλες των πενήντα τριών παιδουπόλεων της Φρειδερίκης, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχουν όλα την ίδια οπτική γωνία.

Όταν ξεκίνησα την έρευνα για το ΠΙΚΡΟ ΓΑΛΑ, τη σπαρακτική ιστορία του κεντρικού ήρωα του βιβλίου, Φώτη Ραπακούση, που «θήτευσε» στον Ζηρό και σε άλλα ιδρύματα στην πορεία της ζωής του, συνάντησα ένα ιδιότυπο φαινόμενο που με προβλημάτισε ιδιαίτερα.

Πολλοί από όσους συνάντησα έβαφαν με μαύρο χρώμα τις λέξεις τους. Μιλούσαν για την κόλαση επί γης, «αυτή που σημάδεψε για πάντα τις ψυχές μας και μας κάνει ακόμα και τώρα να πεταγόμαστε στον ύπνο μας. Χαστούκια, φτυσίματα, φόβος, αγωνία, πλύση εγκεφάλου, εννιά προσευχές την ημέρα, προσκύνημα των εικόνων των βασιλιάδων, στρατιωτική πειθαρχία που δεν άρμοζε σε παιδιά, ψυχαναγκασμός…».

Επίσης, πολλοί ήταν αυτοί που εξέφραζαν το ακριβώς αντίθετο! «Σώθηκαν οι ζωές μας. Γλιτώσαμε από την ασιτία, είχαμε στέγη, φροντίδα, μάθαμε πέντε γράμματα και μια τέχνη, βγήκαμε έτοιμοι στην κοινωνία, επιβιώσαμε! Όποιος ήταν στοιχειωδώς προσεκτικός, ωφελήθηκε τα μέγιστα».

Είναι η προσωπική εκτίμηση του καθενός, κανείς δεν μπορεί να πείσει τον άλλο περί της ορθότητας των απόψεων και των επιχειρημάτων του, αφού η κάθε οπτική είναι μοναδική.

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, ένα μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει από τις παιδοπόλεις της Φρειδερίκης στα Γιάννενα. Δυο παιδιά, δυο φίλοι που θα χαθούν και θα ξαναβρεθούν διαγράφοντας ο καθένας τη δική του πορεία στα ταραγμένα χρόνια της Ελλάδας.

Είδα ανθρώπους που ήταν στον ίδιο θάλαμο να έχουν εντελώς διαφορετικές απόψεις και αυτό το «επί προσωπικού» δεν επιδέχεται ερμηνείες.

Πώς να αλλάξεις γνώμη σε έναν άνθρωπο που ένιωθε φόβο και ταραχή, που σφιγγόταν και τρεμόπαιζε η ψυχή του, που ζούσε με σκιές και φαντάσματα;

Αυτόν που –κατά Τριπολίτη‒ ένιωθε ότι «είμαστε, λέει, το παρατράγουδο στα ωραία άσματα»;

Ποιος ρήτορας θα τους απαγόρευε να παίζουν σ’ αυτόν τον θίασο μόνο ως φαντάσματα;

Πάντα το οποιοδήποτε νόμισμα έχει δύο όψεις και δε θα μπορούσαν να είναι εξαίρεση οι παιδουπόλεις.

 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Το ιστορικό πλαίσιο ξεκινάει από το μακρινό 1947, τότε που ιδρύθηκαν με πρωτοβουλία της βασίλισσας Φρειδερίκης τα συγκεκριμένα ιδρύματα. Ήταν ένα μοναδικό και ιδιότυπο κοινωνικό μόρφωμα, τραγικό επακόλουθο του Εμφύλιου Πολέμου, και γι’ αυτό ακριβώς χωρίς ιστορικό προηγούμενο και χωρίς συνέχεια. Στα πενήντα τρία ιδρύματα φιλοξενήθηκαν παιδιά από τις εμπόλεμες περιοχές, τότε που μαινόταν ο εμφύλιος σπαραγμός. Το σχέδιο για το «παιδοφύλαγμα» εφαρμόστηκε με χρηματοδότηση του Εράνου «Πρόνοια Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος».

Σύμφωνα με τη Φρειδερίκη, σκοπός των παιδουπόλεων ήταν «να σώσουμε τα παιδιά μας από την απαγωγή πέρα από τα σύνορα και τη διαπαιδαγώγησή τους σε εχθρούς της πατρίδας», όπως είχε πει χαρακτηριστικά.

Ο όρος «παιδόπολη» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από το Βασιλικό Ίδρυμα Πρόνοιας, για να χαρακτηρίσει τα ιδρύματα «φιλοξενίας και περίθαλψης απροστάτευτων και ορφανών παιδιών» κατά τα ισπανικά πρότυπα την εποχή του Εμφυλίου. Η πρώην βασιλική οικογένεια υποστήριξε ότι εκεί φιλοξενούνταν ορφανά ή με άρρωστους γονείς παιδιά ή όσα το οικογενειακό περιβάλλον δεν μπορούσε να τους δώσει τα «αναγκαία ηθικά εφόδια».

Επιπλέον, με εντολή της βασίλισσας Φρειδερίκης συγκεντρώθηκαν πολλά αγόρια και κορίτσια, που έχασαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, την περίοδο 1946-1949, τον έναν ή και τους δύο γονείς τους, ή ήταν πολύ φτωχοί και δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις αντίξοες και δύσκολες συνθήκες ζωής που προέκυψαν από τον πόλεμο αυτόν.

Άλλοι, πάντως, θεωρούν ότι ο σκοπός ήταν να σταματήσει ο ανεφοδιασμός των ανταρτών και να γίνει πιο δύσκολη η στρατολόγηση νέων από αυτούς, καθώς θα είχαν ενταχθεί από μικρή ηλικία στο αντίπαλο στρατόπεδο.

Τα περισσότερα από τα παιδιά εκείνα είναι ακόμη στη ζωή. Κι η πλειονότητα όσων (αρκετών) μίλησα δε θέλει να θυμάται. «Ούτε τα καλά ούτε τα κακά. Δεν έχει νόημα…»

Κάποιες εξομολογήσεις είναι σπαρακτικές, όπως το Πικρό γάλα.

«Τι σκέφτομαι για τη μάνα μου; Άλλες φορές μού έρχεται να την πνίξω στον ύπνο της. Πώς μπόρεσε να με δώσει στο ορφανοτροφείο και να σημαδέψει τη ζωή μου; Δεν είχε αίμα μέσα της; Άλλες πάλι την καταλαβαίνω. Ήθελε απλώς να μου σώσει τη ζωή, να έχω φαΐ, ρούχα, κρεβάτι…»

Μένουν οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες, χνάρια που ακόμα κραυγάζουν, εβδομήντα δύο ολόκληρα χρόνια μετά τη δημιουργία των ιδρυμάτων.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να με καρφώσει μ’ εκείνα τα υπέροχα καστανά μάτια του και να πει: «Μπορεί να έχω παραπιεί κι έχει θολώσει η κρίση μου, αλλά μου φαίνεται πως ίσως το έχεις».

Είναι Οκτώβριος 1920 και η τζαζ είναι παντού. Δεν ξέρω να παίζω τζαζ, γι’ αυτό παίζω Ραχμάνινοφ. Νιώθω μια έξαψη να φουντώνει στα μάγουλά μου εξαιτίας του μηλίτη που με έχει ποτίσει με το ζόρι η καλή μου φίλη Κέιτ Σμιθ για να χαλαρώσω. Αισθάνομαι τη χαλάρωση να πλησιάζει δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο. Αρχίζει από τα δάχτυλά μου, που τώρα τα νιώθω ζεστά και ανάλαφρα, και προχωράει κατά μήκος των νεύρων μου, απλώνεται σε όλο μου το σώμα. Έχω πάνω από χρόνο να μεθύσω, από τότε που αρρώστησε βαριά η μητέρα μου, και μου έχει λείψει αυτή η αίσθηση της μέθης που έρχεται σαν άψογα εφαρμοστό γάντι από ομίχλη που τυλίγει θαλπερά και εξαίσια το μυαλό μου. Δε θέλω να σκέφτομαι και δε θέλω ούτε να αισθάνομαι, εκτός κι αν είναι κάτι τόσο απλό όσο το γόνατο αυτού του πανέμορφου αγοριού λίγα εκατοστά από το δικό μου.

Το γόνατο σχεδόν φτάνει κι από μόνο του, όμως στη συνέχειά του βρίσκεται ένας ολόκληρος άντρας – και τι άντρας! Ψηλόλιγνος, με πυκνά σκούρα μαλλιά κι ένα λακκάκι στο αριστερό του μάγουλο που μπορείς να χαθείς μέσα του. Οι φίλοι του τον φωνάζουν Χέμινστιν, Όινμποουνς, Μπερντ, Νέστο, Ουέμετζ – ό,τι σκαρώσουν κάθε στιγμή. Εκείνος φωνάζει την Κέιτ Στατ ή Μπάτστιν (όχι και πολύ κολακευτικό), κάποιον άλλο τον λέει Πυρετούλη και κάποιον άλλον Το Μέγα Κερασφόρο Μέλος. Δείχνει να ξέρει τους πάντες και οι πάντες δείχνουν να ξέρουν τα ίδια αστεία και τις ίδιες ιστορίες. Οι στιχομυθίες τους είναι τηλεγραφικές και κωδικοποιημένες, μια ανταλλαγή από ατάκες και ευφυολογήματα σε αστραπιαίες εκατέρωθεν ριπές. Δεν τους προλαβαίνω, αλλά δε με πειράζει και πολύ. Το να βρίσκομαι δίπλα σ’ αυτούς τους χαρωπούς ξένους είναι σαν τονωτική μετάγγιση καλής διάθεσης.

Καθώς η Κέιτ έρχεται προς το μέρος μας από την κουζίνα, εκείνος τεντώνει το άψογο πιγούνι του και λέει: «Πώς να την πούμε την καινούργια φίλη μας;»

«Χας», λέει η Κέιτ.

«Καλύτερα Χασεδάδ», λέει εκείνος. «Ή Χάσοβιτς».

«Κι εσύ είσαι ο Μπερντ;» ρωτάω εγώ.

«Ο Ουέμ», λέει η Κέιτ.

«Εγώ είμαι αυτός που πιστεύει ότι κάποιος θα έπρεπε να χορεύει». Χαμογελάει με όλο του το είναι και σχεδόν αυτοστιγμεί ο αδελφός της Κέιτ, Κένλι, μαζεύει ρολό το χαλί του καθιστικού σε μια μεριά και καταπιάνεται με το γραμμόφωνο. Το ρίχνουμε στον χορό και ο ένας δίσκος διαδέχεται τον άλλο. Ο Μπερντ δεν είναι ταλαντούχος χορευτής, όμως τα άκρα του είναι χαλαρά στις κλειδώσεις και διακρίνω ότι αισθάνεται άνετα μέσα στο σώμα του. Επίσης δεν έχει την παραμικρή αναστολή να με προσεγγίσει. Πριν το καταλάβω, τα υγρά χέρια μας είναι σφιχτοδεμένα, τα μάγουλά μας τόσο κοντά που αισθάνομαι την ολοζώντανη θέρμη του. Και μόνο τότε μου λέει επιτέλους ότι τον λένε Έρνεστ.

«Σκέφτομαι, όμως, να το παραχωρήσω σε κανέναν άλλο. Είναι τόσο ανιαρό. Αμ το Χέμινγουεϊ; Ποιος θέλει έναν Χέμινγουεϊ;»

Πιθανότατα κάθε κοπέλα από εδώ ως τη Λεωφόρο Μίσιγκαν, σκέφτομαι εγώ, χαμηλώνοντας το βλέμμα μου στα πόδια μου για να μην κοκκινίσω. Όταν ξανασηκώνω τα μάτια μου, τα καστανά δικά του είναι καρφωμένα πάνω μου.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Μπορείς να αγαπάς κάποιον υπερβολικά;

Σικάγο, 1920. Η Χάντλι Ρίτσαρντσον είναι μια κοπέλα «καλής οικογενείας», συγκρατημένη και καθωσπρέπει. Μέχρι τη μέρα που εισβάλλει στη ζωή της ένας παρορμητικός και απίστευτα γοητευτικός άντρας που ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας: ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ.
Ερωτεύονται παράφορα, παντρεύονται και φεύγουν για το Παρίσι, όπου θα γίνουν το χρυσό ζευγάρι μιας μυθικής παρέας, στην οποία συμμετέχουν η Γερτρούδη Στάιν, ο Έζρα Πάουντ και ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ. Αλλά στο μποέμικο Παρίσι της «χαμένης γενιάς», όπου το αλκοόλ ρέει άφθονο και η τζαζ παίζει ακατάπαυστα, κανείς δε μένει πιστός για πάντα…

Η στιγμή της κρίσης θα έρθει. Και κανείς από τους δυο τους δε θα είναι προετοιμασμένος γι’ αυτό που θα ακολουθήσει…

Ένας από τους πιο μεγάλους και θυελλώδεις έρωτες στον χώρο της λογοτεχνίας γίνεται από την ταλαντούχα Πόλα ΜακΛέιν ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα, που αγαπήθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

«Η Ερωμένη των Φάρων». Πολυαναμενόμενο μετά την επιτυχία του προηγούμενου σου βιβλίου «Το Πριγκιπότο». Είναι πρόκληση;
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Δεν θα χαρακτήριζα πρόκληση το ότι θα εκτεθεί στο κοινό, γιατί αυτό το βιβλίο ήταν από μόνο του πρόκληση στο να δημιουργηθεί και έχω ακόμα αυτήν την αίσθηση πολύ πρόσφατη. Μπορώ να ομολογήσω όμως πώς είμαι πολύ ανυπόμονη για την αποδοχή του, καθώς έχω επικεντρωθεί σε μία τελείως διαφορετική ιστορία από οτιδήποτε έχω γράψει στο παρελθόν, τόσο όσον αφορά τη θεματολογία του όσο και τη δομή, το υπόβαθρο και το βαθμό αλληγορίας και τις νέες τεχνικές που ενσωμάτωσα.

Πόσο αλληγορία είναι λοιπόν η «Ερωμένη των Φάρων»;

Αν θέλει κάποιος να το δει έτσι, πάρα πολύ, σχεδόν ολοκληρωτικά πίσω από την κάθε φράση. Περισσότερο από κάθε άλλη ιστορία μου. Όλη η εξιστόρηση αυτού του εκκεντρικού οδοιπορικού είναι μία ελεγεία στις λάθος επιλογές ή καλύτερα «οικείες επιλογές» όπως προτιμώ να τις αποκαλώ εγώ. Το σύμβολο του φάρου και η λαγνεία για το φως του, είτε αυτός είναι φάρος πορείας είτε φάρος επικινδυνότητας. Ένας θρύλος είναι αυτό το βιβλίο, ο θρύλος της «Ερωμένης των Φάρων» και όπως κάθε θρύλος αποτελεί μία αλληγορία.

Πειραματίζεσαι διαρκώς στα βιβλία σου ή όταν δεις πώς κάτι είναι επιτυχημένο ακολουθείς την πεπατημένη;
Το πρώτο σίγουρα! Έχω κατανοήσει πως η προσωπική επιτυχία αν έρθει είναι αποτέλεσμα της εξέλιξης και της αλλαγής και έτσι όχι, ποτέ δεν θα με οδηγήσει η έμπνευση μου και η ανάγκη μου σε μία δοκιμασμένη συνταγή. Γράφω γιατί ψάχνω και ψάχνομαι, γράφω γιατί λύνω με αυτό τον τρόπο τα παζλ της φαντασίας μου και του μυαλού μου και ένα παζλ που το έχω ήδη λύσει δεν με ιντριγκάρει πια τόσο.

Ομολογώ πως με σόκαρε ευχάριστα το τέλος, καθώς είναι κάτι που δεν έχω συναντήσει αλλού σε βιβλίο ενηλίκων. Το έκανες συνειδητά ή απλά βγήκε;
Συνειδητά αλλά όσο και αν με καίει να σου απαντήσω εκτενώς, δεν θα κάνω spoiler!

Πόσοι τελικά είναι οι φάροι στη ζωή σου;
Αμέτρητοι. Μετά από αυτό το βιβλίο νιώθω σαν να είμαι μεσοπέλαγα και να έχω φάρους ολόγυρα! Το περίεργο είναι πως αυτό το βιβλίο με βοήθησε να δω ξεκάθαρα ποιοι από αυτούς είναι φάροι πορείας και ποιοι επικινδυνότητας! Και γι’ αυτό και για πρώτη φορά το βιβλίο «Η Ερωμένη των Φάρων» είναι όπως θα δείτε αφιερωμένο, με απόλυτη αγάπη, όχι μόνο στους δικούς μου αλλά κυρίως σε αυτούς που με πόνεσαν, που μπορεί να με απέρριψαν, να με υπονόμευσαν, να με θύμωσαν. Δηλαδή σε αυτούς που αποτέλεσαν τους κομβικούς φάρους για να εξελιχθώ και να διατηρήσω ένα υγιές στενό περιβάλλον.

Σε αυτό το βιβλίο πραγματεύεσαι την αγωνία του δημοσιογράφου να βγάλει το θέμα και να ενώσει τα κομμάτια του γρίφου μίας αλήθειας και ομολογώ πως μοιάζει αρκετά με την καθημερινότητά μας. Από που άντλησες τα στοιχεία;
Από εσάς! Από τους φίλους μου δημοσιογράφους που με τις μαρτυρίες τους με έβαλαν μέσα στην ψυχοσύνθεσή τους και τις επιτυχημένες διαδρομές προς ένα θέμα. Μάλιστα ένας φίλος μου δημοσιογράφος μου είχε πει χαρακτηριστικά: «Τη μέρα που ένας δημοσιογράφος ξυπνάει και δεν έχει θέμα είναι ικανός να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα για να το βρει. Είναι ικανός να κάνει φόνο που λέει ο λόγος!». Σου θυμίζει κάτι; Γιατί στην ηρωίδα μου θυμίζει πολλά…

Πρώτος εικονικός χαρακτήρας στην Ελλάδα από βιβλίο που εμφανίζεται στα social media. Πώς αποφάσισε η Νατάσα, η πρωταγωνίστρια σου να δημιουργήσει λογαριασμό στο instagram;
Είναι απρόβλεπτη και ασταμάτητη. Η Νατάσα είναι μία γυναίκα που σήμερα αν υπολογίσεις είναι 75 χρόνων. Είναι πάντα μπροστά από την εποχή της, με πολλούς φάρους γεμάτους μυστικά και πολλούς φάρους να φωτίζουν το παρελθόν της, με πολλά να πει πέραν του βιβλίου που για οικονομία χώρου και χρόνου δεν το κάνει. Αγαπά τους ανθρώπους, δεν θέλει να σταματήσει εδώ, δεν υπάρχει λόγος. Είναι ζωντανή και έχει να διηγηθεί ακόμα αμέτρητες ιστορίες και επίσης το κυριότερο λατρεύει τον κόσμο! Θέλει να τους γνωρίσει όλους, να συνομιλήσει με όλους, να πει τα μυστικά της και να ζήσει πια μέσα στην κοινωνία και όχι απομονωμένη σε κάποιο φάρο. Για τη Νατάσα την ηρωίδα μου, το instagram όταν της το έδειξα ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.

Να σε ρωτήσουμε τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;
Βέβαια. Διαβάζω το βιβλίο «Το μεγάλο φακέλωμα» του Edward Snowden από τις εκδόσεις Ψυχογιός το πρωί που έχω πιο γειωμένη διάθεση και θέλω ενέργεια, ένα βιβλίο για το tango που με ενδιαφέρει για ένα θεατρικό μου που γράφω και το βράδυ διαβάζω θεατρικά έργα του Γιάννη Κουκουράκη που μου φτιάχνουν τη διάθεση και με κάνουν να γελάω αυθεντικά.

Τι εύχεσαι στην Νατάσα;
Να περάσει όμορφα σε κάθε φάρο-βιβλιοθήκη που θα φτάσει!

ΠΗΓΗ: protothema.gr

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Έχω μείνει γνωστή στην ιστορία ως η «ερωμένη των φάρων».

Γεννήθηκα σε έναν φάρο και όλη μου τη ζωή δεν έχω κοιμηθεί ποτέ δίχως να με συνοδεύει ο ήχος της θάλασσας. Έχω γίνει βασίλισσα σε κάποιους από αυτούς, δούλα σε άλλους και γοργόνα στους μακρινούς. Έχω κρυφτεί σε αμπάρια, έπιασα τουφέκι και έχω μια αποκρουστική ουλή, η οποία σκίζει το δεξί μου μάγουλο. Γέννησα ένα παιδί, που όμως δεν αγκάλιασα ποτέ. Είδα ναυάγια και κολύμπησα σε μέρη όπου δεν έχει καταφέρει να φτάσει άνθρωπος. Μίσησα και μισήθηκα, πόθησα και με αγάπησαν. Έχω μαγέψει πειρατές και έχω τρέξει γυμνή στα βράχια. Έχω αντικρίσει θησαυρούς αμύθητους, που ούτε καν φαντάζεστε ότι υπάρχουν. Έχω γυρίσει όλους τους επανδρωμένους φάρους που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.

Και κάποιους που δεν υπάρχουν πια και σώζονται μόνο τα ερείπια τους. Κάθε φορά που έφτανα σε κάποιον από αυτούς, με περίμεναν με ανυπομονησία, γιατί ενώ η θάλασσα έφερνε συχνά στους φαροφύλακες φόβο, δεινά και δυσκολίες, εγώ τους έφερνα πάντα τον έρωτα. Ναι. Έχω μείνει γνωστή ως η «ερωμένη των φάρων», αν και στην πραγματικότητα ήμουν απλώς μια σφοδρά και χωρίς ελπίδα ερωτευμένη γυναίκα.

Ακολουθήστε τα ίχνη της  πρωταγωνίστριας του βιβλίου Νατάσας στο @natassalighthouse.  Σας περιμένει για να μιλήσει μαζί σας, να αποκαλύψει και άλλα μυστικά και  κρυμμένα κεφάλαια και να σας χαρίσει αναμνηστικά από το οδοιπορικό της.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Eliyahu Goldratt

Το βιβλίο Ο ΣΤΟΧΟΣ του Eliyahu Goldratt αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βιβλία που έχουν γραφτεί για τη βελτίωση διαδικασιών και την αύξηση της αποτελεσματικότητας! Το ωραιότερο όλων είναι ότι διαβάζεται σαν μυθιστόρημα!

Δεν είναι τυχαίο που έχει πουλήσει πάνω από 6 εκατομμύρια αντίτυπα και συνεχίζει να πουλάει 20 χρόνια μετά την αρχική του έκδοση. Είναι το ίδιο επίκαιρο όσο και τότε.

Μέσα από μια μυθιστορηματική περιγραφή που διαβάζεται πολύ εύκολα (καθώς αναφέρεται ακόμα και στην αντιμετώπιση διαπροσωπικών σχέσεων εκτός δουλειάς), διδάσκει τον αναγνώστη πώς μπορεί να ακολουθήσει μια διαδικασία συνεχούς βελτίωσης.

Δείχνει στον αναγνώστη πώς θα βελτιώσει οποιαδήποτε διαδικασία, είτε αφορά τη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού είτε μιας γραμμής παραγωγής είτε την εξέλιξη ενός μικρού καταστήματος. Η αξία του βιβλίου αυτού είναι όσο σχεδόν ένα πρόγραμμα MBA.

Αν έχετε μία από τις παρακάτω ιδιότητες, τότε το βιβλίο αυτό είναι για εσάς:

• Ιδιοκτήτης επιχειρήσεων/καταστημάτων
• Εργαζόμενος σε επιχείρηση
• Στέλεχος επιχειρήσεων
• Φοιτητής

Διαβάζεται τόσο εύκολα που ακόμα και κάποιος που δεν εργάζεται μπορεί να το διαβάσει ευχάριστα και να καταλάβει τις έννοιες. Δε χρειάζεται να έχει σπουδάσει κάποιος για να το κατανοήσει, επειδή όλα εξηγούνται με δυο πολύ δυνατά παραδείγματα, τα οποία ο συγγραφέας αναλύει και αλληλοσυνδέει από πολλές πλευρές. Δεν είναι θεωρητικό αλλά πρακτικό.

Για να καταλάβετε ποσό απλό είναι, το πρώτο παράδειγμα που δίνει για τη βελτίωση μιας διαδικασίας αφορά την ομάδα προσκόπων του γιου του σε μια διήμερη εκδρομή 10 παιδιών. Καθώς τα παιδιά κινούνται σε μια γραμμή, ο πρωταγωνιστής και μάνατζερ του εργοστασίου προβληματίζεται για το πώς θα κάνει την ομάδα να κινείται με τον ίδιο ρυθμό χωρίς να χαθεί κανένα παιδί και χωρίς να καθυστερούν. Παρουσιάζει τη συλλογιστική του διαδικασία, ξεπερνά τα νέα προβλήματα που δημιουργούνται καθώς αλλάζει τη διαδικασία βαδίσματος και το κάνει πολύ κατανοητό μέσα από 5 βήματα. Κατόπιν εφαρμόζει την ίδια μέθοδο σε μια εταιρεία για να την κάνει πιο αποτελεσματική.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ο Άλεξ Ρόγκο είναι ο πιεσμένος διευθυντής μιας εργοστασιακής μονάδας την οποία προσπαθεί απεγνωσμένα να κάνει πιο αποδοτική. Αυτή όμως οδεύει προς την καταστροφή. Ο Άλεξ έχει ενενήντα μέρες για να σώσει το εργοστάσιο – διαφορετικά, θα το κλείσουν από τα κεντρικά της εταιρείας του, με όποιες συνέπειες θα έχει αυτό για το σύνολο των εργαζομένων. Μια τυχαία συνάντηση με έναν καθηγητή από τα φοιτητικά του χρόνια, τον Τζόνα, θα τον βοηθήσει να ξεφύγει από τον συμβατικό τρόπο σκέψης, να δει τα πράγματα αλλιώς και να πάρει ρηξικέλευθες αποφάσεις, που θα επηρεάσουν εκατοντάδες ζωές. Ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα, μέσα από το οποίο ο Ελιάου Μ. Γκόλντρατ, ο «γκουρού των επιχειρήσεων», όπως τον χαρακτήρισε το Fortune, αναλύει με απλό τρόπο τη θεωρία του και μπορεί να σας μάθει να θέτετε στόχους συνεχούς βελτίωσης, κατανοώντας σε βάθος τα όρια του περιβάλλοντός σας. Είναι το βιβλίο που πρέπει να συστήσετε στους συναδέλφους σας και τους προϊσταμένους σας, αλλά όχι στους ανταγωνιστές σας!

Εκατομμύρια αντίτυπα σε 35 χώρες. 

Υποχρεωτικό βιβλίο προς ανάγνωση για όλα τα στελέχη της Amazon και για πολλά προγράμματα ΜΒΑ. 

«Μια έρευνα για τις αναγνωστικές συνήθεις των μάνατζερ δείχνει ότι, αν και αγοράζουν έργα σαν του Tom Peters για να τα έχουν στη βιβλιοθήκη τους, το ένα βιβλίο που έχουν διαβάσει από την αρχή ως το τέλος είναι Ο ΣΤΟΧΟΣ». The Economist

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Περνώ την πύλη στις 7.30 το πρωί και τη βλέπω από την άλλη άκρη του πάρκινγκ: η βυσσινιά Μερσεντές. Είναι παρκαρισμένη δίπλα στα γραφεία του εργοστασίου, στη δική μου θέση στάθμευσης. Ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο εκτός από τον Μπιλ Πιτς; Δεν έχει σημασία που ολόκληρο το πάρκινγκ είναι ουσιαστικά άδειο τέτοια ώρα. Δεν έχει σημασία που υπάρχουν θέσεις στάθμευσης με ταμπέλες που γράφουν Επισκέπτες. Όχι, ο Μπιλ πρέπει να παρκάρει στη θέση που φέρει τον τίτλο μου. Του αρέσουν αυτές οι υπαινικτικές δηλώσεις. Εντάξει, είναι πρόεδρος τομέα κι εγώ είμαι απλά διευθυντής του εργοστασίου. Επομένως, υποθέτω πως μπορεί να παρκάρει την αναθεματισμένη τη Μερσεντές του όπου θέλει.

Πάρκαρα το Σουμπαρού μου δίπλα στη Μερσεντές (στη θέση που γράφει Οικονομικός Ελεγκτής). Μια κλεφτή ματιά στο κόκκινο αυτοκίνητο, καθώς κινούμαι περιμετρικά του, μου επιβεβαιώνει ότι είναι το αυτοκίνητο του Μπιλ, γιατί η πινακίδα γράφει ΝΟΥΜΕΡΟ 1. Και, όπως όλοι ξέρουμε, αυτό είναι το μόνο που απασχολεί τον Μπιλ. Θέλει να γίνει CEO. Κι εγώ το ίδιο. Είναι κρίμα που τώρα μπορεί να μη μου δοθεί ποτέ αυτή η ευκαιρία.

Τελικά, φτάνω στην πόρτα των γραφείων. Η αδρεναλίνη μου είναι ήδη στα ύψη. Αναρωτιέμαι τι, διάολο, κάνει εδώ ο Μπιλ. Έχω χάσει κάθε ελπίδα ότι θα μπορέσω να δουλέψω έστω και λίγο αυτό το πρωί. Συνήθως πηγαίνω νωρίτερα στη δουλειά, για να προλάβω να κάνω τα πράγματα που είμαι πολύ απασχολημένος να κάνω κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης μέρας, γιατί μπορώ και τελειώνω πολλά προτού αρχίσει να χτυπάει το τηλέφωνο και αρχίσουν οι συσκέψεις, προτού ξεσπάσει χάος. Όμως όχι σήμερα.

«Κύριε Ρόγκο!» ακούω να φωνάζει κάποιος.

Σταματάω και βλέπω τέσσερα άτομα να βγαίνουν από μια πλαϊνή πόρτα του εργοστασίου. Βλέπω τον Ντέμσι, τον προϊστάμενο βάρδιας· τον Μαρτίνεζ, τον εκπρόσωπο της συνδικαλιστικής ένωσης των εργαζομένων· έναν ωρομίσθιο· έναν επιστάτη κέντρου μηχανικής κατεργασίας ονόματι Ρέι. Μιλούν όλοι ταυτόχρονα. Ο Ντέμσι μού λέει ότι έχουμε πρόβλημα. Ο Μαρτίνεζ φωνάζει ότι οι εργαζόμενοι θα προχωρήσουν σε στάση εργασίας. Ο ωρομίσθιος λέει κάτι για παρενόχληση. Ο Ρέι φωνάζει πως δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε κάποιο αναθεματισμένο προϊόν επειδή δεν έχουμε όλα τα εξαρτήματα. Ξαφνικά βρίσκομαι στο κέντρο όλων αυτών. Τους κοιτάζω· με κοιτάζουν. Και δεν έχω προλάβει ακόμη ούτε καφέ να πιω.

Όταν τελικά καταφέρνω να τους ηρεμήσω αρκετά όλους ώστε να ρωτήσω τι συμβαίνει, μαθαίνω ότι ο κύριος Πιτς ήρθε στο εργοστάσιο πριν από περίπου μία ώρα, μπήκε μέσα και απαίτησε να του δείξουν την πρόοδο της παραγγελίας υπ’ αριθμόν 41427.

Και, όπως αποδείχθηκε, κανείς δε γνώριζε οτιδήποτε για την παραγγελία 41427. Έτσι, ο Πιτς τούς έβαλε όλους να μάθουν τι είχε γίνει. Και όπως αποδείχθηκε, ήταν μια αρκετά μεγάλη παραγγελία που είχε καθυστερήσει. Τι πρωτότυπο! Όλα στο εργοστάσιο καθυστερούν. Με βάση τις παρατηρήσεις μου, θα έλεγα ότι αυτό το εργοστάσιο έχει τέσσερις κατηγορίες προτεραιότητας για τις παραγγελίες: Βιαστική… Επείγουσα… Υπερεπείγουσα… και Κάντε τη ΤΩΡΑ! Δεν μπορούμε να τηρήσουμε το πρόγραμμα παραγγελιών με τίποτα.

Όταν διαπιστώνει ότι η παραγγελία 41427 αργεί ακόμη να φτάσει στο στάδιο αποστολής, ο Πιτς αναλαμβάνει ρόλο υπευθύνου επίσπευσης. Τρέχει από δω κι από κει και δίνει εντολές στον Ντέμσι φωνάζοντας. Τελικά διαπιστώνεται ότι σχεδόν όλα τα απαιτούμενα εξαρτήματα είναι έτοιμα και περιμένουν – στοίβες ολόκληρες. Αλλά δεν μπορούν να συναρμολογηθούν γιατί λείπει ένα μέρος κάποιου υποεξαρτήματος που πρέπει να περάσει από κάποια άλλη διεργασία. Αν οι εργάτες δεν έχουν το συγκεκριμένο μέρος, δεν μπορούν να προχωρήσουν στη συναρμολόγηση και, αν δεν μπορούν να προχωρήσουν στη συναρμολόγηση, φυσικά, δεν μπορούν να διεκπεραιώσουν την παραγγελία.

Διαπιστώνουν ότι τα μέρη για το χαμένο υποεξάρτημα περιμένουν να περάσουν από μία μηχανή αριθμητικού ελέγχου. Όμως, όταν πάνε σε εκείνο το τμήμα του εργοστασίου, διαπιστώνουν ότι οι μηχανουργοί δεν ετοιμάζονται να περάσουν από τη μηχανή τα συγκεκριμένα μέρη, αλλά κάποια άλλη υπερεπείγουσα εργασία που τους επέβαλαν για κάποιο άλλο προϊόν.
Του Πιτς δεν του καίγεται καρφί για την άλλη υπερεπείγουσα εργασία. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να σταλεί η 41427. Έτσι, λέει στον Ντέμσι να δώσει εντολή στον επιστάτη, τον Ρέι, να πει στον αρχιμηχανουργό του να ξεχάσει το άλλο υπερεπείγον μαραφέτι και να ετοιμαστεί να περάσει από τη μηχανή το μέρος που λείπει από την 41427. Τότε ο αρχιμηχανουργός κοιτάζει πρώτα τον Ρέι, μετά τον Ντέμσι και ύστερα τον Πιτς, πετάει το μηχανικό κλειδί που κρατά, και τους λέει ότι έχουν τρελαθεί όλοι. Είχε πάρει σε εκείνον και τον βοηθό του μιάμιση ώρα να προετοιμάσουν τα μηχανήματα για το άλλο εξάρτημα που χρειάζονταν τόσο απεγνωσμένα.Τώρα θέλουν να το βάλουν στην άκρη και να στήσουν τα μηχανήματα για κάτι άλλο; Στα κομμάτια να πάει!Τότε ο Πιτς, διπλωμάτης όπως πάντα, περνά μπροστά από τον προϊστάμενο βάρδιας και τον επιστάτη, πλησιάζει τον αρχιμηχανουργό και του λέει ότι, αν δεν κάνει αυτό που του είπε, απολύεται. Ανταλλάσσουν μερικές κουβέντες. Ο αρχιμηχανουργός απειλεί ότι θα παραιτηθεί. Ξαφνικά εμφανίζεται ο εκπρόσωπος της ένωσης εργαζομένων. Όλοι είναι έξω φρενών. Κανείς δε δουλεύει. Και τώρα έχω τέσσερις αλλόφρονες να με υποδέχονται πρωί πρωί μπροστά από ένα εργοστάσιο όπου όλες οι εργασίες έχουν σταματήσει.

«Και πού είναι ο Μπιλ Πιτς τώρα;» ρωτάω.

«Στο γραφείο σου», απαντά ο Ντέμσι.

«Εντάξει, πήγαινε και πες του, σε παρακαλώ, ότι θα πάω να του μιλήσω σε ένα λεπτό».

Ο Ντέμσι κατευθύνεται πρόθυμα και βιαστικά προς τις πόρτες του γραφείου. Εγώ γυρίζω στον Μαρτίνεζ και τον ωρομίσθιο, που τώρα ανακαλύπτω ότι είναι ο αρχιμηχανουργός. Τους λέω ότι από την πλευρά μου δε θα απολυθεί ούτε θα τεθεί κανείς σε διαθεσιμότητα – ότι όλη η υπόθεση είναι μια παρεξήγηση. Στην αρχή ο Μαρτίνεζ δεν ικανοποιείται εντελώς με αυτό και ο μηχανουργός φαίνεται να θέλει να του ζητήσει συγγνώμη ο Πιτς. Δεν πρόκειται να ασχοληθώ. Επίσης τυχαίνει να γνωρίζω ότι ο Μαρτίνεζ δεν έχει τη δύναμη να κατεβάσει τους εργαζομένους σε στάση εργασίας. Έτσι λέω ότι, αν η ένωση εργαζομένων θέλει να υποβάλει γραπτά τα παράπονά της, μπορεί· ευχαρίστως να μιλήσω στον τοπικό πρόεδρο, τον Μάικ Ο’Ντόνελ, αργότερα σήμερα και να τα διευθετήσουμε όλα εν ευθέτω χρόνω. Συνειδητοποιώντας ότι, ούτως ή άλλως, δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο προτού μιλήσει με τον Ο’Ντόνελ, ο Μαρτίνεζ τελικά το δέχεται και μαζί με τον μηχανικό αρχίζουν να περπατούν προς το εργοστάσιο.

«Πες στους εργάτες να ξαναρχίσουν να δουλεύουν», λέω στον Ρέι. «Εντάξει, αλλά σε τι;» ρωτάει εκείνος. «Την παραγγελία που έχουμε

ετοιμάσει να τρέξουμε ή αυτή που θέλει ο Πιτς;» «Κάντε αυτή που θέλει ο Πιτς», του απαντάω.

«Εντάξει, αλλά θα πάει χαμένη η προετοιμασία», μου λέει.

«Ας πάει!» του λέω. «Ρέι, δεν ξέρω τι έχει συμβεί. Αλλά, για να ήρθε εδώ ο Μπιλ, θα πρέπει να είναι επείγον. Έτσι δεν είναι;»

«Ναι, μάλλον», απαντάει αυτός. «Εγώ απλά θέλω να ξέρω τι να κάνω». «Εντάξει, λυπάμαι για το μπέρδεμα», λέω προσπαθώντας να τον κάνω να νιώσει καλύτερα. «Ας κάνουμε την προετοιμασία όσο το δυνατόν

γρηγορότερα και ας αρχίσουμε να περνάμε το εξάρτημα».

«Εντάξει», απαντάει εκείνος.

Στο κτίριο των γραφείων ο Ντέμσι με προσπερνάει πηγαίνοντας προς το εργοστάσιο. Μόλις βγήκε από το γραφείο μου και φαίνεται σαν να ήθελε να φύγει από εκεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Μου κουνάει το κεφάλι.

«Καλή τύχη…» ψιθυρίζει.

