Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη γράφει για το νέο της βιβλίο ΔΥΟ ΦΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΛΙΑ

amelia
Share Button

Κάθε φορά που ξεκινάω ένα μυθιστόρημα νιώθω πως πιάνω στα χέρια μου ένα κουβάρι κλωστή, κάτι σαν τον μίτο της Αριάδνης. Και τον ξετυλίγω σιγά σιγά, σε κάθε σελίδα, για να καταφέρω να χαρτογραφήσω ψυχές, να φτάσω στη λύτρωση.

Σαστίζω όταν αντικρίζω ανθρώπους που στα μάτια τους λάμπει ο ναρκισσισμός, που ζουν, κινούνται, δρουν με γνώμονα αποκλειστικά και μόνο το συμφέρον τους. Σε κάθε χώρο, σε κάθε επάγγελμα.

Βούτηξα σε βαθιά άπατα νερά για να τους καταλάβω, για να εξηγήσω τη συμπεριφορά τους. Χώθηκα στην παιδική ηλικία της ηρωίδας μου. Στην ηλικία που διαμορφώνεται η προσωπικότητά μας, που χτίζεται ο ψυχικός και ο συναισθηματικός μας κόσμος.

Συνειδητοποίησα πως δε χρειάζεται να υπάρξουν τραυματικά γεγονότα στη ζωή ενός παιδιού για να αποκτήσει αρνητική εικόνα για τον εαυτό του. Αρκεί μια αρνητική ψυχολογική ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, αρκεί η στάση των γονιών απέναντί του. Και τότε μέσα στην ψυχή του συσσωρεύονται δυσάρεστα συναισθήματα. Η ενοχή, ο φόβος, ο θυμός, η θλίψη.

Πάλεψα να ξεθαμπώσω την ψυχή της ηρωίδας μου. Για να την ανακαλύψω.

Αν υπήρχε στ’ αλήθεια κάποιος μαγικός καθρέφτης για να τον ρωτήσει κανείς ποια είναι η πιο όμορφη γυναίκα που υπάρχει στον κόσμο, η Χιονάτη θα ερχόταν δεύτερη στη σειρά.

Γιατί ο καθρέφτης θα απαντούσε, χωρίς να διστάσει σταλιά, πως η ομορφότερη γυναίκα στον κόσμο είναι μία και μοναδική. Η Λου Βεργίνη. Το κορίτσι με τα βιολετιά μάτια. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ένα βράδυ που έβρεχε πολύ. Τη στιγμή της γέννας της, κάπου, κάπως, ένας νάρκισσος πρόβαλε το κεφαλάκι του από το χώμα.

«Σήμερα ήρθε στον κόσμο το πιο όμορφο μωρό! Μια κούκλα με μενεξεδιά μάτια!» άρχισε να φωνάζει ο μαιευτήρας όταν την πρωτοαντίκρισε.

Ο μόνος που δυσαρεστήθηκε ήταν ο πατέρας της. Λαχταρούσε έναν γιο.

Η Λου μεγαλώνει και απαιτεί να της κάνουν όλα τα χατίρια. Κι έρχονται στη ζωή της τα πρώτα φλερτ, τα πρώτα όνειρα. Πασπαλισμένα με τη χρυσόσκονη του εγχώριου Χόλιγουντ, μια και θεωρεί τον εαυτό της νεότερη Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Στόχος της να τα καταφέρει. Με όποιο τίμημα.

Και τα καταφέρνει και γίνεται η πιο διάσημη, η πιο αγαπημένη Ελληνίδα ηθοποιός. Τα αστέρια τη λούζουν με την αστερόσκονή τους. Συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς, τη βραβεύει η ίδια η Σοφία Λόρεν. Είναι νέα, είναι πανέμορφη, ολόκληρη η Ελλάδα υποκλίνεται στα πόδια της.

Υπέροχες εποχές, υπέροχα, θεότρελα, παιχνιδιάρικα χρόνια. Πρωταγωνιστεί στο Εθνικό Θέατρο, αλλά και στην Επίδαυρο, στο ελεύθερο θέατρο, αλλά και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Πετάει ψηλά. Θέλει να αγγίξει τον ήλιο.

Από το κρεβάτι της περνούν διάσημοι σκηνοθέτες και ηθοποιοί. Άντρες που φαντάζουν θεοί του Ολύμπου, μα και άντρες της διπλανής πόρτας. Όλοι την ερωτεύονται, όλοι. Ίσως να φταίνε τα μάτια της, που είναι μενεξεδένια. Αραχνοΰφαντα πέταλα θαλασσινής ανεμώνης.

Μια ζωή στο κόκκινο είναι η ζωή της Λου. Κρυμμένη πίσω από μυριάδες λάθη και πάθη. Πίσω από περιπέτειες, μυστικά και ψέματα. Φόνους, υπεξαιρέσεις, απιστίες και αμαρτίες ανείπωτες.

Κάθε άντρας που βρέθηκε δίπλα της την ερωτεύτηκε. Κάθε παιδί που γέννησε τη μίσησε. Μα δεν την ενδιέφερε διόλου. Τους έγραφε όλους στα παλιά της τα παπούτσια. Τους φερόταν υποτιμητικά. Γιατί δεν είχαν ταλέντο, δεν ήταν διάσημοι.

Θα έρθει άραγε και για κείνη η στιγμή που για λίγη τρυφερότητα, λίγη αγάπη, για δυο φιλιά μονάχα, θα θελήσει να χαρίσει ολόκληρο το βασίλειό της;

Αυτό το μυθιστόρημα χώνεται στις μυρωδιές του φεγγαριού. Που μυρίζει γιασεμί. Μαγεύεται από τη μοναδική Κω, αλλά κι από την περιπλάνησή του στο Ιόνιο πέλαγος, μοσχοβολάει αλμύρα και θάλασσα, μεθάει στις θαλασσινές σπηλιές, ξαπλώνει σε αιώρες, μπροστά σε παραλίες με λευκή άμμο, πανύψηλους κοκοφοίνικες, τιρκουάζ θάλασσες.

Βουτάει στο απέραντο γαλάζιο της Αμοργού, γεύεται στάλες από τη γοητεία της Ρώμης, περπατάει ξυπόλυτο στον τελευταίο ίσως κρυμμένο παράδεισο σε αυτή τη γη. Το νησί Μπαρμπέιντος.

«Ηθοποιός σημαίνει φως!
Κι είναι καημός πολύ πικρός…»

Όλα τα γεύεται η Λου. Όλα. Έρωτες, διασημότητα, πλούτη, ταξίδια, κοσμήματα. Απολαμβάνει τη ζωή μέχρι το μεδούλι της.

«Τι είναι η αγάπη;» ρωτάει κάποια στιγμή.
Είναι η μόνη ερώτηση στην οποία δεν μπορεί να απαντήσει.

Ενδόμυχα τον αποφεύγει τον κρυμμένο, τον πραγματικό εαυτό της. Μέχρι που έρχεται αντιμέτωπη μαζί του, μέχρι που συνειδητοποιεί τα λάθη της ζωής της.

Είχα τόσο πλούσιο υλικό στα χέρια μου. Καταπιάστηκα με το εγώ ενός ανθρώπου. Μιας ηρωίδας που έκλεινε τα μάτια σε όλους και σε όλα με έναν παιχνιδιάρικο τρόπο. Που κυριαρχούσε πάνω στους ανθρώπους, τους έπαιζε στα ζάρια της ομορφιάς και της τέχνης της.

Το εγώ απογειώνει. Έρχεται όμως η στιγμή που πρέπει να πληρώσεις. Κι είναι ακριβό το τίμημα, πανάκριβο.

Τους βλέπουμε, τους ακούμε, τους νιώθουμε κάθε μέρα αυτούς τους ανθρώπους που αγαπούν μονάχα τον εαυτό τους. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενισχύουν τον ναρκισσισμό τους, τους ρουφάνε άπληστα. Τους στέφουν βασιλιάδες. Τους προσκυνάνε. Για λίγο. Για πολύ λίγο.

Κι ύστερα τους πετάνε στον γκρεμό.
Αντίδοτο του εγωισμού, η αγάπη. Το πιο σπουδαίο μάθημα, το «μάθημα της πεταλούδας» του Νίκου Καζαντζάκη. Για να μάθουμε να ανοίγουμε τις φτερούγες μας με αργό ρυθμό, να είμαστε ταπεινοί, να αποδεσμευτούμε από το εγώ μας, από τα αδιέξοδα της ζωής, τις ματαιότητες.

