Όταν η λογοτεχνία συναντά την παράδοση

12036771_1714062762164513_726848610002536405_n
Share Button

Το καλοκαίρι του 2010 είχα την τύχη να εξερευνήσω κάποια από τα χωριά της ευρύτερης περιοχής της Πρέβεζας. Μέρη πιο απομονωμένα, που φάνταζαν ανέγγιχτα σχεδόν από το παραβατικό χέρι της σαρωτικής προόδου. Εκεί ο αέρας και χρόνος είχαν διαφορετική γεύση, και η καρδιά ησύχαζε τους χτύπους της.

Περπατώντας, αντάμωσα κάποιους γεροντότερους κατοίκους. Μου άνοιξαν την καρδιά τους και αυθόρμητα με καλοδέχτηκαν στα σπίτια τους. Είδα τον τρόπο ζωής τους και γοητεύτηκα από την ομιλία τους. Τόσες εκφράσεις και τόσες όμορφες ξεχασμένες λέξεις που ίσως δεν είχαν φτάσει καν στα αυτιά των περισσοτέρων από εμάς!

Πέρασα ώρες μαζί τους, θυμάμαι. Μπήκα στα νοικοκυριά τους, γεύτηκα τις πίτες τους και τα περίφημα γλυκά του κουταλιού και άκουσα πρόθυμα για τα ήθη, τα έθιμα και τις συνήθειες που μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά. Μετά τους αποχαιρέτησα με την καρδιά γεμάτη.

Στον δρόμο του γυρισμού, στο μυαλό μου στριφογύριζαν εικόνες από σπίτια, καλντερίμια και καλοκάγαθα χαμόγελα, ενώ στα αυτιά μου ηχούσαν οι διηγήσεις τους και μία μία εκείνες οι σπάνιες λέξεις που δεν ήθελα να ξεχάσω.

Τότε αποκρυσταλλώθηκε στο μυαλό μου η ιδέα της ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ! Θα έγραφα ένα μυθιστόρημα που θα φωτογράφιζε τη ζωή ενός παλιότερου κόσμου και θα ήταν το δικό μου λιθαράκι στην προσπάθεια να διατηρηθεί αλώβητη η υπέροχη παράδοση αυτού του τόπου. Φυσικά, γνώριζα εκ των προτέρων πως ένα μυθιστόρημα δεν είναι ενδελεχής λαογραφική μελέτη ούτε λεπτομερής επιστημονική καταγραφή. Είναι, όμως, ένας πολύ ευχάριστος τρόπος να περάσει ο δημιουργός κάποιες πολύτιμες γνώσεις σε μεγάλη μερίδα αναγνωστών.

Έτσι, ξεκίνησε μια έντονη δραστηριότητα. Μελέτησα αρχεία, έψαξα βιβλιοθήκες, ήρθα σε επαφή με μελετητές και φιλολόγους, φωτογράφισα μνημεία, διάβασα, ξεχώρισα, κατέγραψα! Ήταν η πρώτη φορά που έγραφα μυθιστόρημα, και η όλη διαδικασία υπήρξε μαγική. Η Κασσάνδρα γεννιόταν, και η γέννησή της με σημάδεψε και εμένα!

Προσπάθησα να κρατήσω ισορροπία, να μην «μπουκώσω» το κείμενο με όλα αυτά τα στοιχεία και κουράσω τον αναγνώστη. Απ’ ό,τι φάνηκε, το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Έλαβα και συνεχίζω να λαμβάνω πληθώρα μηνυμάτων από αναγνώστες, οι οποίοι με ευχαριστούν που τους έδωσα την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία του τόπου. Οι περισσότεροι από αυτούς τους νέους φίλους μου μετά την ανάγνωση της ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ επιδίωξαν να γνωρίσουν καλύτερα την Πρέβεζα ειδικότερα αλλά και την Ήπειρο γενικότερα. Από την άλλη, οι νεότεροι Πρεβεζάνοι δήλωναν εντυπωσιασμένοι, καθώς ούτε και οι ίδιοι είχαν ακούσει ξανά πολλές από τις λέξεις που αναφέρονται στο κείμενο, και μου ανακοίνωναν ότι το βιβλίο τούς έκανε να επιστρέψουν με ανανεωμένη αγάπη στην ιστορία του τόπου τους.

Μίλησα περισσότερο για την ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ, επειδή έτσι ενδυναμώθηκε η αγάπη μου για τη λαογραφία και αποκαλύφθηκε ο έρωτάς μου για τη συγγραφή. Το πάντρεμα των δύο μού έφερε μεγάλη χαρά και ψυχική πληρότητα. Ο συνδυασμός της πραγματικότητας με τη φαντασία και η δημιουργία ενός νέου ονειρικού κόσμου, που, όμως, πατά γερά στα θεμέλια τούτου του πραγματικού, με συνεπήρε και άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου.

Είναι γνωστό ήδη πως η Πρέβεζα είναι ο τόπος καταγωγής μου και έχω ξεχωριστή σύνδεση μαζί της. Εκτός, όμως, από Πρεβεζάνα, είμαι και Ελληνίδα, και μάλιστα πολύ περήφανη για τη χώρα μου. Άνοιξα την αγκαλιά μου για να καλοδεχτώ νέα ερεθίσματα και νέους τόπους και να τους αγαπήσω εξίσου. Σε αυτή την αγκαλιά χωρά ανεξαιρέτως όλη η Ελλάδα, κάθε χωριό, κάθε σπίτι, κάθε θρύλος και ιστορία της.

Επόμενος σταθμός στάθηκε η Ζάκυνθος, και πραγματικά απόλαυσα το ταξίδεμα με την ΑΝΝΕΤΑ. Δεν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος που με έκανε να επιλέξω το συγκεκριμένο νησί. Απλώς θαύμασα την ομορφιά του, αγάπησα την ευγένεια και τη λεπτότητα των ανθρώπων του και γοητεύτηκα από την ξεχωριστή του ιστορία, που είναι σμιλεμένη από τις επιρροές της Ενετοκρατίας.

Διεισδύοντας ολοένα και πιο βαθιά στη μαγεία της παράδοσης, ένιωσα την ανάγκη να έχω συνοδοιπόρους τους φίλους που αγάπησαν την ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ και την ΑΝΝΕΤΑ αλλά και όλους τους βιβλιόφιλους γενικότερα. Για τον λόγο αυτό, πραγματοποίησα τον διαγωνισμό «ΠΑΜΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΑΚΡΗ ΣΕ ΑΚΡΗ» και ζητούσα από τους συμμετέχοντες να παρουσιάσουν ένα μέρος της Ελλάδας που αγαπούν ιδιαίτερα. Με συγκίνησε τόσο η ανταπόκρισή τους, που έκανα όλες τις φωτογραφίες ένα άλμπουμ για να γεμίζουν τα μάτια μας Ελλάδα! Τόση ήταν η ομορφιά που αντίκρισα και τους ευχαριστώ για αυτό.

(Για να δείτε τις φωτογραφίες του διαγωνισμού, πατήστε εδώ!)

Με τη βοήθεια όλων των φίλων που συμμετείχαν, συνειδητοποίησα με περηφάνια και συγκίνηση πως κάθε τόπος και κάθε χωριό της Ελλάδας είναι ένας πολύτιμος σταθμός που αξίζει την ενασχόληση μαζί του και τη διερεύνηση του παρελθόντος του, επειδή το παρελθόν μας είναι αυτό που συνέχει το παρόν μας και βοηθά το μέλλον μας να ανοίξει τα φτερά του.

Η Ελλάδα μας είναι ανεξάντλητη. Προσωπικά, δε θα σταματήσω να την ερευνώ, να την ερωτεύομαι ξανά από την αρχή και να γράφω ασταμάτητα για αυτήν!

Share Button

The Author

Δήμητρα Ιωάννου

Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΙΩΑΝΝΟΥ σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ασχολείται επαγγελματικά με τη Σωματική Ψυχοθεραπεία και τη Βιοανάδραση. Η μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων, συμπεριφορών και διαδράσεων ανέκαθεν τη γοήτευαν, ενώ το γράψιμο είναι το μεγάλο της πάθος. Η αγάπη της για την Ελλάδα είναι ριζωμένη βαθιά, για αυτό και ερευνά επίμονα τη λαογραφία και τα μυστικά κάθε γωνιάς της. Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορεί επίσης το πρώτο της μυθιστόρημα ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ – ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑΣ.