Η Μάρω Βαμβουνάκη απαντά σε 15 ερωτήσεις για μεγάλα παιδιά

vamvounaki-2
Share Button
Αναδημοσίευση από themamagers.gr

«Ποτέ δεν είπα στον γιο μου, αν δεν κάνεις αυτό ή εκείνο «δεν θα σ΄αγαπώ». Ποτέ και καμιά προϋπόθεση στην αγάπη μου. Μπορεί να τον μάλωνα, να θύμωνα, να μαλώνουμε, να θυμώνω μαζί του, αλλά ποτέ δεν αγγίζουμε την αγάπη μας».

Με αφορμή το νέο της βιβλίο «Η μπαλάντα της ζήλιας» η Μάρω Βαμβουνάκη απαντά σε 15 ερωτήσεις του The Mamagers.

Ποια θα ήταν η πρώτη σου λέξη αν γεννιόσουν ενήλικας;
«Μαμά» πάλι θα έλεγα…


Ο (σούπερ) ήρωας που θα ‘θελες να σε σώσει από δύσκολες καταστάσεις
Ο πατέρας μου! Διαρκώς γενναίος με έσωζε και με σώζει ακόμα και τώρα που έφυγε στον ουρανό.

Πώς είναι το παιδί που κρύβεις μέσα σου;
Βουτυρόπαιδο

Τί θα συμβούλευες τον 18χρονο εαυτό σου αν ήξερες τότε αυτά που ξέρεις σήμερα;
Να μην επηρεάζεται από τι του λένε οι άλλοι.

Μάνα είναι…
Πολύ καμάρι. Πολλή αγωνία…

Ποια τέρατα κρύβονται κάτω απ’ το κρεβάτι σου;
Ο Καλαμάς, ο Μεσημεράς, η μητριά της Σταχτοπούτας, η Κρουέλα, τέτοια!

Το μεγαλύτερο «παραμύθι» που σου έχουν πει ποτέ.
Του Κινέζου Τσιν-Τσον που θα έρθει με βάρκα και κόκκινο πανί να φέρει ό,τι του ζητήσω. Μας το έλεγε ο πατέρας μου χρόνια και χρόνια και τον πίστευα όπως πάντα.

Πού θα πήγαινες αν μπορούσες να γυρίσεις στην παιδική σου ηλικία για μια ώρα;
Στην αμμουδιά στο Σταλό, έξω απ΄τα Χανιά που πηγαίναμε κάθε καλοκαίρι. Ο Παράδεισος δηλαδή!

Ποιο παιχνίδι σου θυμίζει τη ζωή σου;
Η Μπερλίνα

Περπατώ, περπατώ μες στο δάσος όταν…
Μόνο όταν ο λύκος είναι εδώ.

Ποιο τραγούδι σε νανουρίζει;
Ένα παλιό και πολύ λυπημένο που μου τραγουδούσαν. Μάλλον με κοιμίζει για να το ξεχνώ: «Αν τύχει και πεθάνω εγώ στα ξένα, περιστεράκι θα σου το πει εσένα…»

Τί σε κάνεις να νιώθεις «σπίτι σου»;
Η ησυχία, η μεγάλη ησυχία

Δεν θα έλεγα ποτέ στο παιδί μου…
Ποτέ δεν είπα στον γιο μου, αν δεν κάνεις αυτό ή εκείνο «δεν θα σ΄αγαπώ». Ποτέ και καμιά προϋπόθεση στην αγάπη μου. Μπορεί να τον μάλωνα, να θύμωνα, να μαλώνουμε, να θυμώνω μαζί του, αλλά ποτέ δεν αγγίζουμε την αγάπη μας.

Μια παιδική σου συνήθεια που σε ακολουθεί μέχρι τώρα.
Μόλις πούμε ταυτόχρονα μια λέξη με κάποιον, του ζητώ να παίξουμε φλικ-φλοκ.

Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Μπαλαρίνα! Όπως πάντα όσο με θυμάμαι. Πού θα πάει; κάποτε θα γίνει!


Λίγα λόγια για το βιβλίο


9786180117233

Μια σειρά συναντήσεων ανάμεσα σε έναν μεσήλικο ψυχοθεραπευτή και μια νεαρή γυναίκα που υποφέρει από τα πάθη της ζήλιας. Εκείνος σημειώνει για το περιστατικό:

Επειδή κι εγώ έχω ζηλέψει πολύ στη ζωή μου, γνωρίζω το μαρτύριο. Μιλάμε για σφαγείο, για φωτιά που τρώει σωθικά, εσωτερικά όργανα, τον μεταβολισμό σου. Μερίδα της ιατρικής επιστήμης θεωρεί ότι η ζήλια ευθύνεται για οργανικές αρρώστιες, για κακοήθειες. Ο μαύρος σπόρος της φυτεύεται σε κάθε κύτταρο, στα δόντια, στα μαλλιά, στα νύχια. Παραλογίζεσαι, εξευτελίζεσαι. Καταντάς γελοίος κι επικίνδυνος για σένα και τους άλλους. Συγγενεύει στενά με το μίσος, και το μίσος είναι ταυτοχρόνως το έγκλημά σου και η τιμωρία σου.

«Θεραπεύεται;» με ρωτούν εναγωνίως οι ασθενείς μου. Πότε ναι, κάπως, πότε όχι, είναι δύσκολο! Χρειάζεται και κάποιο θαύμα ο ψυχολόγος για βοηθό του, όπως σε κάθε θεραπεία άλλωστε. Ευτυχώς που τα θαύματα συμβαίνουν.

Όμως η ζήλια είναι η πιο ικανή προξενήτρα. Οι μοιχείες φτάνουν σε πυρακτωμένα πάθη όσο υφίσταται σύζυγος. Έτσι και βγει διαζύγιο και ο αντίζηλος εκλείψει, έτσι και το πεδίο μαχών καταλαγιάσει σε λιβάδι ειρηνικό, η φλόγα υποχωρεί, σβήνει ίσως.

Μια ψυχοθεραπεία πρέπει να είναι αγωγή φωτεινής ειλικρίνειας, πορεία προς την επίγνωση και την καλοσύνη. Μακριά από εμένα η ηθικολογία και δεν το παίζω ιεροκήρυκας, αλλά η καλοσύνη είναι ελευθερία.

Αναδημοσίευση από themamagers.gr
Share Button

The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!