Author Archives: Κατερίνα Μανανεδάκη

About Κατερίνα Μανανεδάκη

H ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ είναι δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο Mega Channel, στο Star Channel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Έχει γράψει δεκατέσσερα βιβλία που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις, ετοιμάζονται να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχουν μεταφραστεί στο εξωτερικό και όλα τους είναι μπεστ σέλερ.

Η μεγάλη χαρά να «ανεβαίνει» στο σανίδι ένα «χαμογελαστό βιβλίο». Ε, ναι λοιπόν! Υπάρχουν και όνειρα που γίνονται πραγματικότητα, κι ένα από αυτά είναι ότι το βιβλίο που έγραψα με πολλή αγάπη και κρύβει μεγάλες αλήθειες «ζωντανεύει» στο θέατρο Χυτήριο.

Τι να σας πρωτοπώ γι’ αυτό! Το ότι είμαι τρελά χαρούμενη και λιγάκι συγκινημένη είναι το πρώτο. Το βιβλίο αυτό το έγραψα όταν έγινα πρώτη φορά μαμά και ανακάλυψα πως τίποτα στη μητρότητα δεν είναι εύκολο και ξεκούραστο!

Επειδή μαζί με το μωρό, δυστυχώς, δε σου δίνουν και… οδηγίες χρήσης για το πώς να αντέξεις τα ξενύχτια, γιατί δεν κοιμάται το μωρό, κι ας του έχεις τραγουδήσει ακόμα και το Σαράντα παλικάρια από τη Λιβαδειά, γιατί δεν τρώει το μωρό, ακόμα κι αν του τάζεις πίτα γύρο, και γιατί σε κοιτάζει συνέχεια στα μάτια περιμένοντας από σένα… ποιος ξέρει τι!

Το έγραψα επειδή ήθελα να φωνάξω σε όλους πως, παρά τα όσα λένε στις υποψήφιες μαμάδες, το σύμπαν ΔΕ συνωμοτεί για να σε βοηθήσει. Αντίθετα, με έναν μαγικό τρόπο, όλοι οι γύρω… την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια και σε αφήνουν μόνη να βγάλεις τα κάστανα από τη φωτιά. Στη δουλειά ανυπομονούν να γυρίσεις για να αναλάβεις καθήκοντα, στο σπίτι ο σύζυγος σφυρίζει αδιάφορα και τονίζει σε κάθε ευκαιρία πως είναι αδύνατο να αλλάξει πάνα και να ετοιμάσει τον βραστήρα για τα μπιμπερό, και οι συγγενείς ‒μανάδες, μπαμπάδες και πεθερικά‒ ανακατεύονται σε όλα, κάνοντας τα πάντα χειρότερα!

Και η μάνα στη μέση να αγωνιά, να φοβάται, να πνίγεται σε μια κουταλιά νερό, να αισθάνεται πως είναι ανίκανη, πως τίποτα δεν κάνει σωστά, να νιώθει τύψεις για όλα και να βάζει τα κλάματα κάθε φορά που βλέπει τον εαυτό της στον καθρέφτη, αφού ξεκίνησε μια χαρά κοπέλα προτού μείνει έγκυος κι έγινε, με τα κιλά που πήρε στην πορεία, φάλαινα όρκα!

Ένα βιβλίο όπου, στις σελίδες του, όλες οι γυναίκες βρήκαν κομμάτια του εαυτού τους, και νομίζω πως ξεχώρισε επειδή, επιτέλους, η αλήθεια βγήκε στο φως! Ότι, δηλαδή, ΔΕΝ υπάρχει ροζ ή γαλάζια «πανευτυχία», πως δεν υπάρχουν τέλειες μαμάδες και πως πρέπει να κάνεις υπομονή και να ζεις κατάκοπη, αλλά τρισευτυχισμένη, για τη στιγμή που το μωρό σου θα σου χαμογελάσει και θα ξεχάσεις τους πάντες και τα πάντα.

Και να ’μαστε τώρα εδώ, ένα βήμα προτού αυτή η ιστορία, η δική μας ιστορία, ζωντανέψει στη θεατρική σκηνή, στο Θέατρο Χυτήριο.

Η Βάσια Παναγοπούλου, μάνα κι αυτή, που με πάθος τρέχει να προλάβει τα πάντα, αγάπησε το βιβλίο και δίνει τον καλύτερό της εαυτό, ώστε να γίνουν όλα τέλεια και ξεχωριστά. Ο Πάνος Αμαραντίδης, που έκανε τη θεατρική διασκευή, «κέντησε» με ατάκες και εκπλήξεις, που θα σας αρέσουν, νομίζω, πάρα πολύ.

Το κείμενο, στο οποίο συμπράττει και η ταλαντούχα Ελένη Λευτεριώτη, είναι αστείο, αλλά και συγκινητικό, τρέχει σαν νερό και σου φτιάχνει το κέφι, ενώ και η σκηνοθεσία (Αμαραντίδης-Παναγοπούλου) είναι μοντέρνα και ευρηματική.

Κι αν πείτε για τους ηθοποιούς; Έγινε η πρώτη ανάγνωση, κι όλοι τους ήταν τρομεροί!

Στον ρόλο της γυναίκας που θέλει να γίνει μάνα και μετά… καταρρέει, η Νικολέττα Καρρά. Είναι πολύ καλή! Τρυφερή, αληθινή, γελάς σε κάθε της κουβέντα. Θα σας αρέσει πολύ, θα το δείτε.

Πατέρας ο Τόνι Δημητρίου, που, μπαμπάς και ο ίδιος, μπαίνει αμέσως στο πετσί του ρόλου και σε κάνει να ξεκαρδίζεσαι από τις πρώτες του κιόλας ατάκες. Η Σόφη Ζανίνου είναι η μαμά της πρωταγωνίστριας. Εντάξει, κλασική Ελληνίδα μάνα, που έχει λόγο και άποψη για όλα, απόλυτα αληθινή. Η Ελένη Τζώρτζη στον ρόλο της πεθεράς, μας θυμίζει τα… δικά μας.

Και τι να πω για τις δύο φίλες της πρωταγωνίστριας, που μαζί τους μοιράζεται όλες τις αγωνίες της;

Η Ελένη Καρακάση και η Κατερίνα Δημητρόγλου… δίνουν ρέστα! Θέλεις να τις πάρεις να πάτε για καφέ, να τους πεις και τα δικά σου βάσανα. Ο Γιώργος Μπανταδάκης, ξάδερφος του πατέρα, είναι τόσο αληθινός και γλυκός, που τον συμπαθείς αμέσως για τα όσα απίστευτα περνάει.

Φυσικά, υπάρχουν κι άλλοι ρόλοι κι άλλα απρόοπτα, αλλά σας τα κρατάμε για έκπληξη! Τα σκηνικά έχουν την υπογραφή της γεμάτης φαντασία Κατερίνας Δημητρόγλου. Και, φυσικά, τίποτε απ’ όλα αυτά δε θα είχε συμβεί αν δεν είχα την αγάπη, τη στήριξη και τη θετική ενέργεια της υπέροχης ομάδας των Εκδόσεων Ψυχογιός. Ο κύριος Θάνος Ψυχογιός με υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά στο καινούργιο μου εκδοτικό σπίτι, όπως και η Πόπη Γαλάτουλα, η Αγγέλα Σωτηρίου, η Κλειώ Ζαχαριάδη, η Αμέρισσα Μπάστα. Όλοι οι άνθρωποι του εκδοτικού οίκου είναι τρομεροί επαγγελματίες και πάντα εκεί, για να βοηθήσουν να πραγματοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο τα όνειρα, που γίνονται τελικά αληθινά!

Και, βέβαια, αληθινοί πρωταγωνιστές στις σελίδες και στο σανίδι είστε όλοι εσείς, οι υπέροχες αναγνώστριες και οι ξεχωριστοί αναγνώστες, που αγαπάτε τα «χαμογελαστά» βιβλία μου! Σας ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ και σας υπόσχομαι πως θα σας ανταμείψουμε με πολλά και τρανταχτά γέλια!

ΥΓ. Τα καλύτερα μπροστά μας!

ΤΙ ΤΡΑΒΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΝΕΣ!

Πρέπει οπωσδήποτε να γίνεις μάνα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από τη μητρότητα, σου λένε οι άλλες μάνες προτού μπεις στο κλαμπ, και σε κάνουν να αναρωτιέσαι: «Εγώ πότε θα γίνω μάνα; Πότε επιτέλους θα αποκτήσω μωρό;»

Καλά, δεν ξέρεις τι χάνεις, συνεχίζουν με χαμόγελο. Η εγκυμοσύνη είναι υπέροχη εμπειρία, η γέννα παιχνιδάκι και το μωρό σου θα είναι άγγελος. Θα έχεις και τον άντρα σου να σε βοηθάει στα δύσκολα! Κι όσο για τη δουλειά σου; Μην ανησυχείς, βρε κουτό. Όλα συνδυάζονται αν το θέλεις!

Μια συνωμοσία ροζ πανευτυχίας που ξεσκεπάζεται όταν, δυστυχώς, είναι πια πολύ αργά. Όταν έχεις αποκτήσει μια τεράστια κοιλιά σαν φάλαινα, όταν γεννάς, αν και θα προτιμούσες να πατήσεις σε αναμμένα κάρβουνα, και όταν το μωρό ουρλιάζει ρυθμικά, σε κοιτάζει με αγωνία και εσύ αδυνατείς να καταλάβεις τι θέλει από σένα! Κι όλα αυτά την ώρα που η στρίγκλα διευθύντριά σου απαιτεί τα πάντα, ενώ ο στοργικός πατέρας σφυρίζει αδιάφορα!

Ένα διαχρονικό βιβλίο, που καταρρίπτει τον μύθο της ιδανικής μητέρας, της υπέροχης συζύγου και της τέλειας εργαζόμενης. Οι «αληθινές» γυναίκες έχουν μαύρους κύκλους στα μάτια, δε χωράνε μετά τη γέννα στο καλό τους τζιν και τα νεύρα τους είναι μονίμως χάλια, γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει… τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!


The Author

Κατερίνα Μανανεδάκη

H ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ είναι δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο Mega Channel, στο Star Channel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Έχει γράψει δεκατέσσερα βιβλία που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις, ετοιμάζονται να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχουν μεταφραστεί στο εξωτερικό και όλα τους είναι μπεστ σέλερ.

