Daily Archives: 2 April 2017

15 βιβλία χωρίς ηλικία

paidika-vivlia-gia-megalous

Κάποια παιδικά βιβλία μένουν για πάντα στη βιβλιοθήκη μας και δε νιώθουμε ποτέ αρκετά μεγάλοι ώστε να τα διαβάσουμε ξανά. Επειδή, τελικά, δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να κοιτάζουμε τον κόσμο με παιδική αθωότητα και να ανακαλύπτουμε και πάλι τις μεγαλύτερες αξίες της ζωής: αγάπη, ανθρωπιά, φιλία, φαντασία…

Στη λίστα που ακολουθεί σας παρουσιάζουμε 15 ξεχωριστά παιδικά βιβλία που καταφέρνουν να ισορροπούν μοναδικά ανάμεσα στην παιδικότητα, στην εφηβεία και στην ενηλικίωση και να τα απολαμβάνουν εξίσου οι μικροί και οι όχι-και-τόσο-μικροί αναγνώστες!

Ποιο είναι το δικό σας αγαπημένο βιβλίο «χωρίς ηλικία»;

Ένα βιβλίο που έχει αφήσει ανεξίτηλα τη σφραγίδα του στον χρόνο. Το διασημότερο δημιούργημα του Σεντ-Εξιπερί, στο οποίο ο συγγραφέας παραθέτει την ιστορία του μικρού πρίγκιπα, του παιδιού που δε μεγάλωσε ποτέ και που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Ένα βιβλίο το οποίο κάθε φορά μάς υπενθυμίζει την παιδική αθωότητα και τις αξίες της ζωής.

Και ξαναγύρισε στην αλεπού:

«Αντίο…» της είπε.
«Αντίο», είπε η αλεπού. «Και να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δε βλέπεις σωστά παρά με την καρδιά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια».
«Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια», ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
«Είν’ ο καιρός που έχασες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει να ’χει τόση σημασία».
«Είν’ ο καιρός που έχασα για το τριαντάφυλλό μου…» είπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
«Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια», είπε η αλεπού. «Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου…»
«Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου…» ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.

Η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ κατάφερε να δημιουργήσει έναν ήρωα που σε κάθε νέο βιβλίο μεγάλωνε μαζί με τους αναγνώστες του! Οι περιπέτειες του Χάρι Πότερ συνεχίζουν να συντροφεύουν εκατομμύρια αναγνώστες παγκοσμίως, κι όσα χρόνια κι αν περάσουν, οι πύλες του Χόγκουαρτς θα παραμένουν ανοιχτές γι’ αυτούς.

«Αυτό που φοβάσαι περισσότερο στον κόσμο είναι… ο φόβος».

Ρέμους Λούπιν

Ένα εκπληκτικό σε σύλληψη μυθιστόρημα, που ρίχνει φως και στις πιο λεπτές εκφάνσεις του κόσμου γύρω μας.

«Μερικές φορές λυπόμαστε με κάποια πράγματα και δε θέλουμε να πούμε στους άλλους ανθρώπους πως είμαστε λυπημένοι. Μας αρέσει να το κρύβουμε. Ή μερικές φορές είμαστε λυπημένοι, αλλά δε συνειδητοποιούμε πως είμαστε λυπημένοι. Κι έτσι, λέμε πως δεν είμαστε. Αλλά στην πραγματικότητα είμαστε».

Σ’ αυτό το πρώτο βιβλίο της επιβλητικής τριλογίας του, ο Φίλιπ Πούλμαν έχει δημιουργήσει έναν πραγματικά «Χαμένο Παράδεισο», γεμάτο εκπληκτική δράση και πάθος που σου κόβουν την ανάσα.

«Το Αστέρι του Βορρά –πρώτο μέρος μιας τριλογίας– είναι μια μυθιστορηματική σύνθεση που προσφέρει αναγνωστική απόλαυση αλλά παράλληλα προτείνει να δούμε τον κόσμο και με τα μάτια της φαντασίας μας. Μια τέτοια πρόταση και με τον τρόπο με τον οποίο ο Φίλιπ Πούλμαν την υλοποιεί έχει στην εποχή μας ιδιαίτερη σημασία».

ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ, συγγραφέας

Μια συναρπαστική παραβολή για την αεικίνητη, ανήσυχη εποχή μας, που διαδραματίζεται στη χώρα της φαντασίας. Παραμύθι και πραγματικότητα συνάμα, τωρινή και μελλοντική, γεμάτη ερωτηματικά που αντικαθρεφτίζονται στις μορφές και στα πεπρωμένα, να τι είναι η ιστορία της Μόμο.

Μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού, της τρυφερής, γενναίας αλλά και αποφασιστικής Μόμο, ο κόσμος μας φαίνεται και σήμερα πλούσιος σε θαύματα και μυστήρια όσο και σε περασμένες εποχές. Και ο χρόνος που κυλάει είναι ο μεγαλύτερος πλούτος μας, είναι η ζωή, και η ζωή ζει μέσα στην καρδιά. Είναι το ζωντανό σύμβολο που επικυρώνει την ανάγκη του ανθρώπου να αγωνιστεί για ό,τι ανθρώπινο υπάρχει μέσα του.

Ο Ρόαλντ Νταλ μάς χαρίζει κάτι πραγματικά ξεχωριστό… Τη ΜΑΤΙΛΝΤΑ! Δεν υπάρχει παιδί πιο έξυπνο, πιο λογικό, πιο τρυφερό, πιο αξιαγάπητο από εκείνη. Αυτό το υπέροχο κορίτσι, το προικισμένο με μυαλό τόσο λαμπερό και με καρδιά τόσο μεγάλη, ας γίνει το φωτεινό παράδειγμα για όλους. Παραμύθι και πραγματικότητα, δεξιοτεχνία, γνώση και ταλέντο, να τι χρησιμοποίησε ο σπουδαίος αυτός συγγραφέας για να μας οδηγήσει σ’ έναν κόσμο όπως θα έπρεπε να είναι ο κόσμος μας και που, ίσως, μια μέρα τον κερδίσουμε.

Μια αξέχαστη ιστορία για τη δύναμη της ανθρωπιάς, τις ανατροπές της ζωής αλλά και για την αστείρευτη γοητεία των βιβλίων!

Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ αξίζει μια θέση στο ίδιο ράφι με ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΦΡΑΝΚ. Προορίζεται να γίνει κλασικό έργο.

USA TODAY

Μια εξαιρετικά πρωτότυπη και συγκινητική ιστορία για τη δύναμη της φιλίας και της εμπιστοσύνης.

Το πιο συγκλονιστικό εφηβικό μυθιστόρημα του φθινοπώρου, εντυπωσιακό και πρωτότυπο. Αφηγητής είναι ένα δυσλεκτικό αγόρι, που η φωνή του σε οδηγεί βαθιά μέσα στο μυαλό του και στον τρόπο με τον οποίο αυτό λειτουργεί, προσφέροντας, όμως, και κάτι ακόμα πιο σκοτεινό: μια παραβολή των κινδύνων του ολοκληρωτισμού. Παρά την απλή του γλώσσα, είναι ένα τρομακτικό ανάγνωσμα, το οποίο, όμως, παρέχει κι ένα μήνυμα ελπίδας – ότι ένας έφηβος, ακόμα και δυσλεκτικός, μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σ’ αυτό τον κόσμο.

 THE TELEGRAPH

Αναρωτιέμαι τι θα είχε γίνει αν…
Αν η μπάλα δεν είχε πέσει πίσω από τον τοίχο.
Αν ο Έκτορας δεν είχε πάει να τη βρει.
Αν δεν είχε κρατήσει κρυφό το τρομερό μυστικό.
Αν…
Τότε, μάλλον θα έλεγα στον εαυτό μου μια άλλη ιστορία.
Βλέπετε, τα «αν» είναι αμέτρητα, όπως και τα άστρα.

O Έκτορας και ο Στάντις είναι φίλοι. Ζουν στη Ζώνη Επτά, σε μια περιοχή όπου όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση. Όταν ανακαλύπτουν τα σχέδια της Μητρόπολης για τη δημιουργία ενός ψεύτικου Φεγγαριού, η ζωή τους παίρνει μια τρομακτική τροπή. Και ο Στάντις συνειδητοποιεί ότι πρέπει να αντισταθεί.

