Mάρω Βαμβουνάκη: συνέντευξη στην Τίνα Πανώριου

DSC_0064
Share Button
Αναδημοσίευση από το Diastixo.gr

Η Mάρω Βαμβουνάκη γεννήθηκε στα Χανιά, όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια, πριν μετακομίσουν οικογενειακώς στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά και Ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα. Είναι μια πολυγραφότατη πεζογράφος, η οποία χειρίζεται με μαεστρία τα θέματα της καρδιάς. Το τελευταίο της μυθιστόρημα, Η δικηγόρος, μας έδωσε την αφορμή να συνομιλήσουμε μαζί της.

Γράφετε κάπου: «Ποιος εκ των προτέρων γνωρίζει; Ας είμαστε επιεικείς με τον περασμένο εαυτό μας. Ας είμαστε καλοί με το παρελθόν. Επιείκεια και υπομονή με τα περασμένα…» Μόνο που πρέπει να μεγαλώσουμε πολύ για να αποκτήσουμε αυτή την κατανόηση, δεν συμφωνείτε;

Και βέβαια όλα αυτά τα «σοφά» τα καταλαβαίνουμε –αν τα καταλάβουμε– μεγαλώνοντας. Θέλει χρόνια και αποτυχίες πολλές η γνώση. Βέβαια, ο Όσκαρ Ουάιλντ νομίζω ήταν που έλεγε πως εμπειρία είναι κάτι που, όταν το αποκτήσεις, δεν ξέρεις τι να το κάνεις πια…

Λέτε: «Δεν μιλούσαν οι δυο τους [η νονά με την Κάτια]. Ήταν άλλωστε οι εποχές όπου οι νεότεροι δεν πολυσυζητούσαν με τους μεγάλους τις υποθέσεις τους. Δεν ανοίγονταν με λεπτομέρειες τα αισθήματα…» Και σκέπτομαι: Μήπως και σήμερα, μέσα στην οικογένεια, θίγονται τα μεγάλα, τα σοβαρά ή απλώς αποσιωπούνται;

Είναι τεράστιο πρόβλημα πάντα αυτό, και σήμερα! Και στις οικογένειες, και σε ζευγάρια (κυρίως), και σε φιλίες. Να θέλουμε να επικοινωνούμε ως εικόνα «σωστή», ως βιτρίνα που κολακεύει. Όμως αυτό στην ουσία είναι υποκρισία και ψέμα, παγιδεύει πρώτους εμάς γιατί δεν ζεις με τα μυστικά και τα ψέματα.

«Το δαιμόνιο της νοσταλγίας το ξερίζωσε η Κάτια φεύγοντας από τα Χανιά. Δεν άντεχε τη σταύρωση που ζεις σε μια μικρή πόλη…» Είναι τελικά δύσκολο μια ελεύθερη ψυχή να εγκλωβιστεί σε μια στενή κοινότητα; Η μεγάλη πόλη δίνει άλλον αέρα;

Μια ζωντανή, ελεύθερη ψυχή θέλει τον ζωτικό της χώρο. Φυσικά μπορείς παντού να το κερδίσεις αυτό, όμως σίγουρα είναι πολύ πιο δύσκολο σε κοινότητες μικρές. Εγώ αγαπώ πολύ την Αθήνα, όπου κατέληξα. Λέω και ξαναλέω πως είναι η πόλη της ελευθερίας μου.

Ποτέ βέβαια δεν γνωρίζουμε ολοκληρωτικά τον άλλον, ούτε τον εαυτό μας. Τα κενά τα γεμίζουμε με φαντασίες πόθων ή φόβων και οι σχέσεις μας γεμίζουν παρανοήσεις και παρεξηγήσεις. Τουλάχιστον να γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε.

Ολόκληρη η συνέντευξη στο Diastixo.gr
Share Button

The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!