Η πόρτα του γραφείου μου είναι ορθάνοιχτη. Μπαίνω μέσα και βλέπω τον Μπιλ Πιτς να κάθεται στην καρέκλα μου. Είναι γεροδεμένος, με φαρδύ στέρνο και πυκνά γκρίζα μαλλιά στο χρώμα του ατσαλιού, που είναι σχεδόν ασορτί με τα μάτια του. Καθώς αφήνω κάτω τον χαρτοφύλακά μου, τα μάτια του είναι στυλωμένα πάνω με ένα βλέμμα που λέει: Παίζεται το κεφάλι σου, Ρόγκο.

«Εντάξει, Μπιλ, τι συμβαίνει;» ρωτάω.

«Έχουμε πολλά να πούμε. Κάθισε», απαντάει εκείνος. «Θα το ήθελα, αλλά κάθεσαι στη θέση μου».

Ίσως αυτό δεν έπρεπε να το πω.

«Θέλεις να μάθεις γιατί βρίσκομαι εδώ;» ρωτάει. «Είμαι εδώ για να σώσω το τομάρι σου».


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Είναι κοινώς παραδεκτό ότι χωρίς συνεχή μάθηση, προσαρμογή και βελτιωτική αλλαγή σε ατομικό και οργανωσιακό επίπεδο, δεν μπορεί να υπάρξει επαγγελματική και επιχειρηματική επιτυχία, αφού ο ρυθμός των αλλαγών ολοένα εντείνεται.

Τα στελέχη όλων των ιεραρχικών επιπέδων οφείλουν να επιμορφώνονται και να εκπαιδεύονται συστηματικά, έτσι ώστε να εξασφαλίζουν την επιτυχία των επιχειρήσεων και των οργανισμών όπου εργάζονται και ταυτόχρονα τη δική τους επιτυχημένη καριέρα.

Εδώ θα βρείτε όλα τα κορυφαία βιβλία για Βusiness, Μάνατζμεντ & Ηγεσία που θα σας βοηθήσουν να αποκτήσετε μια πιο συνολική θεώρηση του παγκόσμιου επιχειρείν.

ΒΡΕΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ BUSINESS ΕΔΩ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

📖 Απόσπασμα από το βιβλίο ΕΝΑΣ ΑΦΗΡΗΜΕΝΟΣ ΑΝΤΡΑΣ της Μάρως Βαμβουνάκη

Δε μ’ αρέσει η λέξη κατάθλιψη που τόσο ευρέως έχει αντικαταστήσει την ωραία λέξη δυστυχία, την ωραία λέξη πένθος, την ωραία λέξη πόνος ή μελαγχολία, που κάποτε είχαν μάλιστα υμνήσει σαν θελκτικό προτέρημα οι ποιητές. Η κατάθλιψη ακούγεται όπως μια άσχημη αρρώστια, αδικαιολόγητη, λες και σε βρήκε απρόσεχτο ένας ιός, σαν να κόλλησες από την ατμόσφαιρα μια ψυχολογική γρίπη και επείγει να τη γιατρέψεις με αντιβίωση.

Δεν είναι έτσι η ζωή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος δε γίνεται να μην πονάει, να μην πενθεί, να μη μελαγχολεί στα επώδυνα που συμβαίνουν, οι υπερβολικές άμυνες είναι ψυχασθένεια, ασθένεια ακόμη και πνευματική, ανωριμότητα που σε καθηλώνει σε λάθος ηλικίες απ’ αυτήν που βρίσκεσαι, οι υπερβολικές άμυνες είναι εξωπραγματικά πράγματα. Σε τρελαίνουν οι υπερβολικές αυτοϋπνώσεις σου εναντίον του πόνου και της θλίψης, μπουκώνεις τα υδραυλικά συστήματα της καρδιάς. Η ματαίωση του πένθους πληρώνεται εν καιρώ λένε, σε εκδικείται η απώλεια που δε θρήνησες. Θέλουν σεβασμό οι τραγωδίες μας.

Αν εγώ είχα πάντως κατάθλιψη εκείνο το τρομερό καλοκαίρι που η αγάπη μου διάλεξε αλλιώς, ήταν μια κατάθλιψη στηρικτική με βοηθητικές παρενέργειες, γιατί αντί για τη συνηθισμένη αϋπνία εμένα μου χάριζε ατέλειωτους ύπνους, υπνηλίες που αποδυνάμωναν τη σφαγή της ψυχής, υποβάθμιζαν τη φρίκη του νου, βυθιζόμουν επί ώρες και ώρες σε αβυσσαλέους δίχως όνειρα ύπνους και έτσι περνούσε ο καιρός. Τουλάχιστον για το σώμα, το πέρασμα του καιρού και μάλιστα καιρού κοιμισμένου είναι ωφέλιμο.

Λένε συνήθως πως ο χρόνος γιατρεύει. Από τις πιο διαδεδομένες θεωρίες για τα βάσανα του ανθρώπου είναι αυτή ακριβώς. Εκεί σε πάει και η ενοχλητικά επαναλαμβανόμενη συμβουλή τού «κάνε υπομονή», του «θα περάσει». Όταν εμένα μου τα λένε αυτά εκνευρίζομαι, σαν να θέλουν να με ξεφορτωθούν. Πετάνε μια κοινοτοπία για να με κάνουν πέρα. Εμένα και την γκρίνια μου, εμένα και την γκίνια μου, τη στενάχωρη φάτσα μου· δε λέω, έχουν δίκιο.

Δεν το πιστεύω πάντως αυτό για τον γιατρό χρόνο. Ίσως γιατρεύει τα ελαφρότερα. Δεν το είδα στην ιστορία μου κάτι τέτοιο. Θα έλεγα μάλιστα πως, αντιθέτως, σ’ εμένα ο χρόνος υπογράμμιζε κι άλλο την απώλεια, το άγριο κενό του άντρα μου, καθάριζε κι εμφάνιζε εναργέστερη την ομορφιά και την αξία της χαμένης μου σχέσης, την αποδείκνυε ανεπανάληπτη, αναντικατάστατη, η δικιά μου αθωότητα ληστεύτηκε πια, κι αυτό φέρνει απόγνωση. Τα μύρια καλά της δικιάς μας αγάπης πρόβαλαν τυραννικά νοσταλγικά. Δεν υπάρχει κόλαση σαν της μεγάλης νοσταλγίας. Νομίζω ότι και οι ιεροί συγγραφείς κατά κάποιο τρόπο κάτι τέτοιο ισχυρίζονται, πως κόλαση είναι η νοσταλγία του απόντος Θεού. Τον γνώρισες, σμίξατε, ένιωσες, και τον έχασες. Πώς να ξεχάσεις τι έζησες αν τέτοιας ποιότητας βιώματα έχασες. Ο Παράδεισος είναι πάντα απολεσθείς.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Χρεώνεται αμαρτίες ο μεγάλος έρωτας, ή είναι αθώος σαν ανεύθυνος; Κι εγώ πια είμαι ανεύθυνη, ακαταλόγιστη, ανίδεη κι αναγκεμένη όσο ένα μωρό την πρώτη ώρα του τοκετού.

Όχι, δε με ενδιαφέρει απόψε η αμαρτία! Ούτε υποψιάζομαι πως υπάρχει τέτοια κατάσταση. Άραγε, το να αμαρτάνεις προϋποθέτει συνείδηση; Ή και ασυνείδητα τη φορτώνεσαι και την πληρώνεις μετά; Μεγάλο θέμα αλλά απόψε μάταιο… 

Ένα κορίτσι εξαφανίζεται και δε θα την βρει ποτέ ξανά κανείς, κι ας μένει κοντά στο σπίτι από όπου δραπέτευσε. Δραπέτευσε από τους παρανοϊκούς γονείς της, ερωτεύτηκε παράφορα έναν αφηρημένο άντρα, βρήκε τη φιλία που σώζει.

Μια ιστορία ζωής, θανάτου, και πάλι ζωής.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Γράφει ο Ξενοφών Παγκαλιάς

Στο πρώτο βιβλίο για τον εκατοντάχρονο Άλαν Κάρλσον, ο οποίος την ημέρα των γενεθλίων του άνοιξε το παράθυρο του οίκου ευγηρίας όπου διέμενε και εξαφανίστηκε, παρακολουθούμε τη μοναδική περιπέτειά του, αλλά μαθαίνουμε και για το συγκλονιστικό παρελθόν του, καθώς είχε διαδραματίσει ρόλο-κλειδί σε κορυφαίες στιγμές του 20ού αιώνα και είχε γνωρίσει μεγάλους ηγέτες (Τρούμαν, Στάλιν, Μάο τσε Τουνγκ κ.ά.). Στο δεύτερο βιβλίο συναντάμε σύγχρονους ηγέτες, για παράδειγμα, τον Κιμ Γιονγκ Ουν, τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Βλαντίμιρ Πούτιν, την Άνγκελα Μέρκελ.

Ο Άλαν Κάρλσον και ο φίλος του Γιούλιους Γιούνσον βρίσκονται στο Μπαλί και πλήττουν φοβερά αφού δεν κάνουν κάτι άλλο εκτός από το να είναι ξαπλωμένοι κάτω από τις ομπρέλες του πολυτελούς ξενοδοχείου και να πίνουν διάφορα χρωματιστά ποτά. Συγχρόνως, τα εκατομμύρια που είχαν φέρει μαζί τους από τη Σουηδία τελειώνουν.

Για να γιορτάσουν τα εκατοστά πρώτα γενέθλια του Άλαν, ο Γιούλιους κανονίζει μια βόλτα με αερόστατο, το οποίο χωρίς τον χειριστή του ανυψώνεται από το έδαφος και απομακρύνεται στον ορίζοντα. Τα μόνα εφόδια που έχουν μαζί τους είναι τρία μπουκάλια σαμπάνια. Το αερόστατο καταλήγει στον Ινδικό Ωκεανό και ένα βορειοκορεάτικο πλοίο σώζει τους ναυαγούς και τους μεταφέρει στην Πιονγιάνγκ, πρωτεύουσα της Βόρεια Κορέας.

Σε μεγάλο μέρος του βιβλίου η Μάργκοτ Βάλστρεμ, Υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας, σχεδόν καταδιώκεται από αυτόν τον τρομερό εκατοντάχρονο, που τώρα πια είναι εκατόν ενός ετών. Η πρώτη τους συνάντηση γίνεται στην πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας, όπου ο Άλαν ως ειδικός ατομικής ενέργειας θα κατασκευάσει πυρηνικές βόμβες για τον Κιμ Γιονγκ Ουν, και η υπουργός, ως εκπρόσωπος του ΟΗΕ, πηγαίνει για να τον αποτρέψει. Το πλοίο που είχε πάει τον Άλαν και τον Γιούλιους εκεί, μετέφερε και τέσσερα κιλά απεμπλουτισμένου ουρανίου μέσα σε μια τσάντα.

Τα ταξίδια του Άλαν και του Γιούλιους έχουν αρχίσει· οι νέες περιπέτειές τους διαδραματίζονται σε διάφορες χώρες με λογιών λογιών ανθρώπους, όπου ο Άλαν, φυσικά, εμπλέκεται σε απρόσμενες ιστορίες.

Έπειτα από την επιστροφή των δύο φίλων στη Σουηδία και τη συνεργασία τους για την κατασκευή φερέτρων με μια ιδιοκτήτρια γραφείου κηδειών, αναγκάζονται να φύγουν για να σώσουν τη ζωή τους κι έτσι καταλήγουν στη σαβάνα της Κένυας.

Στον πρόλογό του ο συγγραφέας του βιβλίου Γιούνας Γιούνασον ενημερώνει ότι αναφέρει τα πραγματικά ονόματα μερικών ηγετών, καθώς αυτό είναι ένα μυθιστόρημα για το παρόν και το πρόσφατο παρελθόν. Και επειδή οι ηγέτες κοιτάζουν αφ’ υψηλού αντί να συμβαίνει το αντίθετο, είναι εύλογο να τους κάνει και λίγη πλάκα. Τελειώνοντας ζητάει συγγνώμη από όλους αυτούς, αλλά τους προτρέπει να το αποδεχτούν και να αναλογιστούν αν πίσω από την πλάκα κρύβεται η αλήθεια.

Στην πραγματικά θλιβερή πολιτική κατάσταση που βιώνουμε, ένα βιβλίο που την περιγράφει με μοναδικό χιούμορ ίσως μας προσφέρει τις στιγμές απόλαυσης που όλοι μας χρειαζόμαστε.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

Επέστρεψε. Ακόμα πιο γέρος. Ακόμα πιο αστείος.

Όλα αρχίζουν με ένα αερόστατο και τρία μπουκάλια σαμπάνια. Ο Άλαν και ο Γιούλιους είναι έτοιμοι να κάνουν μια βόλτα και να θαυμάσουν τη θέα από ψηλά. Δεν περιμένουν ότι το αερόστατο θα καταλήξει στη θάλασσα κι ότι θα τους περιμαζέψει ένα πλοίο της Βόρειας Κορέας που μεταφέρει έναν χαρτοφύλακα γεμάτο λαθραίο ουράνιο για τα πυρηνικά όπλα του Κιμ Γιονγκ Ουν.

Ο Άλαν και ο Γιούλιους βρίσκονται ξαφνικά στο επίκεντρο μιας διπλωματικής κρίσης όπου εμπλέκονται υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, από τον υπουργό Εξωτερικών της Σουηδίας έως την Άνγκελα Μέρκελ και τον Τραμπ. Κι ένα είναι σίγουρο: τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα…

Ο υπεραιωνόβιος Άλαν και ο κολλητός του φέρνουν τον κόσμο άνω κάτω στη νέα τους περιπέτεια. Και αποδεικνύουν ότι διαθέτουν ακόμη τη σκανταλιάρικη διάθεση και την αστείρευτη ζωντάνια που έκαναν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο να τους αγαπήσουν.

Ένας εκατοντάχρονος στα χνάρια του Φόρεστ Γκαμπ -εάν ο Γκαμπ ήταν ειδικός στα εκρηκτικά και τιμούσε υπέρ το δέον τη βότκα- αποφασίζει ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις μια καινούργια αρχή…

Μέσα στην ησυχία της κάμαράς του, στο γηροκομείο, ο Άλαν Κάρλσον περιμένει ένα πάρτι που εύχεται να μην άρχιζε ποτέ. Πρόκειται για το πάρτι των εκατοστών γενεθλίων του. Ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι θα είναι παρόντες. Οι δημοσιογράφοι από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης θα είναι επίσης παρόντες. Ο Άλαν, όμως, αποφασίζει να είναι απών. Έτσι, βάζει τις παντόφλες του και το σκάει από το παράθυρο.

Έχοντας κάνει τη μεγάλη έξοδο, θα ζήσει μιαν απίθανη περιπέτεια η οποία θα τον φέρει αντιμέτωπο με διάφορους εγκληματίες, μια βαλίτσα γεμάτη μετρητά, κάμποσους ανίκανους αστυνομικούς και έναν ελέφαντα. Για οποιονδήποτε άλλο, αυτή η περιπέτεια θα ήταν μοναδική. Όχι όμως για τον Άλαν, που έχει ένα συγκλονιστικό παρελθόν, αφού έχει μοιραστεί γεύματα – και πολλά περισσότερα- με τον Στάλιν, τον Τσόρτσιλ, τον Μάο, τον Φράνκο, τον Τρούμαν και τον Ντε Γκολ, έχοντας διαδραματίσει ένα ρόλο-κλειδί σε μερικές από τις κορυφαίες στιγμές του 20ού αιώνα.
Ένα ξεκαρδιστικά αστείο και βαθύτατα ανθρώπινο μυθιστόρημα για το ταπεινό μεγαλείο της κάθε μέρας και την ομορφιά τού να ζεις με πάθος ακόμα και όταν ο κόσμος πάει να σε πείσει ότι όλα είναι απελπιστικά άσχημα.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Με μια ανακοίνωση-σοκ, οι κριτές του βραβείου Booker 2019 απένειμαν χθες, Δευτέρα 14 Οκτωβρίου, το βραβείο από κοινού σε δύο συγγραφείς: τη Μάργκαρετ Άτγουντ για το βιβλίο «The Testaments» (ΟΙ ΔΙΑΘΗΚΕΣ) και την Μπερναρντίν Εβαρίστο για το βιβλίο «Girl, Woman, Other».

Το βραβείο Booker δόθηκε σε δύο συγγραφείς ταυτόχρονα άλλες δύο φορές στο παρελθόν, στους Ναντίν Γκόρντιμερ και Στάνλεϊ Μίντλετον το 1974 και στους Μάικλ Οντάατζε και Μπάρι Άνσγουορθ το 1992. Το 1993 οι κανόνες άλλαξαν, έτσι ώστε μόνο ένας συγγραφέας να μπορεί να κερδίσει το βραβείο. Αυτή είναι η πρώτη φορά από τότε που δύο συγγραφείς ανακοινώνονται ως κοινοί νικητές. Οι νικήτριες του 2019 θα μοιραστούν το χρηματικό έπαθλο των 50.000 λιρών.

Είναι η δεύτερη φορά που η Άτγουντ κερδίζει το βραβείο Booker. Η πρώτη φορά ήταν το 2000 με το βιβλίο «The Blind Assassin» (Ο ΤΥΦΛΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ). Ήταν όμως υποψήφια ακόμα τέσσερις φορές στο παρελθόν για τα βιβλία: «The Handmaid’s Tale» (Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΑΙΝΔΙΑΣ) (1986), «Cat’s Eye» (1989), «Alias Grace» (Η ΑΛΛΗ ΓΚΡΕΪΣ) (1996) and «Oryx and Crake» (ΟΡΥΞ & ΚΡΕΪΚ) (2003).

Γράφοντας την ιστορία πίσω από το βιβλίο για την εφημερίδα The Guardian, η Άτγουντ δήλωσε: «Με πολλούς τρόπους, Οι διαθήκες είναι μια απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις που οι αναγνώστες μού έθεταν για την Ιστορία της θεραπαινίδας όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά εκδόθηκε επίσης εκείνη τη στιγμή της ιστορίας μας, όπου τα πράγματα σε πολλές χώρες φαίνεται να κατευθύνονται περισσότερο προς τη δυστοπία της Γαλαάδ παρά μακριά από αυτήν».

Το σχόλιο των κριτών για το βιβλίο ΟΙ ΔΙΑΘΗΚΕΣ:

«Είναι ένα άγριο και όμορφο μυθιστόρημα που μας μιλάει με πειθώ και δύναμη. Η Άτγουντ ανέβασε ακόμα πιο ψηλά τον πήχη».

ΟΙ ΔΙΑΘΗΚΕΣ κυκλοφορούν στα ελληνικά σε μετάφραση Αύγουστου Κορτώ στις 5/3/2020. Όλα τα βιβλία της συγγραφέως κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Η Μάργκαρετ Άτγουντ αποκαλύπτει τα πραγματικά γεγονότα που ενέπνευσαν την Ιστορία της Θεραπαινίδας και το «The Testaments».

Διαβάστε τη συνέντευξη της Μάργκαρετ Άτγουντ ΕΔΩ.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Με ιδιαίτερη χαρά σας ενημερώνουμε ότι ξεκινάει ο νέος κύκλος συναντήσεων της Λέσχης Ανάγνωσης των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ, την οποία θα συντονίζει η συγγραφέας Τέσυ Μπάιλα και θα έχει θέμα «CRIME για κατά συρροή αναγνώστες». Ο κύκλος ξεκινάει τον Οκτώβριο και τελειώνει τον Μάιο του 2020. Σας προσκαλούμε να γνωρίσετε καταξιωμένους συγγραφείς, να ανακαλύψετε νέες φωνές και να θυμηθείτε κλασικά αριστουργήματα που σημάδεψαν την παγκόσμια λογοτεχνία. Στις οκτώ προγραμματισμένες συναντήσεις διάρκειας μιάμισης ώρας η καθεμία θα συζητηθούν οι παρακάτω τίτλοι:

1. Τετάρτη 30 Οκτωβρίου ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΟΡΙΑΝ ΕΞΠΡΕΣ, Άγκαθα Κρίστι

2. Τετάρτη 27 Νοεμβρίου ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ ΚΟΥΡΤ ΒΑΛΑΝΤΕΡ, Χένινγκ Μάνκελ

3. Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου ΚΑΒΑΦΙΚΟΙ ΦΟΝΟΙ, Θοδωρής Παπαθεοδώρου

4. Τετάρτη 22 Ιανουαρίου ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ, Κάρλος Ρουίθ Θαφόν

5. Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ, Στιγκ Λάρσον

6. Τετάρτη 18 Μαρτίου Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΣΜΙΛΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ, Πέτερ Χόε

7. Τετάρτη 29 Απριλίου ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ, Τζ. Π. Ντιλέινι

8. Τετάρτη 27 Μαΐου ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ, Πόλα Χόκινς

Οι συναντήσεις θα πραγματοποιούνται στο βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ (Εμμ. Μπενάκη 13-15, Αθήνα), στις παραπάνω ημερομηνίες και ώρα 18:00. Η συμμετοχή είναι δωρεάν, απαραίτητη η δέσμευση θέσης στο e-mail: pr@psichogios.gr. Θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

«Και ξαφνικά το καλοκαίρι μεταμορφώθηκε σε φθινόπωρο».
– Oscar Wilde

Κι ενώ το καλοκαίρι φεύγει σιγά σιγά και μπαίνει το φθινόπωρο, η αναγνωστική διάθεση χτυπάει κόκκινο. Δες τα νέα βιβλία με τα οποία ανοίγει η αυλαία του εκδοτικού μας προγράμματος καθώς και παλαιότερους τίτλους που ήρθαν στην επικαιρότητα.

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Νέο μυθιστόρημα από την αγαπημένη συγγραφέα, μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης, που θα μπορούσε να είναι αληθινή. Μέσα από αυτή η Μάρω Βαμβουνάκη σκιαγραφεί τις ανθρώπινες σχέσεις και τα παιχνίδια της καρδιάς.

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, ένα μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει από τις παιδοπόλεις της Φρειδερίκης στα Γιάννενα. Δυο παιδιά, δυο φίλοι που θα χαθούν και θα ξαναβρεθούν διαγράφοντας ο καθένας τη δική του πορεία στα ταραγμένα χρόνια της Ελλάδας.

Ένα δυνατό comeback από τη συγγραφέα των μυθιστορημάτων ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ Η ΘΑΛΑΣΣΑ και 219 ΗΜΕΡΕΣ ΒΡΟΧΗΣ Αφροδίτη Βακάλη. Πρόκειται για μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης που διαβάζεται σαν παραμύθι.

ΓΕΝΙΚΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ

Η συγκλονιστική μαρτυρία του Edward Snowden, του ανθρώπου που έγινε από κατάσκοπος η συνείδηση του Ίντερνετ και ζει ακόμη εξόριστος γι’ αυτό.

Ο ειδικός σε θέματα ηγεσίας Δημήτρης Μπουραντάς και η ψυχολόγος και σύμβουλος επαγγελματικής ανάπτυξης Σοφία Πρωτόπαπα ενώνουν τις δυνάμεις τους και γράφουν ένα βιβλίο απαραίτητο οδηγό για κάθε γονιό που θέλει να δει τα παιδιά του να μεγαλώνουν ήρεμα κι ευτυχισμένα και να πετυχαίνουν στη ζωή τους.

O Joe Navarro, πρώην αξιωματικός του FBI, εξηγεί πώς να «διαβάζετε» γρήγορα τους άλλους και πώς να περνάτε κι εσείς το μήνυμα που θέλετε μέσα από τη στάση του σώματος και τις κινήσεις.

Σ’ αυτό το συναρπαστικό διεθνές best seller η παλαιοανθρωπολόγος Sang-Ηee Lee διερευνά μερικά από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που σχετίζονται με την πορεία του ανθρώπου από μια νέα και απρόσμενη σκοπιά.

ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Η τέχνη ήταν η ζωή της. Η δική του τέχνη ήταν ο θάνατος…
Στο Λονδίνο του 1850, μια νεαρή όμορφη ζωγράφος κινεί την προσοχή ενός σκοτεινού συλλέκτη.
Μια συναρπαστική ιστορία για τον έρωτα, την τέχνη και την εμμονή.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ, ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΕ 30 ΧΩΡΕΣ!

Επέστρεψε. Ακόμα πιο γέρος. Ακόμα πιο αστείος! Οι απολαυστικές νέες περιπέτειες του Εκατοντάχρονου που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε, του αντισυμβατικού παππού που αγαπήθηκε από τους αναγνώστες σε ολόκληρο τον κόσμο.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ «ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ» – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΤΙΓΚ ΛΑΡΣΟΝ

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ένας πρακτικός και ενημερωμένος οδηγός βρεφικής διατροφής με πολύτιμες συμβουλές για να εισάγετε το μωρό σας στις στερεές τροφές, για να μάθετε πώς να συνδυάζετε τροφές καθώς και τις τροφικές αλλεργίες από την ειδικό στη διατροφή των μωρών Άναμπελ Καρμέλ. Περιλαμβάνει, επίσης, πάνω από 60 νόστιμες και ευέλικτες συνταγές από τον 6ο έως τον 12ο μήνα της ζωής του παιδιού σας.

Δύο πανέμορφα λευκώματα, ένα για κοριτσάκια, ένα για αγοράκια, για την καταγραφή των πιο ευτυχισμένων πρώτων στιγμών με το μωρό. Περιλαμβάνει ελεύθερο χώρο στις σελίδες για φωτογραφίες και σημειώσεις, καθώς και θηκούλες για διάφορα αναμνηστικά.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ / ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ

Το δεύτερο βιβλίο της ευπώλητης σειράς ΚΑΡΑΒΑΛ, γεμάτο ίντριγκα, πάθος και περιπέτεια, το οποίο έχει βρεθεί στις υψηλότερες θέσεις των λιστών με τα best sellers του εξωτερικού.

Ιδανικό βιβλίο για έφηβες και αναγνώστριες της σειράς Η ΕΠΙΛΟΓΗ.

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ο αξέχαστος σκύλος Κλοντ και ο κολλητός του φίλος σε νέες περιπέτειες. Ο ήρωας είναι γνωστός από την τηλεοπτική σειρά του Disney Junior.

Από τις πλέον ευπώλητες σειρές μυθιστορημάτων σε κόμικς, ο Καπετάν Βράκας επιστρέφει σε νέες περιπέτειες και τραγελαφικές καταστάσεις στο σχολείο. Σειρά κινουμένων σχεδίων που παίζεται στο Netflix με τεράστια επιτυχία. Για παιδιά 8 ετών και άνω.

Ένας θαυμαστό ταξίδι στις πιο εντυπωσιακές πόλεις του κόσμου, με πλούσια εικονογράφηση και πληροφορίες για τα αξιοθέατα, την ιστορία τους, καθώς και χρήσιμες συμβουλές για όποιον θέλει να τις επισκεφτεί.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Η «εξέλιξη» έχει γίνει μια λέξη που τη συναντάμε σε πολλά μέρη. Συχνά εμφανίζεται σε διαφημίσεις. Οι άνθρωποι «εξελίσσονται», τα ψυγεία «εξελίσσονται» και τα σαμπουάν «εξελίσσονται». Σε διαφημίσεις σαν κι αυτές, η λέξη εξελίσσομαι σημαίνει «βελτιώνομαι» ή «γίνομαι καλύτερος». Στα κορεατικά η λέξη για την «εξέλιξη» προέρχεται από μια κινεζική λέξη η οποία αποτελείται από δύο χαρακτήρες που σημαίνουν αντίστοιχα «πρόοδος» και «γίνομαι». Επομένως, ο κορεατικός ορισμός της εξέλιξης είναι, εντελώς κυριολεκτικά, «προχωρώ μπροστά».
Παρά την κοινή χρήση στα αγγλικά του «εξελιγμένος» με την έννοια του «καλύτερος» και «βελτιωμένος», στην πραγματικότητα η εξέλιξη ως η κεντρική έννοια της σύγχρονης βιολογίας δεν έχει κάποια σημασία κατεύθυνσης. Δε συνεπάγεται βελτίωση ή ότι τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα. Ο ορισμός της «εξέλιξης» στον οποίο έχουν συμφωνήσει οι βιολόγοι είναι απλώς «αλλαγές στη γενετική συχνότητα ενός πληθυσμού για κάποια μεγάλη χρονική περίοδο». Η εξέλιξη είναι αλλαγή, όχι αναγκαία πρόοδος.

Ας εξετάσουμε, λοιπόν, με μια πιο προσεκτική ματιά στην εξέλιξη.

Συνήθεις ερωτήσεις για την εξέλιξη.

 

Πώς υπάρχει εξέλιξη όταν κάτι δε βελτιώθηκε;

Ένα χαρακτηριστικό του οποίου η εμφάνιση γίνεται πιο συχνή μέσω της εξέλιξης είναι οπωσδήποτε αποτέλεσμα επιλογής, διότι με αυτό το χαρακτηριστικό η επιλογή θα οδηγήσει στην απόκτηση περισσότερων απογόνων απ’ ό,τι με άλλα χαρακτηριστικά. Το γεγονός ότι απλώς επιλέχτηκε, όμως, δε συνεπάγεται ότι αυτό το χαρακτηριστικό είναι αναγκαία ανώτερο ή καλύτερο. Ένα χαρακτηριστικό που πλεονεκτεί λόγω φυσικής επιλογής είναι αυτό που έτυχε να είναι πιο προσαρμοστικό σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Εάν αλλάξουν οι περιβάλλουσες συνθήκες, ένα πλεονεκτικό εξελικτικά χαρακτηριστικό μπορεί να αποδειχτεί μειονεκτικό στο νέο περιβάλλον και πολλά άτομα που το έχουν να πεθάνουν χωρίς ν’ αφήσουν απογόνους. Η σεξουαλική επιλογή είναι ακόμα πιο απροσδιόριστη για να εξηγηθεί^ ουσιαστικά, ό,τι ξέρουμε είναι ότι τα επιλεγμένα χαρακτηριστικά είναι ελκυστικά στους δυνητικούς συντρόφους. Ένα χαρακτηριστικό που θεωρήθηκε μία φορά ελκυστικό σε κάποιους συντρόφους δε θα παραμείνει αναγκαία ελκυστικό για πάντα. Επομένως, η εξέλιξη δε σημαίνει απαραίτητα πρόοδο.

 

Πού είναι ο χαμένος κρίκος;

Μια συνηθισμένη παρανόηση σχετικά με την εξέλιξη είναι η ιδέα του «χαμένου κρίκου». Ο χαμένος κρίκος ήταν μια δημοφιλής έννοια που ξεπήδησε κατά τα πρώτα χρόνια της εξελικτικής θεωρίας. Η βασική ιδέα ήταν ότι, αν όντως συνέβη η εξέλιξη, θα πρέπει να υπάρχουν χαμένοι κρίκοι που καλύπτουν τα κενά ανάμεσα στα απολιθώματα που δημιουργήθηκαν όταν αυτά ταξινομήθηκαν βάσει μιας συγκεκριμένης μορφολογικής αλλαγής. Η θέση αυτή υποστηρίζει ότι τα στοιχεία από τα απολιθώματα είναι ανομοιογενή, ενώ η τροχιά της αλλαγής είναι ομαλή και γραμμική. Επομένως, καθώς δεν έχουν βρεθεί κάποια απολιθώματα για να γεμίσουν τα κενά των χαμένων κρίκων της εξελικτικής τροχιάς, η θεωρία της εξέλιξης εγείρει υποψίες. Η προφανής πρώτη ένσταση στην έννοια αυτή είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν απολιθωμένα λείψανα, καθώς θα πρέπει να συντηρηθούν υπό συγκεκριμένες και σπάνιες συνθήκες. Επιπλέον, πολλές θεωρίες που είναι υπέρ της εξέλιξης, ανάμεσα στις οποίες και το μοντέλο της εστιγμένης ισορροπίας των Stephen Jay Gould και Niles Eldredge, υποστηρίζουν ότι οι αλλαγές εμφανίζονται όχι σταδιακά και ομαλά, αλλά μάλλον με συμπυκνωμένες χρονικά εκρήξεις που ακολουθούνται από μακρές περιόδους στασιμότητας. Η ιδέα του χαμένου κρίκου έχει ως τώρα αποδειχτεί μη πειστική.

 

Εάν εξελιχθήκαμε από τις μαϊμούδες, θα πρέπει να υπάρχουν μαϊμούδες που εξελίσσονται ακόμα και τώρα προς την κατεύθυνση του ανθρώπου. Πού είναι αυτές;

Μισό λεπτό, ας σιγουρευτούμε πρώτα ότι μιλάμε την ίδια γλώσσα. Οι άνθρωποι εξελίχθηκαν από τους πιθήκους, όχι από τις μαϊμούδες^ μπορεί να ακούγεται σαν μικρή διαφορά, είναι όμως σημαντικό να ξεκαθαριστεί. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τους χιμπατζήδες μαϊμούδες. Οι χιμπατζήδες είναι πίθηκοι, όχι μαϊμούδες. Η πιο εύκολη διάκριση ανάμεσα στους πίθηκους και στις μαϊμούδες είναι το αν έχουν ουρά ή όχι. Οι μαϊμούδες έχουν ουρά, οι πίθηκοι όχι^ τόσο απλό. Κατά τρόπο ειρωνικό, ο τελευταίος πίθηκος του οποίου το γονιδίωμα χαρτογραφήθηκε ήταν ένας γίββωνας – το όνομά του στα κορεατικά σημαίνει «μαϊμού με μακριά χέρια». Καθώς κάποιοι από εμάς συνεχίζουμε να αποκαλούμε «μαϊμού» έναν πίθηκο, εξακολουθεί να είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή η διάκριση. Ατυχέστατα.

Ωστόσο η συζήτηση για τις μαϊμούδες ή τους πιθήκους είναι ένα ζήτημα που προέρχεται από μια βαθύτερη παρανόηση: την ιδέα ότι όλοι οι οργανισμοί του κόσμου εξελίσσονται με σκοπό να φτάσουν στην υψηλότερη θέση της βιολογικής αλυσίδας των όντων, την οποία αυτή τη στιγμή κατέχει ο άνθρωπος. Σύμφωνα με την ιδέα αυτή, όλοι οι οργανισμοί μπορούν να τοποθετηθούν σε μια ακολουθία ταξινόμησης με βάση την απόσταση από την κορυφή, η οποία θα προκύψει ανάλογα με την ομοιότητα, και τα ζώα που είναι πιο κοντά στον άνθρωπο θα τοποθετηθούν ψηλά, ενώ τα ζώα που είναι πιο μακριά θα τοποθετηθούν χαμηλά. Κατά τον ίδιο τρόπο, τα «χαμηλότερα» ζώα πασχίζουν πάντοτε να γίνουν «υψηλότερα» ζώα, ενώ οι άνθρωποι αποτελούν τον προτεινόμενο τελικό στόχο.

Με τη συλλογιστική αυτή, εμμένουμε στην ιδέα ότι υπάρχουν πίθηκοι, ή ακόμα και μαϊμούδες, που πασχίζουν να γίνουν άνθρωποι. Οι μαϊμούδες, όμως, δεν είναι ακριβώς τα παραμελημένα ζώα της εξελικτικής ανάπτυξης^ μέχρι τώρα είχαν τη δική τους αξιοσέβαστη εξελικτική ιστορία, έτσι δεν είναι; Ίσως να μη θέλουν να γίνουν άνθρωποι! Πέρα απ’ τ’ αστεία, η πρακτική της ταξινόμησης όλων των οργανισμών σε μία γραμμική ακολουθία, όπου οι άνθρωποι τοποθετούνται από τη μία πλευρά και τα υπόλοιπα ζώα μπαίνουν σε τάξη ανάλογα με το πόσο διαφορετικά ή παρόμοια φαίνονται σε σύγκριση με τους ανθρώπους, είναι παρωχημένη και δεν αναγνωρίζεται πλέον από το πεδίο της σύγχρονης βιολογίας. Ακόμα και ο κατώτερος οργανισμός –ας πούμε, ο κεστοειδής σκώληκας (ταινία)– είναι ένας εξελικτικός θρίαμβος απλώς και μόνο επειδή υπάρχει σήμερα.

 

Πόσο μεγάλη είναι η μεγάλη χρονική περίοδος;

Η απάντηση εξαρτάται από το είδος, διότι κάθε είδος έχει διαφορετική αίσθηση του χρόνου. Για τους ανθρώπους, τα 25 χρόνια αντιπροσωπεύουν μία γενιά. Για τις μύγες, όμως, των οποίων η γενιά έχει διάρκεια 10 μέρες, τα 25 χρόνια καλύπτουν 910 γενιές. Με άλλα λόγια, με όρους αριθμού γενεών, τα 25 χρόνια για τις μύγες ισοδυναμούν σχεδόν με 23.000 χρόνια για τους ανθρώπους.

ΣΤΑ ΔΕΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ 2018 

για το περιοδικό Smithsonian  

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Τι μπορούν να μας πουν μερικά απολιθωμένα δόντια για το προσδόκιμο ζωής των προγόνων μας; Γιατί η καλλιέργεια της γης έπαιξε έναν προβληματικό ρόλο στην εξέλιξη του ανθρώπου; Τι κοινό έχουμε τελικά με τους Νεάντερταλ;

Σ’ αυτό το συναρπαστικό διεθνές best seller η παλαιοανθρωπολόγος Sang-Ηee Lee διερευνά μερικά από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που σχετίζονται με την εξέλιξη από μια νέα και απρόσμενη σκοπιά.

Συνδυάζοντας ανθρωπολογική γνώση με προηγμένη έρευνα, η Lee ρίχνει φως στις απαρχές της ανθρώπινης παρουσίας και μας συνδέει με το απώτατο παρελθόν μας. Η ρηξικέλευθη ματιά της βάζει συχνά σε δοκιμασία παγιωμένες αντιλήψεις, όπως ότι αυτό που έκανε το είδος μας ξεχωριστό ήταν ο μεγάλος εγκέφαλος ή ότι οι Νεάντερταλ ήταν άξεστοι και βίαιοι συγγενείς μας που περιέγραψε η επιστήμη του 20ού αιώνα.

Με τη Lee οδηγό, ανακαλύπτουμε ότι από τα πρώτα μας βήματα στα δύο μας πόδια μέχρι την κατασκευή των πρώτων εργαλείων και το σχηματισμό των πρώτων κοινωνιών, ήμαστε ένα είδος που άλλαζε συνεχώς.

