“Ζωές του φθινοπώρου” του Θοδωρή Παπαθεοδώρου στον ΙΑΝΟ

blog-papatheodorou
Share Button

Οι εκδόσεις Ψυχογιός παρουσίασαν στον ΙΑΝΟ στη Σταδίου, το μυθιστόρημα τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, “Ζωές του Φθινοπώρου”. Μία από τις σπάνιες εμφανίζεις τού συγγραφέα, όπως φάνηκε από τα λεγόμενα.

Την παρουσίαση πλαισίωσαν ο δημοσιογράφος Σπύρος Πετρουνάκος και ο ηθοποιός Ρένος Χαραλαμπίδης ο οποίος και διάβασε αποσπάσματα από το βιβλίο.

1263056_781275245268619_1735479748179801761_o

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Νίκος Ψυχογιός, ο εκδότης τού συγγραφέα ο οποίος αναφέρθηκε στην πορεία του από τα πρώτα του βήματα έως σήμερα. “Γρήγορα βρήκε αυτό που λέμε ‘πάτημα'”, είπε. “Έχουμε εκδώσει 15 βιβλία τού Θοδωρή με καμπή το 2009 και το βιβλίο ‘Οι κόρες της λησμονιάς’, με το οποίο και χαρακτηρίστηκε αυτό που λέμε ‘αναγνωρισμένος συγγραφέας’. Με δύσκολη θεματολογία και τα δύσκολα ιστορικά χρόνια με τα οποία ασχολούνται οι ιστορίες του, βρήκε αυτό που ζητάει το κοινό, το οποίο και ανταποκρίνεται”.

Για τα μη συγγραφικά χαρακτηριστικά τού συγγραφέα είπε, “Ότι θέλει να πει το λέει μέσα από τα έργα του, δεν εκτίθεται στη δημοσιότητα” και συμπλήρωσε αστειευόμενος, “δεν ξέρω τι του τάξαμε για να είναι εδώ σήμερα!”.

10750457_781277058601771_6599364780930076239_o

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης διάβασε με εξαιρετικό τρόπο αποσπάσματα από το βιβλίο, στην αρχή αλλά και ενδιάμεσα, σε μικρά διαλείμματα.

3

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

Ο κος Πετρουνάκος μίλησε περιεκτικά για το βιβλίο, κάτι που στη συνέχεια σχολίασε θετικά και ο ίδιος ο συγγραφέας, συμφωνώντας με τέτοιες τοποθετήσεις “ουσίας” όπως είπε.

“Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που μιλάει για τις ελπίδες και τα όνειρα τού κόσμου. Μέσα από τις λέξεις αναδύεται θέρμη και ανθρωπιά για τις ‘γλυκόπικρες εποχές’ που περιγράφει”, είπε χαρακτηριστικά.

“Τρία πράγματα μού έκαναν εκτύπωση”, συμπλήρωσε. “Πρώτον, η αποτύπωση τής αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας τής πόλης τής Αθήνας δοσμένη με σκηνογραφικά στοιχεία. Δεύτερον, το παιχνίδι με τον τόπο και το χρόνο. Από την αποπνικτική ατμόσφαιρα τής Αθήνας μεταφερόμαστε στη χιονισμένη Βοστώνη και πάλι πίσω στη δεκαετία τού ’60. Τρίτον, οι συναισθηματικές μεταβολές”.

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

Στη συνέχεια, ο ίδιος ο συγγραφέας πήρε το λόγο και ήταν χείμαρρος. Ευχαρίστησε τους αναγνώστες που παραβρίσκονταν, τους συγγραφείς και τους φίλους του. Ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον εκδότη αλλά και τους συνεργάτες του στον εκδοτικό οίκο, έναν έναν, ονομαστικά και με τα μικρά τους, την Κλειώ στο μάρκετινγκ, την Πόπη στις δημόσιες σχέσεις, το Βασίλη στις πωλήσεις, τη Σωτηρία στο λογιστήριο… Ειδικά όμως στάθηκε σε 4 ανθρώπους.

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

4

Στο Θάνο Ψυχογιό, τον οποίο εξήρε για την απλότητα και την προσήνειά του, το σεβασμό στο συγγραφικό έργο, την εντιμότητα και ακεραιότητα, “πληρώνει στο ακέραιο τους συγγραφείς, δεν χρωστάει σε κανέναν, όχι από συμβατική υποχρέωση αλλά λόγω αρχών”.

