Αργυρώ Μαργαρίτη: Γράμμα στης Κορόνας τον Υιό

Share Button

Η συγγραφέας Αργυρώ Μαργαρίτη γράφει ένα χιουμοριστικό γράμμα, με παραλήπτη τον κορονοϊό, γιατί ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες δε θέλουμε να ξεχνάμε να χαμογελάμε!

Υψηλότατε,

Πολύ θα το χαρώ να κάνετε μια περαντζάδα από το σπίτι μας (οδό, αριθμό και Τ.Κ. θα σας τα επισυνάψω). Σας έχω κάτι γραίες, να γλείφετε τα δάχτυλά σας. Όπως σας αρέσουν! Η μία (το πεθερικόν) έχει γεννηθεί κατά τον Τρωικόν Πόλεμον, η δε άλλη (η μήτηρ μου) τότε που χτίζανε τις πυραμίδες. Επίσης έχουν αμφότερες μεγάλη προίκα για την περίπτωση, ήτοι διαβήτη, ζάχαρο, πίεση και όλα τα παραϊατρικά καλά, μόνο που δε λένε να πάνε καμιά εκδρομή σε τόπο χλοερό, να γλιτώσω η δόλια, ένεκα που μου έχουν κατσικωθεί αγρίως.

Θα πάρω τα πράματα από την αρχή, Μεγαλειότατε, μπας και καταλάβετε τον πόνο μου.

Εγώ, που λέτε, είμαι η Ρουλίτσα, ετών 35, λέω πως είμαι 26 και δείχνω για 42. Προ ετών εγνώρισα τον Μπάμπη. Δε θα του έδινα σημασία, αλλά έχω μια φιλενάδα, τη Δόμνα, ευτραφή και φαρδυκάπουλη, η οποία μου έκραξε αυθωρεί και παραχρήμα: «Όρμα, μαρή, και γρήγορα». Ο Μπάμπης δεν είχε καμία σχέση με τον άνδρα των ονείρων μου, ένεκα που εγώ ήθελα έναν ψηλό με τετράγωνους ώμους, θεληματικό πιγούνι, ατσάλινη λάμψη στα μάτια και έναν πύργο στην Ισπανία, και επίσης να έρθει πάνω σε άσπρο άλογο. Ο Μπάμπης, σε σχέση με τα προαναφερθέντα… άκυρον. «Έχει άσπρη βέσπα», μου έκλεισε το μάτι η Δόμνα και «όρμα τώρα γιατί μετά θα θέλεις κομπρεσέρ».

Ο Μπάμπης μάς επισκέφθη μετά της μητρός του, και τότε συνέβη το ακαταλογίστως παράλογο. Μόλις η μάνα μου βλέπει τον Μπάμπη, ενθουσιάζεται κατακορύφως, με τη συμπεθέρα γίνονται οι καλύτερες φιλενάδες, και έκτοτε λατρεύουν και οι δυο τον γαμπρογιό κι εμένα με έχουν, κατά το κοινώς λεγόμενο, αφοδευμένη. Τον ταΐζουν στο στόμα, «πασά μου» η μία, «τζιέρι μου» η άλλη, αυτός τις λατρεύει, τη μία τη φωνάζει «μωρό μου», την άλλη «κούκλα μου», και τις δυο μαζί «κοριτσάρες». Εμένα μου λέει «έι…ψιτ, εσύ».

Οι δυο συμπεθέρες αλληλολατρεύονται και οι κοινωνιολόγοι ετοιμάζονται να συγγράψουν νέα συγγράμματα για τις σχέσεις πεθεράς-συμπεθέρας και πεθεράς-γαμπρού.

Εγώ δε, στο σπίτι μου, επισκέπτρια και δουλάρα δύο σε ένα. Αυτές μετακόμισαν στην πολυκατοικία μας, η μία πάνω, η άλλη κάτω, και έχουν κλειδιά της οικίας μου όπου κάνουν κατάληψη. Μαγειρεύουν (για τον Μπάμπη) και μου κάνουν μια κουζίνα χάλια, του πλέκουν τερλίκια, πουλόβερ, κι εγώ, επιστρέφοντας από τη δουλειά, πρέπει, εκτός από την οικία μου, να νοικοκυρέψω και τις δικές τους, γιατί αυτές δεν προλαβαίνουν, έχουν να φροντίσουν τον Μπάμπη. Μέχρι και στα προσωπικά μας ανακατεύονται.

