Η ιστορία της σύλληψης της ιδέας για τη συγγραφή του βιβλίου ΔΕ ΣΕ ΕΙΔΑ, ΔΕ ΣΕ ΞΕΡΩ

deseeida
Share Button

Μια από τις εικόνες που θα υπάρχει για πάντα στο μυαλό μου είναι  μιας παλιάς συμμαθήτριας, ας την πούμε Χ, που τρομοκρατούσε τα πιο ήσυχα κορίτσια του σχολείου. Ποτέ δεν κατάλαβα τι είναι αυτό το κάτι που σου δημιουργεί ικανοποίηση όταν κακομεταχειρίζεσαι κάποιον πιο ανίσχυρο από εσένα, αλλά η Χ διέθετε μπόλικο από αυτό το κάτι. Κι έτσι, όπως στον νόμο της ζούγκλας, εντόπιζε τη λεία της στα πιο αδύναμα πλάσματα. (Θα ήταν τουλάχιστον ανόητη αν δοκίμαζε να «παίξει» με έναν αλιγάτορα. Σωστά;)

Η θολή ανάμνηση της Χ ίσως και να είχε ξεθωριάσει σταδιακά σαν λεκές έπειτα από πολλές πλύσεις, αν δεν τη συναντούσα ξανά εντελώς τυχαία σε ένα πολυκατάστημα. Όχι τόσο θεόρατη όσο την είχα στο μυαλό μου, όχι τόσο επιβλητική. Στεκόταν, ωστόσο, απέναντι σε μια πωλήτρια και της υπεδείκνυε μεγαλοφώνως τον σωστό τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να εκτελεί τα καθήκοντά της, ενώ παράλληλα την απειλούσε ότι αν δεν την εξυπηρετούσε με τη σωστή δόση αυταπάρνησης, η οποία κατά τη Χ θα έπρεπε να χαρακτηρίζει τις απανταχού πωλήτριες, θα ζητούσε την άμεση απόλυσή της. Τρανή απόδειξη ότι πρώτα πεθαίνει ο άνθρωπος και μετά το Σύνδρομο του Θεού.

Και κάπου εκεί, στο τρομαγμένο πρόσωπο της υπαλλήλου που προσπαθούσε να την καθησυχάσει επιστρατεύοντας όλη την ευγένειά της (όλοι γνωρίζουμε ότι στην πραγματικότητα θα ήθελε να επιστρατεύσει ένα μεγαλοπρεπές χαστούκι – εγώ τουλάχιστον αυτό ευχόμουν), ξύπνησαν στο μυαλό μου τα πρόσωπα όλων εκείνων των κοριτσιών που είχαν βρεθεί τυλιγμένα στη δίνη της οργής της σ’ εκείνο το σχολικό προαύλιο πριν πολλά πολλά χρόνια, και η ανάμνηση ξανάγινε καινούργια. Σαν να μην είχε περάσει ένας μικρός αιώνας.

Μισή ώρα αργότερα, με έναν παγωμένο καφέ στο χέρι (γάλα σόγιας και μπόλικη ζάχαρη), είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μερικοί άνθρωποι είναι σαν την ανεμοβλογιά, υπερβολικά δυσάρεστοι και ενοχλητικοί που σε κάνουν να εύχεσαι το πέρασμά τους από τη ζωή σου να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομο και μετά να μην τους ξαναδείς ποτέ. Άνθρωποι που συνήθως σου αφήνουν, δυστυχώς, μικρά σημαδάκια.

Μέχρι τη στιγμή που ο καφές είχε φτάσει στα μισά η ιδέα να γράψω το ΔΕ ΣΕ ΕΙΔΑ, ΔΕ ΣΕ ΞΕΡΩ είχε παρθεί. Έφυγα για το σπίτι, όπου ξεφορτώθηκα αμέσως τους δύο μεγαλύτερους κλέφτες της έμπνευσης (έκλεισα το κινητό, αποσυνδέθηκα από το διαδίκτυο) και ξεκίνησα την ιστορία της Ιωάννας, μιας ηρωίδας που δώδεκα χρόνια μετά το τέλος του σχολείου αποφασίζει να εκδικηθεί τη δική της Χ. (Όπου Χ βάζουμε Μόλι.) Να της δώσει ένα μάθημα έστω και ετεροχρονισμένα.

9786180116090_3D


Ναι, αλλά αυτό δεν είναι διόλου εύκολο. Η Μόλι είναι ένας δυνατός αντίπαλος. Έχει καταφέρει να ξεγελάσει τους πάντες με το προσωπείο της καλοκάγαθης. Μέχρι και στα περιοδικά εξυμνούν το μεγαλείο της. Η Ιωάννα πρέπει να βάλει ένα τέλος σε αυτό το θέατρο του παραλόγου. Να ρίξει τις μάσκες. Η μικρή αδύναμη Ιωάννα, που μετά βίας μπορεί να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες της, έτοιμη για μια επανάληψη του ματς μεταξύ Δαβίδ και Γολιάθ. Κι όλα αυτά κάτω από τη βαριά σκιά ενός σύννεφου γεμάτου αμφιβολίες. Θα τα καταφέρω; Άραγε πρέπει να μεταμορφωθώ σε ένα τέρας για να πολεμήσω ένα τέρας; Αξίζει τον κόπο; Τι θα βγει απ’ όλο αυτό; Κι αν τα καταφέρω, ποιο θα είναι το τίμημα που θα χρειαστεί να πληρώσω στο τέλος; (Διότι για όλα υπάρχει ένα τίμημα, ας μη γελιόμαστε.) Είναι κι αυτά τα λόγια του Κομφούκιου, Προτού ξεκινήσεις ένα ταξίδι εκδίκησης σκάψε δύο τάφους, που ηχούν σαν ένας προάγγελος του τι την περιμένει…

Η ιστορία της Ιωάννας έχει πλέον ολοκληρωθεί. Τα ερωτήματα απαντήθηκαν το ένα μετά το άλλο, άλλοτε αφήνοντας μια πικρή κι άλλοτε μια γλυκιά γεύση, και απαντήθηκαν με τρόπο κωμικό, διότι η κωμωδία έχει πάντα το πλεονέκτημα να σου σερβίρει τις σκληρές αλήθειες λιγάκι πιο ανώδυνα, όπως ένα ποτό που θα σε χτυπήσει αμέσως παρά το γεγονός ότι σου προσφέρθηκε ως ένα γλυκό κοκτέιλ με πολύχρωμες ομπρελίτσες. Cheers.

Share Button

The Author

Ελένη Δαφνίδη

Η ΕΛΕΝΗ ΔΑΦΝΙΔΗ γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1978. Το 1996 αποφοίτησε από το κλασικό τμήμα του Παγκύπριου Γυμνασίου και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη στιχουργική και την ποίηση. Σήμερα εργάζεται ως δικηγόρος. Το μυθιστόρημά της Η ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙ έχει μεταφραστεί στα γερμανικά και στα τουρκικά, ενώ από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν εκδοθεί άλλα εννέα μυθιστορήματά της.