Στην Αγγέλα Σωτηρίου, “τη μύτη τού εκδοτικού οίκου” όπως είπε, την κολλητή του, “δέσαμε από την πρώτη στιγμή”, είπε και αστειευόμενος συμπλήρωσε “Ίσως η τάση και των δύο στη βωμολοχία”.

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

5

Στην επιμελήτριά του Άννα Μαράντη, δηλώνοντας περήφανος για τη συνεργασία τους και το αποτέλεσμα, “έβγαλε εις πέρας την τρομερή δουλειά τής τριλογίας των 2.000 σελίδων”, είπε και συμπλήρωσε, “στη συμφωνία μου με τον Οίκο, κάθε φορά ο τελευταίος όρος μου είναι, ‘η Άννα'”.

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

Στον Νίκο Καρατζά, τού ΙΑΝΟΥ, τον οποίο και ευχαρίστησε ιδιαίτερα.

6

 

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

Αργότερα στην ομιλία του, αναφέρθηκε εγκωμιαστικά και στο Νίκο Ψυχογιό, τον οποίο θυμήθηκε να κουβαλάει κιβώτια αν και γιος του εκδότη, για να αποκτήσει συνολικά εμπειρία. Τον ευχαρίστησε ιδιαίτερα για την υποστήριξή του και το επιχειρηματικό και πολιτικό ρίσκο που πήρε υποστηρίζοντάς τον σε μία έκδοση βιβλίου του παλαιότερα.

“Οι κινέζοι χρησιμοποιούν μια ευχή που ταυτόχρονα είναι και κατάρα, ‘να ζήσεις ενδιαφέροντες καιρούς'”, είπε μπαίνοντας στο κύριο θέμα. “Η Ελλάδα ζει συνεχώς τέτοιους καιρούς, όχι με την θετική έννοια όμως … Απ’ όλες τις καταστροφές που γνώρισε ο τόπος, ως τη μεγαλύτερη θεωρώ την εμφύλιο … Έχουμε την τάση να ωραιοποιούμε τον εαυτό μας και να κρύβουμε την ασχήμια μας”, ήταν μερικές από τις εκφράσεις του.

“Είναι δύσκολο να εντρυφήσεις στα γεγονότα τής πρόσφατης ιστορίας μας. Πάντα υπήρχαν εμπόδια ή δυσκολίες, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό. Με την κατάρρευση τού πολιτικοοικονομικού συστήματος των χωρών τής ανατολικής Ευρώπης και ανοίγοντας τα μυστικά αρχεία, διαμορφώθηκαν νέες συνθήκες”.

“Τα αστικά κόμματα κέρδισαν τον εμφύλιο αλλά δεν μπόρεσαν να τον διαχειριστούν”.

“Ναι, είναι υποκειμενικό το βιβλίο, έχει τη ματιά του συγγραφέα”.

“Έκανα το χρέος στην πατρίδα μου και στην ιδεολογία μου. Έκανα περήφανο τον πατέρα μου και τη γυναίκα μου και αυτό μου αρκεί”.

7

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

Κάνοντας αναδρομή στο έργο του, όταν αναφέρθηκε στο “Καβαφικοί φόνοι”, ζήτησε από το Ρένο Χαραλαμπίδη να περιγράψει την προοπτική τής μεταφοράς του στο σινεμά, ο οποίος και ανταποκρίθηκε δηλώνοντας προκλητικά προς το συγγραφέα ότι θα μακρηγορήσει! “Καταγόμαστε και οι δύο από το ίδιο χωριό τού Β. Έβρου. Ο πατέρας μου μου περιέγραψε κάποτε ένα όνειρο που είδε. Περιμένοντας στο σιδηροδρομικό σταθμό της κωμόπολης ήρθε κάποιος και του ανακοίνωσε ότι δεν θα περάσει το τραίνο αλλά θα πάει στην Αμερική με καράβι, το λιμάνι βρίσκεται σε απόσταση 150 χλμ.. Περίεργο; Δεν έδωσα σημασία. Μετά από χρόνια διαβάζω στην εφημερίδα για το βιβλίο και μένω έκπληκτος. Να το μέσο που θα με περάσει στην απέναντι όχθη τού Ατλαντικού. Χτύπησα φλέβα σκέφτηκα, το δικό μου Ελ Ντοράντο”. Τέλος, μας ενημέρωσε ότι η ταινία “Καβαφικοί φόνοι” θα κάνει πρεμιέρα το 2016 αλλά και για τα παιχνίδια τής μοίρας που ήθελε τους γονείς τους να γνωρίζονται και τους ίδιους να συναντηθούν, να γνωριστούν και να συνεργαστούν εδώ, στην Αθήνα.