Το τέλειο ανάγνωσμα για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει από πού ήρθαμε και τι χρειάστηκε για να φτάσουμε ως εδώ. Εξερευνώντας το μονοπάτι της εξέλιξης ως το σήμερα, η Lee μας βοηθάει να κατανοήσουμε το προς τα πού κατευθυνόμαστε και να απαντήσουμε στο πιο πιεστικό ερώτημα: Συνεχίζει η ανθρωπότητα να εξελίσσεται;


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Η διαδικασία εισαγωγής στερεών τροφών περιβάλλεται από μύθους. Η γιαγιά μάς λέει ότι τα μωρά πρέπει να τρώνε στερεά στους τρεις ή τέσσερις μήνες, ενώ έρευνες υποδεικνύουν ότι οι στερεές τροφές πριν από τους έξι μήνες βλάπτουν την υγεία. Ποια είναι η αλήθεια;

Νυχτερινός ύπνος
Πολλά μωρά ξυπνούν τη νύχτα κι αυτό πιθανόν εξαντλεί τους γονείς. Εάν αυτό ισχύει για το μικρό σας, μόλις ξεκινήσει η εισαγωγή στερεών βεβαιωθείτε ότι του δίνετε ένα θρεπτικό βραδινό που περιέχει έναν υδατάνθρακα, μία πρωτεΐνη και ένα λαχανικό. Ειδικά η πρωτεΐνη χρειάζεται χρόνο για την πέψη της και ίσως το μωρό σας παραμείνει χορτάτο περισσότερη ώρα εάν ξυπνά εξαιτίας της πείνας.

Οδοντοφυΐα και εισαγωγή στερεών τροφών
Η εμφάνιση των δοντιών δε σημαίνει ότι το μωρό είναι έτοιμο για τα στερεά. Κάποια μωρά βγάζουν το πρώτο νεογιλό στους τέσσερις μήνες, που είναι νωρίς για στερεές τροφές, ενώ άλλα δε δείχνουν σημάδια οδοντοφυΐας πριν από τους έξι μήνες.

Αύξηση βάρους
Συχνά λέγεται πως τα λιποβαρή μωρά επωφελούνται από την πρώιμη εισαγωγή στερεών τροφών. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν πως η συνέχιση των γευμάτων του γάλακτος ενθαρρύνει το μωρό σας να φτάσει στο βέλτιστο βάρος του, καθώς οι πρώτες τροφές (φρούτα και λαχανικά) έχουν συνήθως λίγες θερμίδες.

Στερεές τροφές και τροφικές αλλεργίες
Μέχρι πρόσφατα, η συμβουλή ήταν η καθυστέρηση της εισαγωγής αλλεργιογόνων τροφών για να μειωθεί ο κίνδυνος αλλεργίας. Σήμερα υπάρχουν εξαιρετικά στοιχεία πως η εισαγωγή αυγών και φιστικιών από τους έξι μήνες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για τις συγκεκριμένες αλλεργίες. Το 2015, γιατροί από το Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου βρήκαν πως παιδιά με ιστορικό εκζέματος που έτρωγαν προϊόντα με φιστίκια από τις ηλικίες των τεσσάρων και έντεκα μηνών είχαν 70% μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης αλλεργίας συγκριτικά με παιδιά που τα έτρωγαν πρώτη φορά σε μεγαλύτερη ηλικία. Ωστόσο, εάν υπάρχει κίνδυνος για αλλεργία, συζητήστε πρώτα με τον παιδίατρο.

Σάλι και Τομ, 6 μηνών

Ανέβαλα την εισαγωγή στερεών τροφών του Τομ για μία εβδομάδα επειδή δεν άντεχα τη σκέψη πως θα έκανε αυτό το πρώτο βήμα προς την ανεξαρτησία. Παρότι τώρα ακούγεται ανόητο, συγκινήθηκα στη σκέψη πως δε θα εξαρτάται αποκλειστικά από μένα. Αγαπώ τον θηλασμό και μας ανακουφίζει και τους δύο. Η εισαγωγή των στερεών τροφών φαινόταν απρόσωπη και ήταν μια υπενθύμιση πως τα τρυφερά μας γεύματα θα τελείωναν κάποια στιγμή. Ήμουν επίσης κάπως αγχωμένη για το αν του δίνω τις σωστές τροφές. Θέλω να προσφέρω στον Τομ το καλύτερο ξεκίνημα στη ζωή και να είμαι σίγουρη ότι παίρνει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για να είναι δυνατός και υγιής. Τελικά, η εισαγωγή στερεών τροφών είχε τεράστια επιτυχία και ο Τομ ήταν πρόθυμος στις πρώτες δοκιμές. Για τον πρώτο μας πουρέ διάλεξα βιολογικές γλυκοπατάτες με λίγο μητρικό γάλα. Τουλάχιστον ξέρω ότι παίρνει το καλύτερο που υπάρχει!

Αποφυγή σιτηρών, κρέατος και γαλακτοκομικών
Ο αποκλεισμός ομάδων τροφών είναι επικίνδυνος. Τα γαλακτοκομικά είναι μια σημαντική πηγή ασβεστίου, ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των δοντιών και των οστών. Είναι επίσης καλή πηγή πρωτεΐνης. Το σιτάρι είναι πηγή γλουτένης, η οποία μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε έναν πολύ μικρό αριθμό μωρών, είναι όμως εξαιρετική πηγή υδατανθράκων, βιταμινών Β και φυτικών ινών. Μετά τους έξι μήνες, είναι μια υγιεινή προσθήκη στη διατροφή του μωρού σας. Όσο για το κρέας, είναι λίγες οι υπόλοιπες πηγές τόσο άμεσα διαθέσιμου εύπεπτου σιδήρου.

Άπεπτες τροφές
Ελέγχετε την πάνα του μωρού σας για τροφές που αποβάλλονται ολόκληρες – για παράδειγμα, αρακάς και καλαμπόκι. Αυτό αποτελεί ένδειξη πως το μωρό σας δεν είναι αναπτυξιακά έτοιμο για αυτές τις τροφές, οπότε χρειάζεται να το βοηθήσετε ψιλοκόβοντας, λιώνοντας με το πιρούνι ή πολτοποιώντας τες, ώστε τα θρεπτικά τους συστατικά να είναι πιο εύκολα προσβάσιμα στον οργανισμό του. Το πέρασμα της τροφής μέσα από το πεπτικό σύστημα είναι σκληρή δουλειά και οι άπεπτες τροφές χρησιμοποιούν ενέργεια χωρίς να προσφέρουν κάποιο όφελος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Εισάγετε το μωρό σας στις στερεές τροφές με σιγουριά και ασφάλεια, με την καθοδήγηση της συγγραφέως των μπεστ σέλερ και ειδικού στη διατροφή των μωρών Άναμπελ Καρμέλ.

Με συμβουλές για το πότε να ξεκινήσετε την εισαγωγή στερεών τροφών, πώς να συνδυάσετε τροφές για να μάθει το μωρό σας τις γεύσεις και τις υφές και πώς να ενθαρρύνετε την καθοδηγούμενη από το μωρό εισαγωγή στερεών, μπορείτε να είστε ήσυχη πως το παιδί σας παίρνει ακριβώς αυτά που χρειάζεται για την ανάπτυξή του. Οι περισσότερες από 60 δελεαστικές και ευέλικτες συνταγές θα είναι ένας χρήσιμος βοηθός από τους 6 έως τους 12 πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού σας, αλλά και μετά.

Κάθε συνταγή μπορεί να προσαρμοστεί κατάλληλα ώστε να καλύψει συνηθισμένες αλλεργίες και δυσανεξίες, ενώ πολλές υποδεικνύουν απλές αλλαγές συστατικών.

Αυτός ο οδηγός βρεφικής διατροφής σάς προσφέρει όλα όσα χρειάζεστε προκειμένου να βάλετε τα θεμέλια για μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή για όλη τη ζωή του παιδιού σας.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού της στον Καναδά όπου βρίσκονται τα αρχεία της, η συγγραφέας μάς αποκαλύπτει τα ιστορικά γεγονότα που διαμόρφωσαν τον κόσμο που γνωρίζουμε σήμερα ως Γαλαάδ.

Από την πρώτη κυκλοφορία της Ιστορίας της Θεραπαινίδας το 1985, το ερώτημα του κόσμου προς τη συγγραφέα παραμένει το ίδιο: Πώς σου ήρθε η έμπνευση για μια τέτοια ιστορία; Η απάντηση που δίνει είναι πάντα η ίδια, αναφέροντας πως τα τρομακτικά γεγονότα που διηγείται στο βιβλίο έχουν ως βάση τους μερικά από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της παγκόσμιας ιστορίας.

Μάλιστα κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού της στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο όπου φυλάσσονται τα αρχεία τους κλασικού της διηγήματος, η Άτγουντ μάς εξηγεί ποια είναι αυτά τα γεγονότα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Ξεκινάει μιλώντας για τη βίαιη κομμουνιστική ηγεσία του Τσαουσέσκου στη Ρουμανία, μέχρι τις μάχες που έχουν δοθεί για τα δικαιώματα των γυναικών στην Αμερική τη δεκαετία του ’80.

Πρόκειται για μια σπάνια ματιά στα γεγονότα που ενέπνευσαν τη συγγραφέα να γράψει μια από τις πιο επιτυχημένες δυστοπικές ιστορίες της εποχής μας, η οποία συνεχίζεται στο νέο της βιβλίο με τίτλο «The Testaments». Και όπως συμβαίνει και στα δύο της βιβλία, οι απαντήσεις που μας δίνει αποτελούν μια υπενθύμιση σχετικά με το τι δε θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο εν έτει 2019.

Γεια σου, Μάργκαρετ. Είναι πολύ ωραίο που σε βλέπουμε εδώ στη βιβλιοθήκη Ficher, πάνω από τα κουτιά που περιέχουν τις ιστορικές πηγές, τις ιδέες και το υλικό που είχες συλλέξει για τη δημιουργία της Ιστορίας της Θεραπαινίδας. Μπορείς να μας περιγράψεις λίγο πιο αναλυτικά τι βρίσκεται μέσα;

Αν και υπάρχει πολλή ακαταστασία, ας ξεκινήσουμε με αυτό. Αυτό εδώ είναι το πρώτο εγχειρίδιο. Το είχα ονομάσει «Offred» πριν αλλάξω τον τίτλο σε αυτόν που όλοι γνωρίζουμε.

Αυτά είναι τα πρώτα αποσπάσματα, τα οποία, αν και ενδιαφέροντα, δεν αξιοποίησα. Βρήκα καλύτερα στην πορεία. Αυτά είναι λίγο παραπάνω προφανή. Το πρώτο είναι από την Dora Forster, η οποία το 1905 έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Sex Radicalism: As Seen by an Emancipated Woman of the New Time»: «Εύχομαι η έλλειψη γεννήσεων να συνεχιστεί μέχρι το σημείο που η μητρότητα θα αναγνωριστεί εξίσου με τις κακουχίες των στρατιωτών στη μάχη. Μόνο τότε θα έχει νόημα να ανθίσουν εκ νέου τα ποσοστά των γεννήσεων». Και αυτό εδώ είναι από τη δεκαετία του ’80, από τους Charles J. Lumsden και Edward O. Wilson, που έγραψαν για τη σχέση ανάμεσα στη βιολογία και την κουλτούρα: «Η μεγάλη πλειονότητα των οικονομικά πιο πρωτόγονων κοινωνιών είναι πολυγαμική στη φύση της, ενώ θεωρεί μέτρο κοινωνικής επιτυχίας τον αριθμό των γυναικών που ένας άνδρας μπορεί να διατηρεί». Και υπάρχει επίσης άλλο ένα που χρησιμοποίησα από τις ιστορίες των Rachel και Leah: «Κάνε μου παιδιά, αλλιώς θα πεθάνω».

 

Τι είναι όλα αυτά τα αποκόμματα εφημερίδων;

Είναι υλικό που χρησιμοποίησα για την Ιστορία της Θεραπαινίδας. Τα έχω πλαστικοποιημένα και κατηγοριοποιημένα. «Γυναίκες υποχρεωμένες να κάνουν παιδιά». Αυτό είναι ένα άρθρο για τον Τσαουσέσκου και την κατάσταση στη Ρουμανία. Είχε περάσει νόμο που έλεγε πως οι γυναίκες θα έπρεπε να γεννούν τουλάχιστον τέσσερα παιδιά. Θα έπρεπε να υποβάλλονται σε τεστ εγκυμοσύνης κάθε μήνα και να εξηγούν τους λόγους σε περίπτωση που δεν έμεναν έγκυοι. «Η τελευταία κυβερνητική απόφαση αναγγέλθηκε από τον αδίστακτο πρόεδρο της Ρουμανίας, Νικολάε Τσαουσέσκου, ο οποίος θέλει οι γυναίκες να κάνουν περισσότερα παιδιά για το οικονομικό συμφέρον της χώρας του». Ήταν μια πολιτική που είχε ως αποτέλεσμα να γεμίσουν τα ορφανοτροφεία, και η οποία αργότερα οδήγησε στο σκάνδαλο για τις απάνθρωπες συνθήκες στις οποίες ζούσαν τα παιδιά εκεί.

Και άλλο ένα απόσπασμα. «Οι συντηρητικοί έχουν εξαπολύσει κυνηγητό ενάντια στο κίνημα των γυναικών. Αντιτάσσονται στον έλεγχο των γεννήσεων και την εθελοντική στείρωση. Ο τελικός τους στόχος είναι να εξαφανίσουν το γυναικείο κίνημα». Και αυτός είναι ένας τίτλος που καταδεικνύει θρησκευτικές εντάσεις: «Καθολικοί μιλούν για μια νέα τάση που έχει επικρατήσει. Πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων που καλούνται Οι Άνθρωποι της Ελπίδας, οι οποίοι υποτάσσουν τις γυναίκες τους, αποθαρρύνουν τις κοινωνικές επαφές με άτομα εκτός της ομάδας, οργανώνουν γάμους και μεταφέρουν έφηβους ακολούθους σε σπίτια για κατήχηση… Επίσης η μεταχείριση των γυναικών θυμίζει Ισλάμ. Πρόκειται για ένα είδος πλύσης εγκεφάλου».

Δείτε και μια σειρά από τίτλους που αναφέρονται στα χημικά και την επιρροή που αυτά έχουν στη γονιμότητα: «Αυξάνονται τα κρούσματα από δηλητηριάσεις από μόλυβδο σε χώρους εργασίας», «Επικίνδυνη κατάσταση με χημικά εκτός ελέγχου», «Ανοίγει η εκδίκαση της υπόθεσης για τον Πορτοκαλή Παράγοντα». Αυτό εδώ σχετίζεται άμεσα με την Ιστορία της Θεραπαινίδας: «Υπογονιμότητα: ένα σύνηθες ανδρικό πρόβλημα που συχνά επιδέχεται θεραπεία». Στη Γαλαάδ, το παραπάνω πρόβλημα δεν είναι πια των ανδρών αλλά αφορά μόνο τις γυναίκες.

Και ένα απόσπασμα από αυτά που έχω ξεχωρίσει: «Τα μεγάλα ποσοστά θνησιμότητας κατά τη διάρκεια των γεννήσεων είναι ένας σκόπιμος μύθος. Οι σούπερ πατριώτες και καπιταλιστές που διοικούν την Αμερική αυτές τις ημέρες έχουν αποφασίσει πως πρέπει να “το” κάνουμε πιο συχνά… Δεν υπάρχουν σε εμάς ικανοποιητικές γεννήσεις για να συγκριθούν με αυτές που καταγράφονται από λαούς τριτοκοσμικών χωρών». Αυτό το γεγονός, αν και αφορά το 1986, αποτελεί μια πραγματικότητα που δεν έχει αλλάξει μέχρι και τις μέρες μας. Δεν πιστεύω πως θα μπορούσε κανείς σήμερα να συναντήσει τέτοιου είδους θέματα σε μια εφημερίδα.

 

Σε τι αποσκοπούσε η συγκέντρωση όλων αυτών των αποκομμάτων;

Πρόθεσή μου ήταν απλώς να τεκμηριώσω ό,τι είχα κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Όπως λέει ένας αναγνώστης στο Twitter: «Πώς τα σκέφτηκες όλα αυτά τα σκατά;». Λες και τα ανακάλυψα όλα από το τίποτα. Διαβάστε ένα απόκομμα από το 1985, όταν τελείωνα την Ιστορία της Θεραπαινίδας: «Τι προκαλεί τα μεγάλα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας στις ΗΠΑ; Ιδιαίτερα ανάμεσα στην κοινότητα των Αφροαμερικανών;» Μέχρι και σήμερα συναντάμε αυτή τη δημοσίευση. «Η μάχη των φύλων καλά κρατεί, καθώς οι γυναίκες στη Σοβιετική Ένωση αποκτούν όλο και περισσότερη δύναμη», «Πολυάσχολες μητέρες και απογοητευμένες γυναίκες καριέρας», «Τα ανθρώπινα δικαιώματα σε κίνδυνο», «Τοκογλύφοι της επαρχίας αρπάζουν τα βρέφη από αγρότες σαν τιμωρία για τη μη αποπληρωμή δανείων. Αργότερα τα κορίτσια αυτά είτε παντρεύονται είτε κρατιούνται σαν οικιακοί βοηθοί», «Μειωμένη πρόσβαση σε εκτρώσεις στην επαρχία Σασκάτσουαν», «Δουλεία και ανθρώπινη εξέλιξη», «Παιδιά που αγνοούνται», «Αρπαγή βρέφους», «Εξαφανίσεις παιδιών». Όλα αυτά μας δίνουν μια πολύ παραστατική εικόνα για το τι υπήρχε στο μυαλό του κόσμου τότε.

 

Θα πρέπει να ήταν πολύ κουραστική αυτού του είδους η έρευνα.

Δεν έκανα καμία έρευνα. Δεν υπήρχε Ίντερνετ τότε για να ψάξει κανείς να βρει πληροφορίες για ένα θέμα, έτσι ό,τι πληροφορίες συνέλεξα ήταν από εφημερίδες και περιοδικά που διάβαζα τότε. Έκοβα αποσπάσματα και τα έβαζα σε ένα κουτί. Γνώριζα ήδη το θέμα για το οποίο θα έγραφα και αυτό ήταν ένα είδος αντίγραφου ασφαλείας. Σε περίπτωση που κάποιος θα έλεγε «Πώς τα σκέφτηκες όλα αυτά;». Όπως έχω αναφέρει εκατομμύρια φορές, δεν τα επινόησα εγώ. Εδώ είναι τα πειστήρια, μέσα σε αυτά τα κουτιά.

Και υπάρχουν τόσο πολλά. «Το σφαγείο του Αγιατολάχ Χομεϊνί. Οι φυλακές του Ιράν». Κι εδώ ένα για την Klan-watch, μια οργάνωση που παρακολουθούσε τους Κου Κλουξ Κλαν. Οι υπερασπιστές της λευκής φυλής ήταν πολυάριθμοι τότε. «Θεολογία της απελευθέρωσης, γιατί το Βατικανό ανησυχεί;» Θανατική ποινή. Η μάχη της Ζώνης της Βίβλου. Το 1985 οι ρατσιστές εδώ στις ΗΠΑ μιλούσαν για επανάσταση: «Οι συντηρητικοί στις ΗΠΑ προωθούν μια νέα τάξη – προς τη δεξιά». Και η θρησκεία έπαιξε σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό το κίνημα: «Ρατσισμός και θρησκεία μια ισχυρή συνύπαρξη», «Ευαγγελιστές μυστικοί πράκτορες κατέβαιναν υποψήφιοι για την προεδρία», «Η δύναμη και η επιρροή πίσω από το δίκαιο της Αμερικής» – εννοώντας την άνοδο του θρησκευτικού αισθήματος.

Μιλώντας για την άνοδο της δεξιάς, δείτε ένα απόσπασμα που αφορά το κίνημα Lebensborn στη ναζιστική Γερμανία, όπου οι άνδρες των Ες Ες είχαν πρόσβαση στις πιο αγνές και ξεχωριστές γυναίκες για να γεννήσουν περισσότερα στρατευμένα νιάτα: «Γιατί οι Ναζί σφαγιάζουν τα δικά τους σούπερ μωρά… Το σούπερ μωρό θα μεγάλωνε με ωραία εμφάνιση, γενναιότητα, ψηλό, με ξανθά μαλλιά και μπλε μάτια. Ο ναζισμός θα είναι το δόγμα του και ο Αδόλφος Χίτλερ ο Θεός του…»

Και άλλο ένα ακόμα καλύτερο απόσπασμα που μιλά για τη βρεφική θνησιμότητα: «Κάνε ένα μωρό για τα Χριστούγεννα, λένε τα μέλη του Κοινοβουλίου στους Καναδούς».

Ένα προοδευτικό συντηρητικό μέλος του Κοινοβουλίου πρότεινε στους Καναδούς να ξεκινούν με ανανεωμένο σθένος μετά τις διακοπές με γνώμονα πάντα την αύξηση του πληθυσμού της χώρας.

Ο Ντέιβ Νίκερσον, από τη Δυτική Αρκτική, βάσισε τις προτάσεις του στο Κοινοβούλιο σε στατιστικά στοιχεία που δείχνουν πως τα ποσοστά γονιμότητας του Καναδά έχουν πέσει στα πιο χαμηλά επίπεδα από κάθε άλλη εποχή. «Θα πρέπει να υπάρχει δημόσιος κανόνας που να ενθαρρύνει τις οικογένειες να κάνουν περισσότερα παιδιά», είπε ο Νίκερσον, «μια και η διαδικασία που απαιτείται γι’ αυτό δεν είναι υπερβολικά δυσάρεστη. Θα πρότεινα να ξεκινήσουμε όλοι μας αυτά τα Χριστούγεννα με ανανεωμένο σθένος». Μου φαίνεται πως οδηγεί ωραία στο αμέσως επόμενο απόσπασμα: «Πολλά μέλη φεμινιστικών οργανώσεων στρέφονται ενάντια στις μεθόδους τεχνητής γονιμοποίησης από φόβο ότι πίσω από αυτές κρύβεται ένα είδος πατριαρχικού ελέγχου. Υπάρχει ανησυχία πως οδηγούμαστε σε μεθόδους που είναι ολοένα και λιγότερο φιλικές για τις γυναίκες», λέει ένας κοινωνιολόγος. Χωρίς αστεία.

«Η έξυπνη κάρτα: πως να κάνεις μια ηλεκτρονική συναλλαγή», «Οι ηλεκτρονικές πιστωτικές κάρτες βρήκαν μεγάλη αντίσταση», «Οι Γερμανοί μηχανογραφούν τις πιστωτικές κάρτες» Αχά! Μην πείτε ότι δε σας προειδοποίησα!

 

Τι είναι αυτό που συμβαίνει με εσένα και τις πιστωτικές κάρτες; Δείχνεις να έχεις θέμα με αυτές.

Όποτε βάλεις μία κάρτα μέσα σε ένα μηχάνημα, αυτό το μηχάνημα γνωρίζει που βρίσκεσαι. Δρα σαν ανιχνευτής. Και το άλλο με αυτές είναι πως, αν ήθελες να ξεχωρίσεις μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, θα μπορούσες άνετα να τους κόψεις την πρόσβαση στα χρήματα. Αυτό που συμβαίνει στις γυναίκες στην αρχή της Γαλαάδ. Σήμερα βέβαια υπάρχουν παραπάνω από ένας τρόποι με τους οποίους μπορεί να εντοπίσει κανείς ανθρώπους, μέσα από το GPS στο τηλέφωνό του και άλλοι πολλοί, και τα χρήματα δεν είναι η μόνη παροχή που μπορεί να τους κοπεί. Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να αποκόψει κανείς μεγάλες ομάδες ανθρώπων από ολόκληρο το Διαδίκτυο, όπως έκανε η Ινδία στο Κασμίρ. Στην Κίνα, το κομμουνιστικό κόμμα έχει μπλοκάρει το Facebook και άλλα μεγάλα κοινωνικά δίκτυα, ενώ έχει ένα δικό της εσωτερικό δίκτυο μέσα από το οποίο μπορεί να παρακολουθεί καλύτερα τον λαό. Για κάθε ανθρώπινο τεχνολογικό επίτευγμα, υπάρχει μια καλή πλευρά, μια αρνητική πλευρά και μια αφελής πλευρά που δε θα περίμενες να έχεις συναντήσει. Διάλεξε οποιαδήποτε μορφή τεχνολογίας θες, και θα δεις πως το παραπάνω συμπέρασμα ευσταθεί για όλες.

 

Έχεις προσέξει πως όταν μιλάς για κάτι, έπειτα από λίγο αυτό εμφανίζεται σαν διαφήμιση στο τηλέφωνο ή στον υπολογιστή;

Το γνωρίζω. Σε παρακολουθεί. Όμως ο αλγόριθμος δε δείχνει να έχει καταλάβει ότι «έχω ήδη αγοράσει αυτό το πράγμα» – σταμάτα να με ενοχλείς για κάτι που έχω ήδη αγοράσει, δε θέλω άλλο ένα από το ίδιο.

Θα ήταν καλό να επιστρέφαμε πίσω στα κουτιά, δε νομίζετε; Φίλοι του πλανήτη. Έχει ήδη ξεκινήσει από το 1985. Τοξικά χημικά δηλητηριάζουν παιδιά. Πολλά τοξικά χημικά και απόβλητα. Greenpeace. Η διατήρηση της Αρκτικής. Αποφθέγματα για τις ΗΠΑ. Ένα από τον Κάρλος Φουέντες: «Αυτό που οι ΗΠΑ κάνουν καλύτερα είναι να καταλαβαίνουν τον εαυτό τους. Αυτό που κάνουν χειρότερα είναι να καταλαβαίνουν τους άλλους». Ακόμα μας απασχολούν ως θέματα. Πόσος καιρός πάει από τότε που όλα αυτά δημοσιεύτηκαν, και πόσο επίκαιρα είναι ακόμα μέχρι τις μέρες μας.

 

Τι είναι αυτό; Ακόμα ένα απόσπασμα από χειρόγραφο;

Είναι ένα χειρόγραφο απόσπασμα από την Ιστορία της Θεραπαινίδας που πρέπει να είχα στείλει σε κάποιον. Ποιος ξέρει. Φαίνεται σαν να είναι από το 1986.

 

Θα ήθελες να μας διαβάσεις κάτι από αυτό;

Το 1981, όταν άρχισα να σκέφτομαι την Ιστορία της Θεραπαινίδας –είναι ενδιαφέρον, φαίνεται πως η ιδέα είχε αρχίσει να δημιουργείται ήδη από τότε–, πίστεψα πως ήταν ένα πολύ περίεργο είδος θέματος για να ασχοληθώ. Επίσης είχα τον φόβο ότι ο κόσμος θα πίστευε πως ήταν σκέτη παράνοια. Όπως πολλά βιβλία, έτσι και Η Ιστορία της Θεραπαινίδας ξεκίνησε με το ερώτημα: «Και αν το δοκιμάσω;». Φαντάζομαι πως είχα κουραστεί πολύ με τον καθένα που συναντούσα και μου έλεγε: «Αυτό είναι αδύνατον να συμβεί εδώ».

Θα μπορούσαν να έχουν δίκιο μόνο αν ορίσουμε ποιο είναι το «αυτό», με τι δηλαδή κάνουν τη σύγκριση. Θα μπορούσαν να αναφέρονται σε μια κοινωνία της κομμουνιστικής Ρωσίας ή της Γερμανίας του Χίτλερ. Τι συμβαίνει όμως όταν εξετάζουμε το θέμα από λάθος σκοπιά; Τι συμβαίνει όταν είμαστε απασχολημένοι παρατηρώντας τον λύκο που βρίσκεται στην εξώπορτα, ενώ την ίδια στιγμή ένας άλλος λύκος τρυπώνει από την πίσω πόρτα;

Τη στιγμή που μια Δημοκρατία αρχίζει να περιορίζει την ελευθερία των πολιτών της στο όνομα της ελευθερίας, τότε έχουμε πρόβλημα. Τι θα συνέβαινε αν θέλαμε να κατακτήσουμε τις ΗΠΑ σήμερα; Ποια σημαία θα κυμάτιζε νικηφόρα; Η Ιστορία της Θεραπαινίδας είναι η απάντηση σε όλα αυτά τα υποθετικά σενάρια. Και συνεχίζει από εκεί.

 

Έχει αλλάξει καθόλου η οπτική σου απέναντι στο ζήτημα αυτό; Πιστεύεις ότι ακόμα ασχολούμαστε με το λάθος σενάριο;

Ό,τι έλεγα τότε ισχύει και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα.

 

Έχεις αντίστοιχα αποκόμματα σημειώσεων για το «The Testaments»;

Μεγάλο μέρος της έρευνάς μου για το «The Testaments» έγινε διαδικτυακά. Φυσικά έχω κρατήσει κάποιες πηγές, όμως σήμερα θα αναφερόμουν περισσότερο σε ηλεκτρονικές διευθύνσεις παρά σε αποκόμματα. Αν ήθελα να χρησιμοποιήσω ένα κουτί, θα μπορούσα με ευκολία να ανατρέξω σε κάποιο από αυτά τα αποσπάσματα. Είναι ένα είδος δημιουργίας επαγγέλματος για το μέλλον.

Με ή χωρίς κουτί η λογική παραμένει η ίδια: Δεν υπάρχει τίποτα που να έχω χρησιμοποιήσει για το οποίο δεν έχω κάποιο είδος αντίγραφου.

Υπάρχει κάτι άλλο εδώ μέσα το οποίο θα μπορούσες να μοιραστείς μαζί μας;

Ναι, είχα αρχίσει να κάνω έρευνα σχετικά με την υποχρεωτική πολυγαμία. Η έρευνά μου είχε κεντρικό άξονα την πολυγαμία στις ΗΠΑ. Ξεκίνησε από την παράδοση των Μορμόνων, και όχι μόνο αυτούς που ξαναπαντρεύονται χωρίς να έχουν ειδοποιήσει την πρώτη ή δεύτερη γυναίκα τους κατά περίπτωση. Είχα γράψει ένα εκτενές άρθρο για τους Μορμόνους και πως παρέκαμπταν τον νόμο. Το θυμάμαι πολύ καλά. Είχε πλάκα, γιατί στη συνέντευξη μου έλεγαν: «Ο κόσμος νομίζει ότι αυτό είναι διασκεδαστικό, όμως αντιθέτως είναι σκληρή δουλειά. Εξαντλούμαι κάθε φορά να τρέχω από τη μια γυναίκα στην άλλη». Ορίστε! Ήξερα ότι κάπου εδώ θα έπρεπε να υπάρχει κάτι. «Ένας ιδιωτικός χώρος για πολυγαμία». Δείτε κι ένα ωραίο απόσπασμα από αυτά που μου είπε: «Μερικές φορές βγαίνω μαζί τους μεμονωμένα, άλλες φορές τις βγάζω έξω όλες μαζί. Θα πρέπει να είναι πράγματι πολύ περίεργη αλλά και ενδιαφέρουσα εμπειρία να σε βοηθά η γυναίκα σου να ετοιμαστείς στο ραντεβού σου. Κάποια στιγμή στον μήνα του μέλιτος και ενώ ετοιμαζόμουν να βγω, η Μπέτι με πλησίασε στην πόρτα και άρχισε να μου ξεσκονίζει το σακάκι λέγοντάς μου: “Μην είσαι ντροπαλός, απλώς πήγαινε και βάλε το χέρι σου γύρω της”.

Υπάρχει τηλεοπτικό σόου με αυτό το θέμα σήμερα. Η ιστορία ενός Μορμόνου.

Αλήθεια; Και πώς πάει;

 

Είναι μεγάλη επιτυχία.

Μεγάλη επιτυχία! Έχω ένα απόκομμα από το 1950 για το πώς να είσαι καλή σύζυγος με όλα όσα πρέπει να γνωρίζεις για το τι πρέπει να κάνεις και τι να μην κάνεις. Και όταν το διάβαζαν γυναίκες, έλεγαν: «Αυτό είναι απαίσιο». Ενώ όταν το διάβαζαν άντρες, έλεγαν: «Αυτό ακούγεται σωστό». Περιέχει μαργαριτάρια όπως: «Μην αμφισβητείς ποτέ τον άντρα σου, είναι η κεφαλή της οικογένειας, ακόμα και αν δε γυρίζει σπίτι ολόκληρο το βράδυ. Ξέρει τι κάνει. Ενώ εσύ δε χρειάζεται να γνωρίζεις τι κάνει…».

Αυτό είναι συνυφασμένο με την Ιστορία της Θεραπαινίδας τριάντα πέντε χρόνια πριν, παραμένει όμως επίκαιρο ακόμα και σήμερα σε σχέση με το τηλεοπτικό σόου που μόλις μου ανέφερες. Τι ωραία! Όλα αυτά τα αποκόμματα τα οποία χρησιμοποίησα για τη μελέτη είναι από τα έτη 1984, 1985 και 1986. Είναι θέματα που μας ακολουθούν μέχρι και τις μέρες μας και ίσως σήμερα είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.

ΠΗΓΗ: penguin.co.uk/

ΔΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΒΡΕΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΕΔΩ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Η αυτοβιογραφία του Έντουαρντ Σνόουντεν, του πρώην διαχειριστή συστημάτων της NSA και της CIA αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο.

Ειδικότερα το βιβλίο με τίτλο «Permanent Record» κυκλοφορεί σήμερα στις 17 Σεπτεμβρίου στο εξωτερικό ενώ στη χώρα μας θα κυκλοφορήσει λίγες ημέρες μετά – στις 26 Σεπτεμβρίου – από τις Εκδόσεις Ψυχογιός και με τίτλο «Το μεγάλο Φακέλωμα», σε μετάφραση Χρήστου Καψάλη.

Να υπενθυμίσουμε ότι ο Σνόουντεν έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό τον Ιούνιο του 2013 όταν ως διαχειριστής συστημάτων της NSA και της CIA και σε ηλικία 29 ετών, διοχέτευσε στον τύπο απόρρητες πληροφορίες από την NSA σχετικά με τα πρoγράμματα μαζικής παρακολούθησης που εφαρμόζουν οι Αμερικανικές και Βρετανικές κυβερνήσεις. Λίγο πριν τη δημοσίευση χιλιάδων διαβαθμισμένων εγγράφων στις εφημερίδες Guardian και The Washington Post, ο Snowden πέταξε για το Χονγκ Κονγκ ενώ από τις 23 Ιουνίου του ίδιου έτους βρέθηκε στη Μόσχα, με τις ρωσικές αρχές να του παραχωρούν προσωρινό πολιτικό άσυλο ενός έτους, το οποίο παρατάθηκε για τρία επιπλέον χρόνια. Ο Snowden εξακολουθεί να βρίσκεται στη Ρωσία, και σε άγνωστη τοποθεσία, αναζητώντας όμως άσυλο και σε άλλη χώρα.

Στη βιογραφία του, ο Snowden αφηγείται για πρώτη φορά το πώς βοήθησε να φτιαχτεί ένα σύστημα μαζικής επιτήρησης και πώς βίωσε μια κρίση συνείδησης που τον έκανε να αποκαλύψει τα πάντα, με την αμερικανική κυβέρνηση να είναι σε θέση να συγκεντρώνει ακόμη και το παραμικρό τηλεφώνημα, sms και e-mail.

«Ο Edward Snowden αποφάσισε στην ηλικία των 29 ετών να απαρνηθεί το μέλλον του για το καλό της πατρίδας του», είπε ο John Sargent, CEO του Αμερικανού εκδότη του, Macmillan Publishers. «Επέδειξε απίστευτο θάρρος και, είτε αρέσει είτε όχι, είναι από μόνος του μια απίστευτη ιστορία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κόσμος είναι καλύτερος και “πιο ιδιωτικός” χάρη στις δικές του πράξεις».

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Το 2013 ο εικοσιεννιάχρονος Έντουαρντ Σνόουντεν έκανε ολόκληρο τον κόσμο να παγώσει όταν αποκάλυψε τις διαδικασίες που ακολουθούσε η αμερικανική κυβέρνηση για να συγκεντρώνει ακόμη και το παραμικρό τηλεφώνημα, sms και e-mail. Είχε δημιουργήσει ένα άνευ προηγουμένου σύστημα μαζικής επιτήρησης που μπορούσε να εισχωρήσει στην ιδιωτική ζωή οποιουδήποτε στη γη. Το 2019 ο Σνόουντεν αποκαλύπτει για πρώτη φορά πώς βοήθησε να φτιαχτεί το σύστημα και τι τον οδήγησε τελικά στο να το αποκαλύψει στο κοινό. Μέσω αυτής της αποκάλυψης επιδιώκει να ενημερώσει τον κόσμο για τις πληροφορίες που μοιράζεται εν αγνοία του κάθε φορά που μπαίνει στο διαδίκτυο, ή κάνει χρήση του τηλεφώνου του αλλά και τον τρόπο με τον οποίο συλλέγονται αυτά τα δεδομένα.

«Καθώς προχωρούσα στο Τούνελ, το συνειδητοποίησα: μπροστά μου απλωνόταν το μέλλον μου. Δε λέω ότι πήρα την απόφασή μου εκείνη τη στιγμή. Οι πιο σημαντικές αποφάσεις στη ζωή δε λαμβάνονται ποτέ έτσι. Λαμβάνονται υποσυνείδητα και εκφράζονται μόνο όταν έχουν παγιωθεί: όταν είσαι επιτέλους αρκετά δυνατός για να παραδεχτείς ότι αυτή είναι η πορεία που θα ακολουθήσουν οι πεποιθήσεις σου. Αυτό ήταν το δώρο μου στον εαυτό μου για τα εικοστά ένατα γενέθλιά μου: η επίγνωση ότι είχα μπει σ’ ένα τούνελ που θα περιόριζε τη ζωή μου σε μια και μόνο πράξη που ακόμη ήταν αδιευκρίνιστη».

Από τα βουκολικά προάστια της παιδικής του ηλικίας μέχρι τα κέντρα επιχειρήσεων της CIA και της NSA της ενήλικης ζωής του, το βιβλίο αυτό είναι η συναρπαστική αφήγηση ενός ευφυούς νεαρού άντρα που μεγάλωσε μέσα στο διαδίκτυο: ενός άντρα που έγινε κατάσκοπος, μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος και, όντας εξόριστος, η συνείδηση του Ίντερνετ. Γραμμένο με πάθος, χάρη και αδιαμφισβήτητη ειλικρίνεια, το Permanent Record είναι μια καίριας σημασίας μαρτυρία για την ψηφιακή εποχή μας, προορισμένη να γίνει κλασική.

ΠΗΓΗ: insider.gr


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Τα Λογοτεχνικά Βραβεία του Literature.gr θα απονεμηθούν φέτος για 4η συνεχή χρονιά!

Θέτοντας ως παρονομαστή τον βασικό και ουσιώδη στόχο της γραφής, ο οποίος είναι η επικοινωνία με τον αναγνώστη μέσω της ανάγνωσης και η επιλογή φράσεων ή αποσπασμάτων, το βραβείο του Literature.gr, απάντησε σε αυτό ακριβώς το ζήτημα.

Ξεκλειδώνει τα εσώτερα ενός έργου με ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα δίνοντας στην ευκαιρία στον αναγνώστη να κρυφοκοιτάξει από μια χαραμάδα, την εικόνα ενός μικρού σύμπαντος και αντανακλά την ιδιαιτερότητα του κάθε δημιουργού, το ύφος του.