Καλοκαίρι χωρίς βιβλίο γεμάτο χαμόγελα γίνεται; ΔΕ γίνεται! Γι’ αυτό το Εγώ πότε θα γίνω ευτυχισμένη; με φούρια και χαρά θα σας συντροφεύσει σε παραλίες, βουνά, μπαλκόνια και καναπέδες, με διάθεση «ξέχασέ τα όλα κι όλους, κι έλα να γίνουμε ευτυχισμένες»! (περισσότερα…)


The Author

Κατερίνα Μανανεδάκη

H ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ είναι δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο Mega Channel, στο Star Channel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Έχει γράψει δεκατέσσερα βιβλία που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις, ετοιμάζονται να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχουν μεταφραστεί στο εξωτερικό και όλα τους είναι μπεστ σέλερ.

Η Γιορτή της Μητέρας. Τι τραβάμε κι εμείς οι εορτάζουσες μάνες! Χρόνια μας πολλά και… γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια!

Ναι, βρε, ήρθε και πάλι η γιορτή της μανούλας. Με λουλούδια –ναι, φέρε μου μια γλάστρα, δεν έχω να ποτίζω αρκετές, να προστεθεί και άλλη μία στη σειρά–, με γλυκά –ναι, να δω πώς θα βγω το καλοκαίρι στην παραλία, θα βάλω τη γλάστρα μπροστά να κρύψω την κοιλιά–, χωρίς κοσμήματα, δεν το συζητώ, έχουμε κρίση, κρίση με πιάνει κρίση και «άντε, μωρέ γυναίκα, που γιορτάζεις, φτιάξε ένα ωραίο φαγητό και στρώσε το τραπέζι να το απολαύσουμε!» ΝΑΙ, «μαμά, φτιάξε κι ένα παγωτό, καλοκαίριασε», φτιάξε και μια τούρτα και μια σπανακοτυρόπιτα έτσι για να μας βρίσκονται!

Γιορτή της Μητέρας σου λένε και τρέχουν όλοι χαρούμενοι γύρω γύρω από το εντελώς κουρασμένο κορμί μου και το ως και σε κατάσταση παράκρουσης μυαλό μου. Μωρέ, η γιορτή του τυραννόσαυρου λέω εγώ, που όπως εξαφανίστηκε αυτός,  ανήμερα της μέρας της γιορτής του, έτσι θα εξαφανιστώ κι εγώ και θα με ψάχνουν! «Το φαγητό είναι στον φούρνο κι εγώ στη Χαβάη, φιλιά, η μαμά σας».

Γι’ αυτό τη μέρα αυτή εγώ ΔΕ θα κάνω ΤΙΠΟΤΑ· σας το λέω, σας το τονίζω και σας το υπογράφω. Θα τους κοιτάζω όλους με άδειο βλέμμα και όταν με κοιτάνε κι αυτοί θα παριστάνω το κορόιδο. Και ΔΕ θα κάνω και καμιά από τις δουλειές που με φρικάρουν σε καθημερινή βάση. Ενημερώνω τα πλήθη για να μην έχουμε προβλήματα και μην ακούσω πως γκρινιάζω, γιατί θα έχουμε άσχημα ξεμπερδέματα.

Μάλιστα, έκανα και λίστα, γιορτή ξε-γιορτή αλλά η λίστα λίστα, γιατί πάνω απ’ όλα είμαι οργανωμένη. Διαβάστε λοιπόν ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ στη Γιορτή της Μητέρας και χαμογελάστε μ’ αυτή την εξομολόγηση ψυχής, γιατί πόσο να αντέξω να τα σκέφτομαι όλα μόνη μου; Ε; Μωρέ, εγώ θα τα μοιραστώ μαζί σας και ο Θεός μαζί μας! Μαζί μας! (Λέω να πάρω τα βουνά με τη γλάστρα και τα γλυκά στο χέρι, αλλά μετά ποιος θα μαζέψει τα… αμάζευτα; Φαντάζεσαι να αφήσω την τελευταία μου πνοή πάνω από την εορτάζουσα σιδερώστρα;)

1. ΔΕ ΘΑ ΣΙΔΕΡΩΣΩ

«Κι είχε ένα σίδερο μ’ ατμό και λίγο ιδρώτα στον λαιμό, Κυριακή απόγευμα στην άκρη της κουζίνας». Μην ακούσω «γυναίκα, δεν έχω σιδερωμένο πουκάμισο για αύριο». Αδιαφορώ, γιορτάζω και το διασκεδάζω, θα διαβάσω τα Απομεινάρια μιας μέρας που είναι πάντα επίκαιρο και τόσο χαρούμενο βιβλίο, θα φάω μια μεγάλη σοκολατίνα και θα χορέψω τον χορό της βροχής πάνω από τη σιδερώστρα που είναι φίλη μου και τόσα έχουμε περάσει παρέα!

2. ΔΕ ΘΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΩ

«Τι να μαγειρέψω σήμερα για να σας ευχαριστήσω;»
«Δεν ξέρω».
«Φτιάξε κάτι νόστιμο».
«Μη μας ζαλίζεις. Κάνε ό,τι θέλεις».

Ε λοιπόν, ΔΕ θέλω τίποτα και δε θα φτιάξω τίποτα. Θα παραγγείλω σουβλάκια απ’ έξω γιατί και οι σουβλατζήδες κλέφτες θα γίνουν; Κι αυτοί μανούλες που γιορτάζουν έχουν και πρέπει να τους στηρίξουμε αυτή τη μέρα, με κάθε δυνατό τρόπο!