Οι ερωτήσεις του κου Πετρουνάκου ήταν άκρως ενδιαφέρουσες και έδωσαν την ευκαιρία στο συγγραφέα να αναπτύξει τις απόψεις του.

“Το έργο είναι μυθοπλαστικό αλλά και οι αλήθειες καίνε. Πως συμβιβάζονται αυτά τα δύο από έναν συγγραφέα;”, ήταν η πρώτη ερώτηση. “Για αυτό καθυστέρησα 2 χρόνια την έκδοση”, απάντησε ο συγγραφέας. “Είναι σοβαρά τα ιστορικά γεγονότα. Σε 30 ημέρες καταφέραμε να κάνουμε ότι δεν έκαναν οι Γερμανοί, να ισοπεδώσουμε την Αθήνα. Οι άνθρωποι που τα έζησαν ζουν ακόμα, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, δεν μπορούμε να τους σπιλώνουμε και να τους συκοφαντούμε αστοιχείωτα. Πρέπει να παίρνουμε απόσταση από τα γεγονότα και τα προσωπικά πάθη”, απάντησε με μία συναισθηματική έκρηξη.

“Στο κείμενο διακρίνω μία βαθιά αγάπη για την πόλη, είναι αλήθεια;”, ήταν η δεύτερη ερώτηση. “Αγαπάω κάτι πάνω από αυτήν, την πατρίδα μου, αν και είναι επικίνδυνο αυτό σήμερα διότι αν δηλώσεις πατριώτης χαρακτηρίζεσαι αμέσως φασίστας. Δεν είναι ντροπή να αγαπάς την πατρίδα σου, είναι οι μνήμες μας και οι πρόγονοί μας. Οι περιγραφές είναι τέτοιες διότι δεν θέλω ο αναγνώστης μόνον να το διαβάζει, θέλω να το ζει. Δεν γράφω για εμένα, όπως συνήθως ατυχώς δηλώνουν οι συγγραφείς, γράφω για τους αναγνώστες τους οποίους προσπαθώ να τους πάρω και να τους βάλω μέσα στην ιστορία μου”.

Ζωές του φθινοπώρου τού Θοδωρή Παπαθεοδώρου, στον ΙΑΝΟ

8

“Η συγγραφή είναι μόνο εγκεφαλική ή και σωματική διαδικασία; Σε μία ταραχώδη εποχή, πως διεκδικεί ο συγγραφέας την ησυχία και την ηρεμία; Που στηρίζεται;”, ρώτησε ο κος Πετρουνάκος. “Όπου μπορεί”, απάντησε ο συγγραφέας και συνέχισε με έντονη διάθεση αστεϊσμού, “Ο συγγραφέας και ο δυσκοίλιος έχουν κάτι κοινό, τον τρόμο μπροστά στο λευκό χαρτί. Εγώ ένιωσα αυτόν τον τρόμο, και με τις δύο ιδιότητες! Η έμπνευση ξεκινάει από τον πισινό, πρέπει να τον βάλεις κάτω. Η έμπνευση θα το μάθει και θα έρθει!”.

Ο συγγραφέας έκλεισε αισιόδοξα. “Λένε μερικοί ότι ζούμε μία νέα Κατοχή. Όχι, δεν είναι το ίδιο, δεν είναι εύκολα αλλά όχι το ίδιο. Παλαιότερα τα πράγματα ήταν απείρως τραγικότερα. 10 χρόνια η χώρα αιματοκυλίστηκε. Οι παππούδες μας έφτιαξαν τη χώρα από το τίποτα. Τη δεκαετία τού ’60, ο Δαλιανίδης και η Βουγιουκλάκη ήταν η βιτρίνα, από πίσω ο κόσμος δούλευε, σκληρά, τα καρότσια πήγαιναν και έρχονταν”. “Ας χαμογελάμε όμως και ας αισιοδοξούμε”.

“Υπόσχομαι να μην επαναλάβω το σημερινό σύντομα”, είπε κλείνοντας και τη βραδιά. Εμείς κε Παπαθεοδώρου λέμε ότι αξίζει να περιμένουμε όσο χρειάζεται για μία ακόμα τέτοια βραδιά!

Πηγή: Bookia.gr
Share Button

The Author

Η ομάδα των Εκδόσεων Ψυχογιός

Όταν κλείνει ένα βιβλίο, ανοίγει ένας κύκλος επικοινωνίας. Ζήστε την εμπειρία. Εσείς κι εμείς πάντα σ' επαφή!