Ιφιγένεια. Ο κύκλος της σιωπής

TSAKIRH_MARIA_IFIGENEIA
Share Button

Η συγγραφή της Ιφιγένειας δεν ήταν εύκολη υπόθεση για εμένα. Ήταν δύσκολη εξαρχής. Έγινε, όμως, πιο εύκολη χάρη στα τρία κοινά σημεία που βρήκαμε μεταξύ μας. Μας βοήθησαν να ξεπεράσουμε τις δύσκολες στιγμές, που δε σας κρύβω πως ήταν πολλές. Πρώτον, διαπιστώσαμε πως έχουμε «αλλεργία» στους «μικρούς» ανθρώπους. Δεύτερον, αγαπάμε πολύ τα ζώα, αλλά λατρεύουμε τα σκυλιά. Τρίτον, κάναμε μότο μας, χωρίς να ξέρουμε ότι το είπε ο Τζον Λένον, το: «Δε χρειάζεσαι κανέναν να σου πει ποιος είσαι ή τι είσαι. Είσαι αυτό που είσαι». Όταν το μάθαμε, τον αγαπήσαμε ακόμα πιο πολύ.

Την ιστορία της Ιφιγένειας τη γνώριζα πολλά χρόνια. Με την ιδιότητα της δημοσιογράφου, είχα σκεφτεί πολλές φορές να κάνω ρεπορτάζ σε κάποιο από τα μέσα όπου εργάστηκα. Άλλωστε είχα στα χέρια μου μια αληθινή μαρτυρία που «σπάει» κόκκαλα και μια πρωταγωνίστρια που δε μασούσε τα λόγια της. Κατέληξα στο συμπέρασμα πως το συγκλονιστικό αυτό θέμα χρειαζόταν περισσότερο χρόνο και χώρο από τις δυνατότητες που θα μου παρείχε ένα ρεπορτάζ. Δε θα είχε καμία αξία αν δε δινόταν έμφαση στα τραγικά γεγονότα, στα συναισθήματα, στους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών. Αν δεν αντιλαμβανόταν ο αναγνώστης τι προηγείται μιας παιδικής κακοποίησης και τι την ακολουθεί. Αν δεν κατανοούσε πως ο βιαστής δεν είναι μια μαύρη άπιαστη σκιά. Αν δεν πειθόταν πως ο βιαστής μπορεί να έχει τρυπώσει μέσα στο σπίτι του, ακόμα και στο κρεβάτι του.

Το «κλικ» έγινε όταν ωρίμασε η σκέψη για τη συγγραφή του αλλά ωρίμασα κι εγώ γενικότερα. Ήταν αρχές του 2013, μια περίοδος δύσκολη για εμένα, κατά την οποία χρειάστηκε να αναμετρηθώ με τον εαυτό μου και τους ανθρώπους γύρω μου. Εφόσον η απόφαση ήταν οριστική, ξεκίνησα να καταγράφω τη ζωή της κάνοντας αυτό που έμαθα ως δημοσιογράφος. Έρευνα για επαλήθευση, που όσο την προχωρούσα, τόσο ένιωθα να πνίγομαι με τα όσα βίωσε αυτό το παιδί. Και πώς θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα; Πώς θα μπορούσε να μη λυγίσει το μολύβι όταν έγραφα για ένα παιδί που έζησε την πολύχρονη κακοποίηση από τον ίδιο του τον πατέρα; Πώς θα μπορούσα να μην ενώσω τα δάκρυα και τον λυγμό μου με εκείνα της μικρής Ιφιγένειας;

Καθώς προχωρούσα στη συγγραφή κι ερχόμουν κάθε φορά αντιμέτωπη με πολύ σκληρά γεγονότα, γεγονότα που με καθήλωναν, αποφάσισα πως αυτή η ιστορία δεν μπορεί να γραφτεί… απαλά. Συμφωνήσαμε με την Ιφιγένεια πως έπρεπε να αρπάξουμε από τα μαλλιά τις μανάδες που αντιλαμβάνονται ή βλέπουν ή απλώς υποπτεύονται πως κάτι τρέχει στο σπίτι τους και σιωπούν. Αυτός ο κύκλος της σιωπής είναι η αρχή του τέλους για την καταστροφή μιας παιδικής ψυχής. Της ψυχής του παιδιού τους. Χρησιμοποίησα, λοιπόν, σκληρή γλώσσα, καθώς το ίδιο το θέμα ήταν πολύ σκληρό. Σκοπός μας ήταν να χαστουκίσουμε τους αναγνώστες.

Αν σας χαστουκίσαμε, τότε ίσως καταφέραμε κάτι…


Λίγα λόγια για το βιβλίο


«Μα τι τόσο σημαντικό έχει η ζωή σου για να γίνει βιβλίο;» ρώτησα αυθόρμητα την Ιφιγένεια σ’ εκείνη την πρώτη γνωριμία μας, τον χειμώνα του 1997. Όλα όσα μου είπε ήταν ανατριχιαστικά, φρικτά… Όσα άκουσα έκρυβαν τόση ασχήμια, που αναρωτιόμουν αν μπορούσα να τα διαχειριστώ. Κάθε λέξη πιο βαριά από την άλλη. Όλες μαζί ισοπεδωτικές.

Χίλιες και μία ζωές στριμωγμένες σε τέσσερις δεκαετίες, που με έκαναν να καταλάβω πως απέναντί μου έχω έναν άνθρωπο με διαβολεμένη ψυχραιμία και προκλητικό θάρρος∙ συγχρόνως, μια απελπιστικά μελαγχολική και θλιμμένη γυναίκα με παγωμένη ψυχή, που τολμά να σε κοιτάξει κατάματα και να σου μιλήσει για εκείνη τη σχέση ντροπής με τον πατέρα της και για όλα όσα στιγμάτισαν την ύπαρξή της.

Κάπως έτσι ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την έκδοση αυτή. Μόνο που χαθήκαμε με την Ιφιγένεια. Και για περίπου είκοσι χρόνια η ιδέα του βιβλίου έμεινε μια ανικανοποίητη επιθυμία, ώσπου νίκησε η ανάγκη μας να φωνάξουμε δυνατά την αλήθεια και να σώσουμε όσο περισσότερες ζωές μπορούμε. Και την αλήθεια αυτή την κρατάτε στα χέρια σας.

Share Button

The Author

Μαρία Τσακίρη

H ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΚΙΡΗ γεννήθηκε στην Κατερίνη και από το 1982 ζει στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε σε ιδιωτική σχολή δημοσιογραφίας και εργάστηκε ως συντάκτρια και ανταποκρίτρια σε εφημερίδες, περιοδικά αλλά και στο ραδιόφωνο. Επί δύο δεκαετίες δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης και εργάστηκε ως υπεύθυνη γραφείου Τύπου. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΜ-Θ. Το ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.