3. ΔΕ ΘΑ ΒΑΛΩ/ΒΓΑΛΩ ΤΑ ΠΙΑΤΑ ΣΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ

Αυτό το θρίλερ! Βάλε τα πιάτα, τα πιρούνια, τα μαχαίρια, τα ποτήρια, όλα στη σειρά, όλα τακτοποιημένα στο πλυντήριο γιατί ναι, και στη Γιορτή της Μητέρας θα πρέπει αυτοί να φάνε, έστω ένα βραδινό, κι εγώ να πλύνω. Και μετά πάλι σαν ρομπότ, βγάλε τα πιάτα, τα ποτήρια, τα μαχαιροπίρουνα από μέσα. ΟΧΙ, δε θα το κάνω. Θα πάω βόλτα με την κολλητή μου και θα φάω κι άλλη σοκολατίνα, γιορτάζω και ΔΕ μετράω θερμίδες, και μετά θα πάω σινεμά, να δω μια κουλτουριάρικη γαλλική ταινία, γιατί αν ξαναδώ Μπομπ Σφουγγαράκη, θα τα τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα και θα ησυχάσω μια και καλή και για πάντα!

4. ΔΕ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Γιατί πρέπει ΚΑΘΕ μέρα να διαβάζω ΕΓΩ τα παιδιά για το σχολείο; Γιατί η Γη είναι στρογγυλή και όχι τετράγωνη, πουά με ολίγον τρίγωνο κιτρινάκι; Θα ξυπνήσω μια μέρα και θα κυνηγάω τους καθηγητές στο πανεπιστήμιο να βοηθήσουν τα παιδιά μου να περάσουν τα μαθήματα και θα θυμάμαι τι ωραία που περνάγαμε τότε στη Γιορτή της Μητέρας που, στο κάτω κάτω, τι να πρωτοπρολάβουν να κάνουν κι αυτά τα παιδιά χωρίς τη μάνα τους από δίπλα;!

5. ΔΕ ΘΑ ΜΑΖΕΨΩ ΤΟΝ ΧΑΜΟ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Βλέπω στις ταινίες –μάστιγα ο κινηματογράφος!– υπέροχα, πανέμορφα, χαμογελαστά παιδιά να συμμαζεύουν το δωμάτιό τους όταν γιορτάζει η μανούλα τους. Πιο ιδανικά, δε, δεν κάνουν ποτέ χαμό στο δωμάτιό τους. Και αναρωτιέμαι: Τι λάθος έχω κάνει εγώ και γιατί ποτέ δεν παίζω στη σωστή υπερπαραγωγή; ΟΧΙ. Σήμερα θα τα αφήσω όλα στην τύχη τους. Θα πάρω τον σκύλο και θα πάμε μια βόλτα με τα πόδια μέχρι τα…Τρίκαλα, έτσι, για να τους λείψουμε και λίγο, βρε αδελφέ!

Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια… Δε φταίω εγώ που μουρμουρίζω, έτσι με σχεδίασαν!

Γιορτή της Μητέρας με λουλούδια και γλυκά και εντάξει, μπορεί να γκρινιάζουμε εδώ μεταξύ μας, γιατί αν δεν τα πούμε και μεταξύ μας πώς θα βγει η μέρα, αλλά εκεί έξω, κάτω από τον λαμπρό ήλιο και μέσα στην αγκαλιά των παιδιών μας, η αλήθεια είναι πως τα ξεχνάμε όλα! Ναι, μωρέ! Με ένα τους χάδι και ένα χαμόγελο, με ένα γλυκόλογο, η ζωή μας αποκτά αληθινή αξία και νόημα. Κι αν αναφωνούμε με καημό «Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!», το μόνο που θέλουμε πραγματικά είναι να δώσουμε και να πάρουμε αγάπη. Αγάπη και τρυφερότητα. Γι’ αυτό να μας αγαπάτε και να μας χαίρεστε.

Χρόνια μας πολλά! Μάνα είναι μόνο μία και ο μπακλαβάς γωνία, έναν μπακλαβά τον έτρωγα τώρα, έτσι για να το ξαναγιορτάσω και να γλυκαθώ!

Χρόνια μας πολλά, μαμάδεεεςςς!

Λίγα λόγια για το βιβλίο 

Πρέπει οπωσδήποτε να γίνεις μάνα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από τη μητρότητα, σου λένε οι άλλες μάνες προτού μπεις στο κλαμπ, και σε κάνουν να αναρωτιέσαι: «Εγώ πότε θα γίνω μάνα; Πότε επιτέλους θα αποκτήσω μωρό;»

Καλά, δεν ξέρεις τι χάνεις, συνεχίζουν με χαμόγελο. Η εγκυμοσύνη είναι υπέροχη εμπειρία, η γέννα παιχνιδάκι και το μωρό σου θα είναι άγγελος. Θα έχεις και τον άντρα σου να σε βοηθάει στα δύσκολα! Κι όσο για τη δουλειά σου; Μην ανησυχείς, βρε κουτό. Όλα συνδυάζονται αν το θέλεις!

Μια συνωμοσία ροζ πανευτυχίας που ξεσκεπάζεται όταν, δυστυχώς, είναι πια πολύ αργά. Όταν έχεις αποκτήσει μια τεράστια κοιλιά σαν φάλαινα, όταν γεννάς, αν και θα προτιμούσες να πατήσεις σε αναμμένα κάρβουνα, και όταν το μωρό ουρλιάζει ρυθμικά, σε κοιτάζει με αγωνία και εσύ αδυνατείς να καταλάβεις τι θέλει από σένα! Κι όλα αυτά την ώρα που η στρίγκλα διευθύντριά σου απαιτεί τα πάντα, ενώ ο στοργικός πατέρας σφυρίζει αδιάφορα!

Ένα διαχρονικό βιβλίο, που καταρρίπτει τον μύθο της ιδανικής μητέρας, της υπέροχης συζύγου και της τέλειας εργαζόμενης. Οι «αληθινές» γυναίκες έχουν μαύρους κύκλους στα μάτια, δε χωράνε μετά τη γέννα στο καλό τους τζιν και τα νεύρα τους είναι μονίμως χάλια, γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει… τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!


The Author

Κατερίνα Μανανεδάκη

H ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ είναι δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο Mega Channel, στο Star Channel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Έχει γράψει δεκατέσσερα βιβλία που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις, ετοιμάζονται να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχουν μεταφραστεί στο εξωτερικό και όλα τους είναι μπεστ σέλερ.

Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού, και η μαμά στα κάγκελα! Θα με ρωτήσεις: «Είναι άσχημα τα κάγκελα;» «Καθόλου», θα σου απαντήσω, «γιατί αν σου πετύχει το κάγκελο, μπορεί να φορεθεί και στο δεξί σαν κόσμημα!» Πάντως, αυτή την εποχή ΔΕΝ υπάρχει γυναίκα-μάνα που να ΜΗΝ είναι στα κάγκελα.

Κάτι η κρίση η οικονομική, κάτι η κρίση η ψυχολογική, κάτι η κρίση «Με πιάνει κρίση γενικώς», δεν έχεις αντοχές, βρε αδερφέ. Γιατί, πόσα να αντέξεις κι εσύ; Πόσα; Να αντέξεις τους φόρους, να αντέξεις του λογαριασμούς, να αντέξεις το ότι, μπαίνεις στο μετρό, και ο μόνος που σου χαμογελάει είναι ένας κύριος από απέναντι που έχει πάθει εγκεφαλικό και απλώς έχει στραβώσει το στόμα του;

Αχχχ… Να τα παλεύεις όλα, και να έχουν τον απάλευτο, και να έχεις και το βλαστάρι. Τι θυσίες κάνεις μέχρι να πάρει το Νομπέλ και να σε ευχαριστήσει ώστε να αποθεωθείς επιτέλους ως μάνα, που σου κάνει τα νεύρα κορδέλες, σου τα πλέκει με το τσιγκελάκι και σε αποτελειώνει με το πιο αθώο ύφος του κόσμου.

Έλα να πούμε τον πόνο μας αντάμα, να βρούμε παρηγοριά. Ο λευκός μαμαδομανδύας που δένει πίσω με ωραιότατο φιόγκο θα φορεθεί πολύ και φέτος!

7 (τουλάχιστον) πράγματα που κάνει ένα παιδί και σε αποτελειώνουν!

1. ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ

ti-travame-ki-emeis-oi-manes (9)

Όλα μπορώ να τα αντέξω (λέμε τώρα), αλλά την γκρίνια δεν την αντέχω.

«Γιατίιιιι;» «Το θέλωωωωω!» «Σε πέντε λεπτάαααα!» «Σε λίγοοοοο!» «Η μαμά του Παναγιώτη είναι πιο καλήηηηη!» «Η μαμά της Λυδίας είναι πιο καλήηηηη!» «Άσε μεεεεε!» Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια, να το σκάσεις, να πας να κρυφτείς σ’ ένα περίπτερο και να τις φας όλες τις σοκολάτες, να μην αφήσεις σοκοφρέτα ούτε για δείγμα. Αυτή η καλή κυρία που τη βγάζουν με τον γερανό, εκατό κιλά και βάλε, είναι φίλη σας; Όχι άλλη γκρίνια! Στα γόνατα πέφτω και παρακαλάω, αλλά αν μπορούσε κανείς να ακούσει την παράκλησή μου, θα είχα άλλη τύχη…

2. ΔΕΝ ΤΡΩΕΙ Ή ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

ti-travame-ki-emeis-oi-manes (15)

«Φάε». «Δεν τρώω!» «Μην τρως, έχεις φάει τα πάντα». «Κάνεις κακό στην υγεία σου, είσαι πολύ αδύνατο». «Κάνεις κακό στην υγεία σου, έχεις παχύνει πολύ». Φέρε το γιαούρτι με το μέλι και την μπάρα δημητριακών, φέρε και τη Merenda πάνω στο ψωμί με βούτυρο. Διατροφή σωστή και υπομονή. Εμάς, κυρία μου, η μάνα μου μας έκανε ένα φαΐ. «Αυτό έχει, κι αν το θες». Και τώρα: «Έλα, Αντώνη μου… Αν το φας/δεν το φας, θα σε πάω εγώ στο λούνα παρκ, να σε κουνάω ένα μισάωρο χωρίς σταματημό, κι ας μ’ έχει πεθάνει η μέση μου από το πρωί!» Άτιμη παλιοκοινωνία…

3. ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

ti-travame-ki-emeis-oi-manes (8)

Θέλει να δει τον Μπομπ Σφουγγαράκι, την Πέπα, το The Voice, τις ειδήσεις, την ελληνική ταινία, το ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών στη Ζιμπάμπουε, θέλει να δει τα πάντα προκειμένου να ΜΗΝ κοιμηθεί. Πόσα νανουρίσματα μπορείς να τραγουδήσεις όταν είναι μωρό; «Τρέχωωωωω και οδηγώωωωω στην Αττική Οδό…» Να μπω στο αμάξι και να φύγω μακριά, να μείνω ξάγρυπνη για πάντα, εγώ και ο κόμης Δράκουλας. «Κοιμήσου, αγάπη μου… Έχω να πάω και στη δουλειά αύριο, που θα με διώξουν στο τέλος. Και, άτιμη κρίση, θα ξενυχτάω στα φανάρια να πουλάω ηρεμιστικά!»

4. ΠΕΤΑΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΤΟΥ

ti-travame-ki-emeis-oi-manes (16)

Αμαξάκια, κουκλίτσες, πατίνια, μπάλες, ένα σπίτι μέσα στα παιχνίδια, όλο τα μαζεύει κι όλο τον αμάζευτο έχουν. Και ακόμα, μαρκαδόροι, μπίλιες, επιτραπέζια. Αν είχα ένα ευρώ για κάθε πεντάευρο χαμένο από τη Monopoly, θα είχα γίνει εκατομμυριούχος. Αλλά πού θα πάει… Δε θα μεγαλώσει, δε θα κάνει δικό του σπίτι, δε θα κάνει δικά του παιδιά; Έλα, όμως, που εγώ ΔΕ θα ζω να τα δω. Θα τα έχω τινάξει πριν την ώρα μου, θα έχω πετάξει μακριά, σ’ άλλη γη, σ’ άλλα μέρη, που κανέναν δεν ξέρουμε και κανείς δε μας ξέρει!

5. ΔΕ ΔΙΑΒΑΖΕΙ

Cute schoolboy keeping open book on head in classroom

Αχχχ… Το δικό μου το παιδί και να ΜΗ διαβάζει; Που εγώ διάβαζα δέκα εξωσχολικά βιβλία την εβδομάδα; Και ήμουν άριστη μαθήτρια και απουσιολόγος και σημαιοφόρος και όλα τα εις -ορος. Και τώρα, με τον ορό στο χέρι, να τρέχω δεξιά και αριστερά στο σπίτι και να ουρλιάζω: «Αν δε διαβάσεις, θα πεθάνωωωωω! Πώς θα γίνεις χρήσιμος στην κοινωνίααααα;» Και να σκέφτομαι, στο πίσω μέρος του μυαλού μου, πως αν διαβάσει πολύ και διαπρέψει, θα φύγει στο εξωτερικό, άτιμη κρίση, και θα αφήσει μόνη τη μανούλα. Θα πεθάνω όπως και να το δεις το θέμα, αλλά διάβασε την, έστω και μία φορά, τη ρημάδα την ιστορία!

6. ΣΥΝΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ

Little girl and father are enjoying reading book together

Που ΕΓΩ τα κάνω όλα, και ύστερα αυτοί γίνονται παρεάκι και με ειρωνεύονται! ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ. Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, κι αν τους ξανακάνω εγώ γλυκό κορμό, που τρελαίνονται να τον τρώνε, να μου τρυπήσεις τη μύτη. Αρκετά μέχρι εδώ, φτάνει!

7. ΔΕ ΣΕ ΑΦΗΝΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΤΟ ΦΙΛΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙΣ

ti-travame-ki-emeis-oi-manes (7)

Αχχχ… Να τα έχεις κάνει όλα γι’ αυτό, να έχεις κάνει τα πάντα. Να έχεις αφήσει στην άκρη το όνειρό σου να γίνεις αστροναύτης σ’ ένα ασημί γυαλιστερό διαστημόπλοιο ώστε να εξερευνήσεις το σύμπαν, κι αυτό να σου λέει: «ΜΕΓΑΛΩΣΑ, ΔΕ ΘΕΛΩ ΑΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!» Αχχχ… Τι παιχνίδια μού παίζει η ζωή!

Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!

Έλα, πες μου κι εσύ τα δικά σου, δε σε ακούει κανένας! Τι σε «φρικάρει» περισσότερο από αυτά που κάνει το βλαστάρι σου; Για πες…

Πρέπει οπωσδήποτε να γίνεις μάνα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από τη μητρότητα, σου λένε οι άλλες μάνες προτού μπεις στο κλαμπ, και σε κάνουν να αναρωτιέσαι: «Εγώ πότε θα γίνω μάνα; Πότε επιτέλους θα αποκτήσω μωρό;»

Καλά, δεν ξέρεις τι χάνεις, συνεχίζουν με χαμόγελο. Η εγκυμοσύνη είναι υπέροχη εμπειρία, η γέννα παιχνιδάκι και το μωρό σου θα είναι άγγελος. Θα έχεις και τον άντρα σου να σε βοηθάει στα δύσκολα! Κι όσο για τη δουλειά σου; Μην ανησυχείς, βρε κουτό. Όλα συνδυάζονται αν το θέλεις!