Αχ, ένιωθα πως δε θα τελείωνε ποτέ αυτό το βιβλίο, πως είχα τόσα, μα τόσα να γράψω. Συγκλονιστική η Λου, με παρέσυρε, συγκλονιστική η ιστορία της, με πήρε μαζί της, με ταξίδεψε ως τα ουράνια. Με πέταξε στον βυθό της θάλασσας…

Έπρεπε να χωθώ με όλη μου την ψυχή μέσα σε έναν τέτοιο χαρακτήρα, έπρεπε να σας οδηγήσω στο μονοπάτι του. Για να καταλάβετε, για να νιώσετε.

Τι σημαίνει αγαπώ πραγματικά τον εαυτό μου.
Τι σημαίνει αγαπώ λανθασμένα τον εαυτό μου.

Ξεφεύγει από τα όριά της η ηρωίδα μου. Σαν τον Νάρκισσο στον αρχαίο ελληνικό μύθο, γοητεύεται από την ίδια την αντανάκλασή της στο νερό.

Πετάει ψηλά ίσαμε τον ήλιο. Σαν τον Ίκαρο βλέπει τα φτερά της να καίγονται.

Είναι απίστευτα γοητευτική η πτήση της ζωής μας. Δεν πρέπει όμως να πετάμε πολύ ψηλά. Το κερί από τα φτερά μας θα λιώσει από τη ζέστη του ήλιου. Δεν πρέπει όμως να πετάμε και πολύ χαμηλά. Τα φτερά μας θα λυθούν από την υγρασία της θάλασσας.

Όπως κάθε φορά που βουτάω στη γραφή, στην ίδια μου την ανάσα, οφείλω χίλια μύρια ευχαριστώ στις Eκδόσεις Ψυχογιός, τη δεύτερη οικογένειά μου, που μου χαρίζει ασφάλεια, με στηρίζει.

Οφείλω αμέτρητα ευχαριστώ στον φύλακα άγγελό μου, την Αγγέλα Σωτηρίου, αλλά και στην Κλειώ Ζαχαριάδη, στην Πόπη Γαλάτουλα, στην Αμέρισσα Μπάστα, στην Ειρήνη Γαβρέλα, σε τόσο πολλούς που εργάζονται παθιασμένα, εκπληρώνοντας τα όνειρα κάθε συγγραφέα.

9786180114850_3D

Τα ευχαριστώ της καρδιάς μου αγκαλιάζουν και την Κατερίνα Λελούδη, την επιμελήτριά μου, που στέκεται δίπλα μου χρόνια τώρα.

Εύχομαι να μαγευτείτε από δυο μονάχα φιλιά. Από Δυο φιλιά για την Αμέλια. Να αφήνετε ελεύθερα τα πραγματικά σας συναισθήματα. Να μη φυλακίζετε τον εαυτό σας.

Να τον αγαπάτε. Πολύ! Είναι μοναδικός, είναι πολύτιμος. Γιατί είναι όμορφη η ζωή, γιατί είναι υπέροχο να αγαπάς.

Εύχομαι να βουτήξετε με λαχτάρα σε αυτό το μυθιστόρημα που υμνεί την αγάπη, να γοητευτείτε από την ίδια την αντανάκλαση της αγάπης.

Στην ψυχή σας.

Share Button

The Author

Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη

Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα, μέσα στα βιβλία. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των ομώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο επιφανής φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων Αγίας Παρασκευής, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός για δεκαέξι χρόνια, αλλά και ως υπεύθυνη έκδοσης σε πολλούς εκδοτικούς οίκους. Έχει γράψει 10 μυθιστορήματα για ενηλίκους, πάνω από 150 παιδικά βιβλία, δικά της και διασκευές, και έχει μεταφράσει 1500 βιβλία παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Για την προσφορά της στην παιδική λογοτεχνία και το μεταφραστικό της έργο, έχει τιμηθεί δύο φορές με τον Έπαινο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και με το Bραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας. Το 2002 το όνομά της ανεγράφη στον Τιμητικό Πίνακα της IBBY (INTERNATIONAL BOARD ON BOOKS FOR YOUNG PEOPLE). To 2015 της απενεμήθη το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της, καθώς και το βραβείο κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία Ο ΠΙΟ ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, για το μυθιστόρημά της, «Δίδυμα Φεγγάρια». Έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Όλα τα βιβλία της, ενηλίκων και παιδικά, κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.