Το βραβείο ‘’Ελληνική Λογοτεχνική Φράση της Χρονιάς 2018’’ θα απονεμηθεί στον Έλληνα λογοτέχνη που μια φράση από το πόνημά του ξεχώρισε και διακρίθηκε.

Το βραβείο ΄’Ξένη Λογοτεχνική Φράση της Χρονιάς 2018’’ θα απονεμηθεί στον ξένο λογοτέχνη που μια φράση από το πόνημά του ξεχώρισε και διακρίθηκε.

Η βραχεία λίστα αποτελείται από δέκα (12) λογοτεχνικές φράσεις εκ των οποίων οι έξι (6) είναι Ελληνικές και οι έξι (6) μεταφρασμένες.

Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός είναι υποψήφια η παρακάτω λογοτεχνική φράση:

«Η αγάπη είναι άλλωστε, το συστατικό που ξεχωρίζει τη θυσία από το συνηθισμένο καθημερινό σφάξιμο».

 

Αρουντάτι Ρόι «Το υπουργείο της υπέρτατης ευτυχίας», μετάφραση Μαρία Αγγελίδου

Την Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2019 θα ανακοινωθούν οι δύο (2) επικρατέστερες λογοτεχνικές φράσεις.

Η βραχεία λίστα η οποία αποτελείται από δώδεκα (12) λογοτεχνικές φράσεις εκ των οποίων οι έξι (6) είναι Ελληνικές και οι έξι (6) μεταφρασμένες ακολουθεί:

Αμάντα Μιχαλοπούλου, Μπαρόκ, Εκδόσεις Καστανιώτη
«Η σκέψη είναι ο αέρας που περνάει μέσα από τα παραθυρόφυλλα του άδειου σπιτιού που είναι η σκέψη».

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης, Η ιδιωτική μου αντωνυμία, Εκδόσεις Κίχλη
«Γράφω πάει να πει αλητεύω. Κατά προτίμηση τις νύχτες. Όταν γδύνω τις αναμνήσεις».

Κώστας Κατσουλάρης, Στο στήθος μέσα χάλκινη καρδιά, Εκδόσεις Μεταίχμιο
«Οι λέξεις μας, είναι πράξεις, έχουν επιπτώσεις, μας αλλάζουν, αλλάζουν και τους άλλους γύρω μας. Οι πράξεις μας, από την άλλη, μονάχα όταν γίνονται λέξεις αποκτούν μέσα μας εγκυρότητα, μπαίνουν στη θέση τους, συνθέτουν την προσωπική μας μαρτυρία».

Νίκος Χρυσός, Καινούργια μέρα, Εκδόσεις Καστανιώτη
«Ένα καινούργιο παραμύθι, νέοι ήρωες, αστεία και θλιμμένα επεισόδια και να, η ζωή δεν ήταν πια μονάχα αυτό το ρυπαρό και κολλώδες που ένιωθα να καλύπτει τα χέρια μου, ήταν κι εκείνο το φασματικό, ζωντάνευε κι ας μην το άγγιζα, ήταν εκεί κι ας μην ήταν ορατό, η ζωή δεν χανόταν, δεν έστεκε, δεν επιβράδυνε ούτε επιτάχυνε τους ρυθμούς της, η ζωή περνούσε, ακόμα κι όταν δεν είχα διάθεση ή κουράγιο να την ακολουθήσω».

Ιωάννα Καρυστιάνη, Χίλιες ανάσες, Καστανιώτη
«Έκλεισε τα μάτια και ψιθύρισε πέντε λέξεις κοφτά. Δεν ξέρω πού να είμαι».

Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Λεωφορείο: 19 στάσεις, Εκδόσεις Πατάκη
«Η ευτυχία είναι, κατά βάση, μια στρατηγική της φαντασίας και οι ταξικές προσεγγίσεις, σκέτες, είναι αφελείς και ανόητα λειψές».

Fabio Stassi, “Η χαμένη αναγνώστρια”, μετάφραση Δήμητρα Δότση, Εκδόσεις Ίκαρος
«Ο χρόνος δεν είναι περιστρεφόμενη πόρτα»

Κίρμεν Ουρίμπε, Την ώρα που ξυπνάμε μαζί, μετάφραση Βασιλική Κνήτου, Εκδόσεις Καστανιώτη
«…οι αρετές είναι ανούσιες, ενώ τα ελαττώματα μας μιλούν καλύτερα για τα άτομα και τους λαούς. Και για να έχει ένας λαός πραγματική βάση χρειάζεται ελαττώματα, όχι μεγάλα, αλλά σημαντικά»

Αρουντάτι Ρόι «Το υπουργείο της υπέρτατης ευτυχίας», μετάφραση Μαρία Αγγελίδου, Εκδόσεις Ψυχογιός
«Η αγάπη είναι άλλωστε, το συστατικό που ξεχωρίζει τη θυσία από το συνηθισμένο καθημερινό σφάξιμο».

Χάνια Γιαναγκιχάρα «Οι άνθρωποι στα δέντρα», μετάφραση Μαρία Ξυλούρη, Εκδόσεις Μεταίχμιο
«Γιατί τι παραπάνω να τολμήσουμε να ζητήσουμε απ’ τον θάνατο; – πέρα από καλοσύνη;»

Λάζλο Κρανσαχορκάι, Το τανγκό του Σατανά, μετάφραση Ιωάννα Αβραμίδου, Εκδόσεις Πόλις
«[…] είδε σαν όραμα να παρελαύνουν διαδοχικά η μια εποχή μετά την άλλη, η άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και ο χειμώνας, ως εάν ολάκερος ο χρόνος να ήταν μόνο ένα ασήμαντο ιντερλούδιο στους απείρως μεγαλύτερους χώρους της αιωνιότητας, ένα εξαιρετικό ταχυδακτυλουργικό τρικ που δημιουργεί μια φαινομενική τάξη εντός της χαοτικής αταξίας και ορίζει μια πλεονεκτική θέση, από την οποία η τύχη αρχίζει να μοιάζει με αναγκαιότητα […]».

Πατρίκ Μοντιανό, Ναρκωμένες αναμνήσεις, μετάφραση Αλεξάνδρρα Κωσταράκου, Εκδόσεις Πόλις
«Ο χειμώνας ήταν αρκετά βαρύς εκείνη τη χρονιά και, με σηκωμένο τον γιακά, περπατούσε αναζητώντας μια λεωφόρο που δεν υπήρχε. Κι αυτό, ώς την αιωνιότητα».

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Πώς αφηγείσαι μια κατακερματισμένη ιστορία;

Με το να γίνεσαι σταδιακά ο καθένας.

Όχι.

Με το να γίνεσαι σταδιακά το καθετί.

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ μάς οδηγεί σ’ ένα εσωτερικό ταξίδι που διαρκεί πολλά χρόνια – από τις πολυπληθείς γειτονιές του Παλαιού Δελχί και τα λαμπερά πολυκαταστήματα της εκκολαπτόμενης νέας μητρόπολης μέχρι τα χιονισμένα βουνά και τις κοιλάδες του Κασμίρ και πέρα, όπου ο πόλεμος είναι ειρήνη και η ειρήνη πόλεμος, και πότε πότε «κηρύσσεται κανονικότητα».

Η Αντζούμ, που ήταν Αφτάμπ, ξετυλίγει ένα ξεφτισμένο περσικό χαλί σε ένα νεκροταφείο που αποκαλεί σπίτι. Ένα μωρό εμφανίζεται ξαφνικά, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, σε έναν σωρό από σκουπίδια στο πεζοδρόμιο. Η αινιγματική Τίλο είναι τόσο παρούσα όσο και απούσα στη ζωή των τριών αντρών που την αγάπησαν.

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ είναι μια οδυνηρή ιστορία αγάπης και ταυτόχρονα μια αποφασιστική διαμαρτυρία, που γράφεται με ψιθύρους και κραυγές, με δάκρυα και μερικές φορές με γέλια. Οι ήρωές της είναι άνθρωποι που έχουν συντριβεί από τον κόσμο όπου ζουν και στη συνέχεια σώθηκαν από αγάπη και από ελπίδα. Για τον λόγο αυτόν, όσο εύθραυστοι κι αν είναι, δεν παραδίδονται ποτέ. Αυτό το γοητευτικό, υπέροχο βιβλίο επινοεί εκ νέου τι μπορεί να κάνει και να είναι ένα μυθιστόρημα. Και σε κάθε σελίδα του αποδεικνύει το χάρισμα της αφήγησης που διαθέτει η Αρουντάτι Ρόι.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Με μεγάλη συγκίνηση αποχαιρετούμε τον κορυφαίο λογοτέχνη Νάνο Βαλαωρίτη, κύριο εκπρόσωπο του μεταπολεμικού υπερρεαλισμού στην Ελλάδα, που έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών και έργων σε ηλικία 98 ετών το βράδυ της Πέμπτης.  Ο δισέγγονος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη καταξιώθηκε ως ποιητής, κριτικός, μελετητής, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και μυθιστοριογράφος. Ήταν μεγάλη τιμή για τις Εκδόσεις Ψυχογιός η έκδοση των τελευταίων τεσσάρων έργων του. Η ζωή του υπήρξε θρυλική, καθώς είχε συναντήσει μεταξύ άλλων τους Αντρέ Μπρετόν, Τ. Σ. Έλιοτ και Ντύλαν Τόμας, ενώ συμμετείχε στην ομάδα των σουρεαλιστών του Παρισιού. Η λογοτεχνική και ποιητική του παρακαταθήκη είναι ανεκτίμητη.

Ο ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ (1921-2019) γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας. Σπούδασε φιλολογία και νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου και Σορβόνης. Δημοσίευσε άρθρα και μετέφρασε πρώτος στο Λονδίνο εκτενώς Έλληνες ποιητές του 1930 – Σεφέρη, Ελύτη, Εμπειρίκο, Εγγονόπουλο, Γκάτσο. Από το 1968 έως το 1993 δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία και δημιουργική γραφή στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο. Διηύθυνε από το 1989 έως το 1995 με τον ποιητή Αντρέα Παγουλάτο το περιοδικό Συντέλεια, το οποίο επανεκδόθηκε το 2004 με τίτλο Νέα Συντέλεια. Το 1959 βραβεύτηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το οποίο και αρνήθηκε. Πήρε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1982) και το Κρατικό Βραβείο Χρονικού-Μαρτυρίας (1998). Επίσης έλαβε ένα βραβείο της Ν.Ρ.Α. (National Poetry Association [Αμερικανική Εταιρεία Ποίησης]) το 1996 – βραβείο που είχε δοθεί προηγουμένως στους Φερλινγκέτι, Γκίνσμπεργκ και άλλους. Έχει λάβει το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το ποιητικό του έργο (2006). Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τού απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής (2006). Το 2009 τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Βιβλία του έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό, σε αγγλικές και γαλλικές μεταφράσεις. Στην Ελλάδα επέστρεψε μόνιμα το 2004. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν οι ποιητικές του συλλογές ΠΙΚΡΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ και ΣΤΟ ΥΠΟΚΥΑΝΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΠΑ, η συλλογή πρόσφατων άρθρων του με τίτλο Ή ΤΟΥ ΥΨΟΥΣ Ή ΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ, καθώς και η συλλογή κειμένων του γύρω από την κριτική γραφή και πράξη του με τίτλο ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ Γʹ.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου στις 11 π.μ., στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Ένα θέμα, με το οποίο η επίσημη ελληνική ιστοριογραφία έχει ασχοληθεί ελάχιστα, προσεγγίζει στο νέο της μυθιστόρημα με ευαισθησία η Σοφία Βόϊκου. Κεντρική της ηρωίδα η Λένη. Το αθώο θύμα όχι μόνο του πολέμου και των επιλογών των γονιών της αλλά και των στρεβλών πεποιθήσεων μιας ολόκληρης κοινωνίας, που την ανάγκασαν να μεγαλώσει κουβαλώντας το βαρύ φορτίο ενός διπλού στίγματος: του «νόθου» και του «παιδιού του εχθρού». Διαβάζοντας την ιστορία της θα μάθουμε αρκετά πράγματα, που ίσως αγνοούμε, για τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από Γερμανό στρατιώτη και μητέρα από κατεχόμενη χώρα. Όπως λέει στο Vivlio-life η συγγραφέας, χρειάστηκε έρευνα περίπου ενός χρόνου, η οποία όσο και να την επηρέασε ψυχολογικά συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια της συγγραφής για ένα λόγο: Επειδή αισθανόταν πως είχε χρέος να πει την ιστορία της Λένης. Να μιλήσει για τα παιδιά που οι μεταπολεμικές ευρωπαϊκές κοινωνίες άφησαν στο περιθώριο της ζωής επειδή δεν τα έβλεπαν. Επειδή δεν ήθελαν να τα… δουν κι ας ζούσαν δίπλα τους. Για τα παιδιά που έχουν ταυτότητα και αποφασίζουν να αναζητήσουν τις ρίζες τους.

Ένας χαμογελαστός στρατιώτης σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, που φαινομενικά όπως αναφέρετε στο σημείωμά σας, δεν είχε καμία θέση στο χάρτινο κουτί όπου αναπαύονταν οικογενειακές φωτογραφίες μακρινών και κοντινών συγγενών σας, ήταν η έμπνευση για τη συγγραφή του νέου σας βιβλίου. Ποια ήταν η πρώτη σκέψη όταν κρατήσατε στο χέρι αυτή τη φωτογραφία;
Πρώτα ήρθε η έκπληξη και μετά η απορία. Ποιό ήταν αυτό το πρόσωπο που βρισκόταν στο κουτί με τις οικογενειακές φωτογραφίες και φαινομενικά δεν είχε καμία σχέση εκεί μέσα; Δυστυχώς, τα πρόσωπα από τα οποία θα μπορούσα να είχα μία απάντηση έχουν φύγει εδώ και χρόνια από τη ζωή. Κατά ένα περίεργο τρόπο όμως, η συγκεκριμένη φωτογραφία είχε κάνει κατάληψη στο μυαλό μου για πολύ καιρό κι έτσι αφού δεν υπήρχε κανείς για να μου αφηγηθεί την ιστορία του Γκούσταφ, αποφάσισα να τη δημιουργήσω εγώ.

Πόσος χρόνος μεσολάβησε από εκείνη τη μέρα μέχρι να αποφασίσετε πως αυτό θα είναι το επόμενο βιβλίο σας;
Όχι πολύ. Ο Γκούσταφ είχε έρθει για να μείνει. Θα τολμούσα να πω πως ήμουν σίγουρη πως από τη στιγμή που κράτησα τη συγκεκριμένη φωτογραφία στα χέρια μου, με κάποιον τρόπο θα αφηγούμουν και την ιστορία της.

Και πόσος χρόνος απαιτήθηκε για τις αναζητήσεις σε «ιστορικά αρχεία, ελληνικά και ξένα σ’ εφημερίδες της εποχής, σε φωτογραφίες καταχωνιασμένες, σε στόματα που ακόμα και σήμερα παραμένουν ερμητικά κλειστά», όπως σημειώνετε;
Εδώ δεν ήταν εύκολα τα πράγματα. Η έρευνα μού πήρε κοντά στον ένα χρόνο ενώ συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια της συγγραφής. Τα «παιδιά της Βέρμαχτ», τα παιδιά δηλαδή που έχουν γεννηθεί από έναν Γερμανό στρατιώτη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και από μητέρα από κατεχόμενη χώρα, μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα ήταν ένα θέμα – ταμπού. Οι μεταπολεμικές ευρωπαϊκές κοινωνίες έκλειναν τα μάτια, έκαναν σαν να μην υπήρχαν. Το ίδιο συνέβαινε φυσικά και στην Ελλάδα. Μόνο που εδώ τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα. Για παράδειγμα στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία, αυτά τα παιδιά όταν πέρασαν τα εξήντα τους χρόνια αποφάσισαν να διεκδικήσουν την ταυτότητά τους, να μάθουν τις ρίζες τους και πολλά από αυτά θέλησαν να πάρουν και το επίθετο του πατέρα τους. Στην Ελλάδα αντίθετα, το θέμα παρέμεινε – ταμπού, ίσως γιατί η Γερμανική Κατοχή ήταν ιδιαίτερα σκληρή στη χώρα μας. Να επισημάνω επίσης πως η επίσημη ελληνική ιστοριογραφία έχει ασχοληθεί ελάχιστα με το θέμα.

Γκούσταφ είναι το όνομα του στρατιώτη της φωτογραφίας. Βρέθηκε στην Ελλάδα ως κατακτητής αλλά η δεκαοκτάχρονη Βιολέτα που έπεσε πάνω του ένα βράδυ του στη βιασύνη της να επιστρέψει στο σπίτι, έκανε την καρδιά του σκιρτήσει από έρωτα. Μιλήστε μας γι’ αυτόν τον άντρα.
Ο Γκούσταφ είναι ένας κλασικός Γερμανός στρατιώτης της εποχής του. Χωρίς να είναι φανατικός, έχει πιστέψει τις θεωρίες του Ράιχ περί αρίας φυλής. Ωστόσο όταν βρίσκεται μακριά από τη χώρα του και την αρραβωνιαστικιά του, μόνος, βρίσκει τον έρωτα στη Βιολέτα. Η ομορφιά της είναι πολύ διαφορετική από την κλασική γερμανική ομορφιά. Η αρραβωνιαστικιά του είναι ψηλή, «χοντροκόκκαλη», ξανθιά. Ωστόσο, η απόσταση, η ανάγκη που έχει κάθε άνθρωπος να νιώσει ένα χάδι, μια αγκαλιά, η ανάγκη να ζήσει κανείς ιδίως όταν είναι νέος, τον οδηγεί στον έρωτα της Βιολέτας. Ο Γκούσταφ δεν είναι ο κλασικός κατακτητής. Είναι χαμηλόβαθμος υπαξιωματικός και από ένα σημείο κι έπειτα δεν τον απασχολεί καθόλου το μεγαλείο του τρίτου Ράιχ παρά μόνο η προσωπική του ζωή.

«Δεν μπορούσε ωστόσο να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό για την Ακρόπολη, το Ερέχθειο και για το ναό της Παρθένας Αθηνάς…», γράφετε για τον Γερμανό. Πιστεύω, πως ο αναγνώστης από τις πρώτες κιόλας σελίδες αρχίζει να βλέπει τον Γκούσταφ με συμπάθεια και σίγουρα όχι με αποστροφή. Θέλετε να συμπαθήσουμε αυτόν τον άντρα;
Σκοπός μου δεν ήταν να κάνω συμπαθή τον Γκούσταφ στο αναγνωστικό κοινό. Σκοπός μου ήταν να τον δείξω όπως ακριβώς ήταν. Ο Γκούσταφ ήταν ιστορικός, είχε λατρεία προς την αρχαία Ελλάδα, γνώριζε αρχαία ελληνικά οπότε ήταν πολύ φυσικό, όπως συνέβη και με πολλούς Γερμανούς της εποχής, να ενθουσιαστεί με την Ακρόπολη.

«Τον είχε βρει ο έρωτας και σιγά σιγά ξέχασε ιδεολογίες και ιδεώδη. Ο έρωτας όμως δεν τρύπωσε στην καρδιά της Βιολέτας…», διαβάζω και όπως εξηγείτε «τον αγαπούσε μ’ έναν τρόπο δικό της, γιατί της έδινε σοκολάτες, μέλι και αλεύρι…». Τι συναισθήματα προκαλεί άραγε στους αναγνώστες η ατίθαση και συμφεροντολόγα Βιολέτα;
Βαριά κουβέντα η λέξη «συμφεροντολόγα». Ας δούμε τα πράγματα λίγο, κάτω από το πρίσμα εκείνης της εποχής και όχι το σημερινό. Δεκαοχτώ χρόνων κοπέλα, χωρίς αντρική προστασία και έχει να φροντίσει και τη μάνα της και τον εαυτό της. Το χειμώνα του 1941, στην Αθήνα υπάρχει ο λιμός, ο κόσμος πεθαίνει καθημερινά από την πείνα στους δρόμους. Η ίδια θέλει να ζήσει. Για εκείνην η σχέση με τον Γκούσταφ είναι καθαρά θέμα επιβίωσης για εκείνη και τη μητέρα της. Δεν έχει την πολυτέλεια να σκεφτεί μεγαλύτερα ιδανικά όπως είναι η ελευθερία και η δημοκρατία. Η πείνα είναι ένα άγριο αίσθημα… ας μην κρίνουμε εκ του ασφαλούς…

«Είναι από την πείνα», σκέφτηκε η ηρωίδα σας όταν αντιλήφθηκε πως το στομάχι της ανακατεύτηκε και ο Γκούσταφ διαπίστωσε πως η κοιλιά της στρογγύλεψε. Σας δυσκόλεψε σ’ αυτό το συγγραφικό σημείο η ψυχολογική προσέγγιση της πρωταγωνίστριάς σας;
Η Βιολέτα, κατά έναν περίεργο τρόπο, σε κανένα σημείο δεν με δυσκόλεψε. Άσχετα εάν συμφωνούσα ή όχι με τις επιλογές της, μπορούσα να την καταλάβω. Μπορούσα να αντιληφθώ την αντάρα που υπήρχε στην ψυχή και στο μυαλό της όταν υποψιάζεται πως είναι έγκυος. Την άρνησή της να αποδεχτεί το γεγονός… Αυτή που με δυσκόλεψε πολύ ήταν η Λένη. Με παίδεψε, μου μάτωσε την καρδιά…

Η κυρά – Βασιλεία δεν μπόρεσε να της πάρει το παιδί από την κοιλιά γιατί είχε «πιαστεί» καλά μέσα της… Και κάπως έτσι στο βιβλίο αρχίζει να ξετυλίγεται η ιστορία της ξανθιάς γαλανομάτας Λένης. Το «παρασπόρι» όπως αποκαλούσαν τότε το νόθο παιδί. Θέλετε να μοιραστείτε με τους φίλους του Vivlio-life τον τρόπο που δομήσατε τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά της;
Η Λένη ήταν ο πιο δύσκολος χαρακτήρας. Ήταν το αθώο θύμα ενός πολέμου, των επιλογών των γονιών της και των στρεβλών πεποιθήσεων μιας ολόκληρης κοινωνίας. Για να μπορέσω να μπω στην ψυχοσύνθεσή της, να μοιραστώ λίγο από το ψυχολογικό βάρος που κουβαλάει και η ίδια, πέρασα πάρα πολλές ώρες ακούγοντας και διαβάζοντας τις ιστορίες αυτών των παιδιών (κυρίως ανθρώπων από μητέρες γαλλίδες και νορβηγίδες). Η Λένη μεγαλώνει στη μεταπολεμική κατεστραμμένη Ελλάδα με ένα διπλό στίγμα: το στίγμα του νόθου και το στίγμα του παιδιού του εχθρού. Δυστυχώς τα ξανθά της μαλλιά και τα γαλανά της μάτια δεν την αφήνουν να κρυφτεί. Καλείται να απολογείται για κάτι που δεν γνωρίζει. Δεν γίνεται αποδεκτή από την ίδια της τη μάνα και τη γιαγιά, πώς θα γίνει αποδεκτή από την ίδια την κοινωνία. Με παίδεψε η Λένη, με τσάκισε ψυχολογικά μέχρι την τελευταία σελίδα…

Από τούτη τη σελίδα και μετά το μυθιστόρημά σας μας κάνει να μη θέλουμε ν’ αφήσουμε το βιβλίο από τα χέρια μας. Οι αναγνώστες θα ζήσουν παρέα με τους ήρωές σας συναρπαστικά γεγονότα με τα συναισθήματά τους να αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Μιλήστε μας για τα δικά σας συναισθήματα τις ώρες που βαδίζατε παρέα με τη Βιολέτα και τη Λένη.
Δεν ήταν εύκολη η διαδρομή. Πάρα πολλές φορές αισθάνθηκα πλάκωμα στο στήθος, είπα πως θα το αφήσω πως δεν μπορώ να συνεχίσω, όμως μετά αισθανόμουν πως είχα χρέος να πω την ιστορία της Λένης και συνέχισα. Δεν ήταν εύκολο το ταξίδι της συγγραφής. Ενεπλάκησα πολύ συναισθηματικά και δεν ξέρω αν αυτό ήταν καλό τελικά.

Διαβάστε περισσότερα από το άρθρο εδώ: vivlio-life.gr

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Είναι ντροπή να μην ξέρεις το όνομα του πατέρα σου… Είναι ντροπή η μάνα σου να μένει αστεφάνωτη… Είναι ντροπή να είσαι η κόρη του εχθρού… Η Λένη είναι το κορίτσι της ντροπής.

Ο πόλεμος έχει τελειώσει και οι Έλληνες προσπαθούν να ξεχάσουν τη γερμανική Κατοχή. Η Λένη, όμως, με τα γαλανά της μάτια και τα ξανθά της μαλλιά, τους εμποδίζει. Προσβάλλει με την ύπαρξή της τα χρηστά ήθη της εποχής. Απέναντι σε μια πατρίδα που δεν την αποδέχεται, θα αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον στο Μόναχο. Εκεί θα γνωρίσει τον Γιόχαν, που προσπαθεί να αποτινάξει το στίγμα που του κληροδότησε ο πατέρας του.

Η Λένη θέλει να βρει τις ρίζες της, ο Γιόχαν θέλει να κάψει τις δικές του. Όλοι γνωρίζουν, μα κανείς δε μιλάει. Στα πρόσωπά τους οι άλλοι βλέπουν τον εχθρό. Είναι όμως στ’ αλήθεια εχθρός το παιδί του εχθρού;

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο στις αληθινές ιστορίες των παιδιών που έζησαν τα λάθη της Ιστορίας και πλήρωσαν τις αμαρτίες των γονιών τους.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Άρθρο από τον Μιχάλη Στούκα για το protothema.gr

Κάποιες και κάποιοι τη γνωρίζουν μόνο από τον Σταθμό του Μετρό της Αθήνας που έχει πάρει το όνομά της και την ομώνυμη λεωφόρο στο Χαλάνδρι, κάποιες και κάποιοι ξέρουν λίγα πράγματα γι’ αυτή, ελάχιστες και ελάχιστοι περισσότερα. Αναφερόμαστε στη Δούκισσα της Πλακεντίας, μια αινιγματική προσωπικότητα που ανέπτυξε έντονη φιλελληνική δράση κατά τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, και μετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους εγκαταστάθηκε μαζί με τη μοναχοκόρη της Ελίζα στη χώρα μας, και ως τον θάνατό της υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που έζησαν στην Ελλάδα του Όθωνα και της Αμαλίας.

Η Δούκισσα της Πλακεντίας στην Ελλάδα

Με τον Κυβερνήτη φαίνεται ότι η Δούκισσα της Πλακεντίας είχε ερωτική σχέση. Για την προσωπική ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια είναι γνωστός και ο έρωτάς του με τη Ρωξάνη Στούρτζα (1786-1844), με την οποία γνωρίστηκε το 1809. Η Ρωξάνη υπήρξε δραστήριο μέλος της «Φιλομούσου Εταιρείας Βιέννης», που ίδρυσε ο Καποδίστριας, ενώ πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στη χώρα μας, ιδιαίτερα με τη βοήθεια που παρείχε στους Έλληνες πρόσφυγες που έφτασαν στην Οδησσό. Στο Ναύπλιο η Σοφία και η Ελίζα έμειναν 17 μήνες.

Σταδιακά η Δούκισσα μετατράπηκε σε φανατική αντίπαλο του Καποδίστρια λόγω της αυταρχικής του πολιτικής. Μήπως όμως η μεταστροφή της οφείλεται στη «διατάραξη» των προσωπικών της σχέσεων με τον Κυβερνήτη; Αυτό είναι άγνωστο… Πάντως πρόσφερε διάφορα ποσά για τις ανάγκες της εκπαίδευσης και με δαπάνες της ίδρυσε σχολείο θηλέων που λειτούργησε αρχικά στην Αίγινα και στη συνέχεια στο Ναύπλιο. Βλέποντας την πολιτική ένταση να αυξάνεται στην Ελλάδα, αναχώρησε με την κόρη της για την Ιταλία. Όταν δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας (Σεπτέμβριος 1831), η Δούκισσα βρισκόταν στη Φλωρεντία. Μάλιστα εξέδωσε φυλλάδιο, στο οποίο τασσόταν υπέρ της δολοφονικής πράξης των Μαυρομιχαλαίων.

Στην Αθήνα η Δούκισσα περιστοιχίστηκε από μικρή ομάδα προστατευομένων της, θυγατέρων αγωνιστών του 1821. Πολλά έχουν γραφτεί για τη σχέση της Δούκισσας της Πλακεντίας και της κόρης της Ελίζας με τον αγωνιστή του ’21 και μετέπειτα υπασπιστή του Όθωνα Ηλία Κατσάκο-Μαυρομιχάλη (1800-1836), γιο του Ιωάννη (Κατσή) Μαυρομιχάλη και ανιψιό του θρυλικού Πετρόμπεη. Όταν τον Απρίλιο του 1836 ο Όθωνας πήγε στο Μόναχο για να βρει νύφη, συνοδευόταν από τους δύο υπασπιστές του: τον Ηλία Κατσάκο-Μαυρομιχάλη και τον Αντώνιο Μιαούλη (1800-1836), γιο του θρυλικού ναυμάχου Ανδρέα Μιαούλη, με αξιόλογη δράση κατά τα χρόνια του Αγώνα. Η χολέρα που θέριζε τότε την πρωτεύουσα της Βαυαρίας στοίχισε τη ζωή των δύο νέων, που τάφηκαν εκεί. Ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος, στο μυθιστόρημά του «Η Δούκισσα της Πλακεντίας», αναφέρει ότι ο Κατσάκος έσωσε τη Σοφία και την Ελίζα από βέβαιο θάνατο όταν το άλογο της άμαξάς τους αφηνίασε και τις οδηγούσε στον γκρεμό. Οι δύο γυναίκες γοητεύτηκαν από τον Κατσάκο και ο πρόωρος θάνατός του τις συγκλόνισε.

Τα σπίτια της Δούκισσας στην Αττική

Όπως αναφέραμε, η Δούκισσα της Πλακεντίας είχε αγοράσει οικόπεδα στην Αθήνα από την εποχή που βρισκόταν στο Ναύπλιο. Το 1840 αγόρασε 1.738 στρέμματα στην Πεντέλη έναντι 7.512 δραχμών, ευτελές ποσό για τόσο μεγάλη έκταση. Επίσης, αγόρασε από το Δημόσιο άλλα 1.530 στρέμματα στην περιοχή της Λιβαδειάς. Τα γνωστά σπίτια της στην Αττική ήταν τα εξής:

Το πρώτο σπίτι της στην οδό Πειραιώς (Μυλλέρου).

Η Βίλα Ιλίσια (σημερινό Βυζαντινό Μουσείο), που οικοδομήθηκε την περίοδο 1840-1848. Το οικόπεδο έφτανε στους πρόποδες του Λυκαβηττού και είχε έκταση 31 στρέμματα. Το αγόρασε από τον Σταμάτη Κλεάνθη το 1840 έναντι 4.600 δραχμών.

Για να γίνουν κάποιες συγκρίσεις, αναφέρουμε ότι, όπως γράφει ο Θάνος Κονδύλης, το μεροκάματο ενός Έλληνα εργάτη εκείνη την εποχή ήταν μία δραχμή.

Το μεγάλο σπίτι με τη στοά και άλλους βοηθητικούς χώρους, το οποίο δώρισε στον προσωπικό της γιατρό Μπέρναρντ Ρέζερ το 1851. Βρισκόταν είτε κοντά στη σημερινή οδό Μουρούζη, είτε στην οδό Αμαρουσίου κοντά στον Λόφο των Νυμφών στο Θησείο. Αρχιτέκτονάς του ήταν ο Κρίστιαν Χάνσεν.

Στο Θαλάσσι, τη λίμνη που υπήρχε παλαιότερα στην Πεντέλη, έκανε βαρκάδα η Δούκισσα της Πλακεντίας. Η λίμνη αυτή προήλθε από κάποιον σεισμό από καθίζηση ή από την πτώση κάποιου μετεωρίτη, όπως υποστήριξε ο σπουδαίος αστρονόμος Κ. Χασάπης (1914-1972) και περιβαλλόταν από πολλούς θρύλους (εμφάνιση νεράιδων κ.λπ.). Γράφει για τη Δούκισσα και το Θαλάσσι (ή Θάλωσι) ο Δ. Καμπούρογλου: «Η σκιά της Δουκίσσης… δεν πλανάται μόνο γύρω από τον τάφο της κόρης της, αλλ’ από κορφή σε κορφή σαν να πετά, βρίσκεται έξαφνα κάτω στο Θαλάσσι και τριγυρίζει για να βρει τη βαρκούλα της. Ούτε ίχνος δεν υπάρχει πλέον από την ωραίαν αυτήν βαρκούλαν με τα κομψά κουπιά που την οδηγούσε μόνη της το βράδυ-βράδυ και παρεδίδετο εις τα όνειρά της ενώ αι νεροχελώναις την εβαυκάλιζαν με το τρεμουλιαστόν τους παράπονον».

Η Δούκισσα της Πλακεντίας δαπάνησε για την Ελλάδα γύρω στις 40.000 δραχμές, ποσό αστρονομικό για την εποχή της. Μία επιστολή του Κοραή στον Οδυσσέα Ανδρούτσο το 1825 είναι χαρακτηριστική για την δράση της. «Φίλε Στρατηγέ, η Κυρά Δούκισσα Πλακεντίας (Duchesse de Plaisance) έρχεται με την φίλη αυτής θυγατέρα εις την Ελλάδα… τόση είναι της χρηστής Δουκίσσης η προς το γένος μας εύνοια, την οποίαν έδειξε εμπράκτως και εδώ, βοηθήσασα δις και τρις διά χειρός μου, τους ομογενείς σπουδαστάς. Δεν αμφιβάλλω ότι όλον το γένος μέλλει να υποδεχθεί την Δούκισσαν ως φίλην θερμήν και ευεργέτριαν του γένους». Γιατί πραγματικά η Δούκισσα της Πλακεντίας υπήρξε εθνική ευεργέτιδα. Και μάλλον αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις, τους εραστές και τις ιδιοτροπίες της…

ΠΗΓΗ: protothema.gr

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«Είμαι η Δούκισσα της Πλακεντίας, η Σοφί ντε Μαρμπουά-Λεμπρέν… Τον έρωτα τον γνώρισα πολύ καλά μόνο στη χώρα που σημάδεψε τη ζωή μου, την Ελλάδα. Εδώ κατάλαβα ότι ήταν η πατρίδα μου, λες και με περίμενε χρόνια…» 

Αθήνα 1846. Η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Δανάη Θόρτον φτάνει στην πόλη με σκοπό να πάρει συνέντευξη από την πλουσιότερη γυναίκα της Ελλάδας, τη διάσημη δούκισσα της Πλακεντίας. Ενώ περιηγείται στην Αθήνα του Όθωνα και της Αμαλίας, παντού ακούει τον κόσμο να μιλάει για αυτή την εκκεντρική γυναίκα.

Μια μέρα η Δανάη θα γνωρίσει έναν όμορφο νέο, τον Ιωάννη Μαυρομιχάλη. Θα συνδεθούν ερωτικά και για αυτήν η Αθήνα θα γίνει η πόλη του έρωτα.

Κάποια στιγμή η νεαρή δημοσιογράφος θα κληθεί επειγόντως στο παλάτι. Η βασίλισσα Αμαλία θα την προειδοποιήσει ότι έχει ενοχλήσει πολλούς με τις ερωτήσεις της για τη δούκισσα, για την οποία η βασίλισσα θα εκφραστεί με τα χειρότερα λόγια. Η Δανάη δε δίνει σημασία, καθώς καταλαβαίνει την αντιπαλότητα των δύο γυναικών.

Αλλά δεν υποψιάζεται ότι ο τροχός της μοίρας ήδη γυρίζει εναντίον της. Σύντομα παλαιοί εφιάλτες θα ζωντανέψουν και εχθροί από το παρελθόν θα φανερωθούν. Θα χτυπήσουν αυτήν και τον αγαπημένο της Ιωάννη, αφήνοντας στο κορμί και στην ψυχή της βαθιά σημάδια.

Η Δανάη, αναζητώντας τη λύτρωση στο ακαθόριστο πεπρωμένο της, θα πρέπει να διαβεί τους σκοτεινούς διαδρόμους του παλατιού μιας γυναίκας η οποία από καιρό την παρακολουθεί.

Η συγκλονιστική ιστορία της λησμονημένης δούκισσας της Πλακεντίας, μιας γυναίκας που πάλεψε μόνη ενάντια στη μοίρα, με μοναδικό όπλο την αγάπη της για την Ελλάδα.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Το «ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΟΡΙΑΝ ΕΞΠΡΕΣ» του 1974, σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ και με πρωταγωνιστές τους διασημότερους αστέρες του κινηματογράφου, όπως τον Άλμπερτ Φίνεϊ στον ρόλο του Ηρακλή Πουαρό, τον Σον Κόνερι, τη Λορίν Μπακόλ, τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ, την Ίνγκριντ Μπέργκμαν, κυκλοφορεί στην Ελλάδα για πρώτη φορά σε ψηφιακή κόπια από τις 12 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο Άλμπερτ Φίνεϊ ήταν υποψήφιος για το Όσκαρ Αʹ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του, ενώ η Ίνγκριντ Μπέργκμαν κέρδισε το Όσκαρ Βʹ Γυνακείου Ρόλου (ήταν το τελευταίο από τα συνολικά 3 Όσκαρ που κέρδισε στη ζωή της). Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια και στις κατηγορίες Σεναρίου, Φωτογραφίας, Μουσικής και Κοστουμιών.

ΔΕΣ ΤΟ TRAILER

ΣΥΝΟΨΗ

Ο διάσημος Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό ταξιδεύει με το Οριάν Εξπρές, αλλά εξαιτίας μιας τρομερής χιονοθύελλας, το τρένο σταματά στα μισά της διαδρομής Κωνσταντινούπολης-Παρισιού. Ξαφνικά, ένας από τους επιβάτες του τρένου, ύποπτος για την υπόθεση απαγωγής και δολοφονίας ενός μικρού κοριτσιού, βρίσκεται δολοφονημένος. Ο Πουαρό αναλαμβάνει να ρίξει φως στην υπόθεση. Όλοι έχουν κίνητρο, όλοι είναι ύποπτοι, αλλά όλοι έχουν ένα καλό άλλοθι. Τελικά θα βρεθεί η λύση του μυστηρίου; Η καλύτερη μεταφορά του έργου της Άγκαθα Κρίστι από τον Σίντνεϊ Λουμέτ.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σίντνεϊ Λουμέτ

ΗΘΟΠΟΙΟΙ:  Άλμπερτ Φίνεϊ, Λορίν Μπακόλ, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Μάρτιν Μπάλσαμ, Ζακλίν Μπισέ, Ζαν Πιερ Κασέλ, Σον Κόνερι, Τζον Γκίλγκουντ, Ουέντι Χίλερ, Άντονι Πέρκινς, Βανέσα Ρεντγκρέιβ, Ρέιτσελ Ρόμπερτς, Ρίτσαρντ Ουίντμαρκ, Μάικλ Γιορκ

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 130ʹ

ΕΤΟΣ: 1974

ΔΙΑΝΟΜΗ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗΣ: NEO Films

Από Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου μέχρι Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου η ταινία θα προβάλλεται στους παρακάτω κινηματογράφους στις εξής ώρες:

– Θησείον (20:30 & 22:50)
– Δαναός (19:40 & 22:00)
– Αργυρούπολη (20:00 & 22:30)
– Άνοιξις, Νέο Ηράκλειο (20:30)
– Αμίκο, Χαλάνδρι (22:20)
– Μαριέλ, Πόρτο Ράφτη (20:00)

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΠΟΥΑΡΟ;

Ο θρυλικός ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό ήταν κάποτε διάσημο στέλεχος της βελγικής αστυνομίας. Ως ντετέκτιβ, έχει καταπληκτική διαίσθηση και κάνει θαύματα εξιχνιάζοντας τις πιο δύσκολες εγκληματικές υποθέσεις που αδυνατεί να διαλευκάνει η αστυνομία. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, ο Ηρακλής Πουαρό δίνει ένα ρεσιτάλ ευφυΐας, μα και κατανόησης των ανθρώπινων αισθημάτων και παθών.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«Ο δολοφόνος βρίσκεται εδώ, μαζί μας… Είναι στο τρένο αυτή τη στιγμή…»

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το φημισμένο Οριάν Εξπρές ακινητοποιείται από μια χιονοθύελλα στη μέση του πουθενά. Το πρωί, ο εκατομμυριούχος Σάμιουελ Έντουαρντ Ράτσετ βρίσκεται μαχαιρωμένος στο κρεβάτι του. Η πόρτα του κουπέ του είναι κλειδωμένη από μέσα. Ο δολοφόνος του είναι ένας από τους συνταξιδιώτες του…
Ο Ηρακλής Πουαρό, παγιδευμένος κι αυτός στο τρένο, επιχειρεί να λύσει το μυστήριο. Ανάμεσα στους επιβάτες υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είχαν λόγους να μισούν τον Ράτσετ. Ποιος απ’ όλους είναι ο δολοφόνος; Άραγε σχεδιάζει να χτυπήσει ξανά;

Ένα ταξίδι με το πιο πολυτελές τρένο του κόσμου εξελίσσεται σ’ ένα αγωνιώδες μυστήριο – και σ’ ένα από τα πιο δημοφιλή έργα της Άγκαθα Κρίστι, που διαβάστηκε από εκατομμύρια αναγνώστες και μεταφέρθηκε επανειλημμένα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ AGATHA CHRISTIE ΕΔΩ

Άγκαθα Κρίστι: Whodunit better? 👇👇👇

ΤΟ TRAILER ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Η ταινία βασίζεται σ’ ένα από τα πιο δημοφιλή έργα της Άγκαθα Κρίστι, που εκδόθηκε το 1934 και διαβάστηκε από εκατομμύρια αναγνώστες. Όπως αναφέρει ο Φίλιππος Φιλίππου στον πρόλογο της έκδοσης, για τη συγγραφή του μυθιστορήματος η Κρίστι επηρεάστηκε από δύο γεγονότα. Κατ’ αρχάς, από την απαγωγή και τη δολοφονία, το 1932, του γιου του θρυλικού Αμερικανού αεροπόρου Τσαρλς Λίντμπεργκ και από τα ταξίδια της με το Οριάν Εξπρές στην Τουρκία, στη Συρία και στο Ιράκ από το 1928 ως το 1931, όπου γνώρισε τον Μαξ Μαλόουν, τον δεύτερο σύζυγό της και ορισμένα από τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στην ιστορία. Oι κριτικοί θεωρούν το συγκεκριμένο μυθιστόρημα ένα από τα σημαντικότερα έργα της. Η εφημερίδα The Guardian το έχει κατατάξει στα δέκα καλύτερά της, το τρίτο κατά σειρά, μετά το Η δολοφονία του Ρότζερ Άκροϊντ και το Θανάσιμος κίνδυνος, ενώ η ίδια η συγγραφέας το τοποθετεί τέταρτο, μετά το Και δεν έμεινε κανένας, το Η δολοφονία του Ρότζερ Άκροϊντ και το Πρόσκληση σε φόνο.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ για το larissanet.gr /  Από τον Άγγελο Πετρουλάκη

Ο Κωνσταντίνος Λούλης είναι γνωστός ως ο σημαντικότερος Έλληνας αλευροβιομήχανος με σπουδαία δραστηριοποίηση στις διεθνείς αγορές. Αποτελεί τιμή για τη χώρα πως βρίσκεται στην κορυφή τού χώρου του για τη Νότια Ευρώπη. Γόνος ιστορικής οικογένειας του Βόλου, με ηπειρώτικη καταγωγή, με ιδιαίτερα πολιτικά ενδιαφέροντα, που τα χαρακτηρίζει η ελευθερία πνεύματος και η ηπιότητα.

Το 2015 από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο του με τον τίτλο «Η επιβίωση της Ελλάδας μέσα από διαδοχικά θαύματα» και υπότιτλο «Σελίδες ακμής και παρακμής της νεοελληνικής ιστορίας». Έκτοτε το βιβλίο του γνώρισε 13 εκδόσεις και με την τελευταία έκδοση (2018) έφτασε στην 32η χιλιάδα, σημαντικότατος αριθμός για ιστορικό βιβλίο, με κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Στα δικά μου χέρια έφτασε πριν δυο μήνες, αφού εν τω μεταξύ είχα διαβάσει νεότερά του βιβλία που αναφέρονταν (ή περίπου αφορούσαν) το ίδιο θέμα.

Βεβαίως, τα βιβλία αυτά (αναφέρομαι στα ιδιαίτερα αξιόλογα «Επτά πόλεμοι – Τέσσερις εμφύλιοι – Επτά πτωχεύσεις» και «Ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας» του Γ. Δερτιλή, «Καταστροφές και θρίαμβοι» και «Πού είμαστε και πού πάμε» του Στάθη Καλύβα, «Τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας» του Κώστα Κωστή, «1915 / Εθνικός Διχασμός» και «Μετά το 1922- Η παράταση του Διχασμού» του Γ. Μαυρογορδάτου, «Ελευθέριος Βενιζέλος» και «1821» του Θάνου Βερέμη και άλλα) είναι γραμμένα από ειδικούς επιστήμονες και εξετάζουν με λεπτομέρεια τα ειδικά θέματα από τη σκοπιά που ενδιαφέρει τον συγγραφέα τους.

Όμως, μετά την τοποθέτηση του Κωνσταντίνου Λούλη στη θέση τού Γενικού Γραμματέα Τουρισμού, η ανάγνωση του βιβλίου του αποτελούσε για μένα μια πρόκληση. Τι παραπάνω θα πρόσφερε στην όλη βιβλιογραφία;

Όχι, παραπάνω δεν προσφέρει πολλά σ’ έναν καλό κάτοχο της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας τού τόπου μας (που συγκεντρώνει σχολαστικά τη σχετική βιβλιογραφία), πέρα από σημαντικά ντοκουμέντα σε φωτογραφίες, που αφορούν τα γεγονότα.

Όμως προσφέρει κάτι το ιδιαίτερα σημαντικό: Μια σύντομη και απόλυτα κατανοητή, για τον απλό αναγνώστη, πορεία τής χώρας μας, δίνοντας βάρος σε ιδιαίτερους σταθμούς της και εξετάζοντας με ιδιαίτερη ευθύνη το θαύμα τής επιβίωσής της. Γιατί όντως για θαύμα πρόκειται το ότι η χώρα επιβιώνει, παρά τα όσα δεινά έζησε στα σχεδόν διακόσια χρόνια τής διαδρομής της ως κράτος.

Στον πρόλογό του, ο Κωνσταντίνος Λούλης, μιλά για τον σημαντικό ρόλο που είχε ο ίδιος στη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΚΕ, το 1990, (ήταν δική του η πρόταση προς τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη), τονίζοντας:

«Οι λίγες ώρες που μεσολάβησαν από την πρότασή μου, την υιοθέτησή της από τον αρχηγό τής Ν. Δ., Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, την ολονύκτια συζήτηση που είχαμε και τις διαπραγματεύσεις στο γραφείο τού Χαρίλαου Φλωράκη στον Περισσό, μαζί με τον Θεόδωρο Αναγνωστόπουλο και κανέναν άλλο, παραμένουν ανεξίτηλες στις αναμνήσεις μου.

»Η συμμετοχή μου στο γεφύρωμα ενός 50χρονου εθνικά τραγικού χάσματος μου έδωσαν της αίσθηση της ωριμότητας στη ζωή μου, την ικανοποίηση της προσφοράς στην πατρίδα μου και την πεποίθηση πως δραπέτευσα από τα πλαίσια του κομματικού διχασμού, διατηρώντας πάντα αμετάβλητα τα προσωπικά μου ‘‘πιστεύω’’».

Ο πρόλογός του είναι ένα κείμενο που μας προϊδεάζει για το τι θα διαβάσουμε, αφού ο Κωνσταντίνος Λούλης ευθαρσώς δηλώνει:

«Πιστεύω ότι τόσο τα ‘‘εύγε’’ όσο και τα ‘‘αναθέματα’’ δεν αποδόθηκαν αντικειμενικά σε ορισμένους πρωταγωνιστές της σύγχρονης ιστορίας μας, όπως οι Ελευθέριος Βενιζέλος, βασιλιάς Κωνσταντίνος ΙΒ, Ιωάννης Μεταξάς, Γεώργιος Τσολάκογλου, Άρης Βελουχιώτης, Νίκος Μπελογιάννης, Ιωάννης Ράλλης, βασίλισσα Φρειδερίκη, αρχιεπίσκοπος Μακάριος, Γρίβας-Διγενής, Σπύρος Μαρκεζίνης, Γεώργιος Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου κ. ά. Για κάποιους απ’ αυτούς διαγράφηκαν εντέχνως όλα τα αρνητικά στοιχεία και για άλλους όλα τα θετικά, ενώ όλοι τους είχαν πράξει και τα δυο.

»Οι κριτές ιστορικών γεγονότων δεν αποδίδουν πάντα αμερόληπτη και δίκαιη βαθμολογία. Επηρεασμένοι από πολιτικές τοποθετήσεις, εντέχνως διαγράφουν θετικά στοιχεία και γεγονότα ή αποκρύπτουν αρνητικά, δημιουργώντας μια επικίνδυνη διαχρονικά ‘‘επιστήμη’’, την παραχάραξη της ιστορίας».

Γράφει αλήθειες ο Κωνσταντίνος Λούλης.

Είθε το βιβλίο του να γινόταν κτήμα εκατοντάδων χιλιάδων αναγνωστών και να προβλημάτιζε με τις αλήθειες του.

Διαβάστε περισσότερα από το άρθρο εδώ: larissanet.gr

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

32η χιλιάδα

Το βιβλίο αυτό είναι μια αναδρομή στους δύο τελευταίους αιώνες της ιστορίας της Ελλάδας, με επί μέρους κεφάλαια, στα οποία γίνεται συνοπτική αναφορά των σημαντικών γεγονότων, των αιτίων και των πρωταγωνιστών τους.

Ο συγγραφέας, με προδιάθεση φιλιστορίας και παιδιόθεν αγάπη για τα ιστορικά κείμενα, οδηγήθηκε στη συγγραφή της παρούσας μελέτης, γνωρίζοντας καλά ότι μπορεί να πλησιάσει την αλήθεια με ειλικρίνεια και ρεαλισμό, πολύ περισσότερο από εκείνους που έχουν κάθε είδους φιλοδοξίες και δογματικές πολιτικές τοποθετήσεις.

Ανήκοντας στην κατηγορία των Ελλήνων που οραματίστηκαν μία ευημερούσα Ελλάδα, αλλά έχουν πια συνειδητοποιήσει πως δε θα τη γνωρίσουν ποτέ, χορτασμένος από υποσχέσεις και οράματα, κατανοεί απόλυτα κάθε έναν που πιστεύει και ελπίζει σε μια ανεξάρτητη εθνικά και ευημερούσα οικονομικά Ελλάδα.

Με αυτά τα δεδομένα, σε συνδυασμό με την απόλυτη αποστασιοποίησή του από κομματικές ταυτότητες και εξαρτήσεις, και μακριά από κάθε είδους φιλοδοξία και πολιτικές τοποθετήσεις, αφού ερεύνησε ενδελεχώς όλες τις πλευρές της ιστορικής πορείας ορισμένων πρωταγωνιστών της νεοελληνικής περιόδου, θεωρεί ότι ορισμένοι κακώς εισήλθαν στο πάνθεον των «αλάνθαστων πολιτικών αθανάτων», ενώ κάποιοι άλλοι αδίκως κατακρημνίστηκαν στα τάρταρα της Ιστορίας.

Ένα σημαντικό έργο, γραμμένο σε απλή και κατανοητή γλώσσα, που απευθύνεται σε κάθε Έλληνα αναγνώστη που επιθυμεί να γνωρίσει την ιστορία της πατρίδας του.

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΥΛΗΣ γεννήθηκε το 1955. Έζησε στον Βόλο, όπου και τελείωσε τη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση. Είναι διπλωματούχος της Ελβετικής Σχολής Τεχνικών Κυλινδρόμυλων. Το 1975 ανέλαβε τη διεύθυνση των μύλων Λούλη, συνεχίζοντας για έκτη γενιά, την οικογενειακή παράδοση, που ξεκίνησε στην Ήπειρο το 1782. Το 1979 κατασκεύασε τον πρώτο κυλινδρόμυλο στην Ελλάδα, με νέα τεχνολογία ξηρού καθαρισμού σίτου και με εντελώς μηδενικά στερεά, υγρά, αέρια απόβλητα.

Τη δεκαετία του 1990 κατασκεύασε με την ίδια λογική πρότυπους μύλους στα Βαλκάνια (Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία), καθώς και αρτεργοστάσια, μακαρονοποιεία, μπισκοτοποιεία και αλυσίδα 100 ιδιωτικών πρατηρίων, κατακτώντας το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς και απασχολώντας συνολικά 3.500 άτομα. Τα εργοστάσια αυτά ήταν οι μεγαλύτερες ελληνικές ιδιωτικές επενδύσεις στις χώρες αυτές. Τη διετία 1989-1991 διετέλεσε Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους. Τo 1990 απέκτησε την αρχαιότερη καθημερινή επαρχιακή εφημερίδα της Ελλάδας, τη Θεσσαλία. Το αρχείο της, από το 1898, και το πλούσιο φωτογραφικό της υλικό, που είχαν επιμεληθεί οι πρώτοι διευθυντές της, Άγγελος Κεφαλάς (αδελφός του Αγίου Νεκταρίου), Δημοσθένης Ρίζος και Τάκης Οικονομάκης, αποτέλεσε τη βασική πηγή για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Την περίοδο 1992-1994 διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Από το 1998 έως το 2008 υπήρξε μέλος της οικονομικής επιτροπής της Εκκλησίας της Ελλάδος, με πρόεδρο τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και μέλη τους Μητροπολίτες Καρυστίας, Λαγκαδά και Ύδρας, ενώ το 2003 ανέλαβε υπεύθυνος του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδας, για διάστημα δύο ετών. Από το 2004 είναι επίτιμος πρόξενος της Ολλανδίας στην Κεντρική Ελλάδα (Θεσσαλία- Ήπειρος) και πρόεδρος του κληροδοτήματος Λούλη στα Ιωάννινα. Το 2007 το Πανεπιστήμιο Κίνγκστον τού απένειμε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα. Το 2008, όταν ξέσπασε ο θόρυβος για το δήθεν σκάνδαλο της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, πρωτοστάτησε στον αγώνα υπεράσπισης του ηγουμένου Εφραίμ και των συκοφαντηθέντων μοναχών της αδελφότητας, συμμετέχοντας σε είκοσι τηλεοπτικές συζητήσεις. Το 2011, μετά την προφυλάκιση του ηγουμένου, ίδρυσε τον Σύλλογο Φίλων της Μονής, στον οποίο είναι πρόεδρος. Το 2014 τα μέλη του συλλόγου ξεπέρασαν τα 20.000. Τον Ιούνιο του 2010 παρέδωσε τη διοίκηση των μύλων Λούλη στον γιο του, Νικόλαο, ενώ από το 2015 δραστηριοποιείται επαγγελματικά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στην Ινδία. Έχει εκδώσει δύο βιβλία με τίτλο Θα πούμε τελικά… το ψωμί ψωμάκι; και Η υφήλιος επί… χάρτου και η πλανητική οικοφονία. Είναι παντρεμένος, πατέρας πέντε παιδιών και παππούς τεσσάρων εγγονιών.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Από τις 30 Αυγούστου έως τις 15 Σεπτεμβρίου η καρδιά του Πολιτισμού χτυπάει στο Ζάππειο.

Το 48ο Φεστιβάλ Βιβλίου ανοίγει τις πύλες του και προσκαλεί τους φίλους αναγνώστες στο πιστό φθινοπωρινό ραντεβού.

Οι επισκέπτες του 48ου Φεστιβάλ Βιβλίου θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν πληθώρα εκδηλώσεων και να συναντηθούν με αγαπημένους συγγραφείς.

Το κεντρικό αφιέρωμα του 48ου Φεστιβάλ Βιβλίου 2019 είναι «Η λογοτεχνία επί σκηνής», επικεντρωμένο στην άρρηκτη σχέση της λογοτεχνίας με το θέατρο, τον κινηματογράφο και τη μουσική και πώς αυτή διαμορφώνεται ανά τους αιώνες. Στο πλαίσιο του αφιερώματος, και σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Θέατρο Τέχνης, θα υπάρχουν διαδραστικές συζητήσεις, ομιλίες, στρογγυλά τραπέζια και θεατρικά δρώμενα, ώστε οι επισκέπτες να κατανοήσουν τους λόγους της τεράστιας απήχησης των λογοτεχνικών έργων στους καλλιτεχνικούς κύκλους των θεατρικών, κινηματογραφικών και μουσικών σκηνών.

Το Φεστιβάλ Βιβλίου είναι ένας θεσμός που για πολλές δεκαετίες εμπλουτίζει και αναβαθμίζει την πολιτιστική ζωή της Αθήνας. Το 48ο Φεστιβάλ Βιβλίου διοργανώνει ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και η επιτροπή Ολυμπίων και Κληροδοτημάτων – Ζάππειο Μέγαρο, σε συνεργασία με την ΕΡΤ, το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θέατρο Τέχνης «Καρόλου Κουν», το Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Δίκτυο και το Αναλόγιο Φεστιβάλ. Πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, του Δήμου Αθηναίων και του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και την υποστήριξη της Διεύθυνσης Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Σας περιμένουμε στο περίπτερο Νο 108-114 των Εκδόσεων Ψυχογιός

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

«Πρόκειται για μια δραματική σειρά με ερωτικά τρίγωνα, μυστήριο, αστυνομική πλοκή αλλά και πιο ανάλαφρες στιγμές. Είναι μια καθημερινή σαπουνόπερα με όλα τα συστατικά που έχουν αυτού του είδους οι σειρές», αναφέρει η σεναριογράφος Ρένα Ρίγγα για τη σειρά που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο της Ρένας Ρώσση-Ζαΐρη.

Η παραγωγή είναι του Alpha Κύπρου και της εταιρείας G&N make it productions των Κούλλη Νικολάου και Αντρέα Γεωργίου. «Μου τηλεφώνησε ο Κούλλης Νικολάου και μου είπε “διάβασε το βιβλίο και έλα να το κάνουμε”. To διάβασα και συμφωνήσαμε», εξηγεί η Ρένα Ρίγγα για το πώς προέκυψε η συνεργασία. Δεν είναι η πρώτη φορά που η δημιουργός μεταφέρει μυθιστόρημα στη μικρή οθόνη, καθώς το είχε κάνει παλαιότερα και με τα «ΠΕΝΤΕ ΚΛΕΙΔΙΑ» της Λένας Μαντά.

«Κάποια στιγμή είχα κάνει σεμινάρια στην Αγγλία για τη μεταφορά βιβλίων στην τηλεόραση. Μας είχαν διδάξει τότε πως ο ιδανικός τρόπος είναι να διαβάσεις το βιβλίο μία φορά. Το αφήνεις στην άκρη. Όταν το διαβάσεις δεύτερη φορά βγάζεις τη βασική περίληψη. Και εκεί πάνω βασίζεται ο σεναριακός σκελετός. Το δύσκολο σε αυτό το εγχείρημα είναι ότι πάνω στην κεντρική ιστορία πρέπει να ‘‘αγκιστρώσεις’’ παράλληλες που θα έχουν άμεση σχέση και αλληλεπίδραση με τη βασική πλοκή».

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ στις 20:00

Η βασική ιστορία λοιπόν αφορά τέσσερις φίλους. Ένα κορίτσι και τρία αγόρια. Τους συνδέουν η ανεμελιά των παιδικών χρόνων, η εφηβεία, ο έρωτας, η αγάπη. Τους χωρίζει η ζωή. Ένοχα μυστικά από το παρελθόν στοιχειώνουν τις ζωές τους. Οι αμαρτίες των παλιών αναγκάζουν τους νέους να παλέψουν με τους προσωπικούς τους δαίμονες προκειμένου να βρουν την ευτυχία και να γνωρίσουν την αγάπη. Η μοίρα όμως δεν είναι εύκολη αντίπαλος: Θα κάνουν λάθη, θα πληγωθούν και θα έρθουν αντιμέτωποι με την απώλεια και τον θάνατο. Ένα γαϊτανάκι γεγονότων, συμπτώσεων, δοκιμασιών, συναισθημάτων και ανομολόγητων πόθων οδηγεί τους πρωταγωνιστές σε βίους παράλληλους, που θα ταξιδέψουν τους τηλεθεατές της νέας σειράς του Alpha από τη Ρόδο και την Κύπρο έως τη Βαρκελώνη και την Ινδία.

«Η γνωστή ρήση ‘‘αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα’’ θα βρει εφαρμογή στην περίπτωση του Μάξιμου Απέργη (Ρένος Ρώτας) και της Αλεξίας Στεργίου (Λαμπρινή Σκρέκα). Είναι το πρωταγωνιστικό ζευγάρι της σειράς και ερωτεύονται δυνατά. Όμως αυτός ο δεσμός έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά εμπόδια εξαιτίας της μεγάλης αντιπαλότητας των δύο οικογενειών τους, που ζουν και δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στη Ρόδο. Τα δύο νέα παιδιά γνωρίζουν γι’ αυτή την έχθρα, όμως σταδιακά μαθαίνουν απαγορευμένα μυστικά που θα επηρεάσουν τη σχέση τους. Ένας φόνος, μια απάτη, μια δωροδοκία θα δράσουν καταλυτικά στην ιστορία, και το ζευγάρι στην πορεία θα μετρήσει συμμάχους και εχθρούς», αποκαλύπτει η σεναριογράφος. Αρχηγός της οικογένειας Απέργη είναι ο πατέρας του Μάξιμου (Πέτρος Λαγούτης), ένας δικηγόρος με αμαρτωλό παρελθόν αλλά και παρόν. Απέναντί του βρίσκεται πάντα η εμβληματική φιγούρα της γιαγιάς της Αλεξίας (Μίρκα Παπακωνσταντίνου).

Ο πατέρας της νεαρής κοπέλας (Δημοσθένης Παπαδόπουλος) αρχικά αγνοείται, όμως σύντομα και για έναν πολύ σημαντικό λόγο θα επιστρέψει από την Ινδία στην Ελλάδα. Καταλυτικό ρόλο στην ιστορία θα παίξει και μια ερωτική ιστορία που ξεκινά στη Βαρκελώνη και συνεχίζεται στην Κύπρο. Θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή της οικογένειας Στεργίου. Μυστικά και ψέματα ρίχνουν σκοτάδι στο μονοπάτι προς τη φωτεινή αλήθεια της αγάπης, η οποία θα παλέψει για να νικήσει και να βρει τον δρόμο της έως τις καρδιές αυτών που την αξίζουν πραγματικά. H σειρά θα προβάλλεται καθημερινά ταυτόχρονα σε Ελλάδα και Κύπρο και θα εξελιχθεί σε πρώτη φάση σε 180 επεισόδια. «Είναι άριστη η σχέση μου με τη Ρένα», εξηγεί η Ρένα Ρίγγα για τη σχέση της με τη συγγραφέα του βιβλίου, Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, και συνεχίζει: «Ήταν από την πρώτη στιγμή δεκτική να ‘‘ανοίξουν’’ οι ιστορίες του βιβλίου και μου έδωσε το ελεύθερο να το κάνω. Πολύ καλή χημεία υπάρχει και με τον σκηνοθέτη της σειράς, Θοδωρή Νικολαΐδη. Τον λατρεύω, είναι πραγματικός καλλιτέχνης». Τα πρώτα εξωτερικά γυρίσματα των «Αστεριών στην άμμο» πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο στο γραφικό χωριό Όμοδος, κοντά στη Λεμεσό της Κύπρου.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

40ή χιλιάδα

«Το ομοίωμα της φρεγάτας καιγόταν στα ανοιχτά μέσα στο σκοτάδι, χαρίζοντας μια απόκοσμη λάμψη στον ουρανό, κι η θάλασσα βάφτηκε κατακόκκινη, όταν κάποιος με κόλλησε στον τοίχο, πέρασε τα δάχτυλά του μέσα στα μαλλιά μου και με φίλησε παθιασμένα. Σύγχυση ένιωσα, γλυκιά ζάλη, καίγονταν τα πάντα μέσα μου και δροσίζονταν μαζί. Και τότε η νύχτα έγινε μέρα, ο ουρανός πλημμύρισε γιορτινά πυροτεχνήματα, μαγευτικά χρωματικά εφέ. Κι ο άντρας που με μάγεψε με το φιλί του ήταν άφαντος…» 

Από τη συγγραφέα των 550.000 αντιτύπων –
Βασισμένο σε αληθινή ιστορία

Ο γοητευτικός Μάξιμος, ο ευαίσθητος Ίωνας, ο δυναμικός Ανδρέας κι ανάμεσά τους η Αλεξία. Η γυναίκα που αγαπήθηκε πολύ. Ποιος θα την κάνει δική του για πάντα; Η Αγαθονίκη και ο Ιάκωβος, γεμάτοι άσβεστο μίσος και αμαρτίες. Γιατί είμαστε όσα μας έχουν συμβεί. Γιατί δύσκολα ξεφεύγουμε από τα λάθη που έκαναν οι γονείς μας. Μια αληθινή ιστορία ζωής, ένα μυθιστόρημα που λούζεται στο φως και φωνάζει δυνατά το όνομα της αγάπης. Για να μην κοιμηθούν ποτέ τα όνειρα, για να ξυπνήσουν οι ελπίδες…

ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ

Σενάριο: Ρένα Ρίγγα. Παραγωγή: Κούλλης Νικολάου. Σκηνοθεσία: Θοδωρής Νικολαΐδης.

Παίζουν: Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Μυρτώ Αλικάκη, Πέτρος Λαγούτης, Σοφία Βογιατζάκη, Λουκία Πιστιόλα, Ρένος Ρώτας, Λαμπρινή Σκρέκα, Λουκάς Ζήκος, Βερόνικα Ηλιοπούλου, Λυδία Σγουράκη, Θεόφιλος Πασχάλης, Στέλιος Ανδρονίκου, Φώτης Καράλης, Ελενα Πιερίδου.

ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ: 

Ο πατέρας της Αλεξίας. Ο άνθρωπος από τον οποίο ξεκίνησαν όλα. Οι αμαρτίες του τον βασανίζουν μια ζωή. Το ίδιο και τα παιδιά του. Θα εξιλεωθεί άραγε;

Στον ρόλο του Ιάκωβου, ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΤΕΡΓΙΟΥ: Η μητέρα του Ιάκωβου, γιαγιά της Αλεξίας.
Aυστηρή, δογματική, απόλυτη. Με ένα σωρό κρυμμένα μυστικά φυλαγμένα στο συρτάρι της καρδιάς της.
Στον ρόλο της Δέσποινας, η ΜΙΡΚΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ.

ΒΕΡΑ: 

Η μαγείρισσα στο σπίτι των Στεργίου. Τρυφερή, καλοσυνάτη, πλημμυρισμένη χιούμορ και χαρά της ζωής. Στέκεται σαν μάνα για την Αλεξία.

Στον ρόλο της Βέρας, η ΣΟΦΙΑ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ 

ΑΣΠΑΣΙΑ ΑΠΕΡΓΗ: Η μητέρα του Μάξιμου, γυναίκα του Νικηφόρου. Ευαίσθητο πλάσμα, κλεισμένο στον εαυτό του. Είναι καλλιτέχνης. Την ευαισθησία και τις πληγές της καρδιάς της τις μεταφέρει  στα δημιουργήματά της.
Στον ρόλο της Ασπασίας, η ΜΥΡΤΩ ΑΛΙΚΑΚΗ.

 

 

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΑΠΕΡΓΗΣ: Ο πατέρας του Μάξιμου. Πετυχημένος, αδίστακτος, αυστηρός, λατρεύει τα πλούτη και περισσότερο απ’ όλους τον εαυτό του.

Στον ρόλο του Νικηφόρου, του άντρα της Ασπασίας, ο ΠΕΤΡΟΣ ΛΑΓΟΥΤΗΣ.

 

 

 

 

 

 

Αλεξία: Λαμπρινή Σκρέκα
Αγαθονίκη (Νίκη): Λυδία Σγουράκη

 

Μάξιμος: Ρένος Ρώτας
Ίωνας: Φώτης Καράλης
Ανδρέας: Θεόφιλος Πασχάλης

ΠΗΓΗ: ethnos.gr


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας,  που συμπληρώνει φέτος 25 χρόνια,  διεξάγεται μεταξύ 18-29 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους Ιντεάλ, Δαναό 1 & 2, Όπερα 1 & 2 και Άστορ.

Μία από τις προβολές που θα πραγματοποιηθούν είναι και το ντοκιμαντέρ του Σουηδού σκηνοθέτη Χένρικ Γκέοργκσον με τίτλο Στιγκ Λάρσον: Ο άνθρωπος που έπαιζε με τη φωτιά.

Το ντοκιμαντέρ του Σουηδού σκηνοθέτη παίρνει αφορμή από το λογοτεχνικό έργο και την παγκόσμια επιτυχία του Λάρσον, για να μιλήσει για τη λιγότερο γνωστή πλευρά του συγγραφέα, ο οποίος ερεύνησε την πορεία της ακροδεξιάς στην ευρωπαϊκή ιστορία, όπως και την πρόσφατη άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη.

ΛΙΓΑ  ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΙΓΚ ΛΑΡΣΟΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΕΙΡΑ MILLENΝIUM

Ο ΣΤΙΓΚ ΛΑΡΣΟΝ γεννήθηκε το 1954 στη Σουηδία. Υπήρξε οικονομικός αναλυτής, δημοσιογράφος και αρχισυντάκτης του σουηδικού πολιτικού περιοδικού Expo. Η τριλογία του με τίτλο MILLENΝIUM αποτέλεσε παγκόσμιο εκδοτικό φαινόμενο, αφού οι πωλήσεις έχουν ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια αντίτυπα, τα δικαιώματα έχουν πουληθεί σε περισσότερες από 50 χώρες και έχουν γυριστεί αντίστοιχες κινηματογραφικές ταινίες. Και τα τρία βιβλία της τριλογίας, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, έχουν σαρώσει τα λογοτεχνικά βραβεία. Το πρώτο βιβλίο, με τίτλο ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ, έχει τιμηθεί με τα Glasnyckeln –το πιο σημαντικό σκανδιναβικό βραβείο αστυνομικής λογοτεχνίας–, ITV3 Crime Thriller Award, Waterstone’s Book of the Year, Best Abridged Crime Audio Book, ενώ ήταν υποψήφιο για τρία Anthony Awards στις ΗΠΑ. Επίσης, ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ, το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας, βραβεύτηκε το 2006 ως το καλύτερο σουηδικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Το τρίτο και τελευταίο βιβλίο, ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΓΚΑΣ, τιμήθηκε με το βραβείο Glasnyckeln το 2008. Δυστυχώς ο συγγραφέας δεν πρόλαβε να γευτεί τον λογοτεχνικό θρίαμβό του αφού, λίγες μόνο ημέρες μετά την παράδοση των τριών τόμων του χειρογράφου του, πέθανε από καρδιακή ανακοπή. Τον Δεκέμβριο του 2013  ο ΝΤΑΒΙΝΤ ΛΑΓΚΕΡΚΡΑΝΤΖ, ο οποίος σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία, καθώς και δημοσιογραφία και εργάστηκε στην εφημερίδα Expressen στο αστυνομικό ρεπορτάζ, ανέλαβε να συγγράψει τη συνέχεια της σειράς, το τελευταίο βιβλίο της οποίας- με τίτλο ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ-κυκλοφορεί στις 24/10/2019.

Η προβολή θα γίνει την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου στις 17:30, στον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟΣ – αίθουσα ΔΑΝΑΟΣ 1

Οι Εκδόσεις Ψυχογιός συγκέντρωσαν την Τριλογία MILLENNIUM, του Στιγκ Λάρσον σε ένα e-book.

Βιβλίο 1 – ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ – H Χάριετ Βάνιερ εξαφανίστηκε πριν από τριάντα έξι χρόνια κατά τη διάρκεια ενός καλοκαιρινού φεστιβάλ στο σουηδικό θέρετρο Χέντεμπι. Παρά τις έρευνες της αστυνομίας, δε βρέθηκε ποτέ κανένα ίχνος της δεκαεξάχρονης κοπέλας. Το έσκασε; Έπεσε θύμα απαγωγής; Ή θύμα δολοφονίας; Κανείς δε γνωρίζει – η υπόθεση έκλεισε, όλοι ξέχασαν τις λεπτομέρειες. Όλοι, εκτός από το θείο της Χάριετ, τον Χένρικ Βάνιερ, έναν ηλικιωμένο βιομήχανο, που έχει βάλει σκοπό της ζωής του να λύσει το μυστήριο προτού πεθάνει.

Βιβλίο 2 – ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ – H Λίσμπετ Σαλάντερ, ιδιοφυΐα στους υπολογιστές, δε διστάζει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να πετύχει το στόχο της. Δεν ξεχνά και δε συγχωρεί, και όταν συναντά διαφθορά και κακοποίηση, ιδίως απέναντι σε γυναίκες, είναι ανελέητη. Κηρύσσοντας πόλεμο σ’ αυτούς που κινούν τα νήματα της βιομηχανίας του εμπορίου σαρκός χρησιμοποιεί τις ικανότητές της ως χάκερ για να βοηθήσει στην έρευνα που έχει ξεκινήσει ο Μίκαελ Μπλούμκβιστ, εκδότης του περιοδικού Μιλένιουμ.

Βιβλίο 3 – ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΓΚΑΣ – H Λίσμπετ Σαλάντερ καταστρώνει την εκδίκησή της απέναντι στον άνθρωπο που προσπάθησε να τη σκοτώσει και στις κυβερνητικές οργανώσεις που παραλίγο να καταστρέψουν τη ζωή της. Αλλά η αποστολή της δεν είναι εύκολη. Γιατί μετά τη σφαίρα που δέχτηκε στο κεφάλι, νοσηλεύεται στην Εντατική υπό στενή επιτήρηση, και όταν βγει θα οδηγηθεί στο δικαστήριο κατηγορούμενη για τρεις φόνους και μία απόπειρα δολοφονίας.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Ο θυελλώδης έρωτας της Πηνελόπης Δέλτα και του Ίωνα Δραγούμη θα ζωντανέψει από τον πολυσχιδή σκηνοθέτη Κώστα Γάκη, ο οποίος διασκευάζει το πολυβραβευμένο μπεστ σέλερ του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΔΑΝΔΟΛΟΥ «ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ», σε μια από τις πιο φιλόδοξες παραγωγές του χειμώνα που έρχεται.

 

Στη σκηνή ως Ίωνας Δραγούμης θα σταθεί ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του, ο υπέροχος Τάσος Νούσιας, ενώ μια από τις μεγάλες κυρίες του ελληνικού θεάτρου, η Μπέτυ Λιβανού, θα φορέσει τα μαύρα ρούχα της αξέχαστης και αγαπημένης συγγραφέως, μεταφέροντάς μας στις τελευταίες στιγμές της ζωής της. Η ταλαντούχα Μαρία Παπαφωτίου θα υποδυθεί τη Δέλτα σε νεαρή ηλικία, όταν η πλοκή του έργου τη βρίσκει να έχει καταφύγει σε ένα σανατόριο της Βιέννης προσπαθώντας να αποφασίσει αν θα διαλύσει τον γάμο της για να ζήσει με τον έρωτα της ζωής της.

Ίων Δραγούμης και Πηνελόπη Δέλτα. Μια ψυχή χωρισμένη σε δύο σώματα. Ένας θαμμένος πόνος που δεν εκτονώθηκε ποτέ. Ο έρωτας και η πατρίδα. Μια ιστορία ηδονής και οδύνης.

Στέφανος Δάνδολος

Η θεατρική διασκευή έρχεται δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του βιβλίου (από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ) που χάρισε στον Δάνδολο τρία βραβεία (μεταξύ των οποίων και το βραβείο κοινού Athens Voice Choice, για το καλύτερο μυθιστόρημα του 2017) και θα αποτελέσει έναν φόρο τιμής στην κρυφή αγάπη δύο ψυχών που κοιτάχτηκαν για λίγο κατάματα χωρίς ετικέτες, κατορθώνοντας μέσα από τον ανεκπλήρωτο πόθο τους να κερδίσουν την αθανασία.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

19η χιλιάδα

Το ξέρω πως είμαι τρελή∙ μα η αγάπη κάποιον τρελαίνει… 

Ιούνιος του 1908. Η Πηνελόπη Δέλτα βρίσκεται σε ένα σανατόριο στα περίχωρα της Βιέννης. Είναι μια γυναίκα με κηλιδωμένη ζωή. Σε αυτό το άσυλο των ταλαιπωρημένων ψυχών, μακριά από τις κόρες της, την έστειλαν για να ξεχάσει τον Ίωνα Δραγούμη, τον γοητευτικό διπλωμάτη που αγάπησε παράφορα, τον άνθρωπο που έγινε η αιτία να κλυδωνιστεί ο γάμος της. Όμως η επίσκεψή του εκεί τα αλλάζει όλα. Με φόντο τις καταπράσινες ερημιές και τα μεσαιωνικά πλακόστρωτα της κεντρικής Ευρώπης θα παλέψει για τη λύτρωση της καρδιάς της, ζώντας μαζί του τρεις μέρες που θα τη σημαδέψουν για πάντα.

Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 1941, οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Αθήνα, και εκείνη, καθηλωμένη στο σαλόνι του σπιτιού της στην Κηφισιά, επιχειρεί τον τελευταίο απολογισμό της ζωής της, έχοντας πάρει μια μοιραία απόφαση. Να ανταμώσει στον ουρανό τον άντρα που στερήθηκε κάποτε.

Το Ιστορία χωρίς όνομα είναι ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για το πάθος και την απώλεια, για τον έρωτα και τη μνήμη, για τις δεσμεύσεις της οικογένειας, για το σκοτάδι του πολέμου και τις πιο δραματικές στιγμές της Ελλάδας.

Βασισμένος στα ημερολόγιά της, ο Στέφανος Δάνδολος αποτίει φόρο τιμής στον εύθραυστο ψυχισμό της σπουδαιότερης Ελληνίδας συγγραφέως του εικοστού αιώνα.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ
• ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΩΝ PUBLIC ΕΝΗΛΙΚΩΝ 2018
• ΒΡΑΒΕΙΟ PUBLIC ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 2018
• ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ ATHENS VOICE 2017

Ο εξαιρετικός Κώστας Γάκης (φρέσκος μετά την επιτυχία της παράστασης «Από την Αντιγόνη στη Μήδεια») εκτός από τη σκηνοθεσία και τη διασκευή του κειμένου, έχει αναλάβει και τη μουσική της παράστασης, ενώ το καστ συμπληρώνουν τρεις πολύ δυνατές παρουσίες, ο Αργύρης Γκαγκάνης στον ρόλο του γιατρού Φρίντμαν, που βοήθησε την Πηνελόπη Δέλτα στο σανατόριο της Βιέννης, ο Στέλιος Γιαννακός, που θα υποδυθεί τον αινιγματικό γραμματέα του γιατρού, και η Ανθή Φουντά στον ρόλο της Μαριάνθης, της γυναίκας που φρόντιζε τη μεγάλη συγγραφέα κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

Το έργο εκτυλίσσεται σε δύο χρονικές περιόδους: τον Απρίλιο του 1941, όταν οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Αθήνα και η Πηνελόπη Δέλτα κάνει τον τελευταίο απολογισμό της ζωής της. Και το καλοκαίρι του 1908, όταν σε ηλικία τριάντα τεσσάρων ετών έχει εγκαταλείψει το σπίτι της και ζει τέσσερις μέρες πάθους με τον Ίωνα Δραγούμη, τον άντρα που έχει κλέψει την καρδιά της.

Όλα αυτά –το σαράκι του έρωτα, ο αγώνας ανάμεσα στην τρέλα και τη λογική, οι αμφιβολίες, ο πόλεμος μεταξύ των θέλω και των πρέπει– θα σμίξουν αρμονικά με τις πιο δραματικές σελίδες της ελληνικής Ιστορίας. Η είσοδος των χιτλερικών στρατευμάτων στην χώρα μας. Η πολυκύμαντη και αμφιλεγόμενη πορεία ενός ευπατρίδη διπλωμάτη που δολοφονήθηκε βάναυσα. Η απελπισία της ψυχής που οδήγησε ένα φωτεινό πνεύμα στην αυτοκτονία. Και επίσης, μια νοερή ζωή επιθυμίας, ονείρων, υψηλών ιδανικών, υψηλών δεσμεύσεων και υψηλών οραμάτων.

Πρόκειται για μια από τις πολυαναμενόμενες παραστάσεις της ερχόμενης σεζόν, η οποία θα κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη, στο εμβληματικό θέατρο «Αριστοτέλειον», και θα συνεχίσει την πορεία της από τα μέσα του Ιανουαρίου στην Αθήνα, στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης».

Συντελεστές:

Συγγραφέας του έργου «Ιστορία χωρίς όνομα»: Στέφανος Δάνδολος
Θεατρική Διασκευή: Κώστας Γάκης – Ανθή Φουντά
Σκηνοθεσία: Κώστας Γάκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Ηair and makeup artist: Άννα Μαρία Προκοπίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα – Φαίη Κοσμίδου
Φωτογράφιση: Σταύρος Χαμπάκης
Promo Video: Γιώργος Γεωργόπουλος

Παίζουν:

Ίωνας Δραγούμης: Τάσος Νούσιας
Πηνελόπη Δέλτα: Μπέτυ Λιβανού
Νεαρή Πηνελόπη Δέλτα: Μαρία Παπαφωτίου
Στέφανος Δέλτα: Στάθης Μαντζώρος
Γιατρός Φρίντμαν: Αργύρης Γκαγκάνης
Γραμματέας Γιατρού: Στέλιος Γιαννακός
Μαριάνθη: Ανθή Φουντά

Διεύθυνση Παραγωγής: Κατερίνα Διακουμοπούλου
Προβολή & Επικοινωνία Παραγωγής: Ίρια Κατσαντώνη
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Performing arts & entertainment

Παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη (Θέατρο «Αριστοτέλειον»):
Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2019

 

Παραστάσεις στην Αθήνα (Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης»):
Πρώτη παράσταση: Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020

Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή στις 20:30
Σάββατο και Κυριακή στις 18:00
Από το Σάββατο 22/02/2020 έως το
Σάββατο 11/04/2020 & βραδινή παράσταση στις 21:00


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Δημοσιεύτηκε Δευτέρα 12.08.2019

Συνέντευξη στο δημοσιογράφο Σάκη Ιωαννίδη

Στο μακρόστενο ξύλινο τραπέζι της αίθουσας συνεδριάσεων, δίπλα από μια σύγχρονη συσκευή ενδοεπικοινωνίας από την οποία ο Θανάσης Ψυχογιός παραγγέλνει να μας φέρουν το εκδοτικό πρόγραμμα της εταιρείας και δύο εσπρέσο, υπάρχει ένα ορειχάλκινο κουδούνι ξενοδοχείου που με προκαλεί να το πατήσω. Εκείνος ευτυχώς με προλαβαίνει και μου λέει ότι το χτυπάνε κάθε φορά που αρχίζει μια συνεδρίαση με τα στελέχη των εκδόσεων Ψυχογιός, που φέτος συμπληρώνουν τέσσερις δεκαετίες παρουσίας στον εκδοτικό χώρο και βρίσκονται σε μια περίοδο μετασχηματισμού και επέκτασης σε νέους επενδυτικούς τομείς.

«Στα 40 μας χρόνια απολαμβάνουμε μια αξιοπιστία διεθνώς», λέει χαμογελαστός ο πατριάρχης της εταιρείας, ο οποίος μας υποδέχτηκε στο «ανάκτορο» των εκδόσεων στη λεωφόρο Τατοΐου. Ο Θανάσης Ψυχογιός, ο αυτοδημιούργητος εκδότης που ξεκίνησε ως πλασιέ, είναι σήμερα ο ιδρυτής ενός από τους πιο επιτυχημένους εμπορικά εκδοτικούς οίκους στην Ελλάδα, με συγγραφείς που σπάνε ρεκόρ πωλήσεων.

Τα βιβλία της Λένας Μαντά για παράδειγμα, της συγγραφέως που στη συνείδηση των περισσότερων αναγνωστών είναι ταυτισμένη με τον εκδοτικό οίκο, συμπλήρωσαν φέτος τα 2 εκατομμύρια πωλήσεις. Στο δυναμικό των εκδόσεων εντάχθηκε πρόσφατα η Βικτόρια Χίσλοπ, ενώ από πέρυσι έγινε μια στροφή στην επανέκδοση κλασικών συγγραφέων με νέες μεταφράσεις, όπως με την επανέκδοση των βιβλίων της Αγκαθα Κρίστι και της σειράς «Τα κλασικά» με εμβληματικούς συγγραφείς.

Μεθοδικότητα 

Με σηκωμένα μανίκια, ευθυτενής και με μια ζωηράδα που δεν προδίδει τα 75 του χρόνια, ο Θανάσης Ψυχογιός μάς περιγράφει τη μεθοδικότητα με την οποία δούλεψε για να χτίσει την εταιρεία του εκδίδοντας στην αρχή παιδικά βιβλία, έπειτα ξένους συγγραφείς και πολύ αργότερα, μετά το 1996, συμπεριέλαβε στον κατάλογό του και Ελληνες συγγραφείς. Για κάθε βιβλίο, μας λέει, υπάρχει από πίσω μια ολόκληρη στρατηγική για το πότε θα κυκλοφορήσει, με ποιον τρόπο και πώς θα γίνει γνωστό στο αναγνωστικό κοινό. «Αλληλογραφούσαμε και στέλναμε καταλόγους σε χιλιάδες αναγνώστες, οργανώσαμε το τμήμα μάρκετινγκ πολύ καλά και προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε αφοσιωμένους αναγνώστες», σημειώνει. Σήμερα, ο εκδοτικός οίκος έχει τακτική επικοινωνία με μια βάση περίπου 280.000 αναγνωστών.

Η επιτυχία του είναι δεδομένη όπως και η σύνδεσή του με την «ψυχαγωγική», όπως τη χαρακτηρίζει ο εκδότης, λογοτεχνία, για την οποία μας δίνει τη δική του ερμηνεία. «Οι συγγραφείς μας πωλούν από δεκάδες μέχρι εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα, πράγμα πρωτόγνωρο για την ελληνική αγορά, και αυτό το γεγονός έχει προκαλέσει την προσοχή των αναγνωστών και των επαγγελματιών του χώρου και παραθεωρούν τον υπόλοιπο κατάλογό μας» που περιλαμβάνει από Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες μέχρι Καζούο Ισιγκούρο.

Τον ρωτάμε εάν αυτό τον ενοχλεί και ο κ. Ψυχογιός απαντά διπλωματικά στην αρχή λέγοντας ότι απολαμβάνει την πορεία της εταιρείας. «Δεν με ενοχλεί αν κάποιοι με συνταυτίζουν με κάποια κατηγορία βιβλίων. Το διαπιστώνω αλλά αδιαφορώ. Το διαπιστώνω και στις κριτικές επιτροπές, π.χ. στα κρατικά βραβεία και αλλού, μας αγνοούν εντελώς παρόλο που έχουμε πολύ μεγάλη παραγωγή. Αυτό που χάνουμε από την επιβράβευσή μας το επιτυγχάνουμε εμείς από την καλή οργάνωση που έχουμε στην αγορά. Εξάλλου, όλα τα βραβεία, αν δεν υπάρχει από πίσω ένας ισχυρός εκδότης να τα προβάλει, περνούν απαρατήρητα», τονίζει.

Οπως και οι υπόλοιπες εταιρείες του κλάδου έτσι και οι εκδόσεις Ψυχογιός πέρασαν από τη βάσανο της ελληνικής οικονομικής κρίσης, την οποία προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν με επενδύσεις. Η φιλόδοξη επέκταση στην Τουρκία το 2013 κατέγραψε «απρόβλεπτες ζημίες» λόγω της πρόσφατης αστάθειας της τουρκικής λίρας, ενώ η αγορά του ηλεκτρονικού βιβλίου –στην οποία ο Ψυχογιός ήταν από τους πρώτους επενδυτές– αντιπροσωπεύει μόνο το 1% του κύκλου εργασιών του εκδοτικού οίκου. Η οικονομική κρίση, όπως μας λέει, δεν τους άφησε ανεπηρέαστους και φαίνεται πως δεν είναι εύκολο να ξεφύγουν από μια στάσιμη, «οριζόντια», κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα τελευταία χρόνια.

Ελαφρώς «θυμωμένοι»

«Είμαστε ελαφρώς “θυμωμένοι” γιατί ενώ συνεχώς δίνουμε έμφαση στην οργάνωση και στη δυναμική της επιχείρησης, δεν μπορούμε να ανέλθουμε. Αυτό αποτυπώνεται στις πωλήσεις μας που είναι σταθερά 13,5 – 14,5 εκατομμύρια ευρώ ετησίως τα τελευταία 4-5 χρόνια. Αυτό μας ενοχλεί και γι’ αυτό στρεφόμαστε και σε άλλους κλάδους του επιχειρείν χωρίς να αφήσουμε το βιβλίο. Από τον Σεπτέμβριο θα κυκλοφορήσουμε βιβλιο-παιχνίδια εκπαιδευτικού χαρακτήρα αποβλέποντας και στη διεθνή αγορά. Εχουμε μια ζωτικότητα και δεν μπορούμε να τη διοχετεύσουμε με το βιβλίο, έχουμε ταβανώσει που λέμε». Η κρίση ωστόσο και το «ταβάνι» που έχουν πιάσει οι εκδόσεις δεν οδήγησαν σε μείωση της παραγωγής ούτε του προσωπικού, σημειώνει ο κ. Ψυχογιός, εκτός από κάποιες «μεταβολές» σε στελεχικό επίπεδο. Κάθε χρόνο εκδίδονται περίπου 300 νέοι τίτλοι, με την πρώτη έκδοση στη λογοτεχνία να κυμαίνεται από 10.000 έως 100.000 αντίτυπα, ανάλογα με τις εκτιμήσεις για την επιτυχία του βιβλίου. Ο κύκλος ζωής τους εξαντλείται συνήθως στους τρεις μήνες και μπορεί, κατά περίπτωση, να φτάσει και το ένα έτος. Εκεί που γίνεται προσπάθεια συμπίεσης του κόστους είναι στην ίδια την παραγωγή του βιβλίου που γίνεται εκτός Ελλάδος, στην Κίνα και σε χώρες της Ευρώπης. «Δυστυχώς τυπώνουμε τα μεγάλα τιράζ στη Γερμανία ή στην Ιταλία διότι έχουμε χαμηλότερη τιμή και δεν έχουμε ΦΠΑ. Αυτό είναι μια αχίλλειος πτέρνα για τα ελληνικά τυπογραφεία διότι έτσι χάνουν οι άνθρωποί μας εργασία εδώ και το ελληνικό κράτος εισφορές. Στην παραγωγή μάς επιβάλλει 24% ΦΠΑ, αυτό είναι εκταμίευση πόρων. Σε μια εποχή που ο αναγνώστης δεν μπορεί να αγοράσει ό,τι του προτείνεις, πρέπει να πουλάμε σε χαμηλότερες τιμές και το κόστος μόνο στα τυπογραφεία μπορούμε να το ρίξουμε».

Διαβάστε περισσότερα: www.kathimerini.gr/


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Το καλοκαίρι βρίσκεται πλέον στο αποκορύφωμά του!
Είτε είστε ήδη σε διακοπές, είτε ετοιμάζεστε να φύγετε, ή ακόμα και αν έχετε μόλις επιστρέψει, αλλά διατηρείτε την ανέμελη καλοκαιρινή διάθεση, το δίλημμα παραμένει ένα και είναι «καυτό»! Ποιο είναι το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσετε;
Για να σας βοηθήσουμε να επιλέξετε, συγκεντρώσαμε τους πιο αντιπροσωπευτικούς τίτλους από κάθε κατηγορία και σας τους παρουσιάζουμε παρακάτω.
Και αν θέλετε να δοκιμάσετε μια νέα αναγνωστική εμπειρία, υπάρχει η εναλλακτική των ebooks, που είναι διαθέσιμα 24/7 από το www.psichogios.gr, για το tablet ή το κινητό σας, με λίγα κλικ μακριά!
Ένα πάντως είναι το σίγουρο…
Καλοκαίρι χωρίς βιβλίο δε γίνεται!

 ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ

Ιστορίες βασισμένες σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα

Ιστορικά μυθιστορήματα ξένων συγγραφέων

ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΞΕΝΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΚΑΙ CRIME

Άγκαθα Κρίστι

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΒΙΒΛΙΑ ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ & ΕΥ ΖΗΝ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ και η AEGEAN Airlines εγκαινίασαν μια νέα συνεργασία με σκοπό να προσφέρουν στους επιβάτες των πτήσεων εξωτερικού από και προς την Αθήνα τη δυνατότητα δωρεάν ανάγνωσης βιβλίων μέσω της εφαρμογής AEGEAN Stream.

Οι επιβάτες μπορούν να απολαύσουν ένα ή και περισσότερα λογοτεχνικά ταξίδια κατά τη διάρκεια της πτήσης τους, επιλέγοντας ανάμεσα σε 20 τίτλους βιβλίων λογοτεχνίας για ενήλικες ή παιδιά, βιογραφίες, αλλά και γενικού ενδιαφέροντος που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ για να διαβάσουν στο κινητό ή το tablet τους, αρκεί να κατεβάσουν τη δωρεάν εφαρμογή AEGEAN App.

Ebooks των Εκδόσεων Ψυχογιός στο Aegean app

Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο στην χώρα μας και η λίστα θα ανανεώνεται συχνά. Περιλαμβάνει λογοτεχνία, παιδικά βιβλία, βιβλία ψυχολογίας και business. Ανάμεσα στους 20 πρώτους τίτλους των βιβλίων περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: «Το κοιμητήριο της Πράγας» του Ουμπέρτο Έκο, «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι» της Λένας Μαντά, το «Σέρρα» του Γιάννη Καλπούζου, «Οι βιολέτες του Μαρτίου» της Jio Sarah, το «Τόλμησε να είσαι ο εαυτός σου» από Ιτσίκο Κισίμι και Φουμιτάκε Κόγκα, «Οι 5 δυσλειτουργίες μιας ομάδας» του Πάτρικ Λεντσιόνι, και από παιδικά «Οι κανονιέρηδες των γηπέδων» του Χέραρτ Βαν Χέμερτ.

Πόπη Γαλάτουλα, Διευθύντρια Δημοσίων Σχέσεων των Εκδόσεων Ψυχογιός


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Τέσσερις αγαπημένοι συγγραφείς μάς αποκάλυψαν τα βιβλία που διάβασαν αυτή την περίοδο και κέρδισαν τις εντυπώσεις τους. Δες την άποψή τους και ανακάλυψε επτά ξεχωριστά βιβλία που αξίζει να διαβάσεις!

Η ΣΟΦΙΑ ΒΟΪΚΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

Η ΣΟΦΙΑ ΒΟΪΚΟΥ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Ιστορία της Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην Επικοινωνία και τον Πολιτισμό των Χωρών της Μεσογείου στο Πανεπιστήμιο Sophia Antipolis της Γαλλίας. Από το 1997 δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον χώρο της διαφήμισης και της επικοινωνίας, διευθύνοντας το δικό της δημιουργικό γραφείο. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Συγγραφέας του βιβλίου
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Μεθυστικό και εθιστικό μέχρι την τελευταία σελίδα… Η ιστορία της Φούλερ ξεκινάει ήρεμα στην αγγλική εξοχή, για να ρουφήξει στην κυριολεξία τον αναγνώστη μέσα της και να καταλήξει σ’ένα κρεσέντο ανατροπών…

Το στρίψιμο της βίδας είναι ένα συναρπαστικό γοτθικό μυθιστόρημα όπου λογική και υπερφυσικό μπερδεύονται μεταξύ τους. Μία κλασική ιστορία φαντασμάτων ή ένα πρωτοποριακό ψυχολογικό θρίλερ; Ατμοσφαιρικό, υπαινικτικό, σκοτεινό… Ο Χένρι Τζέιμς παίζει με το μυαλό μας μέχρι την τελευταία σελίδα.

Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

Συγγραφέας της
ΣΕΙΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ γεννήθηκε στα Δίκαια του Έβρου και κατοικεί στην Αθήνα. Έχει δημοσιεύσει δεκαέξι μυθιστορήματα ενηλίκων, τέσσερα μυθιστορήματα για παιδιά και δύο βιβλία για παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας, ενώ έχει συμμετάσχει σε τρεις συλλογές διηγημάτων. Ασχολείται επίσης με τη συγγραφή σεναρίων και θεατρικών έργων.

Από τον συγγραφέα του αριστουργηματικού
ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ.

Εξαιρετική γραφή, ιδιόρρυθμο χιούμορ, σπαρταριστή πρόζα και καυστικός λόγος που τσακίζει προκαταλήψεις.

Η ΡΑΝΙΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΡΗ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

Η ΡΑΝΙΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΡΗ είναι δημοσιογράφος, επιμελήτρια εκδόσεων και μεταφράστρια. Γεννήθηκε το 1974 στο Καρπενήσι, όπου πέρασε ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια με πολλά γέλια και πολλούς καβγάδες με τις τέσσερις αδελφές της. Στις πανελλήνιες εξετάσεις πέρασε πρώτη στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. του Α.Π.Θ., όπου αρίστευσε στα μαθήματα λόγου και φιλοσοφίας με καθηγητές τους Δ.Ν. Μαρωνίτη και Γ. Βώκο αντίστοιχα. Λατρεύει την παιδική λογοτεχνία και είναι μέλος του ελληνικού τμήματος της IBBY (International Board on Books for Young People).

Συγγραφέας παιδικών βιβλίων και επιμελήτρια εκδόσεων

Οι ιδιαίτερα προσεκτικοί αναγνώστες, κι ακόμα περισσότερο οι λάτρεις των αστυνομικών μυθιστορημάτων, ίσως οδηγηθούν στη λύση του μυστηρίου παράλληλα με τον Ηρακλή Πουαρό. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένα πολύ έξυπνο μυθιστόρημα, που δεν χάνει την αξία του στο πέρασμα των χρόνων.

Εξαιρετική η σύλληψη, όπως και η πλοκή. Αναζητώντας τον δολοφόνο, ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να αναλογιστεί πόσο ορισμένες επιλογές του παρελθόντος –είτε πρόκειται για προμελετημένα εγκλήματα είτε για πράξεις εγκληματικής αμέλειας– βαραίνουν στο μέλλον αλλά, κυρίως, ποιος έχει το δικαίωμα να απονείμει δικαιοσύνη και με ποιους όρους. 

Η ΜΕΤΑΞΙΑ ΚΡΑΛΛΗ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

Συγγραφέας του βιβλίου
ΚΑΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ

Η ΜΕΤΑΞΙΑ ΚΡΑΛΛΗ (ψευδώνυμο) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι. Ζει μόνιμα στην Αθήνα κι εργάζεται ως νομικός. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία τα μυθιστορήματά της ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, Η ΑΓΑΠΗ ΦΟΒΟ ΦΕΡΝΕΙ, ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ και ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Σαρκαστικά και μελαγχολικά, διεισδυτικά μα και αναπάντεχα ανάλαφρα, τα διηγήματα του Αντόν Τσέχωφ δεν είναι για τον αναγνώστη του 21ου αιώνα μια περιήγηση στην τσαρική Ρωσία του παρελθόντος. Είναι μια διεισδυτική ματιά στην οικογένεια, την κοινωνία, την ανθρώπινη φύση του τότε, του τώρα, του πάντα.

Μια ερωτική ιστορία μέσα σε μια ταραγμένη εποχή. Η Ιρένε κι ο Φρανσίσκο ξεκινούν μια δημοσιογραφική έρευνα στην Χιλή του Πινοσέτ και ανακαλύπτουν την τρομακτική πραγματικότητα της χώρας τους. Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για το πόσο δύσκολο είναι ν’ ακολουθήσουμε αυτό που η συνείδησή μας ορίζει για σωστό και η καρδιά μας αναγνωρίζει ως αναγκαίο.

Για ξέγνοιαστες στιγμές όμορφης καλοκαιρινής ανάγνωσης!!!


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Με αφορμή την 50ή επέτειο προσσελήνωσης, ας γνωρίσουμε τις σπουδαιότερες σεληνιακές αποστολές!

του Παβέλ Γκάμπζντιλ*

Πριν από πενήντα χρόνια, ο Νιλ Άρμστρονγκ έγινε ο πρώτος κάτοικος της Γης που πάτησε την επιφάνεια ενός άλλου ουράνιου σώματος. Αυτό σηματοδότησε την αρχή μιας σειράς από τις πιο απαιτητικές αποστολές στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Συνολικά δώδεκα αστροναύτες περπάτησαν στη Σελήνη. Οι επανδρωμένες αποστολές διάρκεσαν μόλις τρία χρόνια. Τα τελευταία 47 χρόνια, κανένας άνθρωπος δεν προσσεληνώθηκε.

 «Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα».
Νιλ Άρμστρονγκ, αστροναύτης

Μεταξύ των ετών 1968 και 1972, το πρόγραμμα Απόλλων των ΗΠΑ πραγματοποίησε εννέα αποστολές. Το πλήρωμα του Απόλλων 8 ήταν το πρώτο που κατάφερε να εισέλθει στην τροχιά γύρω από τη Σελήνη, την Παραμονή των Χριστουγέννων το 1968. Μάλιστα, τράβηξαν μία από τις σημαντικότερες φωτογραφίες του 20ού αιώνα, που δείχνει τον όμορφο μπλε πλανήτη μας πάνω από τη σκοτεινή επιφάνεια της Σελήνης. Τον Μάιο του 1969, καθώς το Απόλλων 10 περιστρεφόταν γύρω από τη Σελήνη, το πλήρωμά του δοκίμασε τη σεληνάκατο. Μέχρι την επόμενη αποστολή, στην οποία πραγματοποιήθηκε η πρώτη προσεδάφιση στη Σελήνη.

Στις 20 Ιουλίου 1969, καθώς η διαστημική πτήση του Απόλλων 11 (με τους αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ και Έντουιν Όλντριν) προσεδαφίστηκε στη Θάλασσα της Ηρεμίας και η ανθρωπότητα έκανε τα πρώτα της βήματα στην επιφάνεια ενός παράξενου κόσμου, ολόκληρος ο πλανήτης μας κρατούσε την ανάσα του. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το τέλος της αποστολής Απόλλων.

Πραγματοποιήθηκαν ακόμα έξι αποστολές, μία από τις οποίες αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία της εξερεύνησης του Διαστήματος. Αναφέρομαι στο Απόλλων 13, το οποίο αντιμετώπισε ένα σοβαρό ατύχημα κατά την πορεία του προς τη Σελήνη. Η προσσελήνωση ματαιώθηκε και όλες οι προσπάθειες του κέντρου διοίκησης επικεντρώθηκαν στην ασφαλή επιστροφή του πληρώματος στη Γη.

Αυτή η επικίνδυνη και πολύ απαιτητική αποστολή άξιζε τον κόπο; Αν και εκπρόσωποι της NASA τόνισαν ότι ο κύριος στόχος της αποστολής Απόλλων ήταν η δοκιμή νέων τεχνολογιών, είχε τεράστια σημασία για την επιστήμη. Οι έξι αποστολές μάς έδωσαν μερικές εκπληκτικές φωτογραφίες και τηλεοπτικές λήψεις και, το πιο σημαντικό, δείγματα σεληνιακού βράχου που ζυγίζουν συνολικά 382 χιλιόγραμμα. Με βάση αυτά τα ευρήματα, οι γεωλόγοι κατάφεραν να συνθέσουν ένα πρώτο πιθανό σενάριο για την προέλευση της Σελήνης μας, λύνοντας έτσι πολλά μυστήρια σχετικά με την εξέλιξη της Γης.

Η μεγαλύτερη συμβολή της αποστολής Απόλλων, ωστόσο, δεν μπορεί να μετρηθεί σε όγκο δεδομένων ή δειγμάτων που μεταφέρθηκαν στη Γη. Οι αστροναύτες είδαν τη Γη από τη Σελήνη. Έγιναν μάρτυρες της εγγύτητας του πλανήτη μας με το θανάσιμα κρύο και κενό Διάστημα. Όλοι οι αστροναύτες δήλωσαν ότι μια τέτοια θέα μπορεί να αλλάξει τη γνώμη των ανθρώπων για τον κόσμο.

Παρά τις επιτυχίες, η αποστολή Απόλλων σταμάτησε πρόωρα. Η πρώτη φάση έκλεισε με συνολικά δέκα επανδρωμένες αποστολές. Η δεύτερη αποστολή είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις αρχές της δεκαετίας του ’80 με σκοπό να εγκαταστήσει διαστημικό σταθμό στην τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Αυτό το μεγαλόπνοο σχέδιο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η αποστολή Απόλλων 20 ακυρώθηκε για οικονομικούς λόγους, καθώς και οι αποστολές Απόλλων 18 και Απόλλων 19.

Παρ’ όλα αυτά το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας για τη Σελήνη παραμένει. Ο πλησιέστερος γείτονάς μας στο Διάστημα αποτελεί καλό έδαφος για δοκιμή των τεχνολογιών που απαιτούνται για πτήσεις προς προορισμούς πιο απομακρυσμένους, για παράδειγμα τον πλανήτη Άρη. Η Σελήνη είναι επίσης ένας σπουδαίος τόπος για να χτιστεί ένα αστρονομικό παρατηρητήριο, ενώ μπορεί να προσφέρει στις μελλοντικές γενιές ορισμένους ορυκτούς πόρους που είναι όλο και πιο σπάνιοι στη Γη.

Είναι πιθανό ότι οι άνθρωποι σύντομα θα επιστρέψουν στη Σελήνη. Ίσως τα σημερινά παιδιά να μάθουν για την αποστολή Απόλλων όχι μόνο από τα βιβλία, αλλά και από τις επισκέψεις τους στη Σελήνη!

*Ο Παβέλ Γκάμπζντιλ είναι συγγραφέας του βιβλίου Ο ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ. Από το 2000, εργάζεται στο Παρατηρητήριο και το Πλανητάριο του Brno. Κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη γεωλογία και το βραβείο Littera Astronomica της Τσεχικής Αστρονομικής Εταιρείας για το έργο του στη διάδοση της επιστήμης. Ο πλανήτης Gabzdyl (43971) πήρε το όνομά του.

Ας ξεκινήσει το ταξίδι της ανακάλυψης για τους νεαρούς αστροναύτες!

ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΠΑΖΛ

ΓΙΑ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ… ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Τι σημαίνει καλοκαίρι για τα παιδιά; Απολαυστικές βουτιές στη θάλασσα; Ναι! Δροσιστικά παγωτά; Ναι! Ατελείωτο παιχνίδι; Ναι! Μόνο αυτά; Όχι! Σημαίνει, επίσης, απολαυστικές βουτιές στις σελίδες ενός βιβλίου, δροσιστικές ιστορίες και ατελείωτο παιχνίδι με τις λέξεις. Καλοκαίρι σημαίνει βιβλίο! Γιατί καλοκαίρι χωρίς βιβλίο δε γίνεται!

Οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ ετοίμασαν για εσάς 18 μοναδικές προτάσεις με απίθανες ιστορίες γεμάτες περιπέτεια και φαντασία, με ξεκαρδιστικά graphic novels αλλά και με φανταστικά εικονογραφημένα βιβλία που θα κρατήσουν συντροφιά στα παιδιά κάθε ηλικίας αυτό το καλοκαίρι. Ανακαλύψτε όλα τα βιβλία παρακάτω!

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 0-4 ΕΤΩΝ

Απίθανα βιβλία με κινούμενα μέρη, παραθυράκια, ήχους και δραστηριότητες θα λάβουν θέση δίπλα στα κουβαδάκια και τα φτυαράκια και θα βοηθήσουν τα μικρά παιδιά να ανακαλύψουν τον κόσμο και να μάθουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να προσέχουν τη συμπεριφορά τους.

Δείτε περισσότερα βιβλία για παιδιά 0-4 ετών ΕΔΩ.

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 5-8 ΕΤΩΝ

Συναρπαστικά βιβλία που προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις με διασκεδαστικό τρόπο και μοναδικά βιβλία που υπόσχονται αξέχαστα αναγνωστικά ταξίδια παρέα με πραγματικούς και μυθιστορηματικούς ήρωες θα κρατήσουν συντροφιά στα παιδιά αυτό το καλοκαίρι!

Δείτε περισσότερα βιβλία για παιδιά 5-8 ετών ΕΔΩ.

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 9-13 ΕΤΩΝ

Ξεκαρδιστικά graphic novels και απίθανες ιστορίες γεμάτες περιπέτεια, φαντασία και χιούμορ θα ενθουσιάσουν τα μεγαλύτερα παιδιά και θα αποτελέσουν την πιο κουλ παρέα τους στις καλοκαιρινές διακοπές τους.

Δείτε περισσότερα βιβλία για παιδιά 9-13 ετών ΕΔΩ.

Οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σάς εύχονται καλές διακοπές και απολαυστικά αναγνωστικά ταξίδια! Και μην ξεχνάτε, καλοκαίρι χωρίς βιβλίο… δε γίνεται!


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Φέτος, περιμένουμε αρκετά βιβλία μας να μεταφερθούν στη μεγάλη οθόνη, και όλα τους έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Αν όμως έπρεπε να διαλέξουμε ένα, αυτό θα ήταν, χωρίς δεύτερη σκέψη, το Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ, του ταλαντούχου Έι Τζέι Φιν. Η πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης ταινίας θα γίνει τον Μάιο του 2020. Να είστε προετοιμασμένοι και καλά… διαβασμένοι. Το βιβλίο είναι ένα από τα πιο πρωτότυπα ψυχολογικά θρίλερ των τελευταίων χρόνων. Το καστ της ταινίας, λοιπόν, δε θα μπορούσε να μην περιλαμβάνει καταξιωμένους ηθοποιούς, όπως είναι η Τζούλιαν Μουρ, ο Γκάρι Όλντμαν και η Έιμι Άνταμς!

Όμως δεν είναι η μόνη ταινία που προτείνουμε για αυτή τη χρονιά. Το ΓΛΥΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ, που βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Λεϊλά Σλιμανί, βρίσκεται ήδη σε διαδικασία post-production και θα κάνει πρεμιέρα στη Γαλλία τον Νοέμβριο, ενώ σύντομα θα έρθει και στην Ελλάδα! Πρωταγωνιστεί η Καρίν Βιάρ, γνωστή από τη συγκινητική κωμωδία του 2014 Οικογένεια Μπελιέ.

Ωστόσο, πριν δείτε την ταινία, αξίζει να διαβάσετε το εξαιρετικό μυθιστόρημα της χαρισματικής συγγραφέως.

Μεταφράστηκε σε 41 γλώσσες
1.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως

Βραβείο Goncourt 2016
Κυκλοφορεί σε 31 χώρες

Στις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ θα βρείτε δεκάδες βιβλία που έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζουμε το ΠΡΙΝ ΕΡΘΕΙΣ ΕΣΥ (αν δεν έχετε διαβάσει το βιβλίο, κάντε το σύντομα· είναι σπουδαίο!). Στην ταινία, το σενάριο της οποίας έγραψε η συγγραφέας του ομότιτλου best seller Τζότζο Μόις, πρωταγωνιστούν η Εμίλια Κλαρκ στον ρόλο της Λου Κλαρκ και ο Σαμ Κλάφλιν ως Γουίλ Τρεντ.

Τελικά, κανένας από τους δύο δεν μπορεί να φανταστεί πόσο βαθιά θα είναι η αλλαγή που θα προκαλέσουν ο ένας στον άλλο, πόσο ανεξίτηλα θα σφραγίσει την ύπαρξη του καθενός η συνάντηση, η γνωριμία, ο έρωτάς τους.

Μεταφρασμένο σε 39 χώρες  ‒  7 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Για όσους δάκρυσαν διαβάζοντας το βιβλίο ή παρακολουθώντας την ταινία έχουμε πολύ καλά νέα! Η ιστορία της αξιαγάπητης Λου, που συνεχίστηκε στο βιβλίο ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ, επιτέλους ολοκληρώνεται στο τελευταίο βιβλίο της σειράς, ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΓΩ! Μην τα χάσετε.

Αλήθεια, θυμάστε την κινηματογραφική διασκευή του βιβλίου ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ της Ιζαμπέλ Αλιέντε, με τους Αντόνιο Μπαντέρας, Τζένιφερ Κόνελι και Στεφανία Σαντρέλι; Η ταινία είναι του 1995, και ίσως δεν είναι πολύ εύκολο να τη βρει κάποιος, αλλά μπορείτε σίγουρα να διαβάσετε το ομότιτλο βιβλίο που μόλις επανακυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ!

Το Βιβλίο

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για το φως της αγάπης και το σκοτάδι της βίας, από τη συγγραφέα που αγαπήθηκε από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.

Τα βιβλία της συγγραφέως κυκλοφορούν σε 35 χώρες και έχουν πουλήσει 70 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Αλλά και το ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ, της Ρόζαμουντ Πίλτσερ, που μόλις επανακυκλοφόρησε σε νέα μετάφραση, είχε μεταφερθεί στον κινηματογράφο το 1996, με πρωταγωνίστρια τη Ζακλίν Μπισέ!

Ένα αξέχαστο μυθιστόρημα χαρακτήρων, λουσμένο στο γλυκό φως και στη μελαγχολία του φθινοπώρου, γραμμένο με τη ζεστασιά και τη βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής, χαρακτηριστικά που έκαναν τη Ρόζαμουντ Πίλτσερ την πιο δημοφιλή συγγραφέα της γενιάς της.

Από τη συγγραφέα των διεθνών επιτυχιών Ρόζαμουντ Πίλτσερ.

Θέλετε και άλλα; Μετά χαράς. Το φθινόπωρο θα προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες μια ταινία που όλοι πιστεύουν πως θα γίνει μεγάλη επιτυχία, αρχικά στο ισπανικό box office ‒πρόκειται για μια πανάκριβη ισπανική παραγωγή‒ και κατόπιν και σε άλλες χώρες. Μάλιστα, ήδη βρίσκονται στα σκαριά δύο σίκουελ! Πρόκειται για την ταινία Twin Murders. The Silence in the White City, που βασίζεται στο μυθιστόρημα Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΠΟΛΗΣ, της Εύα Γκαρθία Σάενθ ντε Ουρτούρι, το οποίο θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Το μόνο που μπορούμε να αποκαλύψουμε αυτή τη στιγμή είναι ότι θα αγαπηθεί από χιλιάδες αναγνώστες και στη χώρα μας. Μείνετε συντονισμένοι!


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Χωρίς να …μασά τα λόγια του, μεταφέροντας την αλήθεια που πιστεύει και την οποία ερευνά άλλωστε και για τα πετυχημένα και διαβασμένα από χιλιάδες αναγνώστες βιβλία του, ο γνωστός και αγαπημένος συγγραφέας Θοδωρής Παπαθεοδώρου, μιλά στη «Μαγνησία», με αφορμή την παρουσία του σήμερα το απόγευμα στον Βόλο. Αναφέρεται στους ήρωες και την ιστορία, στους Μακεδονομάχους της Μαγνησίας, στη συμφωνία των Πρεσπών αλλά και στη τελευταία του τριλογία, τονίζοντας προς τους αναγνώστες, ότι … «Ο μόνος τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ζωντανών…».