Μια συνωμοσία ροζ πανευτυχίας που ξεσκεπάζεται όταν, δυστυχώς, είναι πια πολύ αργά. Όταν έχεις αποκτήσει μια τεράστια κοιλιά σαν φάλαινα, όταν γεννάς, αν και θα προτιμούσες να πατήσεις σε αναμμένα κάρβουνα, και όταν το μωρό ουρλιάζει ρυθμικά, σε κοιτάζει με αγωνία και εσύ αδυνατείς να καταλάβεις τι θέλει από σένα! Κι όλα αυτά την ώρα που η στρίγκλα διευθύντριά σου απαιτεί τα πάντα, ενώ ο στοργικός πατέρας σφυρίζει αδιάφορα!

Ένα διαχρονικό βιβλίο, που καταρρίπτει τον μύθο της ιδανικής μητέρας, της υπέροχης συζύγου και της τέλειας εργαζόμενης. Οι «αληθινές» γυναίκες έχουν μαύρους κύκλους στα μάτια, δε χωράνε μετά τη γέννα στο καλό τους τζιν και τα νεύρα τους είναι μονίμως χάλια, γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει… τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!

Επανέκδοση του βιβλίου «Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες» (Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2005)


The Author

Κατερίνα Μανανεδάκη

H ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ είναι δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο Mega Channel, στο Star Channel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Έχει γράψει δεκατέσσερα βιβλία που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις, ετοιμάζονται να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχουν μεταφραστεί στο εξωτερικό και όλα τους είναι μπεστ σέλερ.

Δώσε μου εμένα Blog και πάρε μου την ψυχή!

Γυναίκες ενωμένες, για να βοηθάμε η μια την άλλη και να χαμογελάμε όλες μαζί.

Συντονιστείτε, γιατί θα τα λέμε και από δω, η παρέα πρέπει να μεγαλώσει, καθώς οι περιπέτειες δεν τελειώνουν ΠΟΤΕ, και το άγχος σου πρέπει να το μοιράζεσαι για να μικραίνει.

Να με, λοιπόν, εδώ στις εκδόσεις Ψυχογιός!

Α, ωραία είναι στην εξοχή, να τα λέμε κι αυτά. Έχω πολλές φίλες χρόνια τώρα εδώ και είπαμε τελικά να συνεργαστούμε, για να κάνουμε αυτά που έχουμε στο μυαλό μας πραγματικότητα.

Η Πόπη Γαλάτουλα είπε «Τώρα», η Αγγέλα Σωτηρίου είπε «Εδώ και τώρα», και η Κλειώ Ζαχαριάδη είπε «Θα γίνουν όλα αυτά και ακόμα περισσότερα»! Δεν έχω λόγια, σας λέω, μόνο έργα! Και δώστου το ένα μέιλ να έρχεται και το άλλο μέιλ να φεύγει, εγώ να ράβω, εκείνες να κόβουν, εκείνες να κόβουν, εγώ να ράβω, καθώς είναι απίστευτα καλές στη δουλειά τους, φίλες μου, και πραγματικά με έχουν εντυπωσιάσει (που δεν εντυπωσιάζομαι και εύκολα!).

«Κατερίνα, να ξέρεις πως εδώ δεν υπάρχουν εμπόδια. Κι αν υπάρξουν, είμαστε εμείς εδώ για να τα ξεπεράσουμε όλα!» Αυτό μου είπε ο κύριος Θάνος Ψυχογιός με πλατύ χαμόγελο καθώς σφίξαμε τα χέρια, κι εγώ, καταλαβαίνετε, ως αθλήτρια στα νιάτα μου, είδα ελεύθερο στίβο και άρχισα να τρέχω!

Έχουμε εκπλήξεις, που λέτε, για σας. Άλλο, όμως, να σας τις λέω κι άλλο να τις βλέπετε μία μία να κάνουν την εμφάνισή τους. Βιβλία καινούργια, βιβλία που αγαπήσατε, ιστορίες σπαρταριστές, δε θα αφήσουμε την κρίση να χαλάσει τις ωραίες μας στιγμές. Εσείς κι εγώ πάντα σ’ επαφή, που λέει και το σλόγκαν μας. Ξεκινάμε με το Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες! ‒ ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη καμίας μαμάς και κανενός μπαμπά! Γιατί θέλει εκπαίδευση, αγαπημένη μου, ο σύζυγος. Θέλει να του αφήσεις το μωρό στο μπάνιο, να τον αφήσεις να πάθει εφτά εγκεφαλικά πάνω από την μπανιερίτσα, έτσι, για να μάθει πόσα καραβάκια χωράνε στο Αιγαίο και να «ψηθεί» σωστά!

Το αγαπώ αυτό το βιβλίο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για μένα. Το έγραψα όταν έφερα στον κόσμο τον πρώτο μου γιο και διαπίστωσα με τρόμο πως όσα μου έλεγαν όταν μου περιέγραφαν τη μητρότητα ήταν… ΟΛΑ ΨΕΜΑΤΑ! Συνωμοσίες ροζ ή, καλύτερα, γαλάζιες μιας ανύπαρκτης και, το χειρότερο, τάχα πανεύκολης «πανευτυχίας». «Έλα, βρε Κατερίνα… Όλα είναι υπέροχα στον κόσμο της μαμάς. Και εύκολα! Ούτε που θα καταλάβεις πώς θα ξεπεταχτεί το παιδί».

ΤΡΕΛΑΑΑΑΑ! Τρέλα και πολλή κορδέλα. Στην πραγματικότητα; Κούραση, ξενύχτια, αγωνίες, τύψεις ότι τα κάνεις όλα λάθος, φόβοι, και ταυτόχρονα, με έναν μαγικό τρόπο, όλα να φαίνονται εύκολα και ασήμαντα όταν το παιδί σου, που, δόξα τω Θεώ, έχει μεγαλώσει λίγο, σε κοιτάζει στα μάτια και σου λέει: «Μαμά θ’ αγαπώ».

