Η γυναίκα όλων των εποχών έχει κάνει τεράστιους αγώνες κι έχει πετύχει μεγάλους στόχους

girl in a garden,painterly,conceptual,fine art,colorful,square format
Share Button

Είχα αρχίσει να κάνω τις πρώτες σκέψεις για το καινούργιο μου μυθιστόρημα, όταν δέχτηκα την επίσκεψη μιας γυναίκας, που με παρακάλεσε να ακούσω την ιστορία της για να τη γράψω. Δέχτηκα με επιφύλαξη. οι άνθρωποι έχουν πάντα την αίσθηση πως η προσωπική τους ιστορία γράφει το πιο συνταρακτικό μυθιστόρημα. Άνοιξα το μαγνητοφωνάκι μου, και η γυναίκα άρχισε να διηγείται ανάμεσα σε λυγμούς και δάκρυα την πολύχρονη κακοποίησή της από τον άντρα της. Όταν τέλειωσε, τα αισθήματα που μου άφησε ήταν απογοήτευση, θυμός κι ένα «γιατί». Γιατί δεν έφυγε; Γιατί τον ανέχεται; Από ανασφάλεια ή φόβο; Όσο και να προσπάθησε να μου εξηγήσει, δεν μπόρεσα να κατανοήσω. Αποχαιρέτησα τη γυναίκα χωρίς να δώσω καμία υπόσχεση. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα άκουσα άλλες δύο παρόμοιες ιστορίες, με θύματα γυναίκες με μόρφωση, ομορφιά και πλούτη, και είχα πάλι την ίδια απορία.

Πώς θα μπορούσα να καταλάβω όταν από μικρό παιδί το πιο δυνατό αίσθημα που κυριαρχούσε μέσα μου ήταν η ελευθερία μου; Με ενοχλούσε που ως η μικρότερη κόρη έπρεπε να μοιράζομαι τον προσωπικό μου χώρο, με ενοχλούσε όταν η μαμά έλεγε «Ν’ ακούς την αδερφή σου» και, το χειρότερο, «Δεν κάνει να πας εκεί, είσαι κορίτσι εσύ». Κι όσο μεγάλωνε ο κλοιός της μαμάς, έσφιγγε, και η δική μου ανάγκη για ελευθερία φούντωνε. Έτσι, έφυγα από το σπίτι νωρίς, παντρεύτηκα!

Από καιρό είχα την επιθυμία να γράψω για την ελευθερία της γυναίκας. Την ελευθερία να σκέφτεται και να ενεργεί αυτόβουλα, να είναι ο εαυτός της, χωρίς να χρειάζεται να πείθει για τις αξίες και τη μόρφωσή της. Στην αρχή το νόμιζα εύκολο να γράψω γι’ αυτό το θέμα. Αλλά σύντομα διαπίστωσα πως θα έμπαινα σε μια παράτολμη περιπέτεια. Το θέμα «γυναίκα» έχει τόσες ανεξάντλητες πτυχές.

Η γυναίκα όλων των εποχών έχει κάνει τεράστιους αγώνες κι έχει πετύχει μεγάλους στόχους σε όλους τους τομείς. Γιατί, όμως, συχνά, παρ’ όλες τις επιτυχίες της, αισθάνεται μπερδεμένη και ανασφαλής; Ίσως επειδή κάποιες φορές εξαρτάται περισσότερο από τη γνώμη των άλλων παρά από τον ίδιο της τον εαυτό, λες και η αξία της μπορεί να θεμελιωθεί μόνο από άτομα τα οποία ίσα που την αναγνωρίζουν. Το να δίνεται, όμως, τέτοια εξουσία στον περίγυρο γεννάει ανασφάλεια και δημιουργεί αρρωστημένους δεσμούς εξάρτησης.

Η μοναδική αναγνώριση που χρειάζεται μια γυναίκα βρίσκεται μέσα της. Αν δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της, αν δεν είναι σίγουρη γι’ αυτό που κάνει, πώς θα την αναγνωρίσουν οι άλλοι; Αν δεν αγαπήσει τον εαυτό της, πώς θα την αγαπήσουν οι γύρω της;

Τελικά δεν έγραψα την ιστορία καμίας από τις τρεις γυναίκες, καθώς ήταν ανεπαρκείς. Μου έδωσαν μόνο την έμπνευση να γράψω γι’ αυτό το χιλιοειπωμένο θέμα που ταλανίζει ακόμα και σήμερα τις κοινωνίες ανεπτυγμένων κρατών.

Σύμφωνα με μια πανευρωπαϊκή έρευνα, περίπου 13 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας κατά τους τελευταίους 12 μήνες που προηγήθηκαν των συνεντεύξεων της έρευνας, κάτι που αντιστοιχεί σε ποσοστό 7% των γυναικών ηλικίας 18-74 ετών στην ΕΕ.

Εσφαλμένα κάποιες γυναίκες πιστεύουν πως η χειραφέτηση που έχουν πετύχει είναι αρκετή. Αυτό που πρέπει να κατοχυρώσει η σημερινή γυναίκα είναι η αξιοπρέπειά της και η πνευματική της ελευθερία.

Share Button

The Author

Γιόλα Δαμιανού - Παπαδοπούλου

Η ΓΙΟΛΑ ΔΑΜΙΑΝΟΥ- ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ γεννήθηκε στη Λευκωσία. Έζησε πολλά χρόνια στο Κονγκό και στη Νιγηρία. Σπούδασε δημοσιογραφία και συνεργάστηκε με ραδιοφωνικούς σταθμούς, περιοδικά και εφημερίδες της Κύπρου σε χρονογράφημα, πολιτιστικά και έρευνα. Έχει γράψει μυθιστορήματα για ενηλίκους και παιδιά, ενώ για το έργο της έχει αποσπάσει κρατικά βραβεία και πολλές διακρίσεις σε Κύπρο, Ελλάδα και Ευρώπη. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ και ΑΝ ΗΞΕΡΑ ΑΛΛΙΩΣ ΝΑ Σ’ ΑΓΑΠΩ.