 – Συνέντευξη στον ΗΛΙΑ ΚΟΥΤΣΕΡΗ

Έρχεστε στην πόλη μας με τα… «Συναξάρια της μικρής πατρίδας», το τρίτο βιβλίο της τριλογίας του «Μακεδονικού Αγώνα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Τι θέλατε να δώσετε στους αναγνώστες και σε ποια κατηγορία εντάσσεται;

Πρόκειται για ένα καθαρό ιστορικό μυθιστόρημα, το τρίτο και τελευταίο στη σειρά του Μακεδονικού Αγώνα. Είχαν προηγηθεί οι «Γυναίκες της μικρής πατρίδας» και ακολούθησαν τα «Λιανοκέρια της μικρής πατρίδας». Πέρα από την συγκινητική και συγκλονιστική, ελπίζω, μυθιστορηματική πλοκή, η Τριλογία παρακολουθεί με πιστότητα και ακρίβεια, βήμα προς βήμα, όλα τα σπουδαία ιστορικά γεγονότα του Μακεδονικού Αγώνα, όλα τα πρόσωπα και όλες τις καταστάσεις. Φιλοδοξώ, όπως εξάλλου έπραξα και στην Τετραλογία του Εμφυλίου, ο αναγνώστης και η αναγνώστρια, όταν κλείσουν το βιβλίο, πέρα από τις ώρες της αναγνωστικής απόλαυσης, να έχουν αποκομίσει και την ιστορική γνώση, να έχουν μια πλήρη εικόνα των όσων συνέβησαν την χαραυγή του περασμένου αιώνα στην πατρίδα μας, κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα και την Κρήτη που βρίσκονταν ακόμη κάτω από το ζυγό των Τούρκων και την τρομοκρατία των Σλάβων, όσον αφορά τη Μακεδονία.

Είναι αλήθεια, ότι βιβλία με τέτοιο περιεχόμενο, απαιτούν έρευνα, προσεκτική καταγραφή γεγονότων και προσώπων… Πόσο δύσκολο ήταν στην προκειμένη περίπτωση;

Από τα τρία και παραπάνω χρόνια που κράτησε η συγγραφή των μυθιστορημάτων του Μακεδονικού Αγώνα, ο ένας ήταν εξολοκλήρου αφιερωμένος στην ιστορική έρευνα γιατί ήθελα τα γεγονότα να παρουσιάζονται με εγκυρότητα, κανείς αναγνώστης να μην παραπλανηθεί και κλείνοντας το βιβλίο να έχει μία κατά το δυνατόν πλήρη γνώση για το τι συνέβη τότε στην Μακεδονία και τη Θράκη, τι σπουδαίο κερδήθηκε και με πόσες θυσίες των Μακεδόνων. Όταν βεβαίως μιλάω για έρευνα, δεν αναφέρομαι στο διαδίκτυο και το εύκολο ψάξιμο στο Google που πολλές φορές δεν παρέχει αξιόπιστα στοιχεία, ενώ συχνά είναι παραποιημένα. Ούτε μιλώ μόνο για μελέτη σε βιβλιοθήκες και αρχεία. Μα και για επιτόπιες έρευνες απανταχού της Μακεδονίας, της Θράκης από τη Φιλιππούπολη και τη Δράμα μέχρι τη Φλώρινα, την Καστοριά, ακόμη και τη Θεσσαλία και την Κρήτη. Eπίσης μιλώ για κουβέντες με ηλικιωμένους, κυρίως, κατοίκους αυτών των περιοχών που άνοιξαν το σεντούκι της μνήμης τους και μοιράστηκαν μαζί μου ακούσματα και εμπειρίες από τους προπάτορές τους. Τους ευχαρίστησα θερμά και ονομαστικά έναν έναν στο τέλος του βιβλίου μου, τους ευχαριστώ και από εδώ και εύχομαι ο Θεός να τους χαρίσει πολλά πολλά ακόμη χρόνια με υγεία και δύναμη.

Έχετε εντάξει πρόσωπα εμβληματικά, ενώ επιπρόσθετα θα πρέπει να σας πω, ότι και σαν αναγνώστες της Μαγνησίας, μας άγγιξε ιδιαίτερα, καθώς φέρνουμε στο νου και δικούς μας Μακεδονομάχους… Είναι ένας παράλληλος φόρος τιμής;

Ασφαλώς και είναι. Φαντάζομαι πως αναφέρεστε πρωτίστως στον Πηλειορίτη Καπετάν Γαρέφη και στα παλλικάρια του που ανέβηκαν εθελοντές στα χώματα της Μακεδονίας για να βοηθήσουν τον δοκιμαζόμενο Ελληνισμό κι απόμειναν για πάντα εκεί, στα ιερά της πατρίδας μας χώματα. Μα δεν ήταν μόνο οι γνωστοί ήρωες όπως ο Καπεταν Γαρέφης, ο Παύλος Μελάς ή ο Τέλλος Άγρας. Μήτε οι ήρωες ήταν μονάχα άνδρες και πολεμιστές. Σιμά τους αγωνίστηκαν και πάλεψαν εκατοντάδες γυναίκες, πολλές από αυτές θυσιάζοντας την ίδια τους τη ζωή. Πρώτα και κύρια οι ηρωικές δασκάλες που άφηναν τη βολή τους κι ανέβαιναν σε απομονωμένα χωριά με τη διπλή απειλή Τούρκων και Σλάβων για να διδάξουν τα ελληνικά γράμματα στα Μακεδονόπουλα και να στηρίξουν πίστη, γένος και φρόνημα. Σε αυτές τις ηρωικές, τις ατρόμητες δασκάλες, είναι αφιερωμένο το πρώτο μυθιστόρημα της Τριλογίας, «Γυναίκες της μικρής πατρίδας».
Μου κάνει πάντως εντύπωση, αυτό που γνωρίζω για τις δικές σας έρευνες και βιβλία, ότι σας αρέσει να ακούτε από πρωτογενείς πηγές, όσο αυτό είναι δυνατόν, τα γεγονότα ή μέσα από τα πρόσωπα, που αποτελούν τους απογόνους. Το κάνετε για την πρόβλεψη οποιουδήποτε λάθους στην όποια καταγραφή ή γιατί πρόκειται για μια συγκλονιστική προσωπική εμπειρία;
Θα είμαι εξαρχής ειλικρινής. Κάποια λάθη είναι αναπόφευκτα ή έστω κάποιες αβλεψίες, ιδιαίτερα σε γεγονότα αμφισβητήσιμα τα οποία είναι συχνό φαινόμενο στη νεότερη Ιστορία. Προσωπικά προσπαθώ να είμαι δίκαιος απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις, να μη συκοφαντώ, να μην παραποιώ και να μην προβοκάρω συνειδητά. Ως προς τις φορτισμένες κουβέντες με πρωταγωνιστές γεγονότων, έχω απλώς να σας πω ότι τα βιβλία που γράφω είναι πρωτίστως μυθιστορήματα, όχι δοκίμια, καταπιάνομαι συνεπώς με τους ανθρώπους κι όχι με στατιστικές, αριθμούς και ημερομηνίες. Δεν θέλω οι αναγνώστες μου μονάχα να διδαχθούν, μα κυρίως να νιώσουν, να συναισθανθούν, να συμμετέχουν στα γεγονότα, να ζήσουν και να συμπάσχουν με τους ήρωες.

Τα βιβλία σας, ειδικά η συγκεκριμένη τριλογία, εμπεριέχει ωστόσο ένα επίκαιρο ζήτημα… Αν δηλαδή με αφορμή την πρόσφατη «Συμφωνία των Πρεσπών», μπορούσατε εσείς να τοποθετηθείτε πολιτικά, θα λέγατε κάτι; Ή λέτε κάτι μέσα από το βιβλίο;

Μιλάμε για την Ιστορία του λαού μας. Κι αυτή την Ιστορία, αυτούς τους ήρωες και τις ηρωίδες, καμμία συγκυριακή, πολιτικάντικη απόφαση δεν μπορεί να τους σβήσει. Ως προς την ουσία του ερωτήματός σας, θα είμαι ευθύς και σαφής. Διαφωνώ με τη συγκεκριμένη συμφωνία, όχι τόσο για το όνομα, όσο για την αναγνώριση από μέρους μας «μακεδονικής γλώσσας» και κυρίως «μακεδονικής εθνότητας». Αυτή η αναγνώριση ανοίγει μια κερκόπορτα από την οποία μπορεί να περάσουν θέματα μειονοτικά και κατά συνέπεια αλυτρωτικά. Ποια «μακεδονική γλώσσα»; Ο κάθε Βορειοελλαδίτης ξέρει πως τα σκοπιανά είναι μια βουλγαρική διάλεκτος στην οποία ο Τίτο πρόσθεσε ολίγα Σερβοκροατικά για πολιτικούς λόγους και στην οποία, επίσης για πολιτικούς λόγους, προστέθηκαν το 1992 και ολίγα αλβανικά. Ένας επίπλαστος αχταρμάς δηλαδή για να αποκτήσει το κρατίδιο επίσημη γλώσσα μπας και παραμείνει ενωμένο. Χειρότερο όμως κι από αυτό, είναι η αναγνώριση «μακεδονική εθνότητας». Οποιαδήποτε στιγμή πλέον, ο κάθε τυχάρπαστος, προβοκάτορας ή απλώς ψώνιο που ποθεί δημοσιότητα, μπορεί να δηλώσει πως ανήκει στη «μακεδονική εθνότητα» και να προσφύγει στα ελληνικά ή τα ευρωπαϊκά δικαστήρια ζητώντας μειονοτικά σχολεία, αναγνώριση αλυτρωτικών σωματείων, αναγνώριση αλυτρωτικών δικαιωμάτων και πάει λέγοντας. Άλλη μια «Θράκη» δηλαδή στα βορειοδυτικά σύνορά μας.

Το σηκώνει αυτό η πατρίδα μας σήμερα;

«Ο μόνος τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ζωντανών…». Αποτελεί ένα διαχρονικό μήνυμα που πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου;
Ασφαλώς. Και ισχύει απολύτως και σε συλλογικό και σε προσωπικό επίπεδο. Οι άνθρωποι σβήνουν όταν τους σβήνουμε από την καρδιά μας και τη μνήμη μας.

ΠΗΓΗ: magnesianews.gr/

Η τριλογία του Μακεδονικού αγώνα

15η χιλιάδα

17η χιλιάδα

26η χιλιάδα


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Της Ξένης Δ. Μπαλωτή.
Ιστορικός Πανεπιστημίου Σορβώννης.

Η εκτίμηση πως το βιβλίο που έγραψε ένας υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας πριν από τρία χρόνια ελάχιστο ενδιαφέρον θα είχε στις ημέρες μας η εμπειρία μας λέει πως είναι σωστή. Γι’ αυτό και η εξαίρεση συνεχίζει να επιβεβαιώνει τον κανόνα! Στην περίπτωσή μας, η εξαίρεση βρίσκεται στο βιβλίο του Εμανουέλ Μακρόν, εδώ και δύο χρόνια Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, με τον τίτλο Επανάσταση.

Στην πολιτική ζωή του Δυτικού κόσμου δεν είναι ασύνηθες κάθε υποψήφιος για το ύπατο αξίωμα της χώρας του να γράφει βιβλίο με την πολιτική του κοσμοθεωρία. Ασύνηθες είναι, το γνωρίζουμε άριστα, τα προεκλογικά λεχθέντα να συμπίπτουν με την κυβερνητική τακτική που ακολουθεί. Και αυτό το «σύμπτωμα» είναι που κάνει το βιβλίο Επανάσταση ενδιαφέρον και σημαντικό.

Ενδιαφέρον, γιατί τα 15 από τα 16 κεφάλαιά του, αν και φαίνεται να αφορούν πρωτίστως το γαλλικό κοινό, ωστόσο αποτελούν μια μικρή πραγματεία για την έννοια της «μεταρρύθμισης» στον 21ο αιώνα και τη σύνδεση, με όρους ουμανιστικούς, της οικονομίας με την κοινωνία και την πρόνοια που της οφείλει το κράτος.

Η αντίφαση που κάποιος θα θεωρούσε ότι υπάρχει ανάμεσα στην προσωπικότητα του τεχνοκράτη Μακρόν και του α-πολίτικου πολιτικού, έως του σημείου να τον θεωρήσει διάττοντα αστέρα της πολιτικής, στην πραγματικότητα βρίσκει την ειλικρινή απάντησή της στην παιδεία που έχει λάβει, αν όχι κυριεύσει την ύπαρξή του, ο Γάλλος Πρόεδρος. Αυτό φαίνεται από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου του, όπου επιλέγει να θεμελιώσει την πολιτική του σκέψη στην αξία της εκπαίδευσης, της διδασκαλίας των δασκάλων του και της φιλαναγνωσίας, αναγνωρίζοντας, καθώς ο ίδιος γράφει, ότι «πέρασα την παιδική μου ηλικία μέσα στα βιβλία, κάπως έξω από τον κόσμο».

Αυτή η τελευταία παραδοχή, που με όρους τρέχουσας πολιτικής πρακτικής θα μπορούσε να αποτελεί μειονέκτημα και έλλειψη ρεαλισμού, στην πραγματικότητα αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Ε. Μακρόν, γιατί ξεκινά από τη γνώση του ιδανικού που θέλει να πετύχει και μετά χαράσσει την πορεία του. Το διαπιστώνουμε σε όλο το βιβλίο του, και κυρίως στο 15ο κεφάλαιο, αυτό που αφορά όλους μας, γιατί πραγματεύεται τα ζητήματα της Ευρώπης.

Η παιδεία που έχει λάβει ο Ε. Μακρόν τού επιτρέπει να προσεγγίσει την Ε.Ε. με όρους πρωτίστως ουμανιστικούς και δευτερευόντως οικονομικών δεικτών. Είναι πολύ συγκεκριμένη η αναφορά που κάνει στην ελληνική οικονομική κρίση, σε αντιδιαστολή με την «ασέβεια» προς τα βασικά δικαιώματα των ανθρώπων που επιδεικνύει η Κυβέρνηση της Ουγγαρίας. Γράφει ο Ε. Μακρόν, το 2016: «Υποστήριζα πάντα τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να διατηρήσει τη θέση της στη νομισματική Ευρώπη. Ωστόσο, μου έκανε τεράστια εντύπωση ότι καμιά στιγμή οι Ευρωπαίοι διαπραγματευτές δεν έκριναν απαραίτητο να υπενθυμίσουν στις ελληνικές Αρχές ότι έπρεπε να σέβονται την ευρωπαϊκή νομοθεσία […] και ιδίως τη νομοθεσία τη σχετική με το δικαίωμα ασύλου. Ορισμένες πρόσφατες αποφάσεις της ουγγρικής κυβέρνησης απείλησαν ακόμα και βασικές, δομικές αρχές της Ευρώπης, και όμως δεν αποτέλεσαν αντικείμενο ούτε σε μία από τις δέκα συνόδους, στις οποίες κατ’ άλλα εξεγειρόμαστε όταν τα χρήματα των φορολογουμένων ή η χρηματοπιστωτική υγεία των τραπεζών φαντάζουν εκτεθειμένα. Δεν πρέπει να συναινέσουμε σε αυτές τις βολικές παραλείψεις…». (σελ. 217)

Όχι μόνο αυτό το απόσπασμα, αλλά και ολόκληρο το κεφάλαιο με τον τίτλο «Επανιδρύοντας την Ευρώπη» αποκτά εξαιρετική επικαιρότητα αυτές τις τελευταίες ημέρες του Ιουνίου 2019, καθώς η Ε.Ε., την επομένη των ευρωεκλογών, πασχίζει να ορίσει τη νέα ηγεσία της. Ο Ε. Μακρόν, από το 2016, έχει περιγράψει με ακρίβεια την ευρωπαϊκή πολιτική που θα ακολουθούσε και, όπως διαπιστώνουμε, ακολουθεί. Είχε ορίσει ως πρωταρχικούς στόχους του την υπεράσπιση της ειρήνης, της ευημερίας και της ελευθερίας εντός της ηπείρου μας, την απόρριψη της πολιτικής της λιτότητας και της με κάθε κόστος πολιτικής της μείωσης των ελλειμμάτων, την απόρριψη των παγιωμένων αν και αποδεδειγμένα κακών πρακτικών που μειώνουν την αξιοπιστία της όποιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής κ.ά.

Εντυπωσιάζει η ενίοτε ψυχρή παραδοχή του: «οι σύνοδοι των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων έχουν καταστεί καρικατούρα… επαναλαμβάνουμε τις μεγάλες αρχές, αλλάζουμε μία λέξη σε ένα διάγγελμα ώστε να μην επαναλάβουμε το κείμενο της προηγούμενης συνόδου…».

Ποιος αναγνώστης θα διάβαζε αυτό το κεφάλαιο ενός βιβλίου με τον τίτλο Επανάσταση και θα περίμενε ότι ο 39χρονος, τότε, συντάκτης του θα παρέμενε στα λόγια περιορίζοντας την υστεροφημία του στην αναγραφή του ονόματός του ανάμεσα σε αυτά όλων των προηγουμένων Προέδρων της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Ακόμη και η λέξη «Αναγέννηση» της Ευρώπης, που ο Ε. Μακρόν χρησιμοποίησε κατά τις πρόσφατες ευρωεκλογές, υπήρχε μέσα στο προαναφερόμενο κεφάλαιο και τη συνέδεε με πολιτικές που προάγουν «την ελευθερία, την προστασία και την πρόοδο» των Ευρωπαίων πολιτών. Ήταν εύστοχο το μότο του κατά τις ευρωεκλογές «η Ευρώπη δεν είναι μόνο αγορά, αλλά και πεπρωμένο» μίας ολόκληρης ηπείρου.

Από την έως τώρα πρακτική του φαίνεται πως ο Ε. Μακρόν πιστεύει αυτά που γράφει και τα κάνει πράξη.

Αυτή η πρακτική έχει ένα καλό και ένα κακό: το καλό είναι ότι όλοι ξέρουμε τι θέλει να κάνει. Το κακό είναι, για τον ίδιο, ότι πρέπει να τα κάνει, γιατί ούτε το 2022 είναι μακριά για εκείνον, ούτε, ακόμη σημαντικότερο, το 2024 για την Ευρώπη. Και στις δύο περιπτώσεις μόνο αυτός κρατά στα χέρια του τα κλειδιά της επιτυχίας ή το λουκέτο χωρίς κλειδί.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ο Εμανουέλ Μακρόν, ως υποψήφιος ακόμη Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αφηγείται για πρώτη φορά την προσωπική του ιστορία, τις εμπνεύσεις του, το όραμά του για τη Γαλλία και το μέλλον της σ’ έναν νέο κόσμο που βιώνει έναν μεγάλο μετασχηματισμό, σαν αυτόν που βίωσε η ανθρωπότητα τα χρόνια της Αναγέννησης και της εφεύρεσης της τυπογραφίας.

Ένα βιβλίο δυνατό, μοναδικό, που θέτει τα θεμέλια μιας νέας κοινωνίας.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Ποιες νέες σειρές βασισμένες σε βιβλία θα μονοπωλήσουν σύντομα το ενδιαφέρον μας; Και τώρα που το Game of Thrones ολοκληρώθηκε, θα υπάρξει κάποια άλλη τηλεοπτική σειρά που θα κερδίσει αντίστοιχη αποδοχή από τους τηλεθεατές και θα καταφέρει να αναπληρώσει αυτό το τηλεοπτικό κενό;

ΒΙΒΛΙΟ-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ

Από τότε που ο άνθρωπος βρέθηκε για πρώτη φορά μαζί με άλλους γύρω από μια φωτιά, έδειξε πόσο πολύ αγαπά τα παραμύθια. Τις μεγάλες, επικές, συγκινητικές, περιπετειώδεις, αισθηματικές και διδακτικές ιστορίες που κάποιοι αναλάμβαναν να συνθέσουν και κάποιοι άλλοι να αφηγηθούν. Είμαστε ένα είδος που, αν το ξεχωρίζει κάτι, είναι η έφεσή του στην αφήγηση: στο να πάρει την πραγματικότητα και να τη μετατρέψει σε ιστορία: σε όνειρο. Είναι καταπληκτικό το πόσο μεγάλο ποσοστό της σκέψης μας και της ευφυΐας μας καταναλώνεται, όχι μόνο στο να εξερευνούμε τον κόσμο που μας περιβάλλει ή να επινοούμε εργαλεία για να τον κατακτήσουμε, αλλά στον να τον κάνουμε μύθο.

Να τον κάνουμε Βιβλίο.

Είμαστε ένα είδος που γράφει και διαβάζει βιβλία. Που γελά και κλαίει με επινοημένες ιστορίες. Και που θέλει να τις ακούει, και να τις διαβάζει, ξανά και ξανά.

Περίπου έναν αιώνα τώρα, δίπλα στην αρχικά προφορική και κατόπιν γραπτή αφήγηση προστέθηκε και η κινηματογραφική. Και, δίπλα και σε αυτήν, τις τελευταίες πέντε δεκαετίες έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας και η τηλεοπτική αφήγηση, παιδί των άλλων δύο. Το βιβλίο, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση συντροφεύουν από κοινού πάνω από δύο γενιές ανθρώπων τώρα, τροφοδοτώντας το ένα το άλλο και αλληλοϋποστηριζόμενα. Διαφορετικά αφηγηματικά μέσα καθώς είναι, κρατούν και μία διαφορετική θέση μέσα μας, χωρίς απαραίτητα να «πολεμούν» μεταξύ τους για την πρωτοκαθεδρία. Είναι όλα τους κομμάτι του πολιτισμού, και θα συνεχίσουν να μας κρατούν συντροφιά για πολύ-πολύ καιρό ακόμα.

 

 

Η τηλεόραση, σαν πιο νέα και πιο δυναμική, και καθώς έχει το πλεονέκτημα να βρίσκεται μέσα στα σπίτια μας, τα τελευταία χρόνια δείχνει αυτό που μπορεί να είναι το μέλλον: οι τηλεοπτικές παραγωγές, χωρίς να χάνουν τα εγγενή χαρακτηριστικά τους, όπως για παράδειγμα τον χωρισμό τους σε «κεφάλαια», σε επεισόδια, απορροφούν όλο και περισσότερους πόρους από την κινηματογραφική βιομηχανία και μας χαρίζουν σειρές απαιτητικότατων προδιαγραφών, που αφήνουν εποχή και μονοπωλούν το ενδιαφέρον των τηλεθεατών σε όλο τον κόσμο. Και, για να γυρίσουμε στον τίτλο αυτού του άρθρου, ποιος αλήθεια δεν έχει μαγευτεί από το #1 σίριαλ όλων των εποχών, από τη σειρά που είδε σχεδόν όλος ο πλανήτης; Ποιος δεν ήθελε να μάθει «τι θα γίνει μετά;»

Όμως καθετί καλό φτάνει στο τέλος του. Αν και, τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση, δεν υπάρχει στ’ αλήθεια τέλος. Και ένας από τους κύριους λόγους για αυτό είναι —τι άλλο;— το βιβλίο.

Η λογοτεχνία υπήρξε από την πρώτη στιγμή η δεξαμενή από την οποία το σινεμά, και αργότερα η τηλεόραση, αντλούσαν και εξακολουθούν να αντλούν τις ιδέες τους.

Από το «Εγώ, ο Κλαύδιος» μέχρι τις περιπέτειες του «Σέρλοκ», και φυσικά μέχρι την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΔΑΣ (The handmaids tale) της Μάργκαρετ Άτγουντ, η λογοτεχνία έχει μεταγγιστεί δεκάδες, εκατοντάδες, πάμπολλες φορές στις τηλεοπτικές μας οθόνες. Πλέον, και για να αναφέρουμε ένα κοινό εκδοτικό μυστικό, το ένα στα δύο μυθιστορήματα που προτείνονται από τους ξένους λογοτεχνικούς πράκτορες για μετάφραση γράφουν πάνω-πάνω: «Πρόκειται να μεταφερθεί στην τηλεόραση». Είναι λογικό. Και δεν πρόκειται να αλλάξει στο άμεσο μέλλον. Ίσα-ίσα!

Ο 3ος κύκλος της βραβευμένης σειράς με Emmy & Golden Globes Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΔΑΣ, προβάλλεται κάθε Πέμπτη στις 22:00, στο Novacinema4HD!

Η Δημοκρατία της Γαλαάδ προσφέρει στην Τουφρέντ μόνο μία επιλογή: την αναπαραγωγή. Αν παρεκκλίνει απ’ τον σκοπό της, θα καταλήξει, όπως όλοι οι αντιφρονούντες, κρεμασμένη στο Τείχος, ή θα σταλεί στις Αποικίες, όπου θα βρει αργό και μαρτυρικό θάνατο από ραδιενέργεια. Αλλά ακόμα κι ένα απολυταρχικό καθεστώς δεν μπορεί να αφανίσει τον πόθο – ούτε της Τουφρέντ ούτε και των δύο ανδρών απ’ τους οποίους κρέμεται η μοίρα της.

Μια μεγαλοφυής, συγκλονιστική δυστοπία για το κακό που παραμονεύει στην ανθρώπινη φύση, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΔΑΣ διαβάζεται και σαν σκοτεινό χρονικό μιας εναλλακτικής πραγματικότητας ή σαν σπαραχτική μαρτυρία για τη θέση της γυναίκας στον σύγχρονο κόσμο.

Αξίζει όμως να αναφέρουμε και δύο ακόμα μυθιστορήματα που βασίζονται σε βιβλία μας, με πρωταγωνίστριες γυναίκες. Είναι τοποθετημένα σε εντελώς διαφορετικές εποχές, αλλά έχουν και πολλά κοινά στοιχεία. Σας προτείνουμε λοιπόν να διαβάσετε οπωσδήποτε το ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ της Λίαν Μοριάρτι, και το αριστουργηματικό Η ΑΛΛΗ ΓΚΡΕΪΣ της πολυβραβευμένης Μάργκαρετ Άτγουντ. Στο δεύτερο βασίζεται βέβαια η σειρά «Alias Grace» (Netflix), και στο πρώτο η εξίσου επιτυχημένη «Big little lies» (ΗΒΟ), που ήδη βρίσκεται στον δεύτερο κύκλο της. Είμαστε σίγουροι πως, από όποιο και να αρχίσετε πρώτο, βιβλίο ή σειρά, θα περάσετε οπωσδήποτε και στο άλλο. Γιατί, όπως είπαμε και πριν, τα αφηγηματικά μέσα είναι άλλα, όμως όλοι μας, αν αγαπάμε κάτι πολύ, αν το θέλουμε και αν το επιζητούμε με πείσμα όλη μας τη ζωή, είναι αυτό: είναι η αφήγηση — η ιστορία — το παραμύθι.

Και αυτά τα βιβλία, όπως και αυτές οι σειρές, είναι εδώ για εμάς.

O 2ος κύκλος της βραβευμένης με Emmy & Χρυσές Σφαίρες γυναικείας σειράς της HBO ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ, ταυτόχρονα με την Αμερική, τώρα και στη Nova!

Πρωταγωνιστούν οι Nicole Kidman, Reese Witherspoon, Shailene Woodley και σε ρόλο κλειδί η Μeryl Streep.

Από 10/6 και κάθε Δευτέρα στις 04:00 ταυτόχρονα με την Αμερική!
Prime Time Δευτέρα 22:00

Novacinema4HD


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Της Ηλέκτρας Στασινοπούλου

Ακόμη μια φορά μάς ταξιδεύει, μάς συγκινεί με μια ιστορία… μάλλον με πολλές. Τέσσερεις ηρωίδες και μια πόλη σε ένα ταξίδι με προορισμό την πόλη των Δόγηδων. Η συγγραφέας μάς μιλά για το νέο της βιβλίο και ξεδιπλώνει μια ιστορία γεμάτη κραδασμούς, κενά αέρος και απότομες προσγειώσεις μέχρι τον τελικό προορισμό.

Πώς νιώθετε που οι γυναίκες κάθε χρόνο περιμένουν το βιβλίο σας;

Είναι όμορφο να ξέρεις πως υπάρχει τόσος κόσμος που σε αγαπάει και περιμένει τη δουλειά σου ανυπόμονα! Είναι αληθινή ευλογία η αγάπη άλλωστε!

Τι αναμένουν οι αναγνώστριες αυτό το καλοκαίρι;

Να ταξιδέψουν στη Βενετία με μια Βενετία και όχι μόνο. Συντροφιά τους θα έχουν την Πηνελόπη, την Ιφιγένεια και τη Μάνια. Τα τρία κορίτσια που πλαισίωσαν τη Βενετία την έκαναν δικό τους άνθρωπο και εκείνη με τη σειρά της τις αγάπησε βαθιά.

Ταξίδι στη Βενετία… Πρόκειται για ταξίδι ή για μια νέα ηρωίδα;

Το ένα δεν αποκλείει το άλλο! Η όμορφη πόλη της Ιταλίας είναι μια μαγική πόλη που παρά τα τόσα της προβλήματα λόγω της αύξησης της στάθμης των νερών, παραμένει ισχυρή αρχόντισσα, φορτωμένη ιστορία και μαγεία. Η δική μου Βενετία από την άλλη, είναι επίσης μια ισχυρή αρχόντισσα που δεν διαβρώθηκε, που αντέχει παρά τις γεμάτες πόνο αποσκευές της.

Τι σχέση έχει η Βενετία με τις άλλες τρεις ηρωίδες;

Είναι ο φύλακας άγγελος της ζωής τους, η καλή μάγισσα του παραμυθιού που τις προστατεύει και τις αγαπάει, που η ψυχή της απορροφά τους κραδασμούς της ζωής τους και τέλος κατορθώνει να πετάει όλα τους τα προβλήματα στα βαθιά νερά!

Είπατε ότι «υποτιμήσατε» αυτό το βιβλίο. Τώρα;

Το βιβλίο, για να μην παρεξηγηθούν τα λεγόμενά μου, το υποτίμησα ως μέγεθος, όχι ως ιστορία! Το αντίθετο! Ήξερα από τις πρώτες σελίδες πως είχε να πει πολλά και δούλεψα με εξαντλητικούς ρυθμούς για να το ολοκληρώσω και να βγει όπως ήθελα!

Τι να περιμένουν οι αναγνώστριες από το νέο σας συγγραφικό εγχείρημα;

Μα το είπα, νομίζω: Ένα ταξίδι στη Βενετία! Και παράλληλα μια βαθιά κατάδυση στις ανθρώπινες σχέσεις και στους φιλικούς δεσμούς που κάποτε γίνονται πιο ισχυροί και από δεσμούς αίματος!

Ποια είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση που παίρνετε από το κόσμο;

Μα τι άλλο από την αγάπη του που μού τη δίνει απλόχερα με όλους τους τρόπους! Βλέμματα, αγκαλιές και χαμόγελα είναι αυτά που αποκομίζω στις παρουσιάσεις μου. Λόγια γεμάτα αγάπη από τα social media. Για μένα, όλα αυτά είναι προίκα ανεκτίμητη, θησαυρός!

Τι θα λέγατε σε όσους δεν διαβάζουν βιβλία;

Ότι έχουν αποκλείσει τον εαυτό τους από ταξίδια μυαλού και ψυχής!

Εσείς διαβάζετε βιβλία; Τι βιβλία;

Φυσικά και είμαι φανατική αναγνώστρια. Επιλέγω βιβλία Ελλήνων συγγραφέων και μόνο! Από αυτά έχω αδυναμία σε ιστορικά αλλά και αστυνομικά μυθιστορήματα.

Από πού εμπνέεστε και γράφετε τα βιβλία σας;

Κάθε τι που αλληλεπιδρά μαζί μου είναι ένα εν δυνάμει νέο μυθιστόρημα. Όσα ακούω, όσα βλέπω και όσα βιώνω πυροδοτούν τη φαντασία μου. Η έμπνευση μοιάζει με μαγική χρυσόσκονη που κανείς δεν ξέρει πότε θα σκορπιστεί στο μυαλό σου και αυτό θ’ αρχίσει να δουλεύει, να παράγει, να δημιουργεί.

Τι πρέπει να έχει μια συγγραφέας, πιστεύετε, για να ξεχωρίσει;

Αυτό δεν είναι κάτι που μπορώ να το απαντήσω. Υποθέτω ταλέντο! Να μπορεί να γράφει δημιουργώντας εικόνες και συναισθήματα.

 

ΠΗΓΗ: Beautiful People

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ

Ταξίδι στη Βενετία… ή μήπως ταξίδι με τη Βενετία;Η Μάνια, η Ιφιγένεια και η Πηνελόπη εκεί κατέφευγαν κάθε φορά που στη ζωή τους ερχόταν μια απρόσμενη αλλαγή ή μια δυσάρεστη ματαίωση. Στο σαλόνι μιας άλλης εποχής, καθισμένες σε χρυσοποίκιλτες πολυθρόνες, έπιναν τσάι από πορσελάνινα φλιτζάνια και, μαζί με την αγαπημένη τους Βενετία, ταξίδευαν νοερά στην Πόλη των Δόγηδων…Όλα τότε φαίνονταν πιο εύκολα. Οι καρδιές άνοιγαν, τα χείλη μιλούσαν και τα μάτια δάκρυζαν…Στα βαθιά κανάλια της ψυχής της, η Βενετία πετούσε όσα πονούσαν και έφερνε δροσερό αεράκι στις ζωές τους…Η πόλη ή η γυναίκα;Τι σημασία έχει;Το ταξίδι στη Βενετία αέναο, γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις. Κυρίως γεμάτο μαγεία…

Η Λένα Μαντά, αγαπημένη συγγραφέας 2 εκατομμυρίων αναγνωστών, μας ταξιδεύει για ακόμη μία φορά με ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, στα χνάρια του Νο 1 Long Seller ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

«Πόσα χρόνια λείπεις, παιδί μου;» τον συνέφερε η φωνή του πατέρα Χαράλαμπου.

«Έφυγα μετά τον στρατό, είκοσι χρόνων. Φοιτητής».

«Και δεν ήρθες ξανά από τότε;»

Ο Αντώνης έσκυψε το κεφάλι. «Ούτε μια φορά. Μεγαλοπιάστηκα, αδιαφόρησα. Και πλήρωσα. Τώρα είναι αργά».

«Εδώ θα ηρεμήσεις. Δεν ξέρω τι φουρτούνες πέρασες ούτε τι έκανες εκεί που ήσουν, μα μοιάζεις βασανισμένος. Ένα να ξέρεις, οι γονείς σου σε αγαπούσαν και ήξεραν πως κάποτε, όταν θα γύρευες αποκούμπι, θα ερχόσουν».

«Τους πλήγωσα, τους απογοήτευσα και δεν έδωσα την ευκαιρία στον εαυτό μου να ζητήσω τη συγχώρεσή τους».

«Δε μιλούσαν, μα ήξερα πως σε συγχώρεσαν. Οι πράξεις τους το αποδεικνύουν. Με τον καιρό –αν μείνεις βέβαια– θα βρεις την ηρεμία».

«Την ηρεμία, πάτερ;» μουρμούρισε ο Αντώνης ανεπαίσθητα, μα ο παπάς τον άκουσε.

«Ο χρόνος και η πίστη γιατρεύουν και τις πιο βαθιές πληγές. Σε αφήνω τώρα, θα περάσω να ενημερώσω τον Κυριάκο και τον Σωτήρη ότι γύρισες να σου δίνουν πια εσένα το μίσθωμα των χωραφιών. Η κόρη του Σωτήρη είναι γεωπόνος, έχει αναλάβει το μεγαλύτερο χωράφι που συνορεύει με τα δικά τους, κάποιες καλλιέργειες νομίζω πασκίζει να πετύχει. Εκτός αν τα θέλεις πίσω».

«Όχι, πάτερ, μη βιάζεσαι. Δεν έχω ιδέα από γη, ας συνεχίσουν αυτοί όπως θέλουν».

«Τα κατατόπια τα ξέρεις, αν χρειαστείς οτιδήποτε, μη διστάσεις. Σε αφήνω να βολευτείς. Και πάλι καλωσόρισες στον τόπο σου».

Ο Αντώνης έμεινε μόνος. Ήταν όλα τόσο αναπάντεχα. Μέσα του ήταν σίγουρος πως θα έβρισκε τη μάνα του ζωντανή, ήθελε τουλάχιστον αυτή να του δώσει τη συγχώρεσή της.
Δεν την πρόλαβε. Θα έμενε πάντα με το ερώτημα αν θα του άνοιγε την αγκαλιά της.
Υπολόγισε τον χρόνο που του είπε ο παπάς πως έκλεισε τα μάτια της, ήταν οι μέρες που βρέθηκε σε μια άγνωστη ανοιχτή περιοχή, χωρίς αλυσίδα να τον περιορίζει, χωρίς το σκοτεινό δωμάτιο να τον φυλακίζει, χαμένος, φοβισμένος, με τα λογικά σαλεμένα και τον αφόρητο πόνο στα μάτια από το φως της μέρας που είχε στερηθεί μήνες.
Οι μέρες που η γυναίκα του τον πέταξε σαν κουρελιασμένο ρούχο, αφού πια τον είχε υποβιβάσει σε ζωώδη κατάσταση.

Η αργοπορημένη μεταμέλεια του άδραξε την καρδιά. Μαζί της όμως και το μίσος.
Ηρεμία, είχε πει ο παπάς;
Πώς να βρει την ηρεμία όταν η γυναίκα που του κατέστρεψε τη ζωή έμενε ατιμώρητη;

Η δύναμη του μίσους τον σώριασε στα γόνατα, πάνω στις μαρμάρινες πλάκες του καθιστικού. Αν το μίσος είχε οσμή εκείνη την ώρα, η αποφορά του θα γέμιζε τον χώρο.
Οι τοίχοι γύρω του αναστέναξαν, μα ο Αντώνης ήταν χαμένος.

Ησυχία ήθελε, απομόνωση. Να συμφιλιωθεί με τις τύψεις του. Να κατευθύνει το μίσος του, να μηχανευτεί τη διέξοδο να το διοχετεύσει σε αυτούς που προκάλεσαν την πτώση του.
Να καταστρώσει.

Σκέψη, προετοιμασία και εκδίκηση. Σκληρή, γλυκιά εκδίκηση, που θα ρουφούσε μετά αχόρταγα τη γεύση της και θα του πρόσφερε γαλήνη.

Μόνο τότε θα έβρισκε ηρεμία.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ελεύθερος! Ύστερα από τρία χρόνια εγκλεισμού σε ψυχιατρείο. Η τιμωρία της γυναίκας του για την υπεξαίρεση της περιουσίας της, την προδοσία του. Με την καρδιά γεμάτη μίσος, απογυμνωμένος από καθετί που είχε με αγώνες κερδίσει –καριέρα, υπόληψη, όνομα–, σκοπός του πια είναι να την πληγώσει και μαζί όσους τη βοήθησαν να τον εξευτελίσει. Απομονωμένος στο πατρικό του στο χωριό, ζει με αυτόν τον στόχο στη ψυχή. Αθώοι άνθρωποι, φίλοι της Μαριλένας Νέβα, πληρώνουν ακριβά την εμμονή του, μέχρι να φτάσει η ώρα για τη δική της σκληρή τιμωρία.
Και ξαφνικά, στην ερημιά της ζωής του Αντώνη Γαβριελάτου εισβάλλει δυναμικά και επιβάλλει την παρουσία της μια γυναίκα∙ η δική της ιστορία θα του δείξει τις πληγές της εξαπάτησης από την πλευρά του θύματος. Τις πληγές που ο ίδιος προκάλεσε στη Μαριλένα.

Όμως αυτός είχε ήδη ετοιμάσει την τιμωρία της!

Εξήντα βήματα τον χωρίζουν από την εκδίκησή του. Τρία χρόνια εξευτελισμού και ταπείνωσης, μίσος που σιγότρωγε την ψυχή του, θα βρει ρωγμή να τα διαπεράσει η αληθινή αγάπη, που χωρίς να το καταλάβει τρύπωσε στην καρδιά του;

Ή θα καλύψει αυτά τα εξήντα βήματα; Και με ποιο κόστος;


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

«Γράφει η Τούλα Ρεπαπή»

Ποια είναι η Ράνια Μπουμπουρή;

Η Ράνια Μπουμπουρή γεννήθηκε το 1974 στο Καρπενήσι. Στις πανελλήνιες εξετάσεις πέρασε πρώτη στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. του Α.Π.Θ., όπου αρίστευσε στα μαθήματα λόγου και φιλοσοφίας με καθηγητές τους Δ.Ν. Μαρωνίτη και Γεράσιμο Βώκο αντίστοιχα. Λατρεύει την παιδική λογοτεχνία, είναι μέλος του ελληνικού τμήματος της IBBY (International Board on Books for Young People) και μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 25 βιβλία της για παιδιά. Εργάζεται ως δημοσιογράφος, επιμελήτρια εκδόσεων και μεταφράστρια.

Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στο Καρπενήσι, με χαρές, καβγάδες και γέλια μαζί με τις τέσσερις αδελφές της. Η πυρηνική οικογένεια, αποτελούμενη από τους γονείς, τη γιαγιά και τον παππού πάντα παρόντες, μεταφέρονται και στα βιβλία της. Είναι έκδηλο και αναμφισβήτητο αυτό στις ιστορίες που γράφει. Οι μεν γονείς έδιναν την αγάπη και τη φροντίδα, οι δε γιαγιά και παππούς, εκτός της αγάπης, έδιναν τη σοφία και την πείρα της ζωής. Αυτή την αγάπη και τη χαρά που έζησε σαν παιδί μεταφέρει σήμερα στα βιβλία της, ούσα πλέον μητέρα και η ίδια.

Τα βιβλία της χωρίζονται σε δύο ενότητες.

Στην πρώτη ενότητα και για την ηλικία των 2-4 χρόνων, από τις Εκδόσεις Ψυχογιός που συνδιοργανώνουν τη σημερινή εκδήλωση, είναι τα: «ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ», «ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ», «Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ», «ΣΤΟ ΓΙΟΓΙΟ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ», «ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ ΠΙΠΙΛΑ», «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΑΡΑΚΙ ΜΟΥ».

Τα μηνύματα των βιβλίων αυτών δεν στοχεύουν μόνο στα παιδιά, αλλά με την ευρηματικότητα που χαρακτηρίζει τη γραφή της –σε τίτλους και πλοκή– «δείχνει» αφενός μεν στα παιδιά τη σχέση αγάπης που έχει η τόσο σπουδαία και μικρή κοινωνία που τα περιβάλλει, οι γονείς, τα αδέλφια, ο παππούς η γιαγιά, ενώ παράλληλα δίνει «συμβουλές» στους γονείς για το πώς να χειριστούν με έξυπνο τρόπο μικροπροβλήματα της ηλικίας αυτής. Όπως η πιπίλα και η προσωπική υγιεινή του παιδιού, τα οποία αποτελούν και την πρώτη αυτονόμηση και τη μετάβασή του στο επόμενο στάδιο. Τέλος, θα έλεγα, ο ρόλος του καθενός μέσα στις ιστορίες της λειτουργεί υποστηρικτικά έχοντας ως κέντρο του τον βασιλιά / τη βασίλισσα της ζωής του, το παιδί!

Σε αυτή την ηλικία η συγγραφέας προτείνει και μια άλλη ουσιαστική σχέση, αυτήν του παιδιού με το βιβλίο, μέσα από το έργο της «Το βιβλιοφιλαράκι μου», με τρόπο που ενισχύει και τη σχέση των γονιών με το παιδί: λόγου χάρη το βράδυ, με το διάβασμα ενός καλού βιβλίου, οι γονείς έχουν τον χρόνο να μεταδώσουν στο παιδί την αγάπη, την ασφάλεια, τη σιγουριά και τη θαλπωρή της παρουσίας τους, να το «ταξιδέψουν» και να του μιλήσουν για τις αξίες της ζωής, περνώντας μαζί του στιγμές όμορφες και ανεπανάληπτες, όσο ανεπανάληπτη είναι και η κάθε μέρα, ώρα, στιγμή στη ζωή όλων μας. Έτσι, γονείς και συγγραφέας βοηθούν το παιδί να χτίσει σιγά σιγά μια σχέση που τόσα εφόδια ψυχής και νόησης έχει να του προσφέρει: τη βιβλιοφιλία.

Στη δεύτερη ενότητα και για την ηλικία από 5-6 ετών, είναι τα: «ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, ΜΑΜΑ!», «ΤΟ ΣΚΙΟΥΡΑΚΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΦΑΕΙ», «Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΟΔΟΝΤΟΒΟΥΡΤΣΑΣ», «ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΦΙΛΙΑΣ», «Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΡΓΟΣ», «ΠΟΥΘΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ», «Η ΡΟΖΩ», «ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΔΕ ΣΕ ΑΓΑΠΩ».

Σε αυτή την ενότητα απευθύνεται στα λίγο μεγαλύτερα παιδιά και, γράφοντας, συνδυάζει τη φροντίδα και την αγάπη που εισέπραξε η ίδια σαν παιδί, με τα αισθήματα μητρότητας που νιώθει, ούσα μητέρα δύο κοριτσιών. Όλα αυτά τα μεταφέρει στη γραφή της κάνοντας τις ιστορίες των βιβλίων της τρυφερές, αστείες και περιεκτικές μηνυμάτων, για να της δοθεί η ευκαιρία να μιλήσει για όλα: την προσκόλληση των παιδιών προς τους γονείς ή προς ένα αντικείμενο, τη σημασία της σωστής διατροφής και τη δυσκολία στο φαγητό, την αναγκαιότητα της προσωπικής φροντίδας και υγιεινής, τους κανόνες της οδικής ασφάλειας, τη φιλία χωρίς ανταγωνισμούς, το κοινωνικό φαινόμενο της ανεργίας, όπως επίσης και τη φαντασία και την τόλμη, οι οποίες με μέτρο γίνονται αλληλεγγύη, βοήθεια και προέκταση του εαυτού μας και φροντίδα προς τους άλλους.

Στο έργο της, σημαντικό επίσης στοιχείο αναφοράς της, ως απόηχος των παιδικών της χρόνων στο Καρπενήσι, είναι η επαφή με τη φύση και ο σεβασμός προς τη φύση. Η αγάπη της προς την ιδιαίτερη πατρίδα της αντανακλάται σε πολλά βιβλία της, κυρίως όμως «Στο γιογιό με τη γιαγιά»: το μικρό παιδί που περνά το καλοκαίρι του στα βουνά («μην ακούτε -νήσι και νομίσετε ότι είναι νησί», λέει στην αρχή της ιστορίας για το Καρπενήσι), η φύση γύρω να λάμπει, τα ζωάκια να παίζουν ρόλο καθοριστικό στην εξέλιξη της υπόθεσης – πρόβατα, τσοπανόσκυλα, σαλιγκάρια… πλάσματα, που πλέον ίσως να φαντάζουν εξωπραγματικά στα παιδιά των μεγάλων αστικών κέντρων, βοηθούν να συνδεθεί το παρόν με το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν της πατρίδας μας.

Από τα βιβλία της λείπουν το σκοτάδι, τα φαντάσματα, οι δράκοι και οι νεράιδες. Υπάρχει ο ρεαλισμός της πραγματικής ζωής με τους αληθινούς πρωταγωνιστές της ζωής: τους γονείς, τη γιαγιά, τον παππού, τα αδέλφια, τους φίλους, τους συμμαθητές, τη λαμπρότητα αλλά και τη χρησιμότητα της φύσης. Ορίστε κάτι που απαιτεί ιδιαίτερη μαεστρία: να μιλά κανείς ρεαλιστικά για την καθημερινή ζωή δημιουργώντας ιστορίες μαγικές, που τα παιδιά ζητούν να τις ακούσουν ξανά και ξανά ή να τις διαβάσουν μόνα τους ξανά και ξανά.

Η Ράνια Μπουμπουρή, ευφυής, εμπνευσμένη, ευρηματική και με μια γλώσσα που αστράφτει μέσα από τις διαλεχτές, εύστοχες λέξεις, τα λογοπαίγνια και τις παρηχήσεις, κεντά το κείμενό της κάνοντάς το χαρούμενο αλλά και εύηχο, με τις ομοιοκαταληξίες που εφευρίσκει. Με αποτέλεσμα, η γραφή της να ηχεί μελωδική και να γίνεται τραγούδι –με τους στίχους που παρεμβάλλει εντός των κειμένων– και στα χείλη των γονέων. Με τον τρόπο αυτό, η συγγραφέας γίνεται ένας από τους πρώτους δασκάλους του παιδιού, δείχνοντάς του τον πλούτο της γλώσσας μας και ξυπνώντας του το ενδιαφέρον να την εξερευνήσει. Πέρα από τα επιτυχή μηνύματα των βιβλίων της, η καλοδουλεμένη γλώσσα που χρησιμοποιεί τους προσδίδει και λογοτεχνική αξία. Έχει βραβευτεί, εξάλλου, γι’ αυτό.

Το παραμύθι έχει μια ιδιαίτερη δυσκολία στη γραφή, σαν την ποίηση. Με αυστηρή πειθαρχία στην οικονομία των λέξεων πρέπει να κεντριστεί το ενδιαφέρον και να περαστεί το μήνυμα – και αυτό η Ράνια Μπουμπουρή το επιτυγχάνει άριστα. Πιστεύω, δε, πως τα βιβλία της όχι μόνο θα αντέξουν στον χρόνο, αλλά θα δημιουργήσουν και δική τους «σχολή», όπου δεν θα υπάρχει ο φόβος και η τιμωρία, αλλά η αγάπη, η χαρά και ο σεβασμός, διότι αυτά τα συναισθήματα διδάσκουν καλύτερα διαμορφώνοντας ήρεμα, ισορροπημένα, αυτόνομα και ευτυχισμένα παιδιά, τα οποία αργότερα θα γίνουν ευτυχισμένοι ενήλικες.

Αυτό χτίζει με τα βιβλία της η Ράνια Μπουμπουρή, την αυριανή προσωπικότητα των παιδιών, με το όραμα μιας κοινωνίας γεμάτης από αξίες και σεβασμό – από τον άνθρωπο προς τον διπλανό του, προς το κοινωνικό σύνολο και τη φύση.

Εκτός από τα μικρού σχήματος βιβλία, έχουν κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ψυχογιός και τρία «μεγάλα» βιβλία της: «ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΤΡΕΛΗ ΑΛΦΑΒΗΤΑ» (που έλαβε τον Έπαινο Ποίησης της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς), «ΕΝΑ ΤΡΕΛΟ ΤΡΕΛΟ ΑΡΙΘΜΗΤΑΡΙ» και «ΕΝΑ ΤΡΕΛΟ ΤΡΕΛΟ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ», τα οποία συνοδεύονται και με το ανάλογο CD, σε μελοποίηση του –επίσης ευρυτανικής καταγωγής– Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλου, με τη συμμετοχή πολύ γνωστών και αγαπημένων καλλιτεχνών. Στην «Αλφαβήτα» ασχολείται με τους ήχους κάθε γράμματος και, παίζοντας με αυτούς και τις παρηχήσεις τους, πλέκει μια ποιητική ιστορία για κάθε γράμμα, αποδίδοντάς του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: το άλφα είναι ατακτούλι, το βήτα βιαστικό και ούτω καθεξής. Στο δεύτερο, παίζει σκανδαλιάρικα με τους αριθμούς χτίζοντας μια ιστορία με το δικό της μήνυμα για τον καθένα από αυτούς, και στο τρίτο συστήνει στα παιδιά τα ζώα του αγροκτήματος, «τραγουδώντας» με τους στίχους της τη χρησιμότητα ενός εκάστου και τις συνήθειές του.

Όλα τα βιβλία της Ράνιας Μπουμπουρή δείχνουν πόσο πολύ σκέφτηκε τις ανάγκες ενός παιδιού πριν τα γράψει, αλλά και με πόση αγάπη τού δείχνει τον κόσμο γύρω. Προσωπικά σας συστήνω να τα διαβάσετε όλα. Θα διασκεδάσετε με τα βιβλία της, θα μάθετε μέσα από αυτά ακόμη και εσείς τα μεγαλύτερα παιδιά, οι γονείς και οι παππούδες!

Τα περισσότερα βιβλία της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Σημαντικό ρόλο σε αυτά παίζει, βέβαια, και η επιλογή των εξαιρετικών εικονογράφων, οι οποίοι οπτικοποιούν τις ιστορίες της: Χρύσα Σπυρίδωνος, Μάρω Αλεξάνδρου, Αιμιλία Κονταίου, Νίκη Λεωνίδου, Βαγγέλης Ελευθερίου, Πωλίνα Παπανικολάου, Ζαμπίνε Στράουμπ, Σίσσυ Κυλερτζή, Φαίη Ρετηνιώτη, Γιώργος Πετρίδης. Όλα αυτά τα βιβλία, πέρα από τη χαρά της ανάγνωσης και την αξία των μηνυμάτων τους, προσφέρουν στα παιδιά και υψηλή αισθητική καλλιέργεια με τις εικόνες τους. Γιατί στα παιδιά οφείλουμε να προσφέρουμε ό,τι καλύτερο.

Σας ευχαριστώ.

 

[Η εισήγηση της βιβλιοκριτικού κ. Τούλας Ρεπαπή έγινε στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσε ο Σύνδεσμος Ευρυτάνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων με τις Εκδόσεις Ψυχογιός, τη Δευτέρα 3 Ιουνίου 2019, στην Αίθουσα της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών στην Αθήνα.]

ΠΗΓΗ: Αναδημοσίευση από το fractalart.gr

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Στον εκδοτικό μας οίκο πιστεύουμε ότι οι επιχειρήσεις είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το κοινωνικό σύνολο μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνται. Οφείλουν επομένως να αναγνωρίζουν την ευθύνη που τους αναλογεί απέναντι στην κοινωνία και στο περιβάλλον. Να σέβονται δηλαδή τις αρχές και τις αξίες που χαρακτηρίζουν τον πολιτισμό μας – τον σεβασμό προς τον άνθρωπο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την παροχή ίσων ευκαιριών, τον σεβασμό στο περιβάλλον που κληρονομήσαμε και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής.

Στις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ πιστεύουμε ότι μέρος των εσόδων που εισρέουν στην εταιρεία οφείλουμε να το επιστρέφουμε στο κοινωνικό σύνολο, από το οποίο και προέρχονται.

Για τον λόγο αυτό η διοίκηση της εταιρείας και όλοι εμείς που εργαζόμαστε εδώ θέλουμε να σας πούμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τη δυνατότητα που μας δίνετε να επιδείξουμε εταιρική κοινωνική ευθύνη. Χωρίς τη δική σας συνδρομή τίποτα δε θα ήταν εφικτό. Κάθε χρονιά μάς κάνετε περήφανους για τις πράξεις μας, μας γεμίζετε χαρά και χαρίζετε πολλά χαμόγελα, έστω και αν δεν το γνωρίζετε. Κι επειδή η χαρά πρέπει να μοιράζεται, θέλουμε να γίνετε κι εσείς κοινωνοί των πράξεων τις οποίες, επιλέγοντας βιβλία των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ, μας δίνετε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε, όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

  • Αναλάβαμε τη χρηματοδότηση της κατασκευής φωτοβολταϊκού πάρκου για τα Παιδικά Χωριά SOS, έργο που για τα επόμενα είκοσι χρόνια θα τους προσφέρει σταθερά έσοδα και θα τους βοηθήσει να συνεχίσουν το σημαντικό έργο τους.
  • Στηρίζουμε διαρκώς οργανώσεις όπως τους ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ και την ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
  • Στηρίζουμε την οργάνωση «The NO Project», έργο της οποίας είναι η καταπολέμηση της ανθρώπινης εκμετάλλευσης.
  • Συγκεντρώνουμε φάρμακα και τα παραδίδουμε σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.
  • Κατασκευάζουμε και παραδίδουμε λαμπάδες καθώς και βιβλία σε ΜΚΟ πριν από το Πάσχα. Φέτος στο ίδρυμα «Η Παιδική Στέγη» και στο Σωματείο «Οι Φίλοι του Παιδιού».
  • Συγκεντρώνουμε ζωοτροφές. Φέτος τις παραδώσαμε στην Dog’s Voice.
  • Προσφέρουμε είδη ένδυσης και υπόδησης. Το 2019 σε παιδιά του Ιδρύματος ΜΗΤΕΡΑ.
  • Χρηματοδοτούμε ιεραποστολικές αποστολές να χτίσουν σχολεία στην Αφρική.
  • Στηρίζουμε φιλοζωικές οργανώσεις με χρηματοδότηση στειρώσεων, τροφής και κατοικίας για τα αδέσποτα, καθώς και με προσφορά βιβλίων μας σε μπαζάρ για την εξοικονόμηση επιπλέον πόρων.
  • Πραγματοποιούμε εκατοντάδες εκδηλώσεις φιλαναγνωσίας σε όλη την Ελλάδα, στην Κύπρο και τη Γερμανία (σε βιβλιοπωλεία, σχολεία, λέσχες ανάγνωσης, σωφρονιστικά ιδρύματα).
  • Πραγματοποιούμε Ημερίδες Εκπαιδευτικών με σκοπό την κατάρτισή τους ως προς την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας στις σχολικές αίθουσες.
  • Πραγματοποιούμε συνεστιάσεις συγγραφέων μας με αναγνώστες, πιστοί στο μότο μας «Εσείς κι εμείς πάντα σ’ επαφή!»
  • Ενισχύουμε βιβλιοθήκες σε όλη την Ελλάδα.
  • Προσφέρουμε υποτροφίες σε σπουδαστές και αναλαμβάνουμε τα σχολικά δίδακτρα άπορων παιδιών σε αναπτυσσόμενη χώρα της Ανατολικής Αφρικής, μέσω της εκεί Εκκλησίας.
  • Στηρίζουμε θεατρικές παραστάσεις εκτυπώνοντας τα θεατρικά τους προγράμματα και το προωθητικό υλικό τους, και παράλληλα εξασφαλίζουμε προσκλήσεις ή εκπτώσεις στην αγορά εισιτηρίου για τους αναγνώστες μας.
  • Εκδώσαμε το βιβλίο Κιβωτός στη Σειρά Βατόμουρο, τα έσοδα από τις πωλήσεις του οποίου διατίθενται στην Κιβωτό του Κόσμου. Εδώ να απευθύνουμε και ένα δημόσιο «ευχαριστώ» στον συγγραφέα Χρήστο Δημόπουλο, που με χαρά έγραψε την ιστορία της Κιβωτού του Κόσμου.
  • Στηρίζουμε το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης.
  • Προσφέρουμε δωρεάν εισιτήρια κινηματογραφικών ταινιών σε αναγνώστες μας για να παρακολουθήσουν τις κινηματογραφικές μεταφορές βιβλίων μας.

Σε τακτική βάση στηρίζουμε οικονομικά ΜΚΟ και άπορες οικογένειες, εξοπλίζουμε βιβλιοθήκες, ανακυκλώνουμε υλικά, αναλαμβάνουμε το κόστος φιλοξενίας αδέσποτων ζώων, καθώς και τη διατροφή και την ιατρική τους περίθαλψη.

Όλα τα παραπάνω τα καταφέραμε μαζί και ελπίζουμε και ευχόμαστε στα επόμενα 40 χρόνια που θα έρθουν να καταφέρουμε, και πάλι μαζί, ακόμα περισσότερα.

 

Σας ευχαριστούμε πολύ και υποσχόμαστε να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά.

 


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Σε μία ξεχωριστή βραδιά, αφιερωμένη στο Βιβλίο, πραγματοποιήθηκε, την Πέμπτη 13 Ιουνίου 2019, η 6η Τελετή Απονομής των Βραβείων Βιβλίου Public στην κατάμεστη αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής. Για πρώτη φορά εκτός από τους συγγραφείς, εκδότες, μεταφραστές και επιμελητές εκδόσεων, συμμετείχαν και σχολεία, αναγνώστες και αναγνωστικές λέσχες.
Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε με συμμετοχή 189.775 αναγνωστών και συνολικά 301.254 ψήφους που μοιράστηκαν ανάμεσα σε 9 διαφορετικές κατηγορίες βραβείων.
Και φέτος οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έδωσαν το «παρών», με τους συγγραφείς τους να αναδεικνύονται νικητές σε δυο μεγάλες κατηγορίες.

Η ταλαντούχα συγγραφέας μας Βέρα Πρατικάκη βραβεύτηκε στην κατηγορία «Ελληνική Εφηβική Λογοτεχνία» για το βιβλίο της ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΙΑ!, σε εικονογράφηση της Ρένιας Μεταλληνού, ενώ ο γνωστός συγγραφέας Γιάννης Καλπούζος ήταν ο μεγάλος νικητής στην κατηγορία «Βραβεία Βιβλιοπωλείων Public – Ελληνικό Μυθιστόρημα» με το βιβλίο του ΓΙΝΑΤΙ. Ο ΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ.

Το ευχαριστήριο μήνυμα της Βέρας Πρατικάκη

Ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι συνετέλεσαν στο να αγαπηθεί και να αναδειχθεί το «Όλα ξεκίνησαν όταν μου έφεραν τον Ζαχαρία» πρώτο στις προτιμήσεις των αναγνωστών.

Τους καταπληκτικούς ανθρώπους των Εκδόσεων Ψυχογιός, την υπέροχη εικονογράφο του βιβλίου, τους ακούραστους διοργανωτές των Βραβείων Public και πάνω από όλα τους αναγνώστες που αγκάλιασαν τον «Ζαχαρία» και ταξίδεψαν μαζί του!

Θα ήθελα επίσης να αφιερώσω το βραβείο στην οικογένειά μου που με στηρίζει τόσα χρόνια, στον αγαπημένο μου Βαγγέλη, στους φανταστικούς μου φίλους που με πολλή αγάπη με υποστηρίζουν πάντα, και σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από το αν ήδη αγαπούν τα βιβλία ή δεν έχουν ακόμα ανακαλύψει τη μαγεία τους!!

Το ευχαριστήριο μήνυμα του Γιάννη Καλπούζου

Ο κύριος Χάρης Ψυχογιός, στην παραλαβή του βραβείου.

Το «Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public 2019» αποτελεί για μένα ιδιαιτέρως υψηλή και ξεχωριστή διάκριση και λειτουργεί μέσα μου ως δημιουργική πρόσκληση και πρόκληση να συνεχίσω με πάθος, μόχθο και καλό γινάτι τη λογοτεχνική μου πορεία. Επιπλέον με γεμίζει χαρά και συγκίνηση, καθώς οι εργαζόμενοι στα βιβλιοπωλεία Public, και συνάμα απαιτητικοί αναγνώστες, ψήφισαν με ζέση ψυχής ή σύμφωνα με την προσφώνηση της επικεφαλής του βιβλιοπωλείου Public Συντάγματος Ελπίδας Σταματοπούλου κατά την απονομή του βραβείου: «Το χέρι που επιλέγει καθοδηγείται από μία ψυχή επιφορτισμένη απ’ τη θέρμη της ανάγνωσης, έναν νου ζαλισμένο απ’ τη μυρουδιά των σελίδων και μια καρδιά σχεδόν ερωτευμένη».

Λίγα Λόγια για τη ΒΕΡΑ ΠΡΑΤΙΚΑΚΗ

ΒΕΡΑ ΠΡΑΤΙΚΑΚΗ γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Γουόρικ και της Οξφόρδης, και Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Ντέρμπι του Ανατολικού Λονδίνου.

Είναι Ψυχοθεραπεύτρια και Εισηγήτρια Σεμιναρίων Συμβουλευτικής Γονέων. Διατηρεί το δικό της γραφείο, όπου προσφέρει υπηρεσίες ψυχοθεραπείας σε ενηλίκους και παιδιά. Η μεγάλη της αγάπη είναι η συγγραφή βιβλίων για παιδιά. Το 2011 εξέδωσε το πρώτο της παιδικό παραμύθι, Caterpillar Pauline, προσφέροντας όλα τα έσοδα στη φιλανθρωπική οργάνωση της Αγγλίας BeatBullying. Το επόμενο βιβλίο της, ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΕΝΤΑΛΙΑΣ (2015), βασίστηκε στην έρευνά της κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού της στην Οξφόρδη.

Λίγα Λόγια για τον ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΠΟΥΖΟ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ γεννήθηκε στο χωριό Μελάτες της Άρτας το 1960. Έχει γράψει ποιητικές συλλογές, στίχους σε 80 τραγούδια, διηγήματα και μυθιστορήματα.

Με την ποιητική συλλογή Έρωτας νυν και αεί ήταν υποψήφιος στη βραχεία λίστα για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2008, ενώ το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) για το μυθιστόρημά του ΙΜΑΡΕΤ. Η παραλογή «Ο λύκος», που εμπεριέχεται στη συλλογή διηγημάτων ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ ΠΟΤΕ, βραβεύτηκε στον Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος «Γιώργος Σεφέρης» του Πανεπιστημίου του Παλέρμο. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥΣΑΟΣΠΑΝΤΟΜΙΜΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣΙΜΑΡΕΤ. ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΡΟΛΟΓΙΟΥΣΕΡΡΑ. ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΓΙΝΑΤΙ. Ο ΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣΟΥΡΑΝΟΠΕΤΡΑ. ΟΠΟΥ ΠΑΤΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΔΡΟΜΟΣ, η συλλογή διηγημάτων ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ ΠΟΤΕ, τα εφηβικά του ΙΜΑΡΕΤ 1 – ΟΙ ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΙΣΜΑΗΛ και ΙΜΑΡΕΤ 2 – ΦΑΡΣΕΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ, καθώς και η ποιητική συλλογή ΠΟΙΗΣΗ. 2000-2017.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

Για έκτη συνεχόμενη χρονιά οι συγγραφείς και τα βιβλία των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ είναι υποψήφια για τα Βραβεία Βιβλίου Public.

Αυτή τη χρονιά οκτώ βιβλία των Εκδόσεών μας βρίσκονται στη βραχεία λίστα και διεκδικούν την πρώτη θέση.

Στην κατηγορία ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ συμμετέχουμε με δύο ιστορικά μυθιστορήματα. Το ΓΙΝΑΤΙ. Ο ΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΠΟΥΖΟΥ, και το ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ του ΘΟΔΩΡΗ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ.

Στην κατηγορία ΕΚΠΛΗΞΗ-ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΗΡΩΑΣ συμμετέχουν τα κοινωνικά μυθιστορήματα ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ της ΛΕΝΑΣ ΜΑΝΤΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ της ΡΕΝΑΣ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ.

Στην κατηγορία ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ξεχωρίζει το βιβλίο Η ΣΕΧΤΑ – ΟΙ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΡΑΟΥΝ 3, του ΜΙΚΑΕΛ ΚΑΤΣ ΚΡΕΦΕΛ.

Στην κατηγορία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ συμμετέχει ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ – ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΗΠΙΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ 4 του ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ, ενώ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΗΒΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ το ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΙΑ της ΒΕΡΑΣ ΠΡΑΤΙΚΑΚΗ.

Επίσης στην κατηγορία ΕΥ ΖΗΝ συμμετέχει το βιβλίο Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ του ΑΚΗ ΠΕΤΡΕΤΖΙΚΗ.

Αναδείξτε τα αγαπημένα σας βιβλία έως τις 10 Ιουνίου! Κάθε αναγνώστης μπορεί να ψηφίσει μόνο μία φορά ανά κατηγορία.

Η μοναδικότητα κάθε ψήφου ορίζεται από το e-mail ή Facebook λογαριασμό του.
Τυχόν επόμενες ψήφοι για την ίδια κατηγορία δεν καταχωρίζονται στο σύστημα.

Τα βιβλία και οι συγγραφείς που θα αναδείξει το κοινό θα βραβευτούν σε μια μοναδική βραδιά αφιερωμένη στο βιβλίο και στους αναγνώστες, που θα πραγματοποιηθεί στις 13 Ιουνίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

ΓΙΝΑΤΙ. Ο ΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ – ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ

ΨΗΦΙΣΕ ΤΩΡΑ!

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ – ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

ΨΗΦΙΣΕ ΤΩΡΑ!

ΕΚΠΛΗΞΗ-ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΗΡΩΑΣ

ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ – ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

ΨΗΦΙΣΕ ΤΩΡΑ!

ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ – ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ

ΨΗΦΙΣΕ ΤΩΡΑ!

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Η ΣΕΧΤΑ – ΟΙ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΡΑΟΥΝ 3 – ΜΙΚΑΕΛ ΚΑΤΣ ΚΡΕΦΕΛ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ – ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΗΠΙΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ 4 – ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΗΒΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΙΑ! – ΒΕΡΑ ΠΡΑΤΙΚΑΚΗ

ΕΥ ΖΗΝ

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ – ΑΚΗΣ ΠΕΤΡΕΤΖΙΚΗΣ


The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!

AGATHA CHRISTIE is a registered trade mark of Agatha Christie Limited in the UK and elsewhere. All rights reserved.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να χωρίσεις σε κατηγορίες τη λογοτεχνία: κατά είδος, κατά περίοδο εμφάνισης, κατά έκταση, κατά ηλικία στην οποία απευθύνεται κάθε βιβλίο κτλ. Ωστόσο, αν θέλαμε να περιοριστούμε στην αγάπη, τη διαρκή και αταλάντευτη αγάπη που δείχνει το κοινό στους συγγραφείς και στο έργο τους, στην προσήλωση, στο αμείωτο ενδιαφέρον –και φυσικά στις πωλήσεις–, θα μπορούσαμε να περιοριστούμε σε μόνο δύο κατηγορίες: στην Άγκαθα Κρίστι, και στους υπόλοιπους.

Το φαινόμενο Άγκαθα Κρίστι έχει μελετηθεί όσο λίγα στην ιστορία της πεζογραφίας, και κυρίως της Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Κυριολεκτικά έχουν καταναλωθεί τόνοι από μελάνι για να συζητηθούν, να περιγραφούν και να εξηγηθούν οι λόγοι για τους οποίους τα βιβλία της Άγκαθα Κρίστι δεν ήταν μόνο τεράστια best sellers στην εποχή τους, δεν παρέμειναν μόνο πελώριες επιτυχίες τριάντα, σαράντα και πενήντα χρόνια μετά την πρώτη τους έκδοση, αλλά εξακολουθούν και σήμερα να είναι η αιχμή του δόρατος του δημοφιλέστερου λογοτεχνικού είδους σε όλο τον κόσμο – αυτού που στα ελληνικά ονομάζουμε αστυνομικό μυθιστόρημα, του crime novel.

Και, ναι: η συζήτηση συνεχίζεται ακόμη!

Οι ερμηνείες είναι πολλές. Και όλες τους άκρως ενδιαφέρουσες. Άλλωστε, δίνονται τόσο από απλούς αναγνώστες όλων των έργων της από όλο τον κόσμο, όσο και από πανεπιστημιακούς, από μελετητές της παγκόσμιας λογοτεχνίας αλλά και από σημαντικούς ομοτέχνους της. Θα σταχυολογήσουμε στο παρόν κείμενο ελάχιστες μόνο από αυτές, για να καταδείξουμε απλώς για ποιο λόγο το έργο αυτής της χαρισματικής συγγραφέως έχει τόσο βαθιά επίδραση στην κουλτούρα μας εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Ή, αλλιώς, για να δούμε γιατί δε γίνεται να κάνουμε χωρίς τα υπέροχα μυθιστορήματα της Άγκαθα Κρίστι.

Κατ’ αρχάς, λένε, το βασικό χαρακτηριστικό της γραφής της είναι η κρυστάλλινη διαύγεια, συνδυασμένη με μία αφοπλιστική απλότητα. Ακούγεται… απλό, αλλά δεν είναι. Προϋποθέτει ισχυρό ταλέντο και μία έφεση στην αφήγηση που δεν απαντάται συχνά. Η καθαρότητα του συγγραφικού στιλ της Κρίστι είναι ένα από τα μεγάλα της όπλα, ένα ατού που οι αναγνώστες κάθε ηλικίας και κάθε μορφωτικού επιπέδου αγαπούν με την πρώτη ανάγνωση έστω και λίγων σελίδων από οποιοδήποτε βιβλίο της. Η Κρίστι δεν πλατειάζει, δε φλυαρεί, δεν επαναλαμβάνει και δεν επαναλαμβάνεται, δεν ασκείται σε κάποιο άλλο «ύφος» για λόγους εντυπωσιασμού. Κάνει απλώς αυτό που ξέρει και που μπορεί να κάνει καλά – καλύτερα από τον καθένα. Και από βιβλίο σε βιβλίο γίνεται ακόμη καλύτερη.

Πράγματι, η Άγκαθα Κρίστι δε θα κοροϊδέψει τον αναγνώστη της ποτέ, και σε καμία περίπτωση. Δε θα του πει αυτά που θέλει να του πει «διά της τεθλασμένης», αλλά με λίγες γρήγορες, απλές, στακάτες, ξεκάθαρες φράσεις. Δε θα προσποιηθεί. Είναι εκεί για να κρατά τον αναγνώστη από το χέρι. Και για να βαδίζουν μαζί προς τη λύση του μυστηρίου.

Τη λύση του μυστηρίου! Η Άγκαθα Κρίστι είναι το φαινόμενο που είναι, ακριβώς γιατί παρουσιάζει σωστές, ορθολογικές, βασισμένες στην πραγματικότητα και στα στοιχεία λύσεις, που επίσης δεν κοροϊδεύουν κανέναν και που δεν είναι ποτέ «τραβηγμένες από τα μαλλιά». Και όμως είναι σπουδαίες, μοναδικές και… αδύνατον να τις προβλέψεις! Και είναι αδύνατον να τις προβλέψεις, μολονότι έχεις όλα τα στοιχεία στα χέρια σου! Σου τα έχει δώσει όλα εκείνη. Γιατί;

Γιατί η Άγκαθα Κρίστι είναι η μεγάλη ταχυδακτυλουργός της πλοκής. Ένας μάγος τού whodunit, που ανακατεύει με μοναδικό (κυριολεκτικά μοναδικό!) τρόπο την τράπουλα μπροστά στα μάτια σου και μοιράζει με σοφία και γνώση τα χαρτιά, αποκαλύπτοντάς τα πάνω στο τραπέζι, με έναν τρόπο που δεν έχει όμοιό του.

Ποτέ δεν τον είχε, και ποτέ δεν τον έχει ξαναβρεί έκτοτε. «Έπρεπε να το είχα καταλάβει», σκέφτεσαι στο τέλος.
Σωστά!

Είχες όλα τα στοιχεία. Αλλά αυτό που είχε σημασία εκείνες τις στιγμές ήταν να γυρίσεις την επόμενη σελίδα.

Και μετά την επόμενη.

Και την επόμενη.

Γιατί η Άγκαθα Κρίστι είναι εθιστική.

Ναι. Ο κόσμος αγαπά την Άγκαθα Κρίστι γιατί αισθάνεται καλά διαβάζοντας τα βιβλία της. Γιατί χαμογελά γυρνώντας τις σελίδες των μυστηρίων της. Γιατί τα απολαμβάνει – και γιατί αυτό που λέμε «απόλαυση της ανάγνωσης» είναι η πεμπτουσία των βιβλίων αυτής της μοναδικής γυναίκας.

Η Άγκαθα Κρίστι είναι πάντα εκεί, δίπλα μας, σαν να μας αφηγείται την ιστορία η ίδια. Σαν να είναι μαζί μας στο δωμάτιο, ή στο λεωφορείο, ή στη στάση, ή στην παραλία, ή στο καφέ, ή όπου είμαστε με το μυθιστόρημά της ανοιχτό μπροστά μας.

Είναι μια φωνή που μιλά μέσα μας με γλύκα, εξυπνάδα, συμπόνια και απέραντη αγάπη. Και με ειρωνεία, ασφαλώς. Φυσικά! Και με χιούμορ. Και με γνώση για τον άνθρωπο – και όσα κρύβει μέσα του. Τα καλά… και τα κακά.

Διαβάζοντας τα βιβλία της, με την απλή, καθαρή γραφή της, το μυαλό μας μπορεί και επεξεργάζεται παράλληλα τις πληροφορίες που μας δίνει –κι ας μη φτάνει αυτό για να βρούμε τον δολοφόνο–, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε έτσι όπως λίγα βιβλία και λίγοι συγγραφείς μπορούν να μας κάνουν να αισθανθούμε: μία πληρότητα και μία ευεξία που δεν αγοράζεται εύκολα.

Και σίγουρα όχι τόσο φτηνά, όσο κοστίζει ένα βιβλίο της!

Τα βιβλία της Άγκαθα Κρίστι διαβάζονται σε ένα με δύο γεμάτα απογεύματα. Είναι ακριβώς όσο μεγάλα «πρέπει» να είναι. Χωρίς άχρηστες ή κουραστικές περιγραφές, που υπάρχουν μόνο για να υπάρχουν και για να προσθέτουν σε όγκο, έχουν το ιδανικό μέγεθος. Και είναι πολλά. Δεν είναι ένα, ούτε δύο, ούτε είκοσι. Είναι πολλά.

Α, ναι! Αν ήθελε, θα μπορούσε να ήταν ένας… υπερεγκέφαλος του εγκλήματος!
Αλλά ήταν μία πράα γυναίκα, με πολλά και ποικίλα ενδιαφέροντα, με έφεση στα ταξίδια, με αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο. Και το στιλ της είναι μοναδικό, αμίμητο και πανταχού παρόν σε όλα τους! Και αυτό δεν το βρίσκουμε πουθενά αλλού. Σε κανέναν άλλο συγγραφέα. Στα μάτια ενός τρίτου φαντάζει να επαναλαμβάνεται. Όμως δεν το κάνει ποτέ στην πραγματικότητα: κάθε φορά όλα ξεκινούν από το μηδέν. Κάθε φορά το ταξίδι ξεκινά από την αφετηρία. Και το απολαμβάνουμε σχεδόν με όλες μας τις αισθήσεις.

Κι ας είναι όλα κάπως μακρινά και έξω από τη δική μας πραγματικότητα. Αλήθεια, ποιος ζει στην αγγλική επαρχία, σε ένα πλούσιο, μεγάλο σπίτι με μπάτλερ; Κανείς! Παρ’ όλα αυτά, νιώθουμε τόσο οικεία στους χώρους που επιλέγει κάθε φορά – σαν να τους έχουμε δει από κοντά. Σαν να είναι το δικό μας σπίτι. Και οι δικοί μας άνθρωποι.