ΚΙ ΕΓΩ Θ’ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΘΑ Θ’ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!

Νιώθω τυχερή. Πολύ τυχερή. Που τα βιβλία μου έχουν βρει τη θέση τους στη βιβλιοθήκη σας, αλλά κυρίως στην καρδιά σας! Που μου λέτε γελώντας πως είναι σαν να έχω βάλει κάμερες στο σπίτι σας και να σας περιγράφω τη δική σας καθημερινότητα. Η αλήθεια είναι πως ΕΣΕΙΣ κι εγώ είμαστε οι πρωταγωνίστριες των ιστοριών μου, εσείς κι εγώ μια μεγάλη δυναμική παρέα που λέμε τα πάντα μεταξύ μας. Εσείς κι εγώ, για να μου δίνετε και να σας δίνω κουράγιο. Να μου λέτε τι περνάτε, τις δικές σας εμπειρίες, κι εγώ να τις κάνω λέξεις και εικόνες και ιστορίες και βιβλία. ΔΕΝ είμαι ποτέ μόνη, γι’ αυτό συνεχίζω με χαμόγελο και ελπίδα!

Το Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες! σύντομα θα «ζωντανέψει» και στη θεατρική σκηνή. Στο θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ, η μοναδική Βάσια Παναγοπούλου κάνει φοβερή δουλειά, την ώρα που ο ταλαντούχος Δημήτρης Αποστόλου γράφει και αποδίδει το βιβλίο σε λόγο θεατρικό με άπειρα αστεία. Ετοιμαστείτε για πολύ γέλιο, γίνεται εξαιρετική δουλειά. Σας θέλω όλες πρώτη σειρά! Με το ωραίο φουστάνι και με καλό παπούτσι. Να δούμε την ιστορία της ζωής μας να ενσαρκώνεται στο πρόσωπο γνωστών και αγαπημένων ηθοποιών που θα λένε τις ατάκες μας!

Η ζωή είναι ωραία όταν τη μοιράζεσαι με ανθρώπους που αγαπάς και κάνεις πράγματα που αγαπάς.

Σας ευχαριστώ όλους εσάς στο… Ψυχογέικο για τη θερμή υποδοχή και τη μεγάλη αγκαλιά. Ευχαριστώ όλες τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες για την αποδοχή και τη στήριξη. Είμαι ξανά στην εκκίνηση, ένας νέος αγώνας αρχίζει. Μου αρέσουν οι αγώνες και οι προκλήσεις και είμαι εδώ πανέτοιμη να σημειώσω καινούργια ρεκόρ!

Με χαμόγελο και αισιοδοξία, όπως πάντα.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Πρέπει οπωσδήποτε να γίνεις μάνα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από τη μητρότητα, σου λένε οι άλλες μάνες προτού μπεις στο κλαμπ, και σε κάνουν να αναρωτιέσαι: «Εγώ πότε θα γίνω μάνα; Πότε επιτέλους θα αποκτήσω μωρό;»

Καλά, δεν ξέρεις τι χάνεις, συνεχίζουν με χαμόγελο. Η εγκυμοσύνη είναι υπέροχη εμπειρία, η γέννα παιχνιδάκι και το μωρό σου θα είναι άγγελος. Θα έχεις και τον άντρα σου να σε βοηθάει στα δύσκολα! Κι όσο για τη δουλειά σου; Μην ανησυχείς, βρε κουτό. Όλα συνδυάζονται αν το θέλεις!

Μια συνωμοσία ροζ πανευτυχίας που ξεσκεπάζεται όταν, δυστυχώς, είναι πια πολύ αργά. Όταν έχεις αποκτήσει μια τεράστια κοιλιά σαν φάλαινα, όταν γεννάς, αν και θα προτιμούσες να πατήσεις σε αναμμένα κάρβουνα, και όταν το μωρό ουρλιάζει ρυθμικά, σε κοιτάζει με αγωνία και εσύ αδυνατείς να καταλάβεις τι θέλει από σένα! Κι όλα αυτά την ώρα που η στρίγκλα διευθύντριά σου απαιτεί τα πάντα, ενώ ο στοργικός πατέρας σφυρίζει αδιάφορα!

Ένα διαχρονικό βιβλίο, που καταρρίπτει τον μύθο της ιδανικής μητέρας, της υπέροχης συζύγου και της τέλειας εργαζόμενης. Οι «αληθινές» γυναίκες έχουν μαύρους κύκλους στα μάτια, δε χωράνε μετά τη γέννα στο καλό τους τζιν και τα νεύρα τους είναι μονίμως χάλια, γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει… τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!

Επανέκδοση του βιβλίου «Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες» (Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2005)


The Author

Κατερίνα Μανανεδάκη

H ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΝΑΝΕΔΑΚΗ είναι δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο Mega Channel, στο Star Channel και στον περιοδικό Τύπο, σε εκδόσεις υψηλής αναγνωσιμότητας και κυκλοφορίας. Έχει γράψει δεκατέσσερα βιβλία που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις, ετοιμάζονται να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, έχουν μεταφραστεί στο εξωτερικό και όλα τους είναι μπεστ σέλερ.