Ένα υπέροχο βιβλίο για την περίοδο του Μεγάλου Πολέμου μέσα από την παιδική ματιά του Άλφι. Από τον βραβευμένο συγγραφέα του βιβλίου ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ, Τζον Μπόιν, που δε θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.

Την επόμενη μέρα ένας στρατιώτης έφτασε στο σπίτι τους. Ψηλός και γεροδεμένος, ωραίος· και πόσο του πήγαινε η καινούργια αστραφτερή στολή! Πώς βρέθηκε ο στρατιώτης στο σαλόνι; αναρωτήθηκε ο Άλφι. Μα όταν εκείνος έβγαλε το καπέλο του, το παιδί κοκάλωσε. Ήταν ο μπαμπάς του. «Έπρεπε να το κάνω», είπε. Η Μάρτζι έκλαιγε. Έτσι έγινε, και ο Τζόρτζι έκανε τέσσερα χρόνια να γυρίσει κοντά τους. Στο διάστημα αυτό, και για να βοηθήσει τη μητέρα του, το αγόρι έφευγε κρυφά με το κασελάκι του λούστρου –το είχε πάρει από του εκτοπισμένου κυρίου Γιάνατσεκ το μισογκρεμισμένο σπίτι– και γυάλιζε τα παπούτσια των περαστικών στον σταθμό Κινγκς Κρος. Η Μάρτζι μύριζε την μπογιά στα χέρια του παιδιού της, αλλά δεν εμβάθυνε, έτρεχε ολημέρα ασθμαίνοντας από τη μια δουλειά στην άλλη. Και περίμενε… «Έφερα πίσω έξι πτώματα, δεν μπορούσες να τα βλέπεις. Αλλά τα έφερα και κατάφερα να μη σκοτωθώ. Μόνο ένας στους πέντε τραυματιοφορείς κατορθώνει να επιβιώσει τη νύχτα…»

Ο Πίτερ Παν, ή πρασινοφορεμένος ιππότης των αιθέρων, αποτελεί σύμβολο της αιώνιας νιότης, ανεμελιάς και χαράς. Ο χαρακτήρας αυτός συμβολίζει τη φθορά του ανθρώπου στον χρόνο και τη ματαιόδοξη προσπάθεια αναζήτησης της αιωνιότητας.

Ο Πίτερ Παν, το αγόρι που αρνείται να μεγαλώσει, και οι απίστευτες περιπέτειες στη Χώρα του Ποτέ… είναι ένα από τα αγαπημένα κλασικά έργα της παιδικής λογοτεχνίας που αγαπούν μικροί και μεγάλοι.

Σχεδόν 80 χρόνια νωρίτερα, στη Σουηδία, γεννήθηκε η Πίπη, ένας θηλυκός Πίτερ Παν, που αγαπήθηκε από όλους. Η Πίπη είναι το θαρραλέο, ατίθασο και σκανταλιάρικο παιδί που όλοι θέλαμε να είμαστε…

Σ’ αυτή την υπέροχη συλλογή ο πολυβραβευμένος Φίλιπ Πούλμαν παρουσιάζει τα πενήντα αγαπημένα παραμύθια του από τους αδελφούς Γκριμ, δίνοντάς τους νέα πνοή και φρεσκάδα με την ξεχωριστή πένα του.

Από τον ρομαντισμό των κλασικών, όπως η Ραπουνζέλ, Η Χιονάτη και Η Σταχτοπούτα, μέχρι το μαύρο χιούμορ των λιγότερο γνωστών, όπως Τα τρία φύλλα του φιδιού, Ο λαγός και ο σκαντζόχοιρος και Ο θάνατος νονός, ο Πούλμαν αποδίδει με τον δικό του μοναδικό τρόπο τη γοητεία που ασκούν εδώ και αιώνες στους αναγνώστες τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ, παραθέτοντας έπειτα από καθένα από αυτά ένα σύντομο σχόλιο για την ιστορία του. Στον δε πρόλογο εξηγεί γιατί αυτά τα παραμύθια έχουν αντέξει στον χρόνο και αποτελούν μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Μια αξέχαστη συλλογή που θα τη διαβάζετε και θα την ξαναδιαβάζετε εσείς και τα παιδιά σας για πολλά πολλά χρόνια.

Η ιστορία αυτού του ιδιαίτερου βιβλίου αντανακλά τα συναισθήματα απομόνωσης και μοναξιάς που ένιωθε η εικονογράφος του βιβλίου μεγαλώνοντας στη δεκαετία του ’80 στην Κίνα, όπου επικρατούσε η πολιτική της γέννησης ενός παιδιού ανά οικογένεια.

«Όταν ήμουν μικρή, και οι δύο γονείς μου έπρεπε να εργάζονται για να στηρίζουν την οικογένειά μας. Έτσι, κατά τη διάρκεια της μέρας με φρόντιζε η γιαγιά μου. Και πάλι, αν καμιά φορά έπρεπε να τρέξουν στη δουλειά ή η Νάι Νάι ήταν απασχολημένη, με άφηναν μόνη μου στο σπίτι. Αυτό ήταν συνηθισμένο σε πολλές οικογένειες εκείνη την εποχή. Ανήκα σε μια πολύ μοναχική γενιά παιδιών.

»Μια φορά, όταν ήμουν έξι ετών, ο πατέρας μου με έβαλε στο τρόλεϊ για το σπίτι της γιαγιάς μου προτού φύγει για τη δουλειά. Αποκοιμήθηκα, κι όταν ξύπνησα, το τρόλεϊ ήταν σχεδόν άδειο. Πανικοβλήθηκα και το έβαλα στα πόδια. Δεν υπήρχε κανένας να με βοηθήσει, γι’ αυτό άρχισα να περπατάω. Έκλαιγα καθώς περπατούσα, ακολουθώντας τις γραμμές του τρόλεϊ. Ευτυχώς, κατάφερα να βρω έναν δρόμο που μου φαινόταν γνωστός και τελικά έφτασα στο σπίτι της γιαγιάς μου τρεις ώρες αργότερα.

»Καθώς μεγάλωνα, συνειδητοποίησα ότι είναι εύκολο να χαθείς, αλλά αν κοιτάξεις πολύ προσεκτικά, υπάρχει πάντα ένας δρόμος, σαν τις γραμμές του τρόλεϊ, που θα σε οδηγήσει πίσω στο σπίτι».

Γκουοτζίν

Ένα επίκαιρο βιβλίο με θέμα την παγκόσμια προσφυγική κρίση. Η Ζάνα Φρέιλον έγραψε ΤΟ ΚΟΚΑΛΙΝΟ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙ, θέλοντας να μιλήσει για όλους αυτούς τους ανθρώπους πίσω από τους στατιστικούς πίνακες και να φανερώσει την πραγματικότητα που βιώνουν στα κέντρα κράτησης, με την ελπίδα οι μελλοντικές γενιές να διαχειριστούν με καλύτερο τρόπο τόσο δύσκολα θέματα όπως αυτό.

ΤΟ ΚΟΚΑΛΙΝΟ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙ ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Guardian Children’s Book Prize 2016 και έχει προταθεί για το CILIP Carnegie Medal 2017.

Ο Μάικλ Μποντ έχει γράψει παραπάνω από εκατό βιβλία. Προτού αφοσιωθεί στη συγγραφή, έζησε πολλά δημιουργικά χρόνια ως κινηματογραφιστής του BBC. Την ιδέα της δημιουργίας ενός ήρωα που έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο τη σκέφτηκε κάποια παραμονή Χριστουγέννων που χιόνιζε. Μπήκε για να προστατευτεί στο Selfridges, ένα από τα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα του Λονδίνου, όταν είδε ένα λούτρινο αρκουδάκι παρατημένο μόνο του σ’ ένα ράφι. Ήταν η έμπνευσή του για το ΕΝΑ ΑΡΚΟΥΔΑΚΙ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΝΕ ΠΑΝΤΙΝΓΚΤΟΝ, το οποίο εκδόθηκε το 1958. Τα αρκουδάκια δε χρειάζονται και πολλή ενθάρρυνση, κι έτσι ο Πάντινγκτον γέμισε τις σελίδες δεκατεσσάρων μυθιστορημάτων και πολλών εικονογραφημένων βιβλίων. Ο Πάντινγκτον το αρκουδάκι έγινε η μασκότ του Λονδίνου και χρησιμοποιείται ακόμα σε πολλά πρότζεκτ για μικρούς και μεγάλους.