Για να καταλάβετε, Γιορχάινες, εχθές το βράδυ, ας πούμε, τον τάιζαν όστρακα, μετά μέλι με καρύδια και άλλα «αρσιπεώδη», προκειμένου να επιτελέσει επιμελώς τα συζυγικά του καθήκοντα, μπας και τους κάνω κανένα εγγόνι. Αφού ο σύζυξ έφαγε του σκασμού, μας σπρώξανε στην κρεβατοκάμαρη και στηθήκανε απ’ έξω στήνοντας αυτί, ενώ εγώ σκεφτόμουν να κόψω εισιτήρια. Ο Μπάμπης, ένεκα που είχε φάει του σκασμού, το έριξε στο ροχαλητό, και οι γραίες με κατηγορούσαν πως δεν είμαι άξια να κάνω νταχτιρντί.

Αλλά τώρα που για το χατίρι σας, Υψηλότατε, κλειστήκαμε στην οικία μας, τα έχω παίξει κανονικά. Ο Μπάμπης δουλεύει κατ’ οίκον, και τα «κορίτσα» μετακόμισαν στο σαλόνι μου. Με στέλνουνε για ψώνια, γιατί είμαι νέα και δεν κινδυνεύω. Κάθε που επιστρέφω, γδύνομαι στη βεράντα, αυτές με ψεκάζουν με αντισηπτικό, και τώρα που μας τελείωσε, με καταβρέχουν με χλωρίνη. Πλένω, σιδερώνω ολημερίς, αυτές παίζουν μπιρίμπα με τον Μπάμπη και με κοιτάνε με μισό μάτι που δεν είμαι άξια για νταχτιρντί.

Γι’ αυτό σας λέω, Μεγαλειότατε. Μια χαρά «κορίτσα» είναι. Από αυτά που σας αρέσουν. Περάστε να τις πάρετε, πλιζ.

Υποκλίνομαι στην Υψηλότητά σας,
Η γριόπληκτος Ρουλίτσα

ΥΓ. Πάντως, Γιορχάινες, επειδή σας έπεσε δουλειά και προβλέπω να με γράφετε στον πάτο της κορόνας σας, εφαρμόζω ήδη ένα κόλπο. Βαριανασαίνω, κάνω πως κουράζομαι, βήχω και τρίβω το θερμόμετρο για να φτάσει στο 37. Γραίες και Μπάμπης μετακόμισαν στο εξοχικό. Κι εγώ με τη Δόμνα την περνάμε ζάχαρη!

Δες επίσης το ιστορικό μυθιστόρημα της Αργυρώς Μαργαρίτη «Γέρση. Είσαι το κόκκινο στο αίμα μου»!

Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα για τις ημέρες αίγλης και δόξας της Σμύρνης πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή!

Share Button

The Author

Αργυρώ Μαργαρίτη

Η ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία. Μεγάλωσε σε μια προσφυγική γειτονιά, τότε που το παιχνίδι στους δρόμους ήταν τρόπος ζωής. Σπούδασε γαλλική και ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έκανε μεταπτυχιακό στη Σορβόννη, παρακολούθησε μαθήματα γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μπεσανσόν, ιστορία της τέχνης στο Γαλλικό Ινστιτούτο και συμμετείχε για δύο χρόνια στα διεθνή προγράμματα Lingua. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στο Πειραματικό Λύκειο Αναβρύτων και τα τρία τελευταία χρόνια στο Ελληνικό Σχολείο των Βρυξελλών. Έχει εκδώσει πέντε βιβλία, έχει επιμεληθεί δύο ντοκιμαντέρ και έχει γράψει τηλεοπτικά σενάρια